6335 resultaten.
nederig van hart, moedig in liefde - eerbetoon aan Paus Franciscus
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
458 in tijden van ziekte, bleef je standvastig en trouw
je glimlach bleef, tot op het allerlaatst moment
op Paaszondag nog gaf je een laatste zegen
als teken van hoop, van liefde, van leven
nu rust je in vrede, je taak is volbracht
je geest leeft voort, in elke goede daad
dank, Franciscus, voor je licht en je moed
je nalatenschap zal ons eeuwig…
Koning Terlouw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
493 staan
hij was een man van wetenschap en rede
een politicus met visie, nooit tevreden
zijn pen was zijn zwaard, zijn boeken zijn schild
een erfenis van wijsheid, voor wie het wil
met de schrijver en de man aan de overkant van tijd
klinken zo zacht als waarheid fluistert,
zijn lessen en verhalen galmend na in het hart
waar Jan Terlouw eeuwig…
weldadig post-paganisme
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
533 gezien,
fabulerend langs de bezongen rivieren: zij,
die onomstreden zou kunnen zijn, zweeft –
als er geesten geweest waren, hongeriger
dan de jonge wolven, ik zou zweren, als
vlees door mijn klauwen glippend, daar
waar wij als poëtische sterren imploderen,
in elkaars spectrale achtergrond vervallen;
tussen het riet en de dodde van de eeuwig…
Klanken van het licht
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
448 Het voelt daarin als een eeuwigheid,
totdat langzaam de klanken van het licht
weer worden afgestemd op een nieuwe ochtend.…
In het hart van mijn stilte
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
450 Zoals golven de eeuwige
kust steeds weer omhelzen, draagt een
kalme stroom mij naar mijn innerlijk centrum. Tussen het
draaien van tijd en warm verdwijnend licht ontwaakt een stem zonder geluid.
De lagen van mijn diepe
ziel ontvouwen zich langzaam, als sterren
in de nacht.…
kon ik maar
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
188 menseigen gekte
zal ik nooit
zwijgend leven kunnen
dus gooi ik mij
tegen de steilste bergen op
om de kop
van elk godsbeeld
schoon te schrobben
tot het bloedt
het bloed
onder de nagels vandaan
over vingertoppen stromend
in de palmen staan
blijvend, klevend aan
handen vol spijt
maar het is de tand des tijds
die als enige
eeuwig…
Lichtengel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
240 De zachte hand op jouw schouder, zo teer,
wanneer de wereld zwaar weegt, keer op keer,
Mijn liefde is tijdloos, een eeuwige dans,
buiten de grenzen van iedere kans.
Niet gebonden aan vorm, niet gebonden aan tijd,
slechts verbonden door pure tederheid.
Ik leid je door dromen, naar werelden ver,
waar wij samen zweven, ster na ster.…
Piwi
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
428 een souvignier gris, madame
vertel het ons in 's hemelsnaam
groeit het in 't wild als knolrapenras
is het in kassen gekweekt bolgewas
ik zocht het met mijn diabolische oog
dat op het oude vertrouwt, analoog
in flora's van medici en florentijnen
in graven der doden op de apennijnen
de grot van lasceaux waar stieren en zwijnen
voor eeuwig…
zonder
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
159 zonder liefde
een weke illusie raakt de vloed die haar
transparante barrière in een schemerrijk
offensief laat vertalen in één zin
“ ze is er niet “
de leegte is een verwarrende obsessie
dan, het zoveelste ontwaak moment, een
plaspauze die al druppelend de nacht
in vele entr’actes de tijd voorbij
haar opstaan laat slinken en zij
in eeuwigheid…
Ode aan Jacques Brel
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
20 Een baken voor iedereen die durft te
dromen van het onmogelijke, de eeuwige minnaar van de breekbare, menselijke ziel.…
Slachtveld
poëzie
4.2 met 12 stemmen
4.926 Sommigen hunner liggen als bedronken,
Het was ruim véél, de wijn uit déze kan,
Hun arme lijven werden volgeschonken,
Zij dronken zich de eeuwigheid daaran.
