1275 resultaten.
Omvadem ik mijzelf ?
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
632 nopens mij
valt veel te zeggen
nog meer zwijgen
is wellicht een raad
wanneer ik de zucht omvadem
naar het aardse
als de buiken en knopen van
van een trillende snaar
driftige honger doet mij zweven
tussen de schimmen door
soms veredeld en gemengd
met eisen van de geest
of zal het zo zijn
dat het wezen daartoe
van nature buigt…
BLAUW
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.107 Het groen en geel
trekken zich
uit het landschap
terug
Nog even maar
is er klatergoud
bladgoud
in kruinen van bomen
Langs stoep en straat
waar wind
vrij spel krijgt
je de adem wordt ontnomen
Het seizoen wordt
oud en misschien wijs
rijgt laatste bladeren
aan 'r dunne draad
Door eerst vorst
en schrale wind
ten einde raad…
droomboom
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
806 Raad eens waar ik mijn gedachten
verberg, hoe ik de wereld als puzzel
op zijn kop gooi en de stukken taart
als bladeren aan de boom laat groeien.
Als de onverzadigde zomer wind
herfstig de bomen kleurt,
en met genadeloze zweepslagen
mijn verborgen dromen van de takken
slaat, dan zal ik mijn geheimen prijs geven.…
Een nieuwe start
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.040 Mijn hart, huilt en kent geen rust
schreeuwt om hulp, liefde en om raad
iemand die me de brand van binnen blust
weet jij wat er zo in mijn leven omgaat?…
hun kind heeft geschoten
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
829 Hun kind heeft geschoten: zij zijn ten einde raad
want nu zijn zij degenen die opdraaien voor zijn daad.
Ogen zijn op hen gericht: dat zijn zij...
zij worden nu gestraft en hij? Hij..is vrij!
Hun kind heeft geschoten, zij schamen zich vast dood,
weten niet wat te doen, want ook hun leed is groot.…
verdriet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.034 verdriet
vandaag was ik aan je graf
maar je was er niet
en toen ik je mijn bloemen gaf
voelde ik al het verdriet
van de velen wier leven
met het jouwe was verweven
ik voelde al die levensdraden
die werden afgesneden
kon al het verlangen raden
die nog éénmaal aan elkaar te smeden
maar je was er niet
wij waren er alleen met ons verdriet…
Eerste dag van de herfst
gedicht
3.5 met 2 stemmen
36.327 '
iedereen probeerde het te raden,
gedachten kraakten,
harten bonsden,
nú gebeurt er dus iets...iets heel bijzonders...…
Stille getuige
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
728 Hoe waarheid draait in menselijk verkeer
de ziel die merkt het telkens weer
een vreemd verhaal over moraal
een man begrijpt zijn geest niet meer
maar toekomst werpt een rechte lijn
de winterkou vindt niemand fijn
klimaat hangt aan een zijden draad
en smeltend ijs ten einde raad
zorgt voor extremen in het weer
de mens die krijgt geen lente…
Geduld
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
556 ze hebben me onrustig gemaakt
omdat ik het niet begreep….ik heb
naar wijze raad geluisterd die mij
werd toegefluisterd
ze hebben me de rug toegekeerd.
ze onderwezen mij maar leerden
me niets over geduld.…
Herinnering
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
608 Ze liet me raden,
maar niets dat me te binnenschoot.
Ze noemde namen…….
vaag, pas bij de naam Thaborschool
begon mij wat te dagen.
Sindsdien zit ik me af te vragen
waarom ik niet de gezichten
van mijn klasgenoten zag,
maar alleen
die verre hemel uit dat raam
die altijd was zo zomers blauw,
en de meeuwen wit.…
Strijken IV
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.753 Ik raad
ze strijkt de angst daarbinnen.
----------------------
uit: 'Opaal', 2006.…
Onderzee
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
415 het zout van aarde en zand
spoelt naar rusteloze kolken
van breekbaar porselein
in gedachte helder van nature
door vloedlijnen onder druk
doch wildrooster van binnenvet
in kringloop van water en regen
een rad voor ogenschijnlijk
min of meer als bij toeval
breekt het water verborgen aan
vraag me niet waarom
van hier struikelt het…
Klein meisje GROOT verdriet
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
678 Een ongeluk, wie overkomt het niet
Maar nu een meiske van net maar twaalf
Het hoe en waarom vermeld de historie niet
Per fiets vanaf de weg geraakt
Nu ligt ze op intensive care
Te vechten voor haar leven
Familie is ten einde raad
En terwijl wij Pinksteren vieren
Wachten we af, hoe het haar vergaat
En IK wens familie en vrienden alle sterkte…
Dat gevoel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
515 Zo verzin ik, wie je was, wat mij om deed draaien,
zal ik blijven raden wie je was of bent
waar ik je in vredesnaam van ken?
En als dat gevoel er is, terwijl er niemand is,
dan weet ik zeker dat het een van mijn
bescherm engelen is.…
De Mond Moet Spreken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
467 Wie geeft mij raad?
Als de rede voorbij is
en de wijsheid te laat.
Mijn opstand van woorden
Bezegelt mijn droevig lot.
Een redenaar gebroken
Op weg naar het schavot.
Mijn opstand van woorden
In het verkeerde plot.
De mond moet spreken
Over wat verborgen wordt.…
Angst, waarvoor dan ook
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
749 Angst is een slechte raadgever, die term begreep ik nooit
want angst - en raad geven, zijn twee aparte compartimenten.
