Alle inzendingen over ver

8947 resultaten.

Sorteren op:

Winter bewonderingen

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.366
Ver van vervlogen tijden, leek stilte nooit stil te staan, blies winter met ingehouden adem zijn bespiegelingen op het raam. Spiegelingen van verdrongen warmte subtiel geurend in knetterend haardvuur, vlammende liefde doet hartstocht oplaaien eerder buiten nog winters aangekleed.…

Ware gezicht

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 559
Heisa trakteert een hoop vers bloed Neen, serieus Ik lach niet groot genoeg Serie met bubbels Geen nood, opgelost met je ogen Waar we naar uitkijken Ik kan slechts liegen tegen mezelf Al gaat het sindsdien merkbaar beter Deze keer hangen de groepen Wel zeer goed aan elkaar en verder Een mooie bloemlezing van over de plas Dicht bij het verre…
Titi E. Hugo26 februari 2013Lees meer >

Bekijks

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 570
Angstig wachtend op De sprong in het diepe Die komen gaat - maar die Nog niet half zo erg is Als het gejoel, geschreeuw En gefluit van die horde van Zestig kinderen die mij naar Het einde van de wereld wensen Omdat ik er onmogelijk bij loop - Tuur triestig naar de voegen Tussen de tegels van de Aquarena Vloer en hoop dat ze zo ver…

stromen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 534
onder de bloeiende kersenboom tijd en licht verschuiven gewichtloos met ons mee de lente biedt een schrijnend mooie bloemlezing uit verdwenen werelden breekbare bloesemblaadjes versmelten aarzelend met het zijden zachte gras de kleine roodborst onttrekt zich teer verborgen in de struiken verderop spuugt de rivier uit wat van zo ver…
J.Bakx10 april 2013Lees meer >

Niemandsland.

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 549
De einder ver weg van duin en paviljoen. Alles verlaten, in vergetelheid geraakt. Maar langs wegen gaat men onvermoeid verder. De zoektocht tussen aard en hemelrijk gaat ongebreideld door. Ik sta op een pier, hoor het ruisen van de golven en word onder het gekrijs van meeuwen bedolven.…
martin valk22 augustus 2013Lees meer >

Veel verhalen.

netgedicht
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 753
De wind vertelt mij veel verhalen van landen ver van hier. Daar buldert hij in alle talen en vloekt en raast en tiert van daar, ergens in de verte. Mijn woorden vormen mijn verhalen over dingen, daar en hier. Maar meestal kan ik 't niet zeggen. Dan wordt 't zo stil in mij, diep in mij, net als in de verte.…

Nog niet

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 561
totdat het weer warm is, en in datzelfde zilte zand, tijd om te liggen is, te luisteren naar de golfslag, de meeuwen, een ver vliegtuig, een kind dat zich baadt en dat lacht, tot die dag komt, wacht.…
Ralameimaar8 december 2013Lees meer >

Winterwee

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 511
Mis de oneindigheid van oogverblindend wit Gedempt en verstild alleen het knerpend geluid van samenpersende verse sneeuw onder warme wandelschoenen Mis m'n rode oren gegeseld door rondgierende wind en jeukende tenen na een te lange winterwandeling Mis tot op het bot verkleumd het gevoel van nooit meer warm worden Het zonnig geel…

Sepia

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 532
In een waas van sepia treft de slaap mij een droom wiegt de wereld tot ze stil wordt en verlaten raakt gestreept vullen tinten de leegte voller hoeft het ook niet te worden ver weg huilen ontroostbaar de boshyacinten langzaam trekt de sluier op zoals een bruid van haar voile wordt ontdaan en vol hartstocht de nacht wordt ingetrokken…

Fonoliet

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 509
echo die zelfs het zuchten weerkaatst vanaf lege muren opgetrokken uit beton en niet doorheen te komen verschans ik me vaak achter mijn eigen schaduw wat ik ooit wenste kent de herinnering niet meer bedolven onder een lawine van vergeten woorden de hoeksteen grijs en groen bedekt door aangeslagen mos staat veel te ver…
Rena29 april 2014Lees meer >

