Alle inzendingen over groen links

6609 resultaten.

Sorteren op:

De zandmotor

netgedicht
5.0 met 53 stemmen aantal keer bekeken 467
ziltig vlaagt wind blaast herinneringen door je haar dat gemêleerd lokt in natuurlijke kleuren in de verte het glinsterend lichte zand onder een groen polig opschietende helmrand in afnemende vloed krult nog steeds in het schuimend wit het welkomstlied van de blauwe zee anders was vroeger met opa familie en paard en wagen…

Rollercoaster

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 578
de nood aan koelte Er volgde een tijd, het duurde te lang met veel water, wind en hagelstenen de seizoenen leken de kaarten te hebben geschud, vroeg de natuur ons reeds de herfst te bewenen, velen waren tegen deze opstandigheid niet beschut In de tuin van mijn Jasmijnallee waar ik thans mijn blikken richt op nog uitbundig en volgroeid groen…

Tweede Paasdag

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 541
weer ‘k mij in herinnering baad in hoe we met de hond liepen sieraden ontknoopten popjes van vuil ontblootten dicht tegen elkaar lagen en sliepen De morgen naar Joodse liedjes op eieren blije gezichten verfden, op èèn een dikke buik waarin kindje en handen op buik Tegelijk ontpopten dagen vol van geluk, ‘k als kind in tuin tussen groen…

‘villa’

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 518
gebakken ballen van grasgehakt gestampte voorjaarskelkjesricotta voorafgegane rododendronbonbons drilpudding à la lamium purpureum ‘whatever’ zolang ‘t bier hier koud geschonken wordt onverzadigbare zwarte blaadjes doorwaaien de naalden honderden winden terugvinden zwaaien de groene vingers breed begrijnsd tot het ‘mothership’ gevlogen is…
R.E.N.S.22 april 2025Lees meer >

MIJN AL

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 629
laat ik de hoogte-, diepte-, pijn- en fijn-punten van mijn zaligheden en (on)zekerheden helemaal los laat ze, laat het bezinken, inklinken mijn ziel neemt nu een hoge vlucht maar raakt niet meer gewond, verwond langs de stam met vele kale takken en diverse levens-ongemakken, doch stijgt langs die mooie liefdevolle jong en frisse rijke groene…

GROENENDAAL HEEMSTEDE: HOGE BOMEN VANGEN NIET ALLEEN VEEL WIND (Monique ontmoet Jan Jacob; Jan Jacob ontmoet Monique)

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 501
verbinden om in respect te zeggen wat ze vinden spontaan lopend met een speelse hond gaat de groet, het praatje over in gesprek met als eerste de verbazing over de bomen lang en speels en soms in liefde verstrengeld brengt hun kolossale lengte verdieping in wat mens laat, begaat, ondergaat, meemaakt Over het gedoe, het doen, maar vooral het groen…

Vannacht...

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 619
Een beetje geelachtig groen. En ik reed met grote snelheid. Ik zag alleen die donkerbruine weg, steeds vooruit, o grote goedheid. Maar ik voelde me geweldig. Geen angst had ik daarbij. Genoot zo van die snelheid. Die rechte weg die hielp daarbij. Toen stopte plots de weg. Een lange gleuf dwars over. Ik kon niet verder, ja wat nu.…
Antje14 juni 2025Lees meer >

Status quo

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 485
u vraagt, wij draaien altijd op verzoek quil u graag asap van uw quaal bevrijden doch teeft meer voeten dan 'k dacht in de aarde quagt voor de uitslag op groen licht uit Leiden en Amsterdam - wat mij meer onrust baarde dat zet quaad bloed bij mij en mijn confraters die pathologen altijd met hun queesten naar quaad of goed in microscopenbeesten…

waterpijprokende rups

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 244
grote/kleine/grote/grotere pil weggoochelen kon in de hoge hoed van ‘n ‘vallée des évanouis’ dat zij nu nie’ één van die ‘naamloze bomen’ wordt en mijn tra kraaiend verkleint want de ondergrens van mijn hemel verdwijnt da’k weer samen fikkie stoken mocht met mijn jachthond bijeengezochte lucht poken rond de hut in ’t woud dat ‘t groene…
Stoker6 november 2025Lees meer >

