35704 resultaten.
Langs de wegkan
gedicht
2.0 met 3 stemmen
3.916 Morgen vers in de krant: hoe jackson Pollock
de nacht doorsneed, dat hij heeft geleefd toen
hij kleuren niet te stelpen ons in de ogen wreef
en schoof met vlakken - schouwspel telken kere
zoals hij holtes vulde met spetters licht,
onbesuisd tuurde door witte wolken heen -
en dan zo'n regen.
----------------------------------------------…
Tussen twee werelden, in beide thuis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
562 drugs wringen m'n gedachten in rare bochten
tonen me de mensheid zijn verborgen krochten
maar het zijn paden die ik graag verken
de gek die ik ben
Het rechte noch het kromme pad
een kaart heb ik niet nodig gehad
De Ster heeft mijn pad geplaveid
met ervaring, bescherming en wijsheid
Ontspoord geweest
extreem geleefd
maar kijk me nu:
vers…
Daar beneden,
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
622 Beneden stroomt de
rivier, ver gebleven van
kunsten van de stad, de
vroege winter laat zich
klinken, neemt moeiteloos
het overtollig slib van
mijn gedachten mee op
het gevallen berkenblad
zonder te verdrinken.…
Noach's duif
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.465 Er was gedroppel dat zich op mij strooide,
Er was een hemel en een hemels weer,
En ik genoot en leefde in iedre veer,
Verheugd omdat zo schoon heelal mij kooide.
Toch wiekte ik traag en wendde en naar mijn ark
Richtte ik de koers: van boom op hoge heuvel
Plukte ik een twijg en gaf me aan 't venster in.…
SCHRIFTUURLIJK
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
440 "De bijbel is Gods Woord," mag steeds klinken
in de vragende oren van iedereen,
wiens zoekende ogen dwalen, ver heen,
naar wazig, geheimzinnig sterrenblinken.
Speurgedachten zullen nooit verzinken,
zijn dieren, die zeulen over zand en steen,
twee rugbulten hebben, dikwijls slechts één,
voldaan onder schaduwpalmen drinken.…
zijn woorden
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
702 hij verleidt me… verleidt me, hij
fluistert woorden die ik wil horen
bij bloementuinen die zo heerlijk
geuren
als een kind in zijn armen ben ik
een veer gedragen door de wind
zo licht ben ik.…
Droom
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
525 Wanneer we zo ver zijn
om onze herinneringen
onder ogen te zien,
zullen wij onze nare droom
vaarwel kunnen zeggen.…
Begeesterd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
523 Een rosse pluimstaart steekt
daar ver, de bosweg over
naar een eikenstam gezwind
en verdwijnt al zigzaggend
in een kathedraal van lover,
als gejaagd door de wind.
Omdat natuur mijn ziel beroert
en mijn realiteitszin tart
met haast goddelijke gratie,
ontwaar ik in mijn hart,
mijn verheugde mensenhart
nederig ontzag en stille admiratie.…
Navigatie?
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
494 Het zijn mijn vingers die het blad doen leven, niet
op geheven, maar ze laten bloeien in de goede aarde
en door de zwarte pagina’s steeds weer om te slaan,
in de nachten schrijf ik op zwart papier, waarop letters
oplichten door de vrije gedachten hier ver vandaan, ik
omhels de stille woorden zoals ik gisteren heb gedaan.…
Mise-en-scène
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
657 In quick-step, jive of disco
dansen poppen bij voorkeur
Niet, daar zij de touwtjes te ver
hebben laten vieren en bovendien
van mening zijn dat ze de pas
wordt afgesneden door bewegende
handen achter hout
Terwijl dagen opnieuw lengen
nachten stervend korter zijn
hanteert de schilder zijn penseel
dichten schrijvers uit een brij aan woorden…
Heldere kijk op de zandbak
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
716 ,
Niet te groot, niet te wijd,
Overzichtelijke wereld
Binnen redelijke grenzen -
In zichzelf iets mompelend
Van vakman of zoiets,
Schept hij uit het zand
Zijn eigen gebouw, zijn
Eigen schepping zoals
Alleen schepping maar
Maar zijn kan - tot er
In het overvloedige zonlicht
De schaduw van een kindervoet
In laars gehuld het vers…
Dan de mist
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
535 het glas is nader
de mist die hij ziet
zijn oog in staar
voelt wat hij verliet
of bedenkt het gebaar
een grijze vloed te stoppen
die mondhoeken sluit
en het hart op de tong laat
drogen achter een beslagen ruit
de aarde voor hem
ligt al ver achter zijn tijd
groeven graven nog dieper
de vlakte lijkt zich al uitgespreid
terwijl zijn wereld…
Mijn wereld de zee
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
533 Ik leef míjn leven hier op 't strand,
ver weg van gedoe, gehannes, gezeur.
Met niets anders voor me dan de zee,
kijk ik naar wolken die overdrijven.
Waar ik heen wil of ga, géén idee,
ook niet of ik wel hier wil blijven.…
woorden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
601 hij verleidt me… verleidt me, hij
fluistert woorden die ik wil horen
bij bloementuinen die zo heerlijk
geuren
als een kind in zijn armen ben ik
een veer gedragen door de wind
zo licht ben ik.…
Vergeeld.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
545 Jouw lichaam, je gestalte
in die vergeelde kamer
met kringen tot randen van bruin
aan de muren,
overlopende asbakken zo ver als ik kon zien
mijn netvlies is voor eeuwig
met alles wat van jou was
en door jou was
en bij je hoorde beprint
Nooit zal ik
dit en dat
en hét en jou vergeten
Aan de vergeelde
en half tot rood getrokken…
Herfstzon.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
745 Paddenstoelen herrezen uit de grond,
terwijl een pauw zichtbaar met zijn
schitterende veren pronkt.
