Alle inzendingen over zuilen

186 resultaten.

Sorteren op:

Ochtendgloren

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.385
Het nachtgemijmer bidt een tempel van geduld, het kranig gestut van zorgeloze zuilen wordt geplet door de zon.…

mijn orkest

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 698
als ik moet gaan en eens moet ik gaan laat mij dan vergezellen met tonen van gezang die verhalen van liefde een cantate in Gloria als licht zuilen van geluk laat de stemmen klinken als ik moet gaan en eens moet ik gaan breng mij dan weg op klanken van muziek zij vertellen over schaduwen de vleugels van verdriet die het hart beroeren…
lijda13 oktober 2012Lees meer >

Vespers

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 443
en als we dan het huis verlaten tegen het avondtij meen ik tussen de golven een gezicht te zien zonder naschrift, peilloos als kleurenblinde as deze droom houdt adem wakker, verweesd, beducht maar soms beklijft 's ochtends een druppel tot ijs zolang het duurt, tot mos op een stenen zuil een ontscheepte maaltijd, een stempel…
Iniduo18 februari 2017Lees meer >

Antonio Vivaldi

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 554
Over het wijdse piazza San Marco ruist in de bladeren weer een concerto In gaanderijen van de basiliek vioolklanken tussen de machtige zuilen golvend akkoorden- patroon in lyriek Strijkers weerklinken en echo's die galmen klanken weerkaatsen in de akoestiek van gangen bij missen en korengezangen Waaierend over het wijdse…

Hiërarchie in Eindige Schoonheid

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 377
Hoe het goud van de dakrand afstak tegen het groen van het omringende bos; glimmende kozijnen, als ogen van oude magiërs, die het bergmeer aanschouwden; handgesneden zuilen die de tergende hemel steunden door voorbijglijdende eeuwen.…

Wat het donker maakt

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 23
Oh regen in november zonder wind Donk're zuil van water uit de hemel Ze vraagt niet wat ik ervan vind Ik schrijf wat woorden over later Het blauwe licht zit in een hoek En stelt me weer teleur De gang zet alles open naar de deur Potsierlijk noemt zij mij ik laat haar Ik haat haar niet dat kan ik niet De sluizen open ik hoor het kletteren…
sil darius17 november 2026Lees meer >

Tot hier

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 173
In het duistere onder van de toren vangt alleen het koord licht, heen en weer onder het luiden van de klok Meteen komen er mensen af op het schreeuwende geheim / Er is nieuws, het laatste nieuws / en ze becommentariëren het touw (nette mensen zijn ontmaskerd hun nevenbelangen onthuld en ondergrondse netwerken ontknoopt) maar…
Zywa19 mei 2026Lees meer >

Navond van de bouwmeester

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 229
Geen zuil meer, geen naam, geen strijd die rechtop moet blijven — alleen nog dit: een trage, onzichtbare bloei. Navond, navond, eindige avond, waarin zelfs steen leert ademen.…

kerkhofkruisen

netgedicht
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 787
Triest blijft het getreurgetij op stenen zuilen neergeschreven. Kruisen op het koude kerkhof, chrysanthemen op de graszoden mensen denken nu aan de doden aan pijn, lijden, as en stof Een akker als tranenaarde van tijd en dood ontdaan, maar de eeuwigheidswaarde blijft hier voortbestaan.…
tack walter13 oktober 2006Lees meer >

Geborgen goud

netgedicht
3.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.130
niet dat ik je misken of wil ruilen dat zou zoeken zijn, geblinddoekt, tegen beter weten in of lijken op wisselen van spiegelende bomen wederom zoeken naar broze luchtgevulde zuilen om ze weer met tranen te vullen uit opgeblazen dromen noch is het zo dat ik mijn hart snijd uit geborgen goud dan wel mezelf bevrijd uit vermeende…

Vooruitzicht

poëzie
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.114
en doof de herinnering niet aan de drie gouden zuilen, als het lot mij versmeten heeft en mij vervuilen laat als een vod.…

De etruskische weduwe

gedicht
2.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 10.550
Later leunde ze tegen een zuil in de villa arriveerde de herfst als eenzame bijslaap en iemand anders zou de jurk op het gras leggen. Geen woord van de keizer dan de gescheurde beloftes, het te hete waterbad en zijn schroeiende woestijn in weer andere zuiden.…

GETIJ VERGAAT

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 438
Aan het riviertje bloeit haagwinde in pollen én hoge zuilen. De regen klettert: het eikenbos dampt geurig, heeft een warm aanzien. De regen houdt op: het weiland heeft een broeilucht vol zoete loomheid. Op de kijkbuis komt een gezicht, dat zorgen beeldt: kunstschilders zijn blij.…
HAN MESSIE7 februari 2010Lees meer >

Wereldarchitectuur

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 550
Kariatide of Caryatide een vrouwenbeeld dat dient als pilaar opgebouwd Grieks; priesteres uit Karyae in d' oudheid in Egyptisch'-, Griekse architectuur gebruikt Er is een mannelijke variant, telamon/atlant niet echt fijnbesnaard, maar masculien Telamon en kariatide dragen flink en ondersteunen enorm gezonde zuilen voor een te dragen last…

Expatjer

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 473
Een krolse kater 's nachts op pad Laat onbedorven feuten huilen Bij alma maters Vindicat En in de wind zingt schijn zijn lied Van Grote Markt, Stadhuis met zuilen Van Goudkantoor en Groote Griet…

