Alle inzendingen over eeuwigheid

6335 resultaten.

Sorteren op:

nederig van hart, moedig in liefde - eerbetoon aan Paus Franciscus

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 458
in tijden van ziekte, bleef je standvastig en trouw je glimlach bleef, tot op het allerlaatst moment op Paaszondag nog gaf je een laatste zegen als teken van hoop, van liefde, van leven nu rust je in vrede, je taak is volbracht je geest leeft voort, in elke goede daad dank, Franciscus, voor je licht en je moed je nalatenschap zal ons eeuwig…

Koning Terlouw

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 493
staan hij was een man van wetenschap en rede een politicus met visie, nooit tevreden zijn pen was zijn zwaard, zijn boeken zijn schild een erfenis van wijsheid, voor wie het wil met de schrijver en de man aan de overkant van tijd klinken zo zacht als waarheid fluistert, zijn lessen en verhalen galmend na in het hart waar Jan Terlouw eeuwig…

weldadig post-paganisme

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 533
gezien, fabulerend langs de bezongen rivieren: zij, die onomstreden zou kunnen zijn, zweeft – als er geesten geweest waren, hongeriger dan de jonge wolven, ik zou zweren, als vlees door mijn klauwen glippend, daar waar wij als poëtische sterren imploderen, in elkaars spectrale achtergrond vervallen; tussen het riet en de dodde van de eeuwig…

Klanken van het licht

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 448
Het voelt daarin als een eeuwigheid, totdat langzaam de klanken van het licht weer worden afgestemd op een nieuwe ochtend.…

In het hart van mijn stilte

netgedicht
2.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 450
Zoals golven de eeuwige kust steeds weer omhelzen, draagt een kalme stroom mij naar mijn innerlijk centrum. Tussen het draaien van tijd en warm verdwijnend licht ontwaakt een stem zonder geluid. De lagen van mijn diepe ziel ontvouwen zich langzaam, als sterren in de nacht.…
CB12 augustus 2025Lees meer >

kon ik maar

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 188
menseigen gekte zal ik nooit zwijgend leven kunnen dus gooi ik mij tegen de steilste bergen op om de kop van elk godsbeeld schoon te schrobben tot het bloedt het bloed onder de nagels vandaan over vingertoppen stromend in de palmen staan blijvend, klevend aan handen vol spijt maar het is de tand des tijds die als enige eeuwig…
R.E.N.S.28 september 2025Lees meer >

Lichtengel

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 240
De zachte hand op jouw schouder, zo teer, wanneer de wereld zwaar weegt, keer op keer, Mijn liefde is tijdloos, een eeuwige dans, buiten de grenzen van iedere kans. Niet gebonden aan vorm, niet gebonden aan tijd, slechts verbonden door pure tederheid. Ik leid je door dromen, naar werelden ver, waar wij samen zweven, ster na ster.…

Piwi

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 428
een souvignier gris, madame vertel het ons in 's hemelsnaam groeit het in 't wild als knolrapenras is het in kassen gekweekt bolgewas ik zocht het met mijn diabolische oog dat op het oude vertrouwt, analoog in flora's van medici en florentijnen in graven der doden op de apennijnen de grot van lasceaux waar stieren en zwijnen voor eeuwig…

zonder

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 159
zonder liefde een weke illusie raakt de vloed die haar transparante barrière in een schemerrijk offensief laat vertalen in één zin “ ze is er niet “ de leegte is een verwarrende obsessie dan, het zoveelste ontwaak moment, een plaspauze die al druppelend de nacht in vele entr’actes de tijd voorbij haar opstaan laat slinken en zij in eeuwigheid…
elze14 oktober 2026Lees meer >

Ode aan Jacques Brel

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 20
Een baken voor iedereen die durft te dromen van het onmogelijke, de eeuwige minnaar van de breekbare, menselijke ziel.…
CB13 november 2026Lees meer >

