Alle inzendingen over van ver

35704 resultaten.

Sorteren op:

Langs de wegkan

gedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.916
Morgen vers in de krant: hoe jackson Pollock de nacht doorsneed, dat hij heeft geleefd toen hij kleuren niet te stelpen ons in de ogen wreef en schoof met vlakken - schouwspel telken kere zoals hij holtes vulde met spetters licht, onbesuisd tuurde door witte wolken heen - en dan zo'n regen. ----------------------------------------------…

Tussen twee werelden, in beide thuis

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 562
drugs wringen m'n gedachten in rare bochten tonen me de mensheid zijn verborgen krochten maar het zijn paden die ik graag verken de gek die ik ben Het rechte noch het kromme pad een kaart heb ik niet nodig gehad De Ster heeft mijn pad geplaveid met ervaring, bescherming en wijsheid Ontspoord geweest extreem geleefd maar kijk me nu: vers…

Daar beneden,

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 622
Beneden stroomt de rivier, ver gebleven van kunsten van de stad, de vroege winter laat zich klinken, neemt moeiteloos het overtollig slib van mijn gedachten mee op het gevallen berkenblad zonder te verdrinken.…
Pama6 december 2012Lees meer >

Noach's duif

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.465
Er was gedroppel dat zich op mij strooide, Er was een hemel en een hemels weer, En ik genoot en leefde in iedre veer, Verheugd omdat zo schoon heelal mij kooide. Toch wiekte ik traag en wendde en naar mijn ark Richtte ik de koers: van boom op hoge heuvel Plukte ik een twijg en gaf me aan 't venster in.…

SCHRIFTUURLIJK

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 440
"De bijbel is Gods Woord," mag steeds klinken in de vragende oren van iedereen, wiens zoekende ogen dwalen, ver heen, naar wazig, geheimzinnig sterrenblinken. Speurgedachten zullen nooit verzinken, zijn dieren, die zeulen over zand en steen, twee rugbulten hebben, dikwijls slechts één, voldaan onder schaduwpalmen drinken.…
Han Messie10 februari 2013Lees meer >

zijn woorden

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 702
hij verleidt me… verleidt me, hij fluistert woorden die ik wil horen bij bloementuinen die zo heerlijk geuren als een kind in zijn armen ben ik een veer gedragen door de wind zo licht ben ik.…
fairouz18 februari 2013Lees meer >

Droom

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 525
Wanneer we zo ver zijn om onze herinneringen onder ogen te zien, zullen wij onze nare droom vaarwel kunnen zeggen.…
Tiener8 maart 2013Lees meer >

Begeesterd

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 523
Een rosse pluimstaart steekt daar ver, de bosweg over naar een eikenstam gezwind en verdwijnt al zigzaggend in een kathedraal van lover, als gejaagd door de wind. Omdat natuur mijn ziel beroert en mijn realiteitszin tart met haast goddelijke gratie, ontwaar ik in mijn hart, mijn verheugde mensenhart nederig ontzag en stille admiratie.…

Navigatie?

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 494
Het zijn mijn vingers die het blad doen leven, niet op geheven, maar ze laten bloeien in de goede aarde en door de zwarte pagina’s steeds weer om te slaan, in de nachten schrijf ik op zwart papier, waarop letters oplichten door de vrije gedachten hier ver vandaan, ik omhels de stille woorden zoals ik gisteren heb gedaan.…
Pama11 april 2013Lees meer >

Mise-en-scène

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 657
In quick-step, jive of disco dansen poppen bij voorkeur Niet, daar zij de touwtjes te ver hebben laten vieren en bovendien van mening zijn dat ze de pas wordt afgesneden door bewegende handen achter hout Terwijl dagen opnieuw lengen nachten stervend korter zijn hanteert de schilder zijn penseel dichten schrijvers uit een brij aan woorden…

Heldere kijk op de zandbak

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 716
, Niet te groot, niet te wijd, Overzichtelijke wereld Binnen redelijke grenzen - In zichzelf iets mompelend Van vakman of zoiets, Schept hij uit het zand Zijn eigen gebouw, zijn Eigen schepping zoals Alleen schepping maar Maar zijn kan - tot er In het overvloedige zonlicht De schaduw van een kindervoet In laars gehuld het vers…

Dan de mist

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 535
het glas is nader de mist die hij ziet zijn oog in staar voelt wat hij verliet of bedenkt het gebaar een grijze vloed te stoppen die mondhoeken sluit en het hart op de tong laat drogen achter een beslagen ruit de aarde voor hem ligt al ver achter zijn tijd groeven graven nog dieper de vlakte lijkt zich al uitgespreid terwijl zijn wereld…

Mijn wereld de zee

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 533
Ik leef míjn leven hier op 't strand, ver weg van gedoe, gehannes, gezeur. Met niets anders voor me dan de zee, kijk ik naar wolken die overdrijven. Waar ik heen wil of ga, géén idee, ook niet of ik wel hier wil blijven.…
Jos Witteman17 augustus 2013Lees meer >

woorden

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 601
hij verleidt me… verleidt me, hij fluistert woorden die ik wil horen bij bloementuinen die zo heerlijk geuren als een kind in zijn armen ben ik een veer gedragen door de wind zo licht ben ik.…
fairouz17 augustus 2013Lees meer >

Vergeeld.

