101 resultaten.
dekens
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
627 er zijn ook dode dagen bij
waarrond de wereld draait
geen zonlicht schijnt
warmte een zoete herinnering is
van een lange hete zomer
ze bosvruchten raapt
bruine vruchten zoals haar huid
nog een beetje getuige van zon is
westenwind gaat op collectetoer
vult zijn bladerenmand tot aan de rand
richt zich dan oostwaarts
waren er daar geen wijzen…
Zeeland
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.634 Huizenhoge golven kwamen
Zij namen namen mee
Soms hele gezinnen samen
Zeeland in de zee
Mensen, koeien en honden
Zij verdronken op het land
Zoveel doden en gewonden
In zee, in Zeeland
Ook echte helden gingen
Zij namen namen mee
Zoveel afgrijselijke dingen
Zeeland, land van zee
Op het verloren land
Bij dreigende westenwind
Op een…
bekoring
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
573 in onbewogen straten, langs wegen
toen je me tegenkwam
op het laantje, daar waar in
ontknoping van de lichtuitstraling
tussen de bomen,
en voor ons de akkers
en boven ons het hemelgewelf
en je me daar zag komen
aan de oever bij het meertje
waar koele westenwinden
ritselden door wilgen
zou je me thuis kunnen…
Koudstaal
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
398 Omdat wolken het luchtig opnemen
en verdwijnen met de westenwind.…
Keetie van Oosten-Hage
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
552 Ja, sporten is de ware eau de vie
in dit geval het oosterscheldewater
met westenwinden hengstend op je tater
een knollenland van fietserspoëzie
Zeeuws meisje werd uniek przewalskipaard:
parmantig, onbeteugeld, stevig frame
met pegazussen als de kroost van Heem
in rengalop op ’t stalen ros Beyaert
(maar díe legende redde het toch niet…
Den Haag
hartenkreet
3.2 met 16 stemmen
1.507 Nederlandse luchten en stoere mannen
tegen hoge golven en felle westenwind.…
't is de wind die ieverans klinkt
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
657 vrijt
zonder buiging
later gekwetst, geslagen
in vezels wordt gevlochten
ik speel mijn handen vrij
proef jouw hand
in dit zoute land
waar wind verhuist
tussen de dijken,
klokken luiden over riet
het is dit schone land
dit vlakke land
waar tranen ogen wassen
in 't verschiet, mensen
leven, sterven, vergaan,
in de klei, op d'n westenwind…
Net als de Bomen…
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
187 Bladeren in de westenwind
zij weten hoe het moet
ze vallen in de herfst
en dat is uiteindelijk goed.
Hun verlossing is geen zwakte
of teken van weerloosheid
het is bitter inzien
van de werkelijkheid.
Open dus gerust je handen
voel wind tussen vingers stromen
maak plaats voor de leegte
alles wat daarna mag komen.…
Zomerkind
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
1.442 D’r lokken lijken vlamgevlochten vuren
fel likkend in een windgeward omlaaien
waarmee ze de glanzende blik verfraaien
die gloeit in de diepte van haar azuren
ik zie haar draden van ‘t zonlicht draaien
en bloemen in wijde velden borduren
uitbundig gevat in gouden gravuren
wiens ranken gretig over aarde graaien
ze kust de adem van de westenwind…
Leende-Strijp
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
929 De strakke westenwind
jaagt over de vlakte.
Hei en vennen,
eenzame berken her en der
en aan de einder dennenbossen,
vormen een landschap
dat zo ongewoon geworden is,
dat je je in een andere tijd waant.
Later trekken we Strijp binnen.…
Weeromstuit
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
940 Maar dan rolt april
de zon over de evenaar
zwaait de westenwind
weidse warmte toe
ontkiemt de aarde
duizendvoudig leven
vlechten boomtakken
een groen bladerdek
slaan katten klauwen uit
en bejagen ze vlinders
bemin ik je buiten
van de weeromstuit.…
De Tour in Zeeland
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
688 de gele trui zwoegt over Zeeuwse dijken
en onvermoeibaar waait de westenwind
de Schelde schuimt zover het oog kan reiken
op akkers groeien suikerbiet en bint
gebeier echoot als ontstemde woorden
de doping maakt een mens niet doopsgezind
wee zij die hier de zondagsrust vermoorden
ze draaien eeuwig rondjes om de kerk
de zware straf des Heren…
Dorpsgek
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.513 De nieuwe buurman staat gekleed tot
z'n middel in de vijver, orakelt
maakt 'n vuist tegen de westenwind
die het wateroppervlak kreukelt
Hij strijkt met 'n lat 't water glad
zegt dat z'n vissen door de deining
niet naar buiten kunnen kijken
Wanen vrezend deel ik z'n mening
Wat doet U voor werk, vraag ik
Ik ben gepensioneerde dorpsgek
ik…
Adeline Verbeid *
poëzie
3.2 met 9 stemmen
2.555 .
------------------------------------------------
verbeid - waarop gewacht is, tot zij kwam
filomeel - nachtegaal
abeel - populier
zefyrs - zachte westenwinden…
Moed
poëzie
5.0 met 1 stemmen
8.827 O, laat mij gaan, waar gindse duinen rusten,
waar koele westenwind nauw ademhaalt
en matte herfstzon zilvertintig straalt
en vrede murmelt aan de kalme kusten!