Slachtveld

poëzie
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 4.926
Sommigen hunner liggen als bedronken, Het was ruim véél, de wijn uit déze kan, Hun arme lijven werden volgeschonken, Zij dronken zich de eeuwigheid daaran. Eén hunner ligt verdwaasd omhoog te turen, Een ster staat op zijn blauw glazuren oog, Het zou wel eeuwigheden kunnen duren, Voordat dit open turend oog bewoog.…

oratorium van de homo sapiens

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.113
een verkrampende douw en Andro zo wezenbloot in een armzalig heldendom goot o, Andro, jij wordt een held jij bevecht het leven maar wordt door het heilig sterven uiteindelijk geveld zie hier, de Geworpene willoos, door driften voortgedreven om een weg te gaan langs zogende borsten en beschermende handen uit het eeuwig…

De zon.

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 666
Ze is eeuwig bang voor haar grote Werkgever. Daarom straalt ze dag en nacht. Rood is haar kracht. Geel haar beminzaamheid Oranje haar koesterende liefde. En als de zon dieprood aan de hemel schijnt dan heeft ze een hevig verlangen. Het is een stille ster. Ver van alles wat we kunnen begrijpen.…
cornil17 februari 2011Lees meer >

BESPIEGELING BIJ ENE AVONDSTOND.

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.708
Aan ene stille vliet gezeten Waar 't avondrood mij zacht omschijnt, En langzaam aan de effen hemel In telkens bleker stralen kwijnt, Denk ik de jaren, die verdwenen Als de eeuwig voortgestuwde baar En tranen zwellen in mijne ogen, En treurig eenzaam zit ik daar.…

Vuur van Tijd

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 548
'k Opende toen het raam de zilte ochtendbries zocht toen slechts jou Jij sliep, genoot jouw dromen na een nacht van liefde Een dag- en nachtevening, de equinox die ik slechts globaal mij herinner, terwijl jij gedetailleerd mij elke liefkozing voorspiegelt die wat jou betreft in eeuwige herhaling en aangenaam tempo voorbij had mogen…

Adem van de Hemel

hartenkreet
4.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.121
veegt de wind langs de hellingen omhoog naar de toppen der heuvelen, zij staan daar rustend en stil Dood moede heuvelen in nevelen gehuld uitziend naar de morgen die God geven wil Zacht waait de wind over berg en meer kust heuvelen en bergen, in tederheid Koesterend de toppen der bomen om dan met wolken reizend langs de Hemel met U in eeuwigheid…

Mijn Omgeving

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 824
Jij bent de evoluerende blauwdruk van het eeuwige al en als soeverein heerser ook wáák je over oorzaak en gevolg. Treft jou ook schuld of is boete niet jouw deel?…

Koren op de molen

netgedicht
1.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.000
Dissonantie, verschillende belangen Vurige strijd, geen water bij de wijn Alsmaar weer, voortdurend, eeuwig Gelijk de Culturele Revolutie Totale destructie, vernietiging, pijn Excuses achterwege gebleven Niets van dat alles.…

Witte licht van de dood

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.818
Of is er, naast het allerdiepst gevoel van de spijt, nog een sprankje hoop voor de onbekende eeuwigheid? Ik weet het niet, maar jij, je zal 't straks weten, en al wat je achterlaat, zal je spoedig vergeten. Ik zal, vertwijfeld, in 't ongewisse, achterblijven, en uit pure gewoonte een gedicht voor je schrijven.…

Psychische Natuurramp

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.891
begint De schade is enorm diepe geulen, dikke ogen en gevlekte huid maar als altijd na zo’n tranen storm ook opluchting want al het verdriet is er uit Maar het stuwmeer zal zich snel weer vullen met verdriet van allerlei en na verloop van tijd zal zich er wederom een storm onthullen dan komt al het opgeslagen water weer vrij Als een eeuwig…
Debby11 september 2003Lees meer >

