6609 resultaten.
De zandmotor
netgedicht
5.0 met 53 stemmen
467 ziltig vlaagt
wind blaast
herinneringen
door je haar dat
gemêleerd lokt in
natuurlijke kleuren
in de verte
het glinsterend
lichte zand onder
een groen polig
opschietende
helmrand
in afnemende
vloed krult nog
steeds in het
schuimend wit
het welkomstlied
van de blauwe zee
anders was vroeger
met opa familie en
paard en wagen…
Rollercoaster
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
578 de nood aan koelte
Er volgde een tijd, het duurde te lang
met veel water, wind en hagelstenen
de seizoenen leken de kaarten te hebben geschud,
vroeg de natuur ons reeds de herfst te bewenen,
velen waren tegen deze opstandigheid niet beschut
In de tuin van mijn Jasmijnallee
waar ik thans mijn blikken richt
op nog uitbundig en volgroeid groen…
Tweede Paasdag
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
541 weer
‘k mij in herinnering baad
in hoe we met de hond liepen
sieraden ontknoopten
popjes van vuil ontblootten
dicht tegen elkaar lagen en sliepen
De morgen naar Joodse liedjes
op eieren blije gezichten verfden,
op èèn een dikke buik
waarin kindje en handen op buik
Tegelijk ontpopten dagen
vol van geluk,
‘k als kind in tuin tussen groen…
‘villa’
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
518 gebakken ballen van grasgehakt
gestampte voorjaarskelkjesricotta
voorafgegane rododendronbonbons
drilpudding à la lamium purpureum
‘whatever’
zolang ‘t bier hier koud geschonken wordt
onverzadigbare zwarte blaadjes doorwaaien
de naalden honderden winden terugvinden
zwaaien de groene vingers breed begrijnsd
tot het ‘mothership’ gevlogen is…
MIJN AL
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
629 laat ik de hoogte-, diepte-, pijn- en fijn-punten
van mijn zaligheden en (on)zekerheden helemaal los
laat ze, laat het bezinken, inklinken
mijn ziel neemt nu een hoge vlucht
maar raakt niet meer gewond, verwond
langs de stam met vele kale takken
en diverse levens-ongemakken, doch
stijgt langs die mooie liefdevolle
jong en frisse rijke groene…
GROENENDAAL HEEMSTEDE: HOGE BOMEN VANGEN NIET ALLEEN VEEL WIND (Monique ontmoet Jan Jacob; Jan Jacob ontmoet Monique)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 verbinden
om in respect te zeggen wat ze vinden
spontaan lopend met een speelse hond
gaat de groet, het praatje over in gesprek
met als eerste de verbazing over de bomen
lang en speels en soms in liefde verstrengeld
brengt hun kolossale lengte verdieping
in wat mens laat, begaat, ondergaat, meemaakt
Over het gedoe, het doen, maar vooral het groen…
Vannacht...
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
619 Een beetje geelachtig groen.
En ik reed met grote snelheid.
Ik zag alleen die donkerbruine weg,
steeds vooruit, o grote goedheid.
Maar ik voelde me geweldig.
Geen angst had ik daarbij.
Genoot zo van die snelheid.
Die rechte weg die hielp daarbij.
Toen stopte plots de weg.
Een lange gleuf dwars over.
Ik kon niet verder, ja wat nu.…
Status quo
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
485 u vraagt, wij draaien altijd op verzoek
quil u graag asap van uw quaal bevrijden
doch teeft meer voeten dan 'k dacht in de aarde
quagt voor de uitslag op groen licht uit Leiden
en Amsterdam - wat mij meer onrust baarde
dat zet quaad bloed bij mij en mijn confraters
die pathologen altijd met hun queesten
naar quaad of goed in microscopenbeesten…
waterpijprokende rups
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
244 grote/kleine/grote/grotere pil
weggoochelen kon
in de hoge hoed van ‘n ‘vallée des évanouis’
dat zij nu nie’ één van die ‘naamloze bomen’ wordt
en mijn tra kraaiend verkleint
want de ondergrens van mijn hemel verdwijnt
da’k weer samen fikkie stoken mocht
met mijn jachthond bijeengezochte lucht poken
rond de hut in ’t woud
dat ‘t groene…
Wanneer natuur zich terugtrekt
netgedicht
2.1 met 10 stemmen
610 Winterse wind waait
schaduw van kale bomen
ademt stille rust
Onder de lage, nuchtere
hemel zie ik de aarde ademen in ge-
dempte tonen, een veld van vermoeid groen waar
schapen hun witte en donkere contouren langzaam verplaatsen.
