Alle inzendingen over woud-bezitter

806 resultaten.

Sorteren op:

Het groene woud

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 568
Het kronkelende bospad zoekt een weg in een rustieke natuur. Gezang komt van daarginder. De zoete lucht is geel. Voetstappen nauwelijks zichtbaar het sporadische water grauw, geknakte takken gedoemd te sterven. Het bedekte groen als een fluwelen mantel, en hier en daar een paddenstoel. Gebarsten wind blaast door opgeprikte bomen. Bijtende…
Ton Ruis2 februari 2015Lees meer >

Kilte van een woud.

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.028
doordringende snijdende koude in een gure oosten wind mijn voetstappen klinken wat dof op het met klei doorweven grind bomen zijn groen uitgeslagen mos stijgt op langs de stammen hun kruinen bewegen en ruisen zacht er wordt de komende dagen wat lichte sneeuw verwacht beklemmende intense stilte omringt me in 't hart van 't bladerloze…
Leonardo21 november 2015Lees meer >

het zwarte woud

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 620
hoog in de bergen ontdek ik wolken als zinnebeeld van mysterieuze sfeer en bijgeloof hoeder van oude waarheden waar mijn nostalgische eigenheid een romantische weerklank vindt een eeuwige voort vertelling…
verhavert22 februari 2016Lees meer >

WOUD-EENZAAMHEID.

poëzie
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 902
Hier, tussen hoge heuv'len ingezonken, Ligt, eeuwig koel, de donkre waterplas, Klaar-kaatsend, als het rimp'loos spiegelglas, De hoogste loov'ren van de zon doorblonken. Hoe zacht wij naderde', onze stille pas Had storend in die eenzaamheid geklonken, De raven vloden op met luid gekras, Der spechten haam'ren stilde in de oude tronken. Op…

Een woud van armen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 442
Door een woud van armen zoek je mijn mond en ik de jouwe, verdwaald in een oceaan van liefde, op zoek naar woorden in de ban van ondoorwaadbare vloed en overbruggende eb.…

Het oude woud

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 483
Voelbaar tussen de bomen wacht het woud totdat jij het ziet en groet. Stilte antwoordt, geeft de beek stroming, maakt de boom vol blad, vult de wilde raat met honing. Hier lopen wij, vrij van stenen, vrij om stil te staan bij het oude woud dat voortleeft in deze groene long tussen twee wijken.…
John Loopstra26 september 2020Lees meer >

Noordelijke wouden

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 535
Waar nieuwe wouden zijn. Waar vrije vogels zingen, als violen in een bos. Waar leven opnieuw begint. Ooit begon.…

Het mystieke woud

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 490
ik zag je armen de hymnes orkestreren hoorde het zachte zuchten van de takken in het mystieke woud in donker spiegelende vennen scheen de maan zijn gele verzen tegen het magisch onrustige water als gods prater toch voelde ik mij met jou erbij me wonderwel thuis tussen de oplichtende melodieën van onbekende ballads in aarde ’…
wil melker13 oktober 2021Lees meer >

Woud in Droom

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 496
Zielsrebel, geen eind, maar zaad in 't aard, groeiend, groeiend als een woud in droom.…

Dageraad

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.148
Zo voorzichtig, zo schuchter is het nog nooit dag geworden alsof op duizend schaakborden een volgende zet, nuchter en toch vol passie gedaan moet worden een nieuw spel met onzichtbare horden Aarzelend tikt de schemer op de velden vanuit het woud dampt het eerste gekrakeel en onder de wieken stuift het jongste meel een vredig krieken…
kees keizer10 februari 2005Lees meer >

Het weten

hartenkreet
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.587
Door het woud aan twijfels heen bereikte ik het zeggen, mijn lief: ‘de antwoorden heb je al’.…

OCHTENDBEDE

poëzie
3.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.622
De nacht week in het woud, en, bij haar vluchten, Heeft ze op struweel en roos een dauw-kristal Geweend, dat glinstert in de zon, en zuchten Luwt ze uit het woud langs berg en beemd en dal. En dáar, op 't smalle pad, in hoger luchten, Ontwaar ik haar, die wuift, mijn ziel, mijn al...…

Avondlaan

poëzie
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.685
'k Loop in de koele lafenis der laan, De tarwe wiegelt langzaam 't bruin-geel goud, Er waren fluisteringen door het woud, Geruis van vogeltjes, die huistoe gaan. Koel-ruiz'lig schuif'len siddert door de blaân, Waar wind zijn lichte tenten heeft gebouwd; En sterrelend doorblinkt de hemelblauwt' Der hoge kruinen langgestrekte paân.…

Slipping away

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.247
Ergens te midden het beklemmende woud van z'n geest verdampte de euforie z'n passie Trompetgeschal kondigde voorheen 'n overhaast vertrek tegenstrijdig aan 'n schaduw is het tastbaarst van zo'n weggeblazen herinnering 'n Klaterende golf van gestolde chemie barst middendoor op z'n slippende verstomming en al lachend beschreit…

De weg in 't woud

poëzie
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.689
Indien gij weet wat leven is en lijden, en welk een zee van weedom in een traan ligt, laat mij die holle weg in ’t woud vermijden, verg niet, dat ik mijn schreden naar die laan richt! Daar sluipen schimmen rond van vroeger tijden, een geestenheir, doodsbleek in ’t zilvren maanlicht.…
Helene Swarth10 augustus 2020Lees meer >

