1000 resultaten.
Traan
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.465 Een traan rolt
Vanuit ’n hoek van m’n oog
In een boog
Bolt
Over m’n wang naar benee
Zoals het water
Van vloed naar eb
Het strand verlaat
Het zilte water zich bang
Terugtrekt naar de zee
Om zich te voegen
Bij alle tranen
Die ooit in al hun banen
Stroomden
Van alle zanderige gezichten
Als stille gedichten
Naar oceanen
Van week ach…
Strandstorm
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
848 Een uitgestrekte vlakte
lengt scheiding
tussen vloed en branding aan.
Ver weg waaien nog de geluiden
van een warm te vinden sponde
waar de wind van de vergetelheid
zijn adem nog niet vond.
Ook rotsen van Gibraltar
torsen hun luimen door de eeuwen
met een schuimbedekte wereld
waar de storm nog immer waait.…
In vogelvlucht vertel ik jou
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
785 Mijn boot vaart door getijden
Golven van eb en vloed
Soms ben ik dorstig, is het zout
Dan weer eens echt bijzonder zoet
Het stille water kabbelt
Geeft rust zo om mij heen
Een beetje meer, met deining
Brengt mij dansende op het goede been
Het zijn haar bruisende golven
Die ervoor zorgen dat ik strand
Ik laat me graag verleiden…
Zie
netgedicht
1.7 met 9 stemmen
1.983 lees een boekje over bomen:
zie zijn lot in wintertooi,
toch zal er weer kleur op komen
lentegroen het mooiste mooi
lees een boekje over pauwen:
zie zijn wanhoop als hij ruit,
toch komt er weer zelfvertrouwen
straks een verenvolle huid
lees een boekje over zeeën:
zie zijn onrust bij een storm,
toch golft hij straks weer tevreeën
na de vloed…
Twee tattoo's op één bil
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
566 het makkums porselein
de rode tafellopers met
het blank gepoetste koper
je legt de horizonnen
verderop snoept drop
twee tattoo’s op één bil
de navelpiercing is geen gril
toch kus je zacht
je moeder terug die wat
verbaasd tegen het blond
van keurig opgevoed aankijkt
geen golf gaat je te hoog
jij hebt de bakens verzet naar
de vloed…
Pinksteren
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
589 Die pinksterdag was nat van tranen,
mijn ziel verzonden in die vloed
die door geen dijk geleid in banen
naar waar haar 't licht weer rijzen doet
die met zijn vuur de aarde zuivert.…
Voor vandaag
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
527 Voor vandaag is het genoeg geweest: het lezen en
om antwoord zoeken dat er toch in woorden niet
te vinden is, dat dijken van verlangen enkel hoger
maakt maar straks de vloed niet tegen houden kan.…
Jansum
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
549 De Dollard vrat
zich een weg
het land in
alles zilt en nat
werd geul en wad
eb en vloed
kwam
uiteindelijk
helemaal tot
Onderdendam.…
geschiedenis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
518 we grasduinen door
onze kleine
grote geschiedenis
als een vloed mieren
worden we gedreven
door een onstuimige zee
van herinneringen
die heen en weer
beweegt door de snelheid
van onze woordenvloed
soms proeven we
in die grote
kleine geschiedenis
de smaak van gal
als een steile met ijs
bedekte oever opdoemt
en de stroom
haar…
vrouwe Wad
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.026 der woeste golven
en herbracht ik de zomer heel gedwee
naar het water binnendijks, doch
zal ik mij dan verdrieten
daar de woeste ledigheid zal ontbreken
langs de prismastralen van mijn ogen
Uw woorden vrouwe Wad, uw poëzie raken
het hart dat mij eert in het geloof in de waarheid
van de alledaagse zetel waarop
wij beiden rusten als de vloed…
Slanke vingers reiken
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
652 zag je hand
voelde je slanke
vingers reiken
naar mijn woorden
ik raakte je wel
in een verkeerd bereiken
we golfden
maar niet op slag
ik overspoelde met
kracht en gevoel jouw
woorden en weet dat
ik dat niet zo maar bedoel
mijn vloed bracht
de hoogte van springtij
toch ben ik blij dat
jouw kust mij trotseerde
in elkaars woorden…
Cirkels
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
667 Als de eeuwige getijden,
eb en vloed bewegend in een open wond.
Zwart en wit,
angst voor het donker.
Heftig wanneer je er alleen mee zit,
wachtend op dat ene kleine wonder.
Waar je soms vanuit de verte eventjes naar mag kijken,
een dartelende vlinder ronddansend in stralend oogverblindend licht.…
Jeugd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
643 Kalme golven, onbevangen van tijd,
het eeuwig eb en vloed met betoverde toekomst,
eeuwig zonnespel zonder thuiskomst:
vrolijke dans, een speeltijd voor altijd.…
zag de tranen in je lach
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
817 wist
hoe moeilijk je
het nu en eerder had
nam je koude hand
warmde die met liefde
je woorden kwamen traag
over gevoelens die je griefden
we hebben zand geschept
en naar de zee gedragen
het water stond nog laag
een dijkje keerde alle vragen
een eiland voor ons twee
waarop geluk verscherfde
herinneringen snijden ons
zal vloed…
Je eerste duik
netgedicht
5.0 met 99 stemmen
441 jij hebt mij
je hand gegeven
die even boven een
blauw witte golf
leek te zweven
glinsterend
applaudisseerden
rollers in opkomende
vloed hun verfrissing
in zomerse gloed
jij rende lange
passen vol courage in
nog onbekend gebied
ik kende de diepe kou
die je zo niet ziet
je lachte om mijn
voorzichtigheid ik
genoot mateloos…
is het zo
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
437 het leven wordt getekend
door natuurlijke seizoenen
daarbinnen, in mij, werkt ook
de wet van komen en gaan
van telkens vallen, terugtrekken
maar het kan ook rijpend zijn
of vernieuwd weer opstaan
ook al is dit bij ieder bekend
toch is het niet zo,
leert de ervaring,
dat men daar aan went
eb en vloed
schetsen een verklaring,
en dag…
Tedere schreden.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 Je rood scharlaken mantel,
die je behoedt,
je schreden heel teder,
vervolg je de vloed.