Uit de hemel van Pim Fortuin

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 807
Op drift, van uw ankers losgeslagen, zoekend, zwalkend zonder zuilen als kompas. Geen waarden nog normen die u dragen. U hebt uw God gedood uw smart is groot, in welk verborgen graf is Hij begraven? Hoe vindt u in uw kommer en uw nood, nieuwe kracht uw levensgang te schragen?…

Tandengeknars

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 494
ik heb de poorten van de hel open zien gaan na een imposante trap omlaag likten vlammen vurige zuilen ik had kabaal verwacht geweeklaag en tandengeknars maar zag een ordelijke rij langs fonteinen flaneren van heksen tot minnestrelen en criminelen moordenaars en ander gespuis ik vroeg hen honderduit het hoe en ook waarom…

Utrecht CS, spoor 7a

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 684
De zuil brandt offers slierten rooksignalen zwalmen zwijgzaam. Er is iemand per fiets banden hard opgepompt, harder dan de longen aan nicotine zuigen, zuurstof er gratis bij. In de kreukvrije zone wordt ongeduld gebeden; zonder stress stolt de trein rekken de wagons zich uit houdt god een plaats vrij.…

Japan

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 543
De aarde recht zijn gekromde rug schokt de wereld in zijn strijd een zuil van water verdrinkt de tijd werpt de mensheid eeuwen terug en dat terwijl de rijzende zon verdrinkt verdringt de straling het verdriet vergaat de rouw om vrouw en kind in angst om de dood die niemand ziet de gevallen samoerai gehuld in zwijgzaamheid krabbelt…
Jareru13 april 2011Lees meer >

Plafonds

gedicht
2.8 met 39 stemmen aantal keer bekeken 7.732
Er zijn er door Michelangelo beschilderd, met rozetten versierd, door zuilen gestut, maar ook gewone tijdens grote schoonmaak met ammoniak gewassen en gewit of : niets - crèmekleurige hoge plafonds van op een ziekenhuisbed op hoge poten, en oude plafonds bekeken door versleten mensen die liggen in oude kamers omdat lopen…

Wachtkamer

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 455
houden adem in hun echo klinkt kortzichtig tegen het gevallen licht men noemt het schaduw maar beslotenheid is niet ontvankelijk voor ruimte de buitenwacht bevriest in gemaskeerd stilleven gevangen in versteende spieren, geknoopte magen iets vlucht in iemand, niets ontsnapt aan de greep aan omklemming, kan schuilen achter zwijgende zuilen…
Iniduo14 december 2013Lees meer >

LAIS CCXCIII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 394
Ik kus jouw huid, zilte parel van de dood die mij omsluit, ik draai om en om de zuil van git, het is een spel, staatsgreep, grijplok, ik voel mij heerlijk dom omdat ik zoveel later dan jou kom. De ochtend dan. Ik blijf erin bestaan. Jouw lach was nacht, geen zon wil in mij gaan.…
Dirk Vekemans15 februari 2021Lees meer >

NORMANDIE 2013

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 487
Nu ik vrijwel alwetend ben Druk jij je lippen op de mijne Mijn eigen kathedraal schiet al op In veel zie ik je terug: steunberen Wimbergen, zuilen, relieken, altaren In het koor eer ik je bestaan, voel Me kloosterling met een gevleugeld Hart, en zing Dona Nobis Pacem…

DE BOUWMEESTER

poëzie
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.782
In 't fries der tempels zocht ik u te benaadren Wat van Uw volheid woekerde in mijn droom, Het kapiteel kroonden acanthusblaadren, De zuil rees statig opwaarts als een boom.…

Waar de winter was?

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 715
De takken hangen ijl omlaag de stammen zuilen de wortels. De winterschilder kwast grif het plafond met verse sneeuw. Ik loop, hoofd in de lucht mijn oren zeilen op wind. Ik adem als een vrije vogel door wijdopen neusvleugels. IJs dampt uit in wolken zwierig walsend buiten maat. Hemels deinen op de zon, cimbalen schellen golven.…

Valse schaamte

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 514
Niet zelden trekken modderstromen van rottend vuil in kommer en kwel, meestal vrijgekomen, vanaf de hoge naar de lage kant, waar geur en hypokratie hun stinkende stempel drukken op de aangeboren afvalkuilen, waarmee overdaad stand houdt tot aan de marmeren zuilen van de door paal en perk gesterkte zwijgen, tot in de weggeworpen kudden…
pama27 juli 2009Lees meer >

Populus tremula

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 389
Volg de weg langs levende zuilen die schaduwen van licht geven.…

Rozenkransmaand

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 683
dikke mist in Bremm De Moezel houdt zich even schuil Een berg gaapt met wijd open muil Ik lepel cappuccino crème Kapellen bidden kom tot Hem U valt zich daardoor echt geen buil Er hangt een dikke mist in Bremm De Moezel houdt zich even schuil En Merkel smeekt geef mij uw stem Ik haal de slangen uit de kuil Een kloosterkerk biedt mij een zuil…

De beer is los

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 568
De nachtelijke zonden woekeren voort in tempeesten, de wildste beesten en de vogelen ‘des velds’, wier zang streelzacht fluwelige columna’s doet ontwaken, zuilen der tempelmaagden tot leven wekt in de drukte der mannenwereld. Steunend tegen een brede zuil van spetterend ongenoegen.…

venusheuvel

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.827
zij knielt en het zweet in haar liezen verdampt altijd dichter, dichter sluipt ze naar mij of van mij weg want ik kiem in haar gladde greep zij plukt de bloesem van de amandeltak ik bijt en kloof het vruchtvlees van de steen de perzik die op haar navel ligt te blozen gewapend met schild en speer tolt zij vrijer om haar as de kromme zuil…
Wim Veen10 april 2006Lees meer >