806 resultaten.
Het groene woud
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
568 Het kronkelende bospad
zoekt een weg
in een rustieke natuur.
Gezang komt van daarginder.
De zoete lucht is geel.
Voetstappen nauwelijks zichtbaar
het sporadische water grauw,
geknakte takken gedoemd te sterven.
Het bedekte groen
als een fluwelen mantel,
en hier en daar een paddenstoel.
Gebarsten wind blaast
door opgeprikte bomen.
Bijtende…
Kilte van een woud.
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.028 doordringende snijdende koude in
een gure oosten wind
mijn voetstappen klinken wat dof
op het met klei doorweven grind
bomen zijn groen uitgeslagen
mos stijgt op langs de stammen
hun kruinen bewegen en ruisen zacht
er wordt de komende dagen
wat lichte sneeuw verwacht
beklemmende intense stilte omringt me
in 't hart van 't bladerloze…
het zwarte woud
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
620 hoog in de bergen ontdek ik
wolken als zinnebeeld van
mysterieuze sfeer en bijgeloof
hoeder van oude waarheden
waar mijn nostalgische eigenheid
een romantische weerklank vindt
een eeuwige voort vertelling…
WOUD-EENZAAMHEID.
poëzie
3.3 met 3 stemmen
902 Hier, tussen hoge heuv'len ingezonken,
Ligt, eeuwig koel, de donkre waterplas,
Klaar-kaatsend, als het rimp'loos spiegelglas,
De hoogste loov'ren van de zon doorblonken.
Hoe zacht wij naderde', onze stille pas
Had storend in die eenzaamheid geklonken,
De raven vloden op met luid gekras,
Der spechten haam'ren stilde in de oude tronken.
Op…
Een woud van armen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 Door een woud van armen
zoek je mijn mond
en ik de jouwe,
verdwaald
in een oceaan van liefde,
op zoek naar woorden
in de ban van
ondoorwaadbare vloed en
overbruggende eb.…
Het oude woud
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
483 Voelbaar
tussen de bomen
wacht het woud
totdat jij het ziet
en groet.
Stilte antwoordt,
geeft de beek stroming,
maakt de boom vol blad,
vult de wilde raat met honing.
Hier lopen wij,
vrij van stenen,
vrij om stil te staan
bij het oude woud
dat voortleeft
in deze groene long
tussen twee wijken.…
Noordelijke wouden
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
535 Waar nieuwe wouden zijn.
Waar vrije vogels zingen,
als violen in een bos.
Waar leven opnieuw begint.
Ooit begon.…
Het mystieke woud
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
490 ik zag
je armen de
hymnes orkestreren
hoorde het zachte
zuchten van de
takken in het
mystieke woud
in donker
spiegelende vennen
scheen de maan
zijn gele verzen
tegen het magisch
onrustige water
als gods prater
toch voelde ik mij
met jou erbij me
wonderwel thuis
tussen de oplichtende
melodieën van
onbekende ballads
in aarde ’…
Woud in Droom
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
496 Zielsrebel,
geen eind, maar zaad in 't aard,
groeiend, groeiend als een woud in droom.…
Het stenen woud
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.535 In een stenen woud.…
Dageraad
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.148 Zo voorzichtig, zo schuchter
is het nog nooit dag geworden
alsof op duizend schaakborden
een volgende zet, nuchter
en toch vol passie
gedaan moet worden
een nieuw spel
met onzichtbare horden
Aarzelend tikt de schemer op de velden
vanuit het woud dampt het eerste gekrakeel
en onder de wieken stuift het jongste meel
een vredig krieken…
Het weten
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
1.587 Door het woud aan twijfels heen
bereikte ik het zeggen, mijn lief:
‘de antwoorden heb je al’.…
OCHTENDBEDE
poëzie
3.6 met 16 stemmen
2.622 De nacht week in het woud, en, bij haar vluchten,
Heeft ze op struweel en roos een dauw-kristal
Geweend, dat glinstert in de zon, en zuchten
Luwt ze uit het woud langs berg en beemd en dal.
En dáar, op 't smalle pad, in hoger luchten,
Ontwaar ik haar, die wuift, mijn ziel, mijn al...…
Avondlaan
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.685 'k Loop in de koele lafenis der laan,
De tarwe wiegelt langzaam 't bruin-geel goud,
Er waren fluisteringen door het woud,
Geruis van vogeltjes, die huistoe gaan.
Koel-ruiz'lig schuif'len siddert door de blaân,
Waar wind zijn lichte tenten heeft gebouwd;
En sterrelend doorblinkt de hemelblauwt'
Der hoge kruinen langgestrekte paân.…
Slipping away
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.247 Ergens te midden het
beklemmende woud van z'n geest
verdampte de euforie
z'n passie
Trompetgeschal kondigde voorheen
'n overhaast vertrek
tegenstrijdig aan
'n schaduw is het tastbaarst
van zo'n weggeblazen herinnering
'n Klaterende golf
van gestolde chemie
barst middendoor
op z'n slippende verstomming
en al lachend
beschreit…
De weg in 't woud
poëzie
4.0 met 5 stemmen
2.689 Indien gij weet wat leven is en lijden,
en welk een zee van weedom in een traan ligt,
laat mij die holle weg in ’t woud vermijden,
verg niet, dat ik mijn schreden naar die laan richt!
