678 resultaten.
Onhaalbare liefde
netgedicht
4.8 met 18 stemmen
841 Woorden ach kom terug en lach
Nog een keer zoals toen
We kunnen het toch overdoen
Maar deze geschiedenis herhaalt zich niet
Het heden is veranderd jij bent anders
Ik ben van toen mezelf zeker niet meer
Mijn ogen glanzen nu van verweerd verdriet
De tranen in mijn ogen maken mij kierewiet
Verliefd zijn haalt het toch niet meer
Bomen reikten…
Moeder Aarde en de mens
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
656 heet
hier vind je wat
daar laat je wat
altijd zijn er vrienden
als mooie bloemen
ze verwarmen hart en ziel
koele beekjes
om je te verfrissen
of je bezeerde voeten
in te wassen
zoetigheid is er wat smeltend
op je tong vertroosting biedt
als een warme arm om je schouder
soms leun je tegen
iemand aan die even mee loopt
op je pad, je reikt…
Ritornellen I
poëzie
3.8 met 6 stemmen
1.953 Snel plukte ik wat jasmijn en hagerozen
en reikte u die, en sprak: ‘o Maagd geprezen,
of ooit wel rozen als uw wangen blozen!’
Gij lachte luid met hagelwitte tanden,
liet mij mijn bloemen op uw boezem binden
en drukte mij - erkentlijk - warm de handen.
Toen voelde ik rijm bij rijm mijn mond ontglippen...…
Zelfbevrijding
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
1.092 Je werd gemarteld en geboeid,
een vermoord kind op de bodem van je ziel,
maar als een ware boeienkoning schreef je
de kwellingen van je af, tenminste, zover
je krachten reikten, want je ingewanden
werden weggevreten door een monster
dat niet te bezweren viel.…
Droomvlucht
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.162 realiteit
Doodgeboren
Verandert ‘n droom
In desillusie
Door de lepe fusie
Van misverstand,
Met benepen besef
Dat het zo wel zal horen
Dat de vlucht in een droom
Zonder afwerpen van schroom
In de finale eindigt
Als salto mortale
Kunnen, willen geloven
Dat de vlucht
Geen route voor ontsnapping blijkt
Geen boete
Doof voor wat verder reikt…
Kristal kind,
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
863 zucht naar te ontdekken oorden, in
het belang van haar bestemming kromt
de tijd en de wereld om haar heen, ze
openbaart zich in rechtschapenheid,
trouw aan vastberaden norm, intuïtie
zonder woorden, windpauze in een
opgestoken storm, perceptie
van een ongeschreven waarheid,
ten alle tijden helder als kristal,
als zij ons de hand reikt…
Geef terug mijn hart!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
865 Ik schrok als een bang konijntje toen ik zag
hoe je vingertoppen naar me reikten,
steeds verder,
zacht de losse lokken lange haar wegstrijkend
van m’n voorhoofd.
Ik rende weg,wist niet waarheen..…
Liefde
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
773 liefde klinkt
als verleden tijd
ook is het wezen
in onbegrip,
aards uitgedijd
het echoot ooit
in holle frasen
over een droge lip
waar is de tijd
dat we eenvoudigweg
in ogen