7675 resultaten.
Bladmuziek
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
518 Wel ging hij
Er vaak even
Tussen uit naar
Het plantsoen
tegen de grote boom
zitten met rug
en met handen
contact maken
luisteren naar
de bladmuziek
die bladeren en
wind speelden
daar heb ik
hem gelukkig
zien worden
in zijn eerste
contact met
samen leven
eerst neuriën
en later zong hij
ongekende woorden
jong in het decor…
KOUDE EFTELING
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 vogelhuisje waarin
en waaromheen smakelijke
granen en nootjes lokken
de stemmen van kabouters
in het Paddenstoelendorp
en elfen uit grotten
vol toonkunst en kleurige bloei
verenen zich laten de klank
der reine Schepping horen
die in alle eenvoud
de weg naar ware voeding
voor kleine zangvogels wijst
de geharde klimop
op grond of aan bomen…
Kinderspel
gedicht
3.3 met 7 stemmen
2.347 Ik klim de woorden binnen
als in een boom en kijk omhoog,
voorbij de takken, blaren zo-
genaamde aardse dingen,
en denk: wie zoekt zal vinden.
Het ruikt hier heerlijk, net een vo-
geltje ben ik. Niets is onmo-
gelijk, ruisen de winden.
Zacht wiegt mijn hut. Ik word weer kind,
omringd door stille tover.…
De afwijzing
netgedicht
1.6 met 12 stemmen
275 wat het lot is
anders zou het iets anders zijn
Als een steen op je pad ligt
kun je proberen te duwen
tillen en trekken
terwijl alles verandert
voor je ogen waardoor
je kijk op de wereld
verkleurt
Je kunt dreigen en stampvoeten
hoewel het verstandiger is
om na te denken
verantwoordelijkheid te nemen
draai
als een blad aan een boom…
PARK HUIZE OLTERTERP
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
395 De strenge, toch minzame bomen mogen
waken over komst, zorg en groeirust
van nieuwe rododendronstruiken, gekust
door pracht, welke heel de tuin wil zogen.
Opengekrabde aarde in perken
en rondom vijvers wacht op verrassing,
die zij in zich bewaart, weldra zal sterken.…
Met mijn hoofd tegen je hart
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
99 verbinding
ontstaat
die zich laat lezen
in rode letters
gegrift
in een vel
wit papier
De aarde is warm
en de beddingen
zijn opgedroogd
er ontsteekt
een vuur
roet en as
waar eens veel sappig
groen te zien was
de schrille keten
van ontzetting
dat somberheid verspreidt
zoals de wind
die blaast
door en duwt
tegen de bomen…
Heldere ogen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
156 Hoog in de bomen waait het
Er klinkt kou in de lucht
en niemand weet waar
hij vandaan komt en wanneer
hij gaat, oh
het donker in…
DE PLUK SPREEKT
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
195 Hemelse Vader, Heer van al het leven,
maakt Zijn Zoon Jezus, steeds gezocht en befaamd,
tot de geliefde struik, wijnstok genaamd,
boven de hoogste bomen verheven.
Druiven, aan de tak gehecht, zijn omgeven
door al wat Hemelse genade betaamt.
De Heilige Geest in het ooft beraamt
in stilte waarnaar de vrucht mag streven.…
Waar de eeuwen wachten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
15 Het pad strekt zich recht voor je uit,
geboord door oude bomen
die als wachters de stilte bewaken.
Ergens opent zich een grote weide,
waar fruitbomen, krom en koppig,
hun strijd om te overleven voeren.
En toch is het landschap
één ademtocht van tijdloosheid,
een plek waar de eeuwen voorbij lijken gegaan
zonder ooit te verdwijnen.…
Universeel
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
39 vergieten ooit begaan
In schuwheid van schaduw
Aan het zicht onttrokken
Blijft voor altijd bestaan
Alle adem ooit geblazen
Door ontelbare kelen gegaan
En dat lucht zo helder is
Blijft verbazen
Alle liefde ooit bezongen
Zo waarachtig en diep
Is na lichtjaren van hier
Door vele doden verdrongen
Oogsten na ‘t zaaien
Vogels, vlinders, bomen…
Kwak!