Eén hunner ligt verdwaasd omhoog te turen,
Een ster staat op zijn blauw glazuren oog,
Het zou wel eeuwigheden kunnen duren,
Voordat dit open turend oog bewoog.…
oratorium van de homo sapiens
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.113 een verkrampende douw
en Andro zo wezenbloot
in een armzalig heldendom goot
o, Andro, jij wordt een held
jij bevecht het leven
maar wordt door het heilig sterven
uiteindelijk geveld
zie hier, de Geworpene
willoos, door driften
voortgedreven
om een weg te gaan langs
zogende borsten
en beschermende handen
uit het eeuwig…
De zon.
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
666 Ze is eeuwig bang
voor haar grote Werkgever.
Daarom straalt ze dag en nacht.
Rood is haar kracht.
Geel haar beminzaamheid
Oranje haar koesterende liefde.
En als de zon dieprood aan de hemel schijnt dan heeft ze een hevig verlangen.
Het is een stille ster.
Ver van alles wat we kunnen begrijpen.…
BESPIEGELING BIJ ENE AVONDSTOND.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.708 Aan ene stille vliet gezeten
Waar 't avondrood mij zacht omschijnt,
En langzaam aan de effen hemel
In telkens bleker stralen kwijnt,
Denk ik de jaren, die verdwenen
Als de eeuwig voortgestuwde baar
En tranen zwellen in mijne ogen,
En treurig eenzaam zit ik daar.…
Vuur van Tijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
548 'k Opende toen
het raam
de zilte ochtendbries zocht toen slechts jou
Jij sliep, genoot jouw dromen
na een nacht van liefde
Een dag- en nachtevening, de equinox
die ik slechts globaal
mij herinner, terwijl
jij gedetailleerd
mij elke liefkozing voorspiegelt
die wat jou betreft
in eeuwige
herhaling en
aangenaam tempo voorbij had mogen…
Adem van de Hemel
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.121 veegt de wind langs de hellingen omhoog
naar de toppen der heuvelen, zij staan daar rustend en stil
Dood moede heuvelen in nevelen gehuld
uitziend naar de morgen die God geven wil
Zacht waait de wind over berg en meer
kust heuvelen en bergen, in tederheid
Koesterend de toppen der bomen om dan
met wolken reizend langs de Hemel
met U in eeuwigheid…
Mijn Omgeving
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
824 Jij bent de evoluerende blauwdruk
van het eeuwige al
en als soeverein heerser ook
wáák je over oorzaak en gevolg.
Treft jou ook schuld
of is boete niet jouw deel?…
Koren op de molen
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
1.000 Dissonantie, verschillende belangen
Vurige strijd, geen water bij de wijn
Alsmaar weer, voortdurend, eeuwig
Gelijk de Culturele Revolutie
Totale destructie, vernietiging, pijn
Excuses achterwege gebleven
Niets van dat alles.…
Witte licht van de dood
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.818 Of is er, naast het allerdiepst gevoel van de spijt,
nog een sprankje hoop voor de onbekende eeuwigheid?
Ik weet het niet, maar jij, je zal 't straks weten,
en al wat je achterlaat, zal je spoedig vergeten.