Hoe laaft mijn lijf, o eeuwig onbewuste,
zich aan de wind, die van uw kruinen daalt,
en vallend lover lispelt en herhaalt,
dat eenmaal rusten mag, die nooit mocht rusten.…
Lotgenoten
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
406 Je probeert ruwe lelijkheid te pareren
van boze mensen in het herfstige park
sublimeren in kwetsbare schoonheid
alleen in jouw vervuilde ondergoed
op de groene bank naast de door westenwind
getergde oude kromme hoge boom
je ziet de vrije vogels foerageren
de bomen aan de waterkant zwijgen
de heldere zon breekt door
sombere wolken verdwijnen…
Extase in de oase
netgedicht
2.7 met 19 stemmen
1.531 Op de toppen van de duinen
stuiven witte hengsten,
Fatima wuift met haar sluier
naar de westenwind.
Spuitend water, een oase,
mannen en kamelen,
de woestijn een tamboerijn,
een rinkelende zandstorm.
Het donker kreunt,
het zonlicht dreunt,
een roodgekoonde horizon
rolt aan over de heuvels.…
Avond
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
916 De avond valt zacht
sluit de oogleden van de stervende dag
verbergt het tedere indigo van het zwerk
Het grauwe lover van de abelen ruist zoet
fluistert een verhaal gedragen
op de ijle vleugelen
van de koele westenwind,
een betoverend, mystiek lied
van vreemde eilandtuinen
verloren paradijzen
gebed in het broze blauw
van lege oceanen…
Tempelkinderen
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
625 vreemde wezens
ze dragen baarden van een meter en hun haren los
slofjes van kringloopbladeren en aan een biezen band
slingert het hardstenen amulet van de albatros
de vrouwen zijn er rondborstig en aanbidden aqua
hun watergodin die opstijgt uit een mosgroene wolk
boven het borrelend zwavelmeer tussen de rotsen
van het stormgebergte waar westenwind…
In het park
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
723 De bladerritsel in de struiken praat
Met westenwind. De modderspetters komen
Uit de zwarte plassen op het voetpad
Als kleine kruisraketjes gelanceerd
Terecht tussen mijn dijen. En de stad,
Concentrisch rond mijn rondjes gedrapeerd,
Gaat langzaam licht voor lichtje op mij schijnen
Terwijl ik hartslag, hartslag, hartslag tel.…
een dag met de wind
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
776 opgestoken, voortgaand in vlagen
zuigt zij mij mee vandaag, doorheen
de witte abelen, de ratelpopulieren
langs kerktorens en haantjes
grijpbaar boven het malse koren
zij rust even uit in een oude eik
zuigt zich vol en waait verwoestend
door de hagen, waar slierende mussen
mij kwetterend belagen, schelden
we naderen de zee waar westenwind…
Als dagen breken
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
666 De zakkende oktoberzon lijkt nog zomers
dreigende ijlboden door westenwinden vooruit gestuurd
brengen dreigbrieven en vage waarschuwingen
de herfstwereld verkleurt van schrik
maar verbleekt niet
ze tooit zich in de mooiste tinten van het jaar
de samenhang, van wat hoog boven maaiveld
en watergang eensgezind openvouwde, verbreekt
het solide…
Ons Stekkie…
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
17 Er stond een houten bankje
in de slootkant van onze straat
daarop was het prettig vertoeven
vroeg in de morgen of ‘s avonds laat
genieten naast de groene linden
was daar niet ongewoon
alsof met westenwind alle stress verwaaide
uit de drukte van ons levenspatroon
daarom was het bankje vaak bezet
met heren en hondjes, dames met bontjes…
Gronings landschap
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
467 Een landweg, die lineaalrecht akkers doorklieft,
aan weerszijden geflankeerd door hoge bomen,
krom gegroeid door de eeuwige westenwind,
dode bladeren door donkere aarde opgenomen.…
Mol
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
689 Lauwzachte, weeïge geuren,
van warme mest, pas uitgereden,
laten zich vervoeren
door een zachte westenwind.
Intens buitelen de kieviten:
zwartwit en slordig vliegend
vervullen ze nu de morgenlucht,
met hun heldere kreten
van een duidelijk verlangen.…
HERDENKING
poëzie
3.6 met 12 stemmen
4.867 De westenwind blies zacht; de zwoele zomer bukte
Met zijn gebloosd gelaat de blijde wereld toe;
Het woud was lang verlost van 's grijze winters roe;
Toen ik met Rozemond de tere kruidjes drukte:
Niet met de voet alleen, aan wie dit slechts gelukte,
't Gebloemt spreidde ons een bed. Och, mijn gedachten, hoe!…
Het Italiaans
poëzie
3.2 met 14 stemmen
5.704 .
----------------------------------------------------
Zefir - ook: zefier, zephyr:
zachte westenwind, aangename bries…
Het huis alleen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
950 Met de verkoelende westenwind
waaien de stemmen mee van het strand
over het warme zand het huis in
Krakend houtwerk van zwellende sponningen
tikken van gespannen glas
Op de overloop draait het stof
zijn rituele rondjes in het licht
vallend vanuit een bovenraam
Een deur smakt dicht en haast
gelijkertijd ruziemakende stemmen
de één hoog, de…
Vrouw
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.156 schiet met metaforen
om haar stellingen te verdedigen
zwijgt Pruisisch blauw
als de kanonnen spreken
de landmijnen in haar blik
zijn kromgegroeide uitroeptekens
soms vloeit zij uit
tot een plas van inkt
een stip die oevers zoekt
in de zoutkreken van weleer
zo schrijft ze zichzelf
de geschiedenis in
waait ze vanuit hoge bomen
haar westenwind…
Terugkeer van meeuwen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
677 de meeuwen keren terug
in grote getale
vleugels liggend op de wind
de stormende noord - westenwind
lieten ze zich drijven
naar de steden
waar ze neerstreken
op onze daken
koninklijk en trots
waar ze schreeuwden
zoals alleen meeuwen dat kunnen
hartstochtelijk klagelijk en huilend
het snijdt door je ziel
dat schreeuwen
zoals een mes…