Alle inzendingen over vergankelijkheid

637 resultaten.

Sorteren op:

Verweven werelden

netgedicht
2.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 482
Soms denk ik dat zij hier slechts op doorreis is; dat ze morgen weer verdwijnt in die andere wereld — en ik blijf achter met alleen de vergankelijke glans van haar ijle schaduw in mijn gedachten.…
CB14 augustus 2025Lees meer >

Warmte van een zonnebloem

netgedicht
1.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 433
Tussen brede, ademende bladeren zweeft een zachte stilte van de fluisterende wind, die iets bewaart van de vergankelijke voorbijgangers en hitte — een geheugen dat niets vergeet maar niets omvat. En bovenaan: het luisterende gezicht dat naar de zon kijkt zonder ooit te bezitten, open als een gebed dat geen antwoord zoekt.…
CB15 juli 2025Lees meer >

Voetafdruk

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 143
Pas in die vergankelijkheid zal ik eindelijk voelen wat ik denk. . Nu de storm in mijn hoofd is gaan liggen, blijft er slechts een ijzige stilte over. De aarde ademt door, traag en onverschillig, terwijl de klok de laatste uren weg tikt.…

ONWEERGENOT

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 368
De donder snelt door zware wolken laat in schemerlicht of duisternis luide roffel van pauken horen tussen de slagen door rust stilte waarin vragen met elkaar strijden over voortgaan of blijven hangen bliksems slangen vol trillend bleek geel manen een ieder tot schuilen om vanuit een veilige ruimte genoegzaam huiverend te kijken naar de oudste…
Han Messie1 augustus 2021Lees meer >

HartHout

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 475
Ik kwam voor jou, niet voor het hout dat je me laat betasten, gladgeschuurd met hier en daar een scheur goudgevoegd -- de eenvoud-schoonheid van het lied van de tijd op de luit van het leven, jouw leven Je laat me de kiekjes zien en rekt de avond, je rekt je uit tot het welterusten in de gang In het logeerbed streel ik het hout van jouw…
Zywa13 juli 2021Lees meer >

Wanneer de herfst kleurt

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 16
De vroege ochtendwind draagt de geur van vochtige aarde en brengt een vleugje vergankelijkheid met zich mee. Ze nodigt uit om de drukte en haast van gisteren los te laten. Er schuilt een zachte warmte in de diepe tinten van herfstig groen, een bijzondere schoonheid die geen woorden nodig heeft.…
CB8 november 2026Lees meer >

prins

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.253
wie is toch deze prins in deze vergankelijke straat? kijk de chaos van de levens staan te hoop in de goot dacht zij. en hij staat daar maar en lachte. de prins wiens naam Johannes is die eens sprak over het licht...... sprak in ongedeelde zinnen.......…

Mijn hart

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 694
aan een ander Voor ik mezelf ermee verteer Heel kwetsbaar zoek ik met aanrakingen Die meer zeggen dan woorden kunnen Naar jou, Naar oneindige ruimte om door te kunnen groeien Zonder ooit een leegte te creëren Nieuwe liefde maakt de oude niet minder Nieuwe vrienden doen oude niet vergeten Bij mij niet Mijn liefde blijft Is niet vergankelijk…

zicht op overzicht

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 593
ooit waarnaar mijn verlangens riepen, woordeloos maar vergaan zijn, onderweg naar de breekbare snaar in de slijtende hoop, uitlopend op de stervensweg die een vergankelijke liefde koos ik zie in jullie gezicht ieder op zijn wijze aan een hechting likken; soms zijn het de sprekende ogen ooit de houding van een schouder ook wel de zorg om…

- Innerlijk gevecht -

hartenkreet
4.1 met 56 stemmen aantal keer bekeken 3.142
Nachtenlang wakker, verbazend kil het zwijgen, sla de handen wanhopig crue voor mijn gezicht, verloren gewaande krachten blijven vechten, wanneer ik eigen vergankelijkheid op mij richt. Vrienden brengen medeleven: "Jij redt het wel" "Het komt wel goed" bespelen dansend mijn gemoed.…