Ik zal, vertwijfeld, in 't ongewisse, achterblijven,
en uit pure gewoonte een gedicht voor je schrijven.…
Psychische Natuurramp
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.891 begint
De schade is enorm
diepe geulen, dikke ogen en gevlekte huid
maar als altijd na zo’n tranen storm
ook opluchting want al het verdriet is er uit
Maar het stuwmeer zal zich snel weer vullen
met verdriet van allerlei
en na verloop van tijd zal zich er wederom een storm onthullen
dan komt al het opgeslagen water weer vrij
Als een eeuwig…
Brusque
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.078 vandaag en eeuwen terug
verrijzen werken nog langzaam
en verzekert niemand
zich tegen iemand
deze waanzinnige
werd uiteindelijk geveld
door een regen van steen
net nadat de laatste
zijn thuis vervolmaakte
ik hoorde dit verhaal
bij zijn kribbe en zijn graf
waar een hemels lichte lach
echoot tussen het gesteente
en danst met de eeuwigheid…
Slacht
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.564 Onder de ozonlaag van bedorvenheid
In een paleis, een huis van pracht en praal
In de tuin een boom van de eeuwigheid
Onder de nacht en geroep van een nachtegaal
Op een zomerse dag met een winterse bui
Door het bos zonder groen, maar grauw als de nacht
Door hemelse tranen van een pas gesneden ui
Op de gronden van Moeder Aarde, verzuren al haar…
Hoop
hartenkreet
4.3 met 17 stemmen
1.935 Dat een leven zonder haar liefde en genegenheid,
een hel is tot in de eeuwigheid.
Ergens heb ik hoop en put ik kracht,
als ik me herinner hoe ze naar me lacht.
Een lach vol liefde en vol tederheid,
een lach die straalt in zijn oneindigheid.
Alleen die hoop die geeft me kracht,
alleen die hoop geeft mij de macht.…
Geboorte
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
4.911 Nú nog even helemaal niks, maar dat verandert
snel genoeg, net als groeien, groot, groter, ach
't is nog véél te vroeg, ze is er nét, geniét en
doe 't goed en intens, ze blijft tenslotte
niet eeuwig klein, dat minieme pasgeboren
hoopje mens!…
Weer gaat het vege licht der asters bloeien
poëzie
3.7 met 20 stemmen
3.206 - Ik, in wiens hand de zoele vruchten wogen
maar wie de zoen ontzegd werd van de beet;
die, naar 'k u weet, o herfstig mededogen,
me des te allèner weet;
eeuwige maaier, ik, die sneed het koren
maar nimmer voor zich-zelf de garve bond;
eindloze vaarder in zijn vochte voren
die nooit de haven vond:
weer naêrt een herfst; en weer naêrt…
Mijn engel, laat me los
hartenkreet
3.3 met 19 stemmen
2.414 Jij bent mijn engel
Jij bent een gift uit de hemel
Jij bent een engel,
Met mooie, grote, witte vleugels
Waar ik me onder verschuilen kan
Jij bent mijn engel
voor in de eeuwigheid
Maar als je zoveel van me houdt
zal je me moeten loslaten
Dan krijg ik ook witte vleugels
Laat me gaan voor even
Laat me vliegen, zoals
ik nog nooit heb gedaan…
De laatste trein
netgedicht
3.0 met 22 stemmen
2.290 Annabel werd wel nerveus
en keek verschrikt naar buiten
Daar flitste Roosendaal voorbij
zag zij door de vuile ruiten
In paniek begon Annabel
door het gangpad te rennen
Maar de vreemde conducteur
was nergens meer te bekennen
Snikkend zakte ze in elkaar
terwijl ze alle hoop verloor
De laatste trein stopt namelijk nergens
die rijdt voor eeuwig…
Conte tragique
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.096 Ons wachten wolkenoceanen
ivoren sterren in het haar
en eeuwigheden samen zweven,
niet lang meer nog; een dag, een jaar...…
Ongewenst verlangen
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
2.044 Turbulent tiert ‘n drift waartegen ik ten strijde trek
Zedeloze opwellingen, normen vervagen
Extatische smacht vloert hardvochtig elke zachtzinnigheid
Berusting als enig antwoord
Rationeel verzet beteugeld,
Grenzeloze moeite verdrinkt onder de geile golven van ongebreidelde drang
In het eeuwige zilte nat van de menselijke aard
Kinderlijke…
Vaag verlies
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.918 Je bent een eeuwige vriendin geworden.
Nu wens ik dat je over mijn schouder
gluurt naar de rijm op het wazig gras.…