Brusque

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.078
vandaag en eeuwen terug verrijzen werken nog langzaam en verzekert niemand zich tegen iemand deze waanzinnige werd uiteindelijk geveld door een regen van steen net nadat de laatste zijn thuis vervolmaakte ik hoorde dit verhaal bij zijn kribbe en zijn graf waar een hemels lichte lach echoot tussen het gesteente en danst met de eeuwigheid…
rubic29 september 2003Lees meer >

Slacht

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.564
Onder de ozonlaag van bedorvenheid In een paleis, een huis van pracht en praal In de tuin een boom van de eeuwigheid Onder de nacht en geroep van een nachtegaal Op een zomerse dag met een winterse bui Door het bos zonder groen, maar grauw als de nacht Door hemelse tranen van een pas gesneden ui Op de gronden van Moeder Aarde, verzuren al haar…

Hoop

hartenkreet
4.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.935
Dat een leven zonder haar liefde en genegenheid, een hel is tot in de eeuwigheid. Ergens heb ik hoop en put ik kracht, als ik me herinner hoe ze naar me lacht. Een lach vol liefde en vol tederheid, een lach die straalt in zijn oneindigheid. Alleen die hoop die geeft me kracht, alleen die hoop geeft mij de macht.…
stefke1 november 2003Lees meer >

Geboorte

hartenkreet
3.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 4.911
Nú nog even helemaal niks, maar dat verandert snel genoeg, net als groeien, groot, groter, ach 't is nog véél te vroeg, ze is er nét, geniét en doe 't goed en intens, ze blijft tenslotte niet eeuwig klein, dat minieme pasgeboren hoopje mens!…
an terlouw19 november 2003Lees meer >

Weer gaat het vege licht der asters bloeien

poëzie
3.7 met 20 stemmen aantal keer bekeken 3.206
- Ik, in wiens hand de zoele vruchten wogen maar wie de zoen ontzegd werd van de beet; die, naar 'k u weet, o herfstig mededogen, me des te allèner weet; eeuwige maaier, ik, die sneed het koren maar nimmer voor zich-zelf de garve bond; eindloze vaarder in zijn vochte voren die nooit de haven vond: weer naêrt een herfst; en weer naêrt…

Mijn engel, laat me los

hartenkreet
3.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.414
Jij bent mijn engel Jij bent een gift uit de hemel Jij bent een engel, Met mooie, grote, witte vleugels Waar ik me onder verschuilen kan Jij bent mijn engel voor in de eeuwigheid Maar als je zoveel van me houdt zal je me moeten loslaten Dan krijg ik ook witte vleugels Laat me gaan voor even Laat me vliegen, zoals ik nog nooit heb gedaan…
Lieke14 april 2003Lees meer >

De laatste trein

netgedicht
3.0 met 22 stemmen aantal keer bekeken 2.290
Annabel werd wel nerveus en keek verschrikt naar buiten Daar flitste Roosendaal voorbij zag zij door de vuile ruiten In paniek begon Annabel door het gangpad te rennen Maar de vreemde conducteur was nergens meer te bekennen Snikkend zakte ze in elkaar terwijl ze alle hoop verloor De laatste trein stopt namelijk nergens die rijdt voor eeuwig…

Conte tragique

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.096
Ons wachten wolkenoceanen ivoren sterren in het haar en eeuwigheden samen zweven, niet lang meer nog; een dag, een jaar...…

Ongewenst verlangen

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.044
Turbulent tiert ‘n drift waartegen ik ten strijde trek Zedeloze opwellingen, normen vervagen Extatische smacht vloert hardvochtig elke zachtzinnigheid Berusting als enig antwoord Rationeel verzet beteugeld, Grenzeloze moeite verdrinkt onder de geile golven van ongebreidelde drang In het eeuwige zilte nat van de menselijke aard Kinderlijke…
Seppe3 januari 2003Lees meer >

Vaag verlies

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.918
Je bent een eeuwige vriendin geworden. Nu wens ik dat je over mijn schouder gluurt naar de rijm op het wazig gras.…
Wimper13 februari 2003Lees meer >