Angst voor spinnen of aardbevingen laat zich zelden of ooit
binden door een horde complimenten.
Angst een slechte raadgever, nou dat mag ik hopen
want bij angst laat ik mijn emotie volop rennen en lopen.…
Gods slaaptherapie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
630 Ik raad gevloek niet aan,
maar snap nu dat het fijn is
om je af en toe te laten gaan.
Ik wond me op over dat gekloot op aarde
en het duurde godverdommes
eer dat ik bedaarde.
De mens raakt dan wel aangekleed,
maar wordt ook meer en meer proleet
en ik acht hem inmiddels minder dan de apen.…
IK BEN DE HAZEL-NOOT
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.055 Maar raak' de vinger van een kind me, dat me rade:
hij hoort mijn holte; ik luid; ik zing.…
toekomstig verleden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
453 de foto vangt vlakheid op papier,
het begin en einde van voortduren,
de versheid van perkament
je laat me raden naar herkomst,
naar de gezichten van dienst
en de wijzers van de klok
bij een rammelende maag kan
ik de foto niet eten, toch stilt
zij de honger zonder wedervraag
in deze aarde besterft het
onderhuidse, in het voorbijgaan,…
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
379 Zwembadgesprekken, half bloot
en aanraakgraag indruk maken
ja
elkaar onder de randen door
glanzend insmeren en raden
ja
vertrouwde vreemde onschuld
van samen liggen soezen
nee
niet uit wanhoop hem aankijken
niet hem laten polsen of ik
nee
niet mijn armen om hem heen slaan
geen lieve woorden
.....alsjeblieft
niet hem veroveren met…
Orfeïsch
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
422 't Is mij niet om het even of
mijn Eva
Mijn virtuele dichtkunst
minnares
Niet voor retraite kiest maar
als maîtresse
Mijn teerbeminde guardian
alter eega
Zij is mijn eilandnimf en zeemeermin
Mijn raad op dichterspad, beschermgodin
Betovering berooft mij
van mijn zin
Een tinteling stuwt mij het
zeegat in
Mijn stem is dan wel…
Boze Oog
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 Ik ben niet ijdel, ik ben edel
Er valt niets op mij aan te merken
Ik ken de wereld, de mensen
met hun kleine zielen
hun kleine verstand
en kleine beslommeringen
Ik begrijp hen, ik zie
de schuld en de schaamte
waarmee ze zichzelf straffen
voor hun leugens
om de lijken in hun kast
verborgen te houden
die ik wel kan raden
en fluisterend…
Kompas
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
487 Mijn kompas kwijt
Ik weet meestal de richting wel
Maar als ik even verloren was
In de grijze mist van het bestaan, dan was jij mijn kompas
Nu draai ik rond
In de mistige nevel van het leven
Als een rad van fortuin
In de vurige hoop dat ik de gele stenen op het gebaande pad blijf zien
De lange weg naar de stad van Smaragd
Een reis…
MOEDER, DE LIEFSTE IN ONS LEVEN
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.227 Moeder, - de liefste in ons leven
stond altijd voor haar kinderen paraat
met wijze woorden en goede raad
wilde zij haar kostbare gaven doorgeven.…
DWERGFESTIJN
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
680 Eftelinggebak
het kleine lekkernij
maant het scherm der verkopers
woorden en getallen
onder bleek en blauw flikkerlicht
voort te laten schuiven
laat zich tenslotte
in alle eenvoud meenemen
en rustig genieten
voldoening van keel en maag
geeft het brein schone gedachten
over mensenhanden
die kneden en bakken
opgebeurd door wijze raad…
fotosynthetische praaldans
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
211 Ik heb nooit begrepen waarom
een watermolen geen wieken heeft
want dan zou het de wind
een handje kunnen helpen
om de bladeren van bomen te laten ratelen
waar ik dan bij wegdromen kan
met mijn voetjes bungelend in de beek
die op zijn beurt in gang gehouden wordt
door het draaien van het rad
dat meelift op de wind
zodat het water gezwind langs…
Geen ster...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
475 Geen ster hoog aan de hemel,
terwijl de lach verzinkt in
weemoedige klanken.
De aarde fragiel als een vlinder...
Mensen beven tussen grauwe wolken
en dor gras.
In het park geen rode rozen,
alleen dode gele.
En in vele ogen tranen zichtbaar
of verborgen in een tijd van wanhoop
en zorgen.…
Toon
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
547 Dus autochtoon en allochtoon geschrapt
We mogen ze niet langer meer gebruiken
Het zou naar ongelijkheid kunnen ruiken
Nou weet ik niet of u het nog wel snapt
Maar in de omgang gaat het toch gewoon
Niet om zo'n woord maar om de juiste toon.…
Zwembad
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.830 Alle kinderen uit de buurt
wilden pootjebaden
En hoe die haai in het bad kwam
dat geheim heeft niemand doorgrond
En vraagt men dat aan de politie
dan is het onderzoek nog niet afgerond
Ten einde raad bouwde de buurman
toen een dak over het bad
Daar bewaart hij nu wijnen in flessen
en tapt er trappist uit het vat…
Bloemrijke vrouwen als inspiratie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
552 Ze gaf raad , niet de wijsheid
aan anderen er echt van te profiteren
noch enkel haar gedachten te etaleren.
Ontwierp kleding in tal van patronen
in kleuren voor acht en ons als dochters
zonder verplichting tot die prachtige dracht.…