En de heerlijke herfstgeuren doet de mensen
opbeuren.
Iedereen kan beamen dat zij in goede doen zijn.
Ondertussen klinkt Vivaldi's melodie Vierjaar-
getijden als refrein.…
Herfstblad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
410 Ver boven
in de kale boom
hang jij
het laatst,
dor blad,
heb je geen haast,
maar overzie je lege grauwe akkers.
Zo troon je vroom
hoe kouwe wind je striemt,
jouw leven trillend breken zal,
je neerhalen,
de regen je taaie huid doorweken zal.
Je j’ over donk’re aarde erbarmen
en haar warmen zal.…
Rozemareintje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
725 , wat een mop
meisjes spelen met een pop
Dat is nu eenmaal niet altijd waar
en is die trein echt alleen van haar
Zelfs de auto’s en die boot met dat roer
ze heeft ook trouwens niet eens een broer
Ze heeft het zelf gevraagd aan de sint
die weigert dat echt niet van zo’n lief kind
In poppen heeft ze echt nooit zin
liggen nieuw in de kast, ver…
Restschuld
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
657 Ik leun met mijn geheugen
Tegen de muren van het huis
Niet dat ik nou zo verlegen zit om ondersteuning
Want ik ben eigenlijk onderweg
Naar een plaats juist ver van hier
Ik heb nog stapels ongelezen berichten
Die mij vanuit hoeken en gaten hebben bereikt
Ik heb mijn nieuwe schoenen echter al aan
Laat nu de trottoirtegels en stoepranden maar komen…
Nu groeit het grijs heel hard
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
509 De mensen worden moe en groeten nauwelijks
nog, ze willen enkel vluchten naar hun huizen
waar warmte wacht of waar ze kunnen schuilen
ver weg van ’t grijs en van de troosteloosheid die
overal verspreid nog enkel toeneemt met de uren.…
Kleine vogel
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
536 Grotere vleugels
kan ik niet voor jou verzinnen
je vliegt een eind landinwaarts
want je komt van de zee
het leven kleurt zich hier
uit het grauwe en grijze
om liefde te geven
aan jouw zweefkracht
boven bos en bomen
kleurrijke liefde
altijd bij ons
en niet alleen in dromen
visualiseer ik jouw vliegen
ver weg van mijn ratio
om heen…
winter
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
659 ín de winter,
die vaak grijs is gemutst
zoek ik de romantiek
van de witte koude
draag dat nog bij me
als jeugd en verte,
ik aan verlangen bouwde
al gaat dat werkelijk voorbij,
niet tegen te houden,
het vertelt nog van toekomst
dat moest ook wel
toenmalig vriezen,
ver onder nul,
als ik de schaatsten onderbond
dwong mij wel die richting…
woorden zwart op zwart
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
606 Het water
strekt zich zo ver en leeg uit
in zijn leegte van zilte geur
zee van stilte.
De zee
is achter de horizon.
De maanschijf
glijdt laag over het water
rondom heldere stippen
spiralen van rust
en beweging.
Ik luister.
Voor mij
alleen maar het gerucht
van de branding.…
Wees niet bang
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
635 Uit Jesaja 41 vers 10…
De Grote Oorlog (1)-Werbeek
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
595 Keer op keer
zien zij nog om
onzeker, ver weg al,
naar de bekende plek
de vertrouwde mensen.
Daar is de Mariakapel,
daar loopt het spoor,
daar is de halte
daar is de buurttram reeds.…
'n Maandag vol verwarring
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
501 het plan gesmeed
koffie om elf uur
ik zou haar daar
zou treffen daar waar
de koffie lekker geurt
't Zonnetje scheen
verwelkomde mij
en een ieder die
't plan had gevat
al vroeg uit de
veren te zijn lieflijk
te begroeten
daar aangekomen
waren de stoelen
koud en onbezeten
al wie er kwam
negentig min bleef
absent, de gepleegde
telefoontjes…
De illusie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
851 Ver van de onvindbare bron
hijgt het water, van sijpelen en stromen moe,
ruggelings uit
eenzaam onder de door de dag getrokken spijlen
strenge bomen als stille bewakers
gewapend met het zwaard van de stilte
bladeren baden roerloos
als drijvende lijken van verloren seizoenen
traag kleedt de gloed zich met krimpend licht
het geluid van…
Alde Feanen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
495 Navigeren zonder zicht op de overzijde
terwijl ver weg een hoorn wenkt
varen we blind op de boeien van het verleden
schepelingen zijn we, schamel
ons schip en het gerafelde zeil
schipbreuk is een dreigend letsel
eilanden drijven langszij
als reddingssloepen met zielloze masten
onbegaanbaar wordt de waterweg
peddelend gaan we voort
tot…
de sterkste
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
709 Al ver voor haar leeftijd van dertien
was ze volwassen, een vrouw
met vier ouders, een echt, drie stief.
Van de een houdt ze, van de anderen
zou ze ook zo graag willen houden.
Maar nog steeds is ze bang om te kiezen,
angst tussen verliezen en verloren zijn.
Maar sterk is ze,
de sterkste in een gebroken gezin.…
Thuiskomen
gedicht
3.3 met 3 stemmen
3.619 Hij bestaat, maar niet meer dan in zijn moeders buik,
vele huiden ver, in een beschuttend duister.
Morgen moet hij een lezing houden over de homeostase
in de metagalactische astronautiek.
Nu ligt hij ineengedoken, slaapt.
------------------------------------------------------------
uit: 'Einde en begin', 1999.…