Daar sluipen schimmen rond van vroeger tijden,
een geestenheir, doodsbleek in ’t zilvren maanlicht.…
Dansende Grootmoeders
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
618 Het hout is niet ver weg
daar wachten zeven wachters
om moeder op te halen,
de draagster van het woud.
De dansers rond het vuur
zij hoorden oude woorden
die hen de kern doorboorden
ze wisten wie zij was.
De moeder van het woud
omringt door zeven dochters
met rechte sterke stammen
het beste timmerhout…
grenzeloos licht
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
767 ik droom vandaag een tropisch regenwoud
waar uit de zwarte aarde paddestoelen
ontkiemen en wat wortelwormen woelen
op zoek naar lucht waarvan de ochtend dauwt
het bladerdak weerhoudt geen straaltje goud
het water wil langs groene oevers spoelen
en elke bloemenknop de warmte voelen
totdat zij zich vol weelde open vouwt
dan zingen vogels elk…
- Ochtendlicht -
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
595 kuste het ochtendlicht, de zoute slikgronden
de vloedbossen en de herinneringen
die wijselijk boven het dichte bladerendak uitstaken
aan het einde van het bos,
aan het einde van het Griekse latijn
schijnt liefde gereserveerd
en ongehinderd op alle bladeren,
en herinnert de romantiek mij aan jouw aanwezigheid
de dichte kruinen van het woud…
Revelatie
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
690 Terwijl de talisman echo-lacht in haar oor
ontwaakt ze met een nieuwe besef
dat zij geluk in ’t woud van gouden bergen
niet vinden en verwachten kan,
maar ook verrijkt met de gedachte
dat zij toch iets gevonden had
wat er uiteindelijk op lijkt.…
Gravure
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
597 Zoals veel dagen in December
schraal en verbleekt
metalen geluid door de kruinen
opeen gedreven koperen staken
gekraste karakters
in de ogen van blinde passanten
door dit gestaalde woud
waagt geen wind zich
kilte klimt langzaam
in mijn winterkraag
ik slaap in huiveringen
wacht op de mist van het vergeten
ik scheur mijn mantel
in niet…
Winterdag
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.231 't Is toch een heerlijk ding in 't woud ,
Zo'n winterdag, zo'n winterdag!
Maar ginds wacht mij een lieve vrouw,
En kinders o!…
Op zoek
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
965 Mijn vingers omklemmen
een handvat van hout
vasthouden, niet zwemmen
dolend door ’t woud
Ben naar iets op zoek
mijn hand kleurt grauw
druppels langs het zwarte doek
ik weet niet hoe ik het hebben zou…
Tussenweg
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
514 Daar sta je dan
ietwat verdwaasd
zonder koers of richting
je raapt de keuze op
de verkoelende duisternis
met de muizenissen
of het warme licht
vol fata morgana's
in beide werelden
liggen de stammen geveld
geteld en gemarkeerd
je draalt een wijle
bukt, legt de keuze terug
en verdampt in de omarming
van alle kruinen.…
Prooiboom
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
521 Over lage velden rolt dreigend de nacht uit
een zee van duisternis spoelt
als een onstuitbare vloed over het weerloze woud
het daggeluid sterft in de stilte
achter het masker van het inslapende licht
fluisteren geesten lange avondgebeden
die schijnbaar loos hun weg langs dode takken
de vaart van de wolken achterna zweven
de verstoten boom…
MASTBOS
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
463 De wind van het jaar tweeduizendvijftien
zwerft door het grote bos bij Breda's Zuidkant,
fluistert in hoog lover, op begroeid zand
geschiedenis, lang vergeten misschien...
Vijf eeuwen her zou het zijn begin zien:
ruig heideveld werd door menselijke hand
herschapen tot jachtwoud voor de adelstand;
bomen mochten schepen van masten voorzien.…
Maannacht.
poëzie
4.5 met 4 stemmen
7.110 Een woud in licht aan 't wieglen
is vol van haar beweeg,
zij mag zich zelf er spieglen,
ook zij niet zwart en leeg
noch weemlend van fantomen,
maar als een woud van dromen,
doorbruist in helste stromen
door storm en gloed van God.…
Het stille sombere woud
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.555 gouden moment
terwijl jij voorzichtig aan de omgeving went
blik gericht op het drassige pad met een karrenspoor
paddenstoelen en kleurige koekoeksbloemen zijn tussen 't groen verschenen
rode mieren bestijgen in colonne een hoge dode eikenboom
zon is inmiddels weer achter dikke wolken verdwenen
om je heen voel je het stilleleven van het woud…
Dat zwart oogt
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
549 in het
meervoud van soorten
door elkaar in hun reiken
naar licht voortdurend te raken
nog stillen wortels in het
ondergronds communiceren
zij netwerken vruchtbare tijd
groeien het woud naar eeuwigheid…
Met lichte ogen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
487 zij donkerde
in het woud
sprak takken toe
met lichte ogen
stond lang
gebogen bij het
kleurenonderscheid
in paddenstoelentijd
haar handen vol
met draadjes wol uit
gebruikte nesten
voor hun nieuwe rol
zij kende stroom
en tegenstand in
de balans van het
natuurlijk gebeuren
schaafde bij
als er iets haperde
aan levensbelang…