Het licht aan de horizon is
een dunne, oranje belofte die snel wordt
ingeslikt door de dag.…
Beeldschoon
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
320 hij zich boog
de natuur hield zich stil
het water bedroog
O god, beeldschoon was hij
goddelijk geraakt
voor liefde gemaakt
maar hij kon hem niet vatten
greep door hem heen
en werd wanhopig
toen de spiegel verdween
Hij kwam niet meer los
en wortelde diep
zijn lichaam stengelde van verdriet
dauwdruppels traanden
op blad en op kroon
groen…
Sjors Boesch – We noemen hem Kees XXIV; vers 283
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
314 De knoppen niet uit te zien rollen,
opkomende bollen niet laten knakken
onder volle billen,
knokige knieën
diep in de grond gedrukt;
tenen niet in vechtstand gestoken,
geen harkende vingers
in ’t frisse groen
van stikstof minnende planten
met doorns
die de vroeg ontluikende lust
verstikken in bloed
dat druipen en kruipen zal
langs…
Wandeling
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
261 In Munnekeburen
kon ik uren turen
naar witte wolken in een sloot
naar het koolzaad dat ontsproot
de paarden-boterbloemen in de berm,
het verse groen weer aan de struiken,
afgelegen van verkeer de huizen
alleen met boot of lopend aan te komen
Ik waande me,
zo stil en fris de lucht,
in de bergen even
En dan de ooievaars,
die er zweefden…
Hart voor Aarde
netgedicht
2.3 met 15 stemmen
444 Nog groene sprinkhaan
op open paardenbloem zacht
de wind houdt zich stil
Ochtend komt aan in
stilte die nog ademt, licht dat zich
uitspreidt over zachte grond, alles lijkt even te
wachten zonder haast, alsof de wereld zichzelf weer wil voelen.…
Late merelzang
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
496 Hij zit hoog in het groen,
herkenbaar als een donkere vorm die
rust op takken die niet bewegen. Zijn stem glijdt door
de open lucht als water dat niets vraagt, maar iets opent wat ik herken.
De straat houdt zich in,
alsof elk geluid zachter wordt en alles
wat leeft zich terugtrekt in rust.…
Wanneer het koolwitje komt
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
317 Wanneer het frêle koolwitje
oplost in het groen, blijft mijn waarneming
nog even natrillen, alsof mijn aandachtig, zacht hart een
fractie langzamer klopt en ik weet: dit was genoeg, dit was precies hier.…
Verwijlen
netgedicht
1.4 met 14 stemmen
242 Zomerse stilte
het smalle bospad verdwijnt
tussen het groen
Soms vraagt de dag niet
meer dan dat je even blijft waar het
licht tussen bladeren een vergeten stilte zichtbaar
maakt en tijd zich terugtrekt uit alles wat haastig voorbij wil gaan.…
Het rouwpad
hartenkreet
1.6 met 20 stemmen
163 In de bocht kleurt het groen
zachter dan daarvoor. Een rustplaats die
alleen om aanwezigheid vraagt. De tijd vertraagt
tot een aandachtige ademhaling. Ik hoef niets te dragen.
Verderop opent het bos zich
naar meer licht. Het rouwpad volgt geen
rechte maar een innerlijke richting.…
Overgangsverdriet
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.150 Warmte in het groen
tussen bomen hangt stilte
zomer ademt nog
Wanneer de laatste warme
avonden zich langzaam uit het landschap
terugtrekken, merk ik hoe de lucht een andere toon
krijgt en hoe mijn lichaam die verandering eerder voelt dan begrijpt.…
De gedragen stilte van de beuk
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
595 Oude beukenstam
herfstlicht door groene blaadjes
stilte in het bos
Wanneer de oude stam
zich opricht tegen het zachte strijklicht
van de dag, voel ik hoe de massieve bast de tand
des tijds opneemt en de ruis van de omgeving geruisloos filtert.…
Schemerrood
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
14 Nog even blijft ze zichtbaar tussen
groen en schaduw, alsof ze afscheid neemt zonder echt te verdwijnen.…
Als ik je
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
2.173 Voor altijd bij me willen zijn,
Door storm en regen,
Door weer en wind,
Of loop je bij de keuze links of rechts ..