De stenen verdwenen,
terwijl je ze zocht,
eeuwen geleden,
wist je al dat het mocht.
Geen dwang meer,
geen buis,
kom draai je om,
keer het chaos de rug,
keer in Liefde terug,
naar Huis.…
zag zee op rotsen breken
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.356 het kleine afscheid dromen
iedereen is weer gekomen
om te zeggen wat er speelt
de zon het strand de zee
ik neem hun woorden mee
als dadelijk de golven brullen
dan kijk ik terug
zal me met bruin omhullen
ja, ja mijn brede mooie rug
weeg woorden die gesproken zijn
in het kabbelen van de vloed
hun warmte deed me goed
in koude onderstromen…
Polderen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
661 voor de natuur
Dat waterstanden in de bodem stijgen
Om rijkere schakeringen te krijgen
En ook weer vogelrijkdom op den duur
Dus kies partijen die daarvoor gaan strijden
Niet wijken voor de agro-industrie
Niet luisteren naar volksdemagogie
En poldermacht nog verder willen spreiden
Ontpoldering - mits letterlijk bedoeld -
Voorkomt dat vloed…
Koersloos
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
253 Langzaam water makend,
mee met de vloed.
Los van elk spoor rakend,
een vreemde wereld tegemoet.
Noem het de rede,
noem het de innerlijke stem.
Noem het herwonnen vrede,
met de storm waarin ik zwem.…
Roze morgen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
723 Ik, die in u een zee doorsnede,
terwijl gij in mij vloed werd, immer vullende vloed.
Scheurde uw hand dit hart? Neen—
gij hebt het opgetild tot waar de zon het bloed verguld.
---…
archivaris
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.051 slijt hij in een ver verleden
omgeven door stellages met papier
verborgen in een lusthof vol vertier
z’n godentuin kent geen erfdienstbaarheden
het later komt aan hem voorbijgeschreden
in teksten nog geschreven met de hand
wat vroeger was herhaalt zich haast gênant
de nieuwste paden zijn reeds lang betreden
wat is het leven meer dan eb en vloed…
St. Louis
netgedicht
4.8 met 13 stemmen
1.303 de begrenzing verdwijnt
ik ben het zand en de zee
water komt en trekt zich terug
en ik laat mij vervoeren
tot een samensmelting
een orgasme van eb en van vloed…
Het aarzelen van liefde
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.976 Over onze liefde,
wind en water:
Heb je het dralen gezien
dat de kust nadert:
zal ik eb zal ik vloed?
en de maan en de stand van de aarde
die bepalen het aangaan het afgaan
het over en weer
Heb je gehoord het dilemma
zal ik, zegt het, moet ik dan altijd
het turkoois dat zweemt naar groen
en aarzelt tussen blauw.…
Walsend door
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
780 nacht
omgeven door woeste zinnen
klinken letters zinderend zacht
namen ooit geschreven
in wild opwaaiend zand
stampen weten in vergeten
langs een uitgestoken hand
galopperend door de stroming
begroet het licht een nieuwe dag
diep verscholen in een duinpan
hoor ik nog immer jouw lach
zandkorrels glijden verloren
langs weer wegebbende vloed…
Op de vloedlijn
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
545 Pal op de lijn van vloed en vochtig zand
beweeg jij voort, belemmerd door de wind,
niet wetend wat te kiezen, welke kant
jij op moet gaan opdat jij kalmte vindt.
Jouw denken lijkt een zee op zich, die bindt
niet zomaar in, die slaat jou heen en weer
van lichte hoop naar golven van oud zeer
die tegengaan.…
Voorbij
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
912 in mijn oren waait de wind
over het eb en vloed van mijn adem
stilte tikt ritmisch seconden
heen en weer heen en weer
vanuit struiken
klampen vergeelde gedachten mij aan
in bomen roekoeën beelden van eerlang
niet weer niet weer
zelfs als gemis
knispert gelijk twijgen
onder de voetstap
van mijn voorbijgaan
weiger ik af te…
Wassende maan
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
512 De vrouwe van de maan,
vertoont zich in een violette
aangezicht, gedrapeerd
door doorzichtige linten,
een handreiking naar
het geschonden licht,
steekt de kim naar de kroon,
aangelijnd door zilveren tinten,
hoedt haar vluchtige schapen
getooid in wolfse kleren, die
als honden waken en hun taak
verrichten tussen eb en vloed,
ontlokt…
Monnik aan zee
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
787 Golven komen dichterbij
maar de vloed maakt niet bang,
slechts zijn sandalen nat.
Hij heeft zijn handen ineengevouwen
en vraagt zich af hoe hij hier kwam:
van abdij de keien op
en over het smalle pad gelopen,
door het bos de duinen door.
Nu hier aangekomen.
Nu pas mag hij monnik heten.…
De Afrekening
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
508 zee
Ze heeft het land aan schuimende golven
Het zoute water smaakt haar niet
En spoelt haar sporen mee
Met duizenden komen ze op een mooie dag
Van achter de duinen naar de kwallen
Ze vertrappen de holen en het gras
En morsen brand, blik en glas
Gestaag groeit het graven uit tot graf
Holen worden kanalen
Kanalen worden duinafslag
De vloed…