Wanneer natuur zich terugtrekt

netgedicht
2.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 610
Winterse wind waait schaduw van kale bomen ademt stille rust Onder de lage, nuchtere hemel zie ik de aarde ademen in ge- dempte tonen, een veld van vermoeid groen waar schapen hun witte en donkere contouren langzaam verplaatsen. Het licht aan de horizon is een dunne, oranje belofte die snel wordt ingeslikt door de dag.…
CB17 december 2025Lees meer >

Beeldschoon

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 320
hij zich boog de natuur hield zich stil het water bedroog O god, beeldschoon was hij goddelijk geraakt voor liefde gemaakt maar hij kon hem niet vatten greep door hem heen en werd wanhopig toen de spiegel verdween Hij kwam niet meer los en wortelde diep zijn lichaam stengelde van verdriet dauwdruppels traanden op blad en op kroon groen…
Mari L.30 januari 2026Lees meer >

Sjors Boesch – We noemen hem Kees XXIV; vers 283

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 314
De knoppen niet uit te zien rollen, opkomende bollen niet laten knakken onder volle billen, knokige knieën diep in de grond gedrukt; tenen niet in vechtstand gestoken, geen harkende vingers in ’t frisse groen van stikstof minnende planten met doorns die de vroeg ontluikende lust verstikken in bloed dat druipen en kruipen zal langs…
Sjors Boesch12 februari 2026Lees meer >

Wandeling

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 261
In Munnekeburen kon ik uren turen naar witte wolken in een sloot naar het koolzaad dat ontsproot de paarden-boterbloemen in de berm, het verse groen weer aan de struiken, afgelegen van verkeer de huizen alleen met boot of lopend aan te komen Ik waande me, zo stil en fris de lucht, in de bergen even En dan de ooievaars, die er zweefden…

Hart voor Aarde

netgedicht
2.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 444
Nog groene sprinkhaan op open paardenbloem zacht de wind houdt zich stil Ochtend komt aan in stilte die nog ademt, licht dat zich uitspreidt over zachte grond, alles lijkt even te wachten zonder haast, alsof de wereld zichzelf weer wil voelen.…
CB22 april 2026Lees meer >

Late merelzang

netgedicht
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 496
Hij zit hoog in het groen, herkenbaar als een donkere vorm die rust op takken die niet bewegen. Zijn stem glijdt door de open lucht als water dat niets vraagt, maar iets opent wat ik herken. De straat houdt zich in, alsof elk geluid zachter wordt en alles wat leeft zich terugtrekt in rust.…
CB6 mei 2026Lees meer >

Wanneer het koolwitje komt

netgedicht
2.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 317
Wanneer het frêle koolwitje oplost in het groen, blijft mijn waarneming nog even natrillen, alsof mijn aandachtig, zacht hart een fractie langzamer klopt en ik weet: dit was genoeg, dit was precies hier.…
CB22 juni 2026Lees meer >

Verwijlen

netgedicht
1.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 242
Zomerse stilte het smalle bospad verdwijnt tussen het groen Soms vraagt de dag niet meer dan dat je even blijft waar het licht tussen bladeren een vergeten stilte zichtbaar maakt en tijd zich terugtrekt uit alles wat haastig voorbij wil gaan.…
CB25 juni 2026Lees meer >

Het rouwpad

hartenkreet
1.6 met 20 stemmen aantal keer bekeken 163
In de bocht kleurt het groen zachter dan daarvoor. Een rustplaats die alleen om aanwezigheid vraagt. De tijd vertraagt tot een aandachtige ademhaling. Ik hoef niets te dragen. Verderop opent het bos zich naar meer licht. Het rouwpad volgt geen rechte maar een innerlijke richting.…
CB28 juli 2026Lees meer >

Overgangsverdriet

hartenkreet
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.150
Warmte in het groen tussen bomen hangt stilte zomer ademt nog Wanneer de laatste warme avonden zich langzaam uit het landschap terugtrekken, merk ik hoe de lucht een andere toon krijgt en hoe mijn lichaam die verandering eerder voelt dan begrijpt.…
CB5 september 2026Lees meer >