Terug naar waar we eindigde..
Kies je voor de makkelijke weg..
Of ga je samen met mij door berg en dal?
Wat zou je doen als je zou beseffen..
Dat ..…
Het ongerede
gedicht
1.1 met 1975 stemmen
13.087 Buiten, links en rechts een hoek om,
bij een standbeeld van drie palen
die op dunne doden leken
stonden mensen met gezichten.
Grote mensen huilden, buiten,
en ze mochten niet bewegen,
omdat niemand nog mocht zwichten.
Ook de tijd mocht niet bewegen.…
dansende mannen
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
631 Want de echte vullismannen
stonden gevaarlijk achter op een smalle tree,
vanwaar ze van links en rechts naar benee
de stoep op vlogen om dan ‘n
zak of twee, soms drie, op te halen,
om ze dan gracieus de open muil van de wagen
in te smijten, tegen een razend draaiend
rolwerk aan, dat de vullis zou malen
en dan opvrat.…
Götterdämmerung
gedicht
3.7 met 3 stemmen
3.937 heeft
de gulle godin die woont
in de warme plekken van ons beschaving minnend hart
wij loven hen
en prijzen en
wij geven ons gewonnen aan de juistheid van het feit
dat goden als lauwe kwallen
het recht hebben te rusten op het strand
het onmiskenbaar recht bezitten
bezit te nemen van het leven
en nemen onze deuke hoeden af en buigen links…
Het ongerede
gedicht
4.3 met 3 stemmen
2.373 Buiten, links en rechts een hoek om,
bij een standbeeld van drie palen
die op dunne doden leken
stonden mensen met gezichten.
Grote mensen huilden, buiten,
en ze mochten niet bewegen,
omdat niemand nog mocht zwichten.
Ook de tijd mocht niet bewegen.…
LOFTROMPET
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
2.050 Haar groene vingers raken niet verward
in zeven-, klaver- of groot hoefblad.
Ze is, niet onbelangrijk, ook ontzettend lief.
Mijn vrouw is thuis regerend vorstin.
Menigeen kan aan haar kundig stofzuigen
een uiterst fijn geslepen puntje zuigen.
Ik, bewonderend eega, ben er graag bij in.…
stilte voor de storm
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.655 en het donker van het grote buiten
vermengen met zijn lijf
hem schijndood maken als de takken
waarvan hij het sterven van hun blaadjes
liever inruilt voor het strand
omdat zijn lente duurt
zolang er zee is in zijn buurt
hem denken laat aan negen maanden
aan het kleine binnen
aan de stem van zijn moeder
die vertelt van hoe alles groen…
Wilde Flora viert feest
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.117 Wanneer de Blauweregen zacht
zijn druppels glanst aan Zonnedauw
walst sierlijk het Juffertje in ‘t Groen
met een rood blozende bol Pioen
die lacht naar de grote Bereklauw
Afrikaantje bespeelt als ‘n fanaat
een fijnbesnaarde Akkerviool
de ranke Florentijnse Lis
blaast trompet op een gele Narcis
de vrije Meiklokjes klinken frivool
Jonkvrouwviolier…
Oberon van Avalon
netgedicht
3.5 met 43 stemmen
7.105 stemmen zingen tover
gezang tussen het lover
in het oude sterrenwoud
schitter kranst mijn aangezicht
het is een magisch onweerlicht
geboren tussen elfenkoren
gezeten op mijn troon vannacht
staar ik onbewogen naar gezichten
die mij smeken met stemmen zacht
en groene ogen die fel oplichten
ik ben de Oberon van Avalon
de elfenkoning zonder…