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 545
Jouw lichaam, je gestalte in die vergeelde kamer met kringen tot randen van bruin aan de muren, overlopende asbakken zo ver als ik kon zien mijn netvlies is voor eeuwig met alles wat van jou was en door jou was en bij je hoorde beprint Nooit zal ik dit en dat en hét en jou vergeten Aan de vergeelde en half tot rood getrokken…
Peterdw.20 september 2013Lees meer >

Herfstzon.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 745
Paddenstoelen herrezen uit de grond, terwijl een pauw zichtbaar met zijn schitterende veren pronkt. En de heerlijke herfstgeuren doet de mensen opbeuren. Iedereen kan beamen dat zij in goede doen zijn. Ondertussen klinkt Vivaldi's melodie Vierjaar- getijden als refrein.…
martin valk1 november 2013Lees meer >

Herfstblad

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 410
Ver boven in de kale boom hang jij het laatst, dor blad, heb je geen haast, maar overzie je lege grauwe akkers. Zo troon je vroom hoe kouwe wind je striemt, jouw leven trillend breken zal, je neerhalen, de regen je taaie huid doorweken zal. Je j’ over donk’re aarde erbarmen en haar warmen zal.…
Ralameimaar8 november 2013Lees meer >

Rozemareintje

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 725
, wat een mop meisjes spelen met een pop Dat is nu eenmaal niet altijd waar en is die trein echt alleen van haar Zelfs de auto’s en die boot met dat roer ze heeft ook trouwens niet eens een broer Ze heeft het zelf gevraagd aan de sint die weigert dat echt niet van zo’n lief kind In poppen heeft ze echt nooit zin liggen nieuw in de kast, ver…
Pietra12 november 2013Lees meer >

Restschuld

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 657
Ik leun met mijn geheugen Tegen de muren van het huis Niet dat ik nou zo verlegen zit om ondersteuning Want ik ben eigenlijk onderweg Naar een plaats juist ver van hier Ik heb nog stapels ongelezen berichten Die mij vanuit hoeken en gaten hebben bereikt Ik heb mijn nieuwe schoenen echter al aan Laat nu de trottoirtegels en stoepranden maar komen…
Iniduo7 december 2013Lees meer >

Nu groeit het grijs heel hard

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 509
De mensen worden moe en groeten nauwelijks nog, ze willen enkel vluchten naar hun huizen waar warmte wacht of waar ze kunnen schuilen ver weg van ’t grijs en van de troosteloosheid die overal verspreid nog enkel toeneemt met de uren.…
Adeleyd11 december 2013Lees meer >

Kleine vogel

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 536
Grotere vleugels kan ik niet voor jou verzinnen je vliegt een eind landinwaarts want je komt van de zee het leven kleurt zich hier uit het grauwe en grijze om liefde te geven aan jouw zweefkracht boven bos en bomen kleurrijke liefde altijd bij ons en niet alleen in dromen visualiseer ik jouw vliegen ver weg van mijn ratio om heen…
mobar12 december 2013Lees meer >

winter

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 659
ín de winter, die vaak grijs is gemutst zoek ik de romantiek van de witte koude draag dat nog bij me als jeugd en verte, ik aan verlangen bouwde al gaat dat werkelijk voorbij, niet tegen te houden, het vertelt nog van toekomst dat moest ook wel toenmalig vriezen, ver onder nul, als ik de schaatsten onderbond dwong mij wel die richting…

woorden zwart op zwart

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 606
Het water strekt zich zo ver en leeg uit in zijn leegte van zilte geur zee van stilte. De zee is achter de horizon. De maanschijf glijdt laag over het water rondom heldere stippen spiralen van rust en beweging. Ik luister. Voor mij alleen maar het gerucht van de branding.…

De Grote Oorlog (1)-Werbeek

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 595
Keer op keer zien zij nog om onzeker, ver weg al, naar de bekende plek de vertrouwde mensen. Daar is de Mariakapel, daar loopt het spoor, daar is de halte daar is de buurttram reeds.…

'n Maandag vol verwarring

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 501
het plan gesmeed koffie om elf uur ik zou haar daar zou treffen daar waar de koffie lekker geurt 't Zonnetje scheen verwelkomde mij en een ieder die 't plan had gevat al vroeg uit de veren te zijn lieflijk te begroeten daar aangekomen waren de stoelen koud en onbezeten al wie er kwam negentig min bleef absent, de gepleegde telefoontjes…
LadyLove24 februari 2014Lees meer >

De illusie

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 851
Ver van de onvindbare bron hijgt het water, van sijpelen en stromen moe, ruggelings uit eenzaam onder de door de dag getrokken spijlen strenge bomen als stille bewakers gewapend met het zwaard van de stilte bladeren baden roerloos als drijvende lijken van verloren seizoenen traag kleedt de gloed zich met krimpend licht het geluid van…

Alde Feanen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 495
Navigeren zonder zicht op de overzijde terwijl ver weg een hoorn wenkt varen we blind op de boeien van het verleden schepelingen zijn we, schamel ons schip en het gerafelde zeil schipbreuk is een dreigend letsel eilanden drijven langszij als reddingssloepen met zielloze masten onbegaanbaar wordt de waterweg peddelend gaan we voort tot…

de sterkste

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 709
Al ver voor haar leeftijd van dertien was ze volwassen, een vrouw met vier ouders, een echt, drie stief. Van de een houdt ze, van de anderen zou ze ook zo graag willen houden. Maar nog steeds is ze bang om te kiezen, angst tussen verliezen en verloren zijn. Maar sterk is ze, de sterkste in een gebroken gezin.…

Thuiskomen

gedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.619
Hij bestaat, maar niet meer dan in zijn moeders buik, vele huiden ver, in een beschuttend duister. Morgen moet hij een lezing houden over de homeostase in de metagalactische astronautiek. Nu ligt hij ineengedoken, slaapt. ------------------------------------------------------------ uit: 'Einde en begin', 1999.…