Icarus

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.222
beuken op ons in voeten worden nat de wind blaast jouw sjaaltje op Het zand zo heet onder ons de zetel uitgeplooid de parasol open gevouwen boven jouw hoofd Ogen vallen dicht armen voelen licht benen gevlekt voeten gezwollen uitkijkend naar elke straal De goden zijn met ons vandaag hoop koesteren we pijnlijke berichten houden we ver…

En de geur van groene zeep

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 511
Huis van grote eenzaamheid Vol met kinderen met een vlekje Ver weggestopt in de bossen Van de onbewoonde buitenwereld Daar leerde ik kennen Het kind dat ik ten diepste was, Dat zichzelf alleen nog terugvond In de geur van groene zeep Waarmee dagelijks de washokken En de douches werden gereinigd En die elke dag opnieuw De zweem…

Via aleatoriek... (III)

netgedicht
1.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 563
'Stel, ik nader de voltooiing van een vers... Word ik dwingend weggeroepen, moet de hond nog uitgelaten, zeurt de wereld aan m'n kop! Als ik eindelijk de kans krijg alinea's op u los te laten, gaat de microfoon plots met verlof.…
K.Bladzij7 oktober 2014Lees meer >

Candlelight voor beginners (liedje)

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 531
Mijn bloemen sterven in mijn hand heb heel ver moeten lopen ik wil je terug, dus sta ik hier ben bloemen wezen kopen. refrein : Dus lieve schat ik sta nu hier, wanneer doe jij eens open? (2 keer) De regen valt bij bakken neer, dus ben ik gans verzopen de kleren plakken aan mijn lijf en ja..., ik heb gezopen.…
Chatfant24 oktober 2014Lees meer >

Luc De Vos is niet meer

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 886
Klap op vuurpijl nog ver weg. Kleine schalkse ruiter, tussen pen en podium huilde je angst en hartenpijn, wars van glitterglam, de eeuwigheid in. En waar je nu bent, verhef nogmaals het wondermooie Mia (jouw muze toch?) tot tijdloze hymne, hier al onsterfelijk en weet, lieve Vos, niet alleen Elvis blijft bestaan, maar jij ook.…
Guy Aarts1 december 2014Lees meer >

Leer mij toch leven

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 508
Leer mij toch leven, ver voorbij de angst om wat dan ook toch maar te verliezen. Er is zoveel dat als vanzelf al wel werd losgelaten, maar evenveel of meer zelfs bleef behouden in wat ik bij gebrek aan beter mijn ziel zal noemen; diepste kern van zijn. Wie ben ik eigenlijk en wat is echt van waarde?…
Adeleyd21 januari 2015Lees meer >

Zuivervriend

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 859
tegewoordig beredeneren we anders met de natuur naar de knoppen voor groei niet meer te stoppen hier zijn we samen de conclusie van wat er om het leven weent en wat er zich in waanzin schaamt over troosteloze inheemse moeders en ontheemde uitheemse vaders bij suikerrivieren en spiegelmeren breken we onklare geweren in ruil voor nieuwe veren…
mobar8 februari 2015Lees meer >

En de zee was niet meer

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 643
De houten zee schep ik in blikken emmers drenkelingen worden eruit gezeefd sloepen en boeien werp ik terug op de door eb schoongespoelde bodem een zwoele bries blaast de kleuren droog dolle meeuwen storten zich op een zeekaart zonder water duinen en dijken kijken werkloos toe in het stuifzand dolen de schippers er valt vers licht op eeuwenoude…
Kees Keizer18 februari 2015Lees meer >

Knuffel of rammelaar

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 755
Op ’t ritmisch veren van de twijfelaar ravot je met een beest van vlees en bloed dat bijt en proeven mag van huid en haar. En uit de kliko hangen nu m’n poten dus ik heb zomaar afgedaan, voorgoed. De vreemde rammelaar heeft raak geschoten.…

LOOFVUREN

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 982
O ik zie, zó ver ik zien kan, In die spokerige schijn, 't Boerenvolk al springend, dansend, Dol en wild rumoerend zijn!…