Een herfst van herinneringen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 10
Gele, bruine bladeren dwarrelen traag naar de aarde, elke kleur echoot een verloren seizoen, mijn broos hart opent zich voor hun gewicht, en sluit, bang voor vergankelijkheid. Het ritmische geluid van regen op het oude raam brengt namen, verweerde gezichten en fluisterende stemmen terug.…
CB2 november 2026Lees meer >

intens leven - van harte

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 652
vier de uren de maanden jaren elke minuut het hele jaar door je kunt het leven niet bewaren als sneeuw immers is onze tijd tijdelijk en vergankelijk vooral vier dus vandaag wie je lief hebt de vergaarde herinneringen ook in de ontmoetingen met anderen die jouw geluk en verdriet delen als echte vrienden voor het leven ontdek hoe geluk tevreden…

Verloren en Gevonden

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 289
Aan de rand van zelfgenoegzaamheid, blind voor vergankelijkheid, sta ik in een arena van schuld en spijt, strijdend zonder publiek. Mijn ogen worden canvas, mijn gezicht marmer en glas. Dromen vervlakken tot as terwijl ik het grove kaf van het wilde koren scheid. De ziel ligt bloot — zonder schaamte, zonder verweer.…

In de stilte van de herfst

netgedicht
1.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 457
De schemering drukt zich langzaam over het herfstig land, ik blijf stil tussen het loslaten en het vasthouden, en glimlachend voel ik hoe de vergankelijkheid mijn wezen opent, zacht, wijd, ontvankelijk voor alles.…
CB5 november 2025Lees meer >

ijdelheid der ijdelheden

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 513
als zand dat door vingers glijdt een schaduw in de ochtendtijd zo is de jacht naar groots en meer een echo in een lege sfeer we bouwen torens hoog en breed vergeten wat er echt toe deed vergaren goud, vergaren macht maar zien niet wie op ons wacht de spiegel fluistert leugenzoet kent niet wat de ziel ontmoet wat blinkt, vergaat, wat schittert…

De Nieuwe Wereld Orde

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 599
zelf-denken te vermijden Ze hadden alle kranten opgekocht zodat ze lazen wat ze moesten denken wat recht was, kreeg een omweg of een bocht zo dwong men 't hoofd te zwalken en te zwenken De waarheid werd vervangen door 't idee dat alles relatief is en afhankelijk hun voorbeeld was een ster of 'n coryfee geplugd, gemaakt, gehypet, geappt, vergankelijk…
Ton Hettema13 januari 2018Lees meer >

Tango, dans van licht en eenheid

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.282
in het donker van de hartstocht licht wervelende passie op dansers kleuren verstild de zwartheid van de nacht liefdevol voegen wezens zich naar elkaar op vergankelijke tonen zij smelten samen in een vertrouwde thuiskomst we voelen warmte onder een adembenemend verlichte paraplu wanneer de doorschijnende ruimte ons confronteert met de verbonden…
Ina Sousa27 januari 2006Lees meer >

brief aan jou

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 669
ik schiet gaten door de vergankelijkheid je moet toch wat als verder niets wil baten, gekleurde lichtbollen in de lucht als ver- zet tegen iets waar je je niet tegen kunt verzetten en heb daar veel lol in.…

Somatine de Vinteuil

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 515
je toe kijk naar de nacht die uitgedroogd ligt op je lippen die me bewegingloos smeken om bij je te blijven Met geruisloze woorden kruip ik dichter sus zo je eerste gezwegen zorgen en sluit mijn ogen die de morgen ontzien Ik dommel in door de warmte van dit lijf zweer dat we dit gevecht zullen winnen we zullen winnen van de vergankelijkheid…

Verblindende schoonheid

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 998
liep, met een glas cognac in je hand en getergd door je extravagante weelde, want ondanks al dat goud huilden de echo's van je verslonden wolven in de bergen rondom je en ook al had de schilder Millais een ongekend portret van je gemaakt en wuifde eens de legendarische Oscar Wilde met bloeiende lelies naar jou, ook jouw schoonheid was vergankelijk…