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
273 Ik heb nooit begrepen
hoe makkelijk het is
om een müslireepje
te gaan consumeren
en dan even later
te gaan overgeven
door het ongegeneerd
op het net te kwakken…
Allerlaatste golf .....
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.450 lijnen, stom staren ogen
in het verschiet, waar net
boven de laatste golf
ochtendrood verschijnt
zachte stralen klimmen
omhoog, zoeken een licht
spoor, driftig sluit ik beide
ogen, kijk naar binnen,
strand op waarheid,
ongelogen, drijft de laatste
boei met een brede grijns
op haar zwart gelaat naar
de laatste kloof, net voor
de bomen…
Op het schoon zingen van juffer Appelona Pijnbergs
poëzie
3.2 met 16 stemmen
4.567 In 't rijzen van de koele dag,
Als ieder nog te slapen lag,
Zat Appelona, die ik zag
- ‘t Zijn mij geen dromen –
In de schaâuw der bomen
En streelde een luit,
Terwijl zij uit
Een heldere boezem zong.
Stil hield de tong,
Die ’t geveert’
Van het hele woud braveert.…
10 maart 2005
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
904 ze zelf ook had gekund
mijn gedicht al niet meer nodig
in haar uitzonderlijk verschenen leven
op een schilderij van jeroen bosch
ik wachtte op wat moest gebeuren, morgen
te dicht opeengehoopte mensen die ontploften
een avond te vroeg
genoeg
beschuldigde sarcastisch alles rondom mij
zonderde mij voor de micro af
een kloppend hart, een bom…
Winterkleuren
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.287 Ik zie het gras, het groen verschuift naar rood
door winterzonnestralen die zich laag
verstrooien over aardse buigingen
de hoogte geeft aan alles nieuwe kleur
De bomen donkeren, de gele gloed
is goud van licht verkouden zachte mist
het water glanst een blauw verhullend grijs
en gindse huizen missen elk detail
In deze kleur geworden zichtbaarheid…
Geschenk
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.115 Wanhopig telt hij bomen
langs het slingerende pad
zij wil het licht begroeten
warme stralen in handen gevat
grenzeloos vormen spinsels
dauwdruppels op zijn gezicht
zij kust zacht draad voor draad
het web, vlecht het wederom dicht
somber staart hij voorbij troost
zoekt zijn weg in de donkere nacht
roept verscheurd om warme adem
put uit…
Lentekou
gedicht
3.2 met 48 stemmen
24.179 De bomen zijn nog zonder glinstering,
oud, zonder knop.
Herinneringen weggestreken,
een voorhoofd onder pas gewassen
en in een doek gewonden haar.
Zij weigeren te wiegen
in een zo dunne wind
bedriegelijk als in een tijdperk van de rede
doen zij zich gelden in het volle licht en afgewend.…
de hemel zuchtte uit haar zon
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
908 ik dacht de weg te vinden
in de bloemenzee
bomen golfden rust
de wind blies geuren mee
harten openden onstuimig
verdraaiden zich naar licht
zag het richten naar de wolken
gretig ogend naar meer zicht
ik zocht de rozen in je haar
je lippen dauwden kussen
een slanke hals en borsten
die mijn handen susten
we droomden tussen…
Bergwandeling over de Montgrí*
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
663 De wind zingt woedend door de bomen,
gaat ijzingwekkend hard tekeer.
Olijfblaadjes slaan rechtsomkeer:
de storm lijkt kleuren te verchromen.
De berg beeft mee in dit gedonder
wordt ook een dreunend zwaar geluid.
Ondanks de woeste wind die fluit
blijft zijn kleur grijs toch heel bijzonder.…
De zon die zo vertrouwd...
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
927 Hoe kan de zon zo mild mijn hart vervullen;
hoe kan een lied een boom zijn die hier groeit;
hoe kan een glimlach speels en ongewild
een zaadje zijn dat kiemt, een bloem die bloeit?