HET en de ZEE

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 908
veel - zei zij zo eindeloos ver en zo lief - zei zij HET valt licht - zei zij en zij lachte - naar de ZEE en de ZEE - lachte mee…

Contactsleutel

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 476
In dit kamertje Van vier bij drie Zit jij op het einde Te wachten, dat snel komt, Of misschien wel nooit, Want zo voelt het voor jou - Je kinderen zijn ver weg En denken dat je het goed hebt zo, Dat er voor je wordt gezorgd, Maar inmiddels hebben De geraniums in de vensterbank Net zo'n treurig gezicht Als jijzelf - Tot dat…

Zij aan zij

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 494
in 't land van daar onbereikbaar ver voor mij ligt mijn heimwee, zo teder stil waarom dat woont in menig stap, ik heb daarvan geen weet het is niet uit vrije wil noch in aanvang gedoopt ik word zomaar meegesleept is het haar dans in kleine pasjes of de krekel in de avond die fluistert in mijn oor is het de kleur groen in een overweldigend…

De avond valt

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 607
De avond van een mooie kerstdag valt: veel mensen mocht ik zien en ook begroeten, wat samen zingen, leven van herinneringen en ver weg van het altijd weer maar moeten. Van dankbaarheid is nu mijn hart vervuld en ’t kijkt met blije ogen naar voorbije uren; de kaarten van familie en van vrienden vertellen van de warme kerstmisvuren.…
Adeleyd25 december 2015Lees meer >

Natuurkracht

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 609
storm in dansende golven die bruisend wit schuim over geribd strand blaast woest stuivend zand waar meeuwen vluchten schreeuwend in grijze lucht harde wind bespeelt stoere vlaggenmasten met klepperende lijnen striemend zand verblindt half dichtgeknepen ogen onder een wollen muts voetstappen verdwijnen onder een verse laag opgejaagd…
J.J.v.Verre25 januari 2016Lees meer >

Tuimelgeesten (cholerisch sonnet)

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 960
Het schijnt geweldig te zijn om te sneren, De schrijver die de vaste vorm nog eert Geheel met pek en veren in te smeren Omdat hij taal noch teken wendt of keert En graag met oude woorden nog jongleert. Kritieken zijn niet van gebakken lucht, Zijn werk, alweer een ouwe lullen-vrucht. Het mager schrijversvolkje vloekt en zucht.…

Philosophers Stone

hartenkreet
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 619
Kan een gedicht een wrede daad verhinderen Een einde maken aan het strijdtoneel Een medicijn zijn, ziekte en leed verminderen Of wordt een woord, een vers, nooit substantieel Gaat een gedicht ooit verder dan verwonderen Zijn geest en lichaam samen één geheel Hoort het bij dichters om zich af te zonderen Of zijn zij een onmisbaar onderdeel…

Strandwandeling

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 572
We liepen en jij sprak mensen aan iedereen reageerde als vriend we lagen, ik ging de zee in, koud vlijde ik me tegen je warme lijf, we aten en dronken en liepen weer ik groette honden, we praatten, vertelden wat we bedoelden tot een duinpan, waar 't warm, we spraken mensen aan en we lagen en voelden de zon en het zand, het helm en een veer…

Schouwspel

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 482
Nemen dan hun vlucht Naar de horizon Laten zich verleiden Door de rode avondzon De dag schemert De nacht ontwaakt Het is donker en duister De wereld slaapt Gefluister, ik luister Zie het weerlicht van de maan En fonkelende sterren Ver van mij vandaan De lucht wordt duister, prachtig De nacht donker, bijna raadselachtig Tot…

Toppunt

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 497
Gevarieerd in kleur door de stralen van de zon 't Water spiegelt haar contouren Dat mooi figuur voor door een ring Beslist met mooiste rondingen die dus beroeren 't Enigma van haar zijn, basis van haar mysterie Aanwezig slechts door hier beslist niet te zijn Tot in kern slechts daar Tijd evolueert aangaande onz' wereldvrede die ver…