Dansende Grootmoeders

netgedicht
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 618
Het hout is niet ver weg daar wachten zeven wachters om moeder op te halen, de draagster van het woud. De dansers rond het vuur zij hoorden oude woorden die hen de kern doorboorden ze wisten wie zij was. De moeder van het woud omringt door zeven dochters met rechte sterke stammen het beste timmerhout…
Chatfant29 augustus 2009Lees meer >

grenzeloos licht

netgedicht
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 767
ik droom vandaag een tropisch regenwoud waar uit de zwarte aarde paddestoelen ontkiemen en wat wortelwormen woelen op zoek naar lucht waarvan de ochtend dauwt het bladerdak weerhoudt geen straaltje goud het water wil langs groene oevers spoelen en elke bloemenknop de warmte voelen totdat zij zich vol weelde open vouwt dan zingen vogels elk…
klaasje30 januari 2010Lees meer >

- Ochtendlicht -

netgedicht
4.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 595
kuste het ochtendlicht, de zoute slikgronden de vloedbossen en de herinneringen die wijselijk boven het dichte bladerendak uitstaken aan het einde van het bos, aan het einde van het Griekse latijn schijnt liefde gereserveerd en ongehinderd op alle bladeren, en herinnert de romantiek mij aan jouw aanwezigheid de dichte kruinen van het woud…

Revelatie

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 690
Terwijl de talisman echo-lacht in haar oor ontwaakt ze met een nieuwe besef dat zij geluk in ’t woud van gouden bergen niet vinden en verwachten kan, maar ook verrijkt met de gedachte dat zij toch iets gevonden had wat er uiteindelijk op lijkt.…

Gravure

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 597
Zoals veel dagen in December schraal en verbleekt metalen geluid door de kruinen opeen gedreven koperen staken gekraste karakters in de ogen van blinde passanten door dit gestaalde woud waagt geen wind zich kilte klimt langzaam in mijn winterkraag ik slaap in huiveringen wacht op de mist van het vergeten ik scheur mijn mantel in niet…
Kees Keizer13 december 2011Lees meer >

Winterdag

poëzie
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.231
't Is toch een heerlijk ding in 't woud , Zo'n winterdag, zo'n winterdag! Maar ginds wacht mij een lieve vrouw, En kinders o!…
J.P. Heije21 december 2012Lees meer >

Op zoek

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 965
Mijn vingers omklemmen een handvat van hout vasthouden, niet zwemmen dolend door ’t woud Ben naar iets op zoek mijn hand kleurt grauw druppels langs het zwarte doek ik weet niet hoe ik het hebben zou…

Tussenweg

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 514
Daar sta je dan ietwat verdwaasd zonder koers of richting je raapt de keuze op de verkoelende duisternis met de muizenissen of het warme licht vol fata morgana's in beide werelden liggen de stammen geveld geteld en gemarkeerd je draalt een wijle bukt, legt de keuze terug en verdampt in de omarming van alle kruinen.…

Prooiboom

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 521
Over lage velden rolt dreigend de nacht uit een zee van duisternis spoelt als een onstuitbare vloed over het weerloze woud het daggeluid sterft in de stilte achter het masker van het inslapende licht fluisteren geesten lange avondgebeden die schijnbaar loos hun weg langs dode takken de vaart van de wolken achterna zweven de verstoten boom…
Kees Keizer11 augustus 2014Lees meer >

MASTBOS

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 463
De wind van het jaar tweeduizendvijftien zwerft door het grote bos bij Breda's Zuidkant, fluistert in hoog lover, op begroeid zand geschiedenis, lang vergeten misschien... Vijf eeuwen her zou het zijn begin zien: ruig heideveld werd door menselijke hand herschapen tot jachtwoud voor de adelstand; bomen mochten schepen van masten voorzien.…
Han Messie2 januari 2015Lees meer >

Maannacht.

poëzie
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 7.110
Een woud in licht aan 't wieglen is vol van haar beweeg, zij mag zich zelf er spieglen, ook zij niet zwart en leeg noch weemlend van fantomen, maar als een woud van dromen, doorbruist in helste stromen door storm en gloed van God.…

Het stille sombere woud

netgedicht
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.555
gouden moment terwijl jij voorzichtig aan de omgeving went blik gericht op het drassige pad met een karrenspoor paddenstoelen en kleurige koekoeksbloemen zijn tussen 't groen verschenen rode mieren bestijgen in colonne een hoge dode eikenboom zon is inmiddels weer achter dikke wolken verdwenen om je heen voel je het stilleleven van het woud…

Dat zwart oogt

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 549
in het meervoud van soorten door elkaar in hun reiken naar licht voortdurend te raken nog stillen wortels in het ondergronds communiceren zij netwerken vruchtbare tijd groeien het woud naar eeuwigheid…
wil melker12 september 2017Lees meer >

Met lichte ogen

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 487
zij donkerde in het woud sprak takken toe met lichte ogen stond lang gebogen bij het kleurenonderscheid in paddenstoelentijd haar handen vol met draadjes wol uit gebruikte nesten voor hun nieuwe rol zij kende stroom en tegenstand in de balans van het natuurlijk gebeuren schaafde bij als er iets haperde aan levensbelang…
wil melker3 oktober 2019Lees meer >