Hoe kan het licht een mens ontroeren,
hoe kan een zang ooit niet gezongen zijn?…
Sprookje
gedicht
3.3 met 25 stemmen
19.795 En spelen kinderen op een zomeravond nabij
het omheinde bos en komen zij daar waar het groen
van de bomen donkerder is en een smalle weg
zich voortslingert naar het onbekende, dan beleven zij
de angstige bekoring van het verafgelegene.…
Specht
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.312 Plato, Pythagoras
lelies van Monet en
het leer van Kierkegaard
niemand kan mij nog redden
noch Richard de derde
noch cello concerto van Elgar
betekent echt niets meer
geboorte en val van dynastieën
aardrijkskunde lessen
geschiedenis van zout en
natuurkundige bewijzen
alles als de rook en stuifmeel
weggewaaid wordt
zelfs mijn bomen…
laten leven
hartenkreet
1.6 met 14 stemmen
1.298 Ik roep zo hard
dat de doven hoofdpijn krijgen
dat de woorden je bedreigen
maar je hoort me niet
Ik schud de boom
totdat zijn wortels krullen
het kraken je oren zal vullen
zolang je mij maar ziet
Ik spreid gedachten
over ellenlange, vochtige paden
tot ze in eigen zweet baden
maar wat heeft het voor zin?…
Opeens
hartenkreet
4.9 met 17 stemmen
1.379 zijn interesses en blikvelden
een stuk minder breed
Opeens is het schateren omgetoverd
in een cynische lach
Opeens bewegingsloos terwijl je voorheen
altijd alles zelf deed
Opeens word je met medicijnen en
slangen bestookt
Opeens doe je niets meer terwijl
je dat vroeger wel kon
Opeens word jouw eten voor je
gekookt
Opeens zie je geen bomen…
Nevelen...
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
1.192 De ochtendgloed laat zijn nevel strelen
langs het gebladerte van de bomen
In het prille zonnelicht ontwaakt de dag
Vogels zingen hun lied gehuld in dromen
Zacht streept het gouden ochtendlicht
in wazige verten over het koele meer
De aarde laat zich kussen door de zon
en de warmte streelt het land telkens weer
De ochtendgloed laat zich gloeien…
Ik Wil...
hartenkreet
4.5 met 15 stemmen
996 'k Wil wandelen in het grote bos
Waar bomen staan, heel hoog
En vogels zingen op een tak
Dan fluit ik er ook op los
en houd ik in mijzelf een monoloog
'k Wil zwemmen in een heel groot meer
Waar vissen zich vermaken,
en ik zwem daar dan tussenin,
om me daarna weer droog te maken
Dan wil ik liggen in het gras
en staren naar de zon
Die…
Gouden kleuren
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
1.146 De natuur gaat zijn gang
Bladeren kleuren zachtgoud
Nog even dan mogen ze sterven
Ze hebben hun taak volbracht
Heerlijke verkoeling gegeven
In de warme zomer
De natuur gaat zijn gang
Zacht wiegend op de wind
Nemen de bladeren afscheid
Van hun geliefde plekje aan de boom
Met een zekere waardigheid
Zwevend nog even in de vrije val
Dan de…
Omarmen
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
1.719 de dood geen stem meer
Al kronkelt hij nog zo door mijn hart
ik heb geen enkel verweer
Straks laat ik het wel weer regenen
en fladdert er terug verdriet in mijn keel
Een vergezicht wordt dan weer één geheel
een storm zal zich opnieuw ontketenen
Dan verdrink ik in een moeras van pijn
waar een oase terug verandert in een woestijn
waar bomen…
Denkend aan Holland
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
1.296 Denkend aan Holland
zie ik slome rivieren
relaxed door oneindig laagland gaan
de wolken daarboven
stukken sneller
hoog op de Veluwe
in dorpen tussen bomen
die helemaal niet eens
zo oud zijn
gaat het leven eigenlijk
net zo snel
voorbij
daarom koop ik hier in de straat
het nationaal produkt
gekweekt in ruimtes
met afgeplakte ramen
waarachter…
EEN VROUW BEMINNEN
gedicht
3.1 met 213 stemmen
61.029 Een vrouw beminnen is de dood ontkomen,
weggerukt worden uit dit aards bestaan,
als bliksems in elkanders zielen slaan,
tezamen liggen, luisteren en dromen,
meewiegen met de nachtelijke bomen,
elkander kussen en elkander slaan,
elkaar een oogwenk naar het leven staan,
ondergaan en verwonderd bovenkomen.
'Slaap je al?…