Belachelijk blij

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 561
Ik weet dat ook dit vergankelijk is, maar geniet desondanks volop. Ik klets tegen de natte blaadjes, groet de naaktslakken vriendelijk, verwonder me over de kleine bloempjes, en aai over het mos op de bomen. Ik ben zoals ik ben en accepteer alle herrie in m’n kop. Misschien is het ietsje minder geworden, misschien ook niet.…
Marloes Las2 september 2014Lees meer >

afscheid

hartenkreet
3.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 3.335
En denk je soms een poosje niet aan mij, Voel daarover nimmer spijt Ook hier geldt de vergankelijkheid Eens trekt een nevel voor de maan en, alles wat ik ooit eens heb gezegd, gedaan, gedacht. Denk dan maar niet meer terug aan mij Zorg dat je mij vergeet en vrolijk lacht.…
Jaco vd Reest26 december 2006Lees meer >

Eerste bladzijde

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 615
Het is weer ochtend na de nacht bedrijvigheid in de oude havenstad we zijn dol op nieuwsgierige fotografen zegt de dolle diva tegen de kale kapper in de kappersstoel door een roze bril leest ze de eerste bladzijde van een roman over ouderdom vergane glorie en vergankelijkheid hoe lang nog denkt de oude vrouw en ze slaat de eerste bladzijde…
mobar4 oktober 2022Lees meer >

Verouderen (prozagedicht)

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 891
Ze praat alleen nog over de vergankelijkheid der dingen. Ze gebruikt botox; haar huid is zo strak dat bij praten de lippen scharnieren in de mondhoeken en de oren in cadans mee bewegen, rest van het gezicht is onbeweeglijk glad als een naakte diepvrieskip.…
Custor30 maart 2010Lees meer >

Stof in de wind

hartenkreet
2.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.516
zal je weten Dat het veel meer is dan dit Ooit zal je erkennen Dat zelfs jij ook fouten maakt De pijn intens gaan voelen Als een ander jou eens raakt Later gaat nog komen In een ietwat bittere vorm Alles blijkt veel groter Dan voel jij je plots een worm Later zal je leren Dat de wereld jou niet mist Aan den lijve ondervinden Hoe vergankelijk…
Hookie2 augustus 2010Lees meer >

EEUWIGE VRIJHEID

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 769
ik mij op gevoelens wanhopig trek ik conclusies nadenken brengt mij nader mijn kern legt zich bloot dat is dus mijn binnenste gezicht ik raak nu de verten van mijn geest het heelal omsluit mijn wezen als vuurvliegjes raken de atomen mij opgesplitst in de waarden der vervolmaking natuurlijk ontstaat nu inkeer het visioen der vergankelijkheid…
Hans Uding14 augustus 2010Lees meer >

Christusvrouw

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 458
geen trek had want Christus was net zo goed een vrouw omdat het lijden ophemelen typisch christelijk is spant de vrouw de kroon en zelfs boven dat beperkte element uit laat je foto het eeuwenoude godinnendom opleven dwars door dit nare beeld heen waar het lijden is vervangen voor vruchtbaarheid en onvermoeibaar optimisme ondanks de vergankelijkheid…

Dichtergave.

poëzie
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 857
Vluchtige verganklijkheid Van wat klanken die verzweven Wijd en zijd? En toch heb ik u geschonken 't Zuiverst wat mijn ziel bezat: Konde van een diepst-verzonken Schoonste schat. Dichterwoorden zijn als stralen, Die van smart noch waan besmet In der harten afgrond dalen Onverlet.…

Dichtergave.

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 997
Vluchtige verganklijkheid Van wat klanken die verzweven Wijd en zijd? En toch heb ik u geschonken 't Zuiverst wat mijn ziel bezat: Konde van een diepst-verzonken Schoonste schat. Dichterwoorden zijn als stralen, Die van smart noch waan besmet In der harten afgrond dalen Onverlet.…

Arcanum XII: De Gegangene

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 661
overgeleverd aan het lot wacht ik op de ommekeer gelaten lijden is mijn deel op dit verdomde pad kille regen en angstzweet gutsen langs mijn rug een terugweg naar de bronnen van de oerzee ontbinding de rotting van het vlees verlossing door de dood zaaien de kiemen van nieuw leven de toekomst is het kind van de vergankelijkheid…