De gedragen stilte van de beuk

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 595
Oude beukenstam herfstlicht door groene blaadjes stilte in het bos Wanneer de oude stam zich opricht tegen het zachte strijklicht van de dag, voel ik hoe de massieve bast de tand des tijds opneemt en de ruis van de omgeving geruisloos filtert.…
CB9 september 2026Lees meer >

Schemerrood

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 14
Nog even blijft ze zichtbaar tussen groen en schaduw, alsof ze afscheid neemt zonder echt te verdwijnen.…
CB6 november 2026Lees meer >

Als ik je

hartenkreet
4.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.173
Voor altijd bij me willen zijn, Door storm en regen, Door weer en wind, Of loop je bij de keuze links of rechts .. Terug naar waar we eindigde.. Kies je voor de makkelijke weg.. Of ga je samen met mij door berg en dal? Wat zou je doen als je zou beseffen.. Dat ..…

Het ongerede

gedicht
1.1 met 1975 stemmen aantal keer bekeken 13.087
Buiten, links en rechts een hoek om, bij een standbeeld van drie palen die op dunne doden leken stonden mensen met gezichten. Grote mensen huilden, buiten, en ze mochten niet bewegen, omdat niemand nog mocht zwichten. Ook de tijd mocht niet bewegen.…

dansende mannen

netgedicht
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 631
Want de echte vullismannen stonden gevaarlijk achter op een smalle tree, vanwaar ze van links en rechts naar benee de stoep op vlogen om dan ‘n zak of twee, soms drie, op te halen, om ze dan gracieus de open muil van de wagen in te smijten, tegen een razend draaiend rolwerk aan, dat de vullis zou malen en dan opvrat.…

Götterdämmerung

gedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.937
heeft de gulle godin die woont in de warme plekken van ons beschaving minnend hart wij loven hen en prijzen en wij geven ons gewonnen aan de juistheid van het feit dat goden als lauwe kwallen het recht hebben te rusten op het strand het onmiskenbaar recht bezitten bezit te nemen van het leven en nemen onze deuke hoeden af en buigen links…

Het ongerede

gedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.373
Buiten, links en rechts een hoek om, bij een standbeeld van drie palen die op dunne doden leken stonden mensen met gezichten. Grote mensen huilden, buiten, en ze mochten niet bewegen, omdat niemand nog mocht zwichten. Ook de tijd mocht niet bewegen.…

LOFTROMPET

netgedicht
2.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.050
Haar groene vingers raken niet verward in zeven-, klaver- of groot hoefblad. Ze is, niet onbelangrijk, ook ontzettend lief. Mijn vrouw is thuis regerend vorstin. Menigeen kan aan haar kundig stofzuigen een uiterst fijn geslepen puntje zuigen. Ik, bewonderend eega, ben er graag bij in.…

stilte voor de storm

hartenkreet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.655
en het donker van het grote buiten vermengen met zijn lijf hem schijndood maken als de takken waarvan hij het sterven van hun blaadjes liever inruilt voor het strand omdat zijn lente duurt zolang er zee is in zijn buurt hem denken laat aan negen maanden aan het kleine binnen aan de stem van zijn moeder die vertelt van hoe alles groen…

Wilde Flora viert feest

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.117
Wanneer de Blauweregen zacht zijn druppels glanst aan Zonnedauw walst sierlijk het Juffertje in ‘t Groen met een rood blozende bol Pioen die lacht naar de grote Bereklauw Afrikaantje bespeelt als ‘n fanaat een fijnbesnaarde Akkerviool de ranke Florentijnse Lis blaast trompet op een gele Narcis de vrije Meiklokjes klinken frivool Jonkvrouwviolier…

Oberon van Avalon

netgedicht
3.5 met 43 stemmen aantal keer bekeken 7.105
stemmen zingen tover gezang tussen het lover in het oude sterrenwoud schitter kranst mijn aangezicht het is een magisch onweerlicht geboren tussen elfenkoren gezeten op mijn troon vannacht staar ik onbewogen naar gezichten die mij smeken met stemmen zacht en groene ogen die fel oplichten ik ben de Oberon van Avalon de elfenkoning zonder…
Verdano22 augustus 2003Lees meer >