1044 resultaten.
Intieme overwegingen
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
487 Handelingen worden trager
door de echo van wild verlangen
even dringt de mens door in het duister
van de herfstnacht, geheimen openbaren zich
in diepere dromen dan ooit denkbaar in stilte
bomen maken zich klaar voor de herfst
in aandacht van zintuigen om het onbekende
te verkennen met gedachtetekeningen
die alle verbeeldingen van liefde…
Het is nog niks, of toch.....wel?
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
565 De eerste echo wordt gemaakt,
want tja die streepjes hè,
die waren er wel degelijk
en nou is ze dus ECHT zwanger.…
op dood spoor
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
543 ergens verblijft er op
het leeg terrein nog een puntje
schemerlicht, zelfs is het nog in
staat een schaduw te werpen
niet langwerpig, maar krom gebogen
door de kou die het ondervindt in
een ruimte waar de echo met een opgezette
kraag tegen de wanden hangt te kleumen
gisteren waakte de tijd nog met gelaarsde benen
doch vandaag lijken de…
In de oren van de tijd
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
489 In de oren van de tijd
tussen hoop en vrees
echoot jouw naam
Mahsa Mahsa
Elle s’appelait Masha Amini
jouw ogen schitterenden
als het licht van de zon
de zachte volheid van je naam
Vastgesnoerde woorden
worstelen zich los
over de daken van de wereld
schreeuwen we Mahsa jouw naam
Hoe immens jij bent
dichterbij dan ooit
de echo van…
Muze's onderdanen
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
405 haast
niet te tellen
Geen wist welk leven elk van mijn kompanen
geleid heeft in de strijd om mijn bestaan
maar van hun schepper kon ieder op aan
Apollo's zonen, Muze's onderdanen
Zijn zij ontheven van hun fundamenten
ontkomen aan compulsie en obsessie
of keren zij weer, in lyriekmomenten
postuum, in een herkenbaar zinsverband
in echo…
Het lied
netgedicht
2.2 met 75 stemmen
370 wij hebben
lang geoefend
om het lied
zonder woorden
te zingen in een
totale expressie
van lichaamstaal
waarbij de
klinker O als
leidraad voor de
melodie is genomen
omdat het een uiterst
gave klinker is die zich
ook makkelijk voegt
in samenzang en echo's
medeklinkers vullen vaak
bij toeval een nog lege
plaats alsof het zo
was…
Zoek
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
404 Zoek waar de stille echo van verdriet zwijgt
de stoere minnaar naast zijn liefdesprooi hijgt
naar wat geestverwantschap
tussen letters van tijd in ruimte
geen zaligmakende zotternij
of alleen maar licht waar ook schaduw is
zoek waar de berg begint het dal te begrijpen
omdat liefde na een pril begin moet rijpen
zoek tussen alle regels…
Mannen die in vrouwen komen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
638 Verlangen doe ik niet
naar de complexiteit
van de zinderende natuur
die in alle spelonken
penetreert als een duivel
wellicht een held op sokken
ik heb ook geen zinnig antwoord
voor mannen die in vrouwen komen
ik laat ze lekker verder dromen
totdat de stille echo in bodemloze diepte
verstomt als het begin van doemloos zwijgen
van mij…
Speelde genie
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
486 ik zag
het pad
voorbijgaan
in passerende
bomen en struiken
het hoge buiten
ving blauw met
snelle wolken
in een dunbevolkt
firmament
boven het ruisen
van de wind
hoorde ik de echo
van jouw hakken
in gelijkmatigheid
de mantra van
beweging had
zijn eigen melodie
in het kraken van
takjes speelde genie
in een magische
verbondenheid…
Hiaten
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
798 Omdat ik wilde weten waar je was
Zocht ik naar jou in onbekende straten
Waar oude huizen donker en verlaten
De echo galmden van mijn trage pas
Daar hoorde ik jou achter muren praten
Je stem klonk zacht maar scherp als snijdend gras
Ik trad behoedzaam in het gebroken glas
Van mijn herinneringen, zelfs hiaten
Werden stilaan gevuld met rook en…
Vier .....
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.075 het zuiden, de laatste
wolk kijkt lachend achterom
ziet hoe genagelde planken
gekoesterd en ingepakt
worden, terwijl dromen
verdwijnen in het schuimen
der golven en uren rollen
langs cirkels in het zand
het ruime sop is gekozen
om ooit weer gevangen
te worden in die ene schelp
waar vier gefluisterde
woorden nog lang als een
echo…
wedergeboorte
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
761 de stilte is gestorven
aan prille woorden
zwijgende strakke lippen
ontdooiden
aangeraakt door de echo
van zachte golven
die de duwende lucht
ontkooiden
een nieuwe schepping
werd onstuitbaar
verworven
bevroren in diepe
levensaders
verstokt in
lijfelijk gelid
waar een moedeloos
verloren gemoed
de keel vernauwde
door een hart dat bloedt…
Waar, wat en wie...
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
673 Een
flauwe echo blauwt nog na.
In zo’n dag heel even
de handen als
stuurloos mandje.
Toch ik, toch ik.…
De toon gezet
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
1.092 teugel
verzin ik vingervlug een lichte tune
voor ‘t gedicht en proef de tinteling
in klingelklokjes, de zindering
van zomerrokjes in ’t weidse groen
aan het venster landen kleine guiten
die op de rand van ongehoord
in alle toonaarden van lente fluiten
mijn handen volgen hun slotaccoord
in stipjes langs het blauwe buiten
tjilpt de echo…
- 'Festina Lente' -
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
749 De ogen gesloten,
nieuwe lente wezen proeven
hoor, het valt een heldere parodie
een geheel eigen sfeer
deelgenoot van het enthousiasme
een irritante, vliegensvlugge en praatzieke
aandrang uit de heldere hemel
waar origineelste meningen gegeven,
en haast, geboden in overvloed,
als de vluchtige ongebondenheid,
in een echo doet weerklinken…
Lotus uit de modder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
9 Als ik het toch eens had geweten
dat mijn stem nooit een echo werd
en dat waar ik mij altijd in heb vastgebeten
mij niet getroost heeft maar juist eeuwig wakker en alert.
En als ik het toch eens had geweten
dat mijn kracht hier juist in huist
dan had ik veel eerder begrepen wat ik in al die jaren heb uitgepluist.…
Zandlopertje,
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.141 In een oorschelp
ruist de echo van
het eeuwig leven
wat zij ontdekte
in een beweging
met haar hand,
fluistert de zee
wind haar naam
in ieders oren, ze
bereed een eigenwijs
dolfijntje over de
golven van plezier,
maar kon daarmee
het tij niet keren.…
eeuwig refrein
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
912 En van heel ver hoor ik
de echo van jouw stem, als een veder
zo licht alsof je vlak bij me bent en
bijna aan kan raken.
Zodat we in stilte geliefden zijn
en liefde in stilte maken.
En als die liefde dan jubelend komt
en de wereld en al zijn geluiden verstomd
dan zal jouw naam op mijn lippen zijn
een eeuwigdurend en diep refrein.…
De wind maakte zich los
gedicht
2.2 met 63 stemmen
10.241 schaduw was
een duin in een jas
wind die spotte
haar aanraakte
tumult maakte vleugels
de regen sloeg over het huis
eerder dan over haar
op het dak en tegen de ramen
weerlicht en de eerste donderslag
het huis zou het verhaal
niet afstaan
niet opensplijten
ze liep weg
in de dichte loodrechte regen
het scheurende smalle weerlicht
de echo…
De plek
gedicht
3.3 met 3 stemmen
3.952 Vandaag zie je
de donkere plek in je schaduw
een hart dat ontwaakt
en trilt als een klavervorm
aan de kaspische zee
waarvan de onuitroeibare echo
alleen door dieren wordt gehoord
het hart van een struikrover
die cicaden eet
het gif proeft in de bes
en in het gif het tegengif.…
de wind
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
587 door alle rietkragen
langs de einder
langs de sloot
en door alle tumult
en alle strijd
hoor ik muziek weerklinken
voor elke vorm van dans
het lijkt een echo
in mijn ziel
en de wind
beweegt en zweeft
eindeloos...
door alle rietkragen
langs de einder
langs de sloot…
Ode aan de cursus filosofisch schrijven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Voortgekomen uit het toeval soms,
van linksom draaiende aminozuren
toen bliksem knetterde door de waas
van zich verdichtende dampen
in de verstervende echo van de grote knal
en al onze impulsen, emoties en gedachten
dus evenzovele spuugbellen van het brein?…
Wachtkamer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
455 muren houden adem in
hun echo klinkt kortzichtig tegen het gevallen licht
men noemt het schaduw
maar beslotenheid is niet ontvankelijk voor ruimte
de buitenwacht bevriest in gemaskeerd stilleven
gevangen in versteende spieren, geknoopte magen
iets vlucht in iemand, niets ontsnapt aan de greep
aan omklemming, kan schuilen achter zwijgende…
en ik begreep
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
554 in een stad, nog nooit geweest
een land waar mijn lief is
liggen ook mijn voetstappen
hoor de echo
van onze stemmen
daar waar het altijd oorlog is
lopen wij samen
hand in hand
slapen op het dak
alsof er geen afweergeschut is
kijkend naar de sterren
in het zachte ochtendlicht
net voor ik me bewust ben
van mijn leven
waar mijn onschuld…
Na de regen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
549 het regent in gedachten en
het water wast tot aan fontanellen
temidden van vaak herhalen
ademt de echo zijn denkbeelden uit
ook na lang vergeten blijft
de boomgaard onaangeroerd kaal
in de spiegel van ons staal
priemt een regenboog van vlees
dan schuilt ons raam zich droog
dansen we zichtbaar maar ondiep
naarmate het stof uit wolken…
Ben ik te min?
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
570 Wanneer eenmaal de haan kraait
voor een gelouterd resultaat;
ontkent driemaal zijn echo die
aan het haat zaaien gaat. De
vrije keuze een te zijn met de
maatschappij verliest zo zijn
veren bij de uitgesloten partij.
Jezus, een hippie ging voor in
die zin, was gelijk later Armand
voor de mensen te min.…
Nog even
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
448 mijn woorden doen beloven
ik heb je lief, schrijf ik
maar er is niemand om lief te hebben
zelfs mijn teddybeer wordt bleek
rond de neus, door de gedachte aan mij
ik ben mijlenver verwijderd van de waarheid
nog even en ik geloof werkelijk dat ik
een dichter ben zoals een dichter hoort te zijn
maar er nadert geen liefde, er klinkt een echo…
Even iets en dan zwijgen
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
695 Echo van stille schaduw van de zomerdag
nu in de luwte jouw stem weer herinnert
aan de heimwee van jaren in de wildernis
toen ik je zag, schaars gekleed in lendendoek
bij de boom, die treurde aan de waterkant
waar de dode vis lag vol met vliegenlarven
probeer ik in dit schrijven niets te weerleggen
omdat ik een zwaan zie landen op het water…
Winters hart
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
494 Men bemind zijn echo veel te graag
en geven elkaar het ergste kwaad.
Geweld is de grootste therapie,
weet men met zijn geweten nog raad?
Hopelijk komt de lente weer,
in ’t winters hart der mensen.
Verdwijnt het roest der ziel
en zullen ze elkaar vrede wensen.…
Vriendin
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
609 Ze ziet onzichtbare dieren
in een lucide droom verdwijnen
in trouwe eenvoud
bij het kopje koffie
met de droge tarwekoek
in de echo van de radio
ik probeer reclame te maken
voor haar uiterlijke schoonheid
maar dat heeft zij niet nodig
want ze is van binnen al zo mooi
in essentie van ontwaken
laat zij de wolken niet los
viert…