640 resultaten.
'r mosselen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.080 alleen lieten gaan
en zonder ‘r afspraken in ‘t gras
langs de IJssel en ‘r met elkaar optrokken
en ‘r hun fietsen hebben neergelegd
en om ‘r lachten, terwijl zij ‘r niet was
puisterige pubers, helden op sokken
maar zij heeft van dat onrecht niks gezegd
eet thuis ‘r mossels met lange tanden
tot ze ‘r groen van wordt
terwijl ze elke schelp…
- Mijlenver -
netgedicht
4.1 met 54 stemmen
592 Mijlenver draagt het vermogen mijn verdriet
een verzameling herinneringen spoelt de schelpen weg,
voelt de wind mijn ruisende zorgen niet,
opgebouwde spanning, ze weert het leven echt.…
inerte woordeloosheid
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
683 Alleen het zijn zonder woorden
als een dwaling in de wereld
de herinnering
drijft op
een rilling
in het bestaan
twintig vadem diep
onder de opperhuid
is het oorverdovend
het wit onder de oogleden
ruisend in de schelpen
de dag is geboren
in een onwisse worsteling
ergens op een strand
de zwaarte drukkend licht
smorend om het zwarte…
de markt
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
1.011 Bediening probeert te helpen,
Er zijn zelfs oesters in schelpen.
Duiven vliegen nog steeds in het rond,
Er loopt zelfs een vagebond.
Hier vind je rijk en arm,
Zij hebben het door de zon allemaal lekker warm.
Wolken in de lucht je weet niet wat je ziet,
Fantasie geeft een beeld maar dat is het niet.…
Strandwandeling
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
576 Kanten randjes van schuim,
sieren de kust,
zeewier, schelpen, flesjes en blikjes
een armzalige ketting.
Grijs-groen wapperen duinen,
welvend als borsten,
maagdelijke pannen verleiden.
Ik zing in de wind, laat me door haar
overstemmen.....
Er komt een stip uit de verte,
is het een jogger?…
Ergens hier ver vandaan
netgedicht
1.2 met 5 stemmen
573 Elke golf tegen de rotsen echoot verlangen - stilte
bewaard als een schelp tegen het hart, tikkend op herinnering.
Ik wandel de grens van
zand en zee, waar de horizon ademt
als een dromer die weigert te ontwaken. De lucht
is te groot om vast te houden; elk kleurverloop trilt op mijn arm.…
Eeuwig getij
netgedicht
2.8 met 28 stemmen
260 Miljoenen schelpen bewaren het geheim
van een diepte die niemand ooit volledig kent.
Hier lost de onrust van de mens geruisloos op,
meegezogen door de verre, diepe stroming.
Er blijft niets over dan de grote leegte,
een spiegel die de eeuwigheid weerspiegelt.…
Niet en kan er beter passen, als dat 't samen is gewassen
poëzie
3.7 met 26 stemmen
6.802 Il n’y a que les premiers amours*
Als van twee gepaarde schelpen
D’ ene breekt, of wel verliest,
Niemand zal u kunnen helpen
Hoe men zoekt, hoe nauw men kiest
Aan een, die met effen randen
Juist op d’ ander passen zou.…
het weer en wee
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
797 zo Lek nog
zonder blinde praatjes
in uwer uiterwaarden gekte
tot de diepte van het meer
en dan de rust
voor deze lust
schreeuwt hier die diepte
alle wanhoop in stukken
tot aan de voet uwer delta
stroomt , roert en kolkt
het lijf onzer liefde
tot de mond boven uwer zee
gek scherend over kop
en staart zonder claim
naar schelpen…
Ze vangt de fluister van de wind
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
610 om in Moerwijk te wonen
ook in de Schilderswijk
stond eens haar huis
haar beide jongens
voetbalden bij Vredenburg
maar waren fan van Ado
in de duinen liggen ook veel
van haar voetstappen
kroeluurtjes ongezien
in het mulle zand
onbespied en erg bemind
rode blossen op licht gebruinde wangen
geliefden, in hun hart nog immer kund
schelpen…
EVA
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
642 jij wil
niet veel Eva
alles of niets zoals het leven zelf
zoals elke tuin de hof van Eden
jij wil
een hemelbed vol donkere aarde
een lichaam dat leeft met huid en haar
een taartje dat naar alles smaakt
een wijnglas waarin de ganse zomer zingt
jij wil
een lege schelp vol golvende baren
een broekzak waarin de wereld kan
een waakvlam die…
blauwe stad
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
768 schepen liggen in de haven
onbeweegbaar aan zware ankers
vormen eentonig geborgen in
de misthoorn van de morgen
zelfstandig getekende kranen
helpen de wachttijd dragen
huizen op de wal hebben
de diepgang van roerloos verleden
masten die in de ramen opsteken
een havenstad waar het gerucht
in een schelp wordt geblazen
tritons onder bruggen…
Zandkunstenaars
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
437 de boulevard
ruggelings schommelend op de golven
uitgevaren op baren, niet bewust van 't gevaar
bewoog ze ongestoord : onder 't schuim bedolven
en dichterbij kwam hij, waar haar voetsporen staan
gegrift onder de wijde hemel, terwijl de bleke zon opklom
naar goud, uit kobaltblauwe oneindigheid, de snurkende maan
ruist de melodie in één schelp…
Wanneer Venus de ziel overspoelt
netgedicht
2.5 met 59 stemmen
1.246 Golvende haren
verlies mezelf in je ogen
stilte kust mijn ziel
Rechtop en vrijstaand
op een open schelp, richt ze haar
betoverende blik op mij; een koele zeewind luwt
door haar haren en laat mijn hart slaan als zon na een storm.
Haar lippen stralen een
stil geheim, haar lichaam verleidelijk,
een vorm van licht.…
Avondstrand
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.175 Langs vloedlijn slentert man alleen naar later,
keurt onderweg gevonden schelp of schat.
Loom wacht ik op het opgaan van de maan.
’t Wordt donker nu, op zee verschijnen lichtjes,
de vissers varen uit voor avondvangst.
Een zeilboot glijdt bewegingloos naar huis,
alleen een rustig kabbelen, een zacht gesuis.…
met mijn ogen dicht
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.500 We lopen met z'n tweeen langs het strand,
Ik hou de schelpen die jij vond hier in mijn hand,
De zee vervaagt jouw voetstappen in het zand
Verleden tijd, ik ben je kwijt....
In mijn dromen, ben ik bij jou
In mijn dromen, zo echt en vertrouwd
En ik hoor je en zie je gezicht
Met mijn ogen dicht....…
Den Helder 40-45
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
677 Het helmgras wuift in de wind
en kinderen spelen op het strand,
zoeken naar roodgelipte schelpen,
geen rotmof te bekennen.
Lange Jaap geeft ons kracht
aan ons, burgers van Den Helder
telt als altijd 's nachts zijn stralen,
lichtend baken wanneer wij moeten
schuilen in de kelder.…
Hartstocht
netgedicht
3.1 met 18 stemmen
1.198 , die je had
mijn naam op een sneeuwwit kleed
Zo verliefd dat je me overal zocht
jezelf vele keren verloor en dwaalde
me niet kon vinden
Je begon te schreeuwen
tot de echo bij je terugkwam
jij mijn stem daarin hoorde
Zelfs tegen rotsen, bomen
begon te praten, mij proefde
in het water dat je dronk
mijn hart voelde kloppen
in de schelpen…
van harte vieren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
645 vandaag keert het leven van harte
jouw de jaarlijkse bonus weer uit
zoete kaarsen branden vlammend
de adem van en voor jouw liefde
als ruisende oceanen in schelpen
die jou de felicitaties fluisteren
van alle lieve mensen om jou heen
die van jou houden om wie jij bent
het universum straalt op deze dag
mooier nog dan de goudste zon
omdat…
Brachystonicum
gedicht
3.5 met 14 stemmen
8.581 Zwarte gemalen malen het zwaarste graan
Sterren verdwijnen in negatief licht
Fantomen van duisternis krijgen ruim baan
En de korenbloemen gaan eraan de
Zachte blauwe bloemen gaan eraan
Zwetend wacht hij op een uitweg
Als op de krampen die in de morgen komen
Zwanger marmer aan zijn marmelade voeten
Baart een schelp die hem voor eeuwig omsluit…
dicht in gebed
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
4.062 zo dicht ingebed
in de schelp van je schoot
kraaide ik op het
klikklakken van de koekoeksklok
het fluweel in je stem kleurde nooit
buiten het lijntje van je harlekijntje
gedragen door je melkzachte handen
was ik te klein voor de wereld
maar voor jou toch een beetje groot
vleugellam in warme armen
luisterde ik naar je wijsje van het sijsje…
Koesteren
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
4.861 puzzel die zichzelf nu legt
Laat me voelen hoe wij versmelten
in eenheid van ziel en zaligheid
verstrengeld in een vurige brand
vormt onze parelmoeren band
van het gemiste sentiment bevrijd
Laat me al de angsten moorden
die in`t geniep proberen door te breken
tot wat we zo zorgvuldig overstelpen
met slechts het scherm van onze schelpen…
Staalwijn
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
597 Een vervormend weekdier binnenin
zijn schelp van diamant. Het sierlijke Schierbeekeiland
had weliswaar zijn loopplank in Beerta uitgelegd, maar
dat verhinderde hem niet om als een vogelvrije zeerob
te reizen met zijn muzen, een eenvoudig Groninger met
rijke baronessen in zijn deftige herenboeraura.…
Tramlijn Begeerte
gedicht
2.9 met 24 stemmen
9.522 Zo gaat het: je hoort een deur bonzen en de schelp van de ruimte
bruist open; de werkelijkheid schampt langs en laat een lege weg
achter zich heel, terwijl je geschiedenis schroeit er vol van dicht
maar de uitspraak wandelt verder omdat je lippen dat afspraken
Zo hoort het: de natuur opent je blad na blad zoals een leerboek
bladert je door…
zomer op het land
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
524 schelp van zee ronde richels kalk spoelt
aan land geruisloos over het nat patroon
stroomdraden zand traag tij korrels voetschreden
rimpels gedachte is een vorm gebleven zweven
zeepwolken in de diepe hemel
zee is een natte jurk opgeschort schuim
verlangende schrijvers van eenregelige confetti
bewegen papieren naar de kustlijn
een onbesproken…
Als de Zeemeeuw
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
2.364 Blote voeten, grote passen,
zonnestralen opgetogen
Zo omhelsden wij het duin
met korrels zand en ochtenddauw
Zo droegen wij de mooiste vliegers
aan een lijn ondersteboven
En verdronken wij de schelpen
die de zee zo hebben wou
Ik hield je vast om wie je was
en keek je aan om te geloven
Om te zien hoe lief je ogen
spiegels zochten met…
Uit je schulp
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
567 mij de parels rijpen
Langzaam puur ik korrels zand die landen op mijn tong
En in het duister oergeweld van weekdierengedachten
Dring ik langzaam dieper door tot de creatiekrachten
‘T Is een mooi beeld die ijzertrap, die wentelend oneindig
Eindigt bij de sterrenkroon die eens zo rijk en wonderschoon
Als ik hem zal bereiken
Hoog op mijn schelp…
Van Petten naar Groet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
586 glooiende zandduinen,
de plooien
trillende schuimkoppen
die in propjes verwoeien
Het gebulder van golven hoorde ik
en de voortdurend
veranderende wolken
licht doorlatend soms
zodat een witzilveren streep
op zee blonk
en in lichterlaaie een deel strand,
afgekalfd waren de duinen met groeven als een stenen formatie
Ik zag de keien en schelpen…
Strandwandeling
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
213 Op de vloedlijn bergen schelpen,
Zeewier, schuim en ’n enkle kwal,
Plastic flessen, netten en touw,
Soms een rottende vis of zeester.…
Holland
poëzie
4.4 met 7 stemmen
2.893 Wat zijt gij klein Holland
Met al uw velden en vlakke wegen,
Met uw rampzalige aardappellanden,
En uw vreeslijk droefgeestige regen,
En uw lage goedaardige stranden - -
Maar groot toch is de zee Holland,
Waaraan gij langzaam zijt verschenen,
Waaruit ge als een schelp zijt geboren,
Die zingt door uw hele land henen,
Dat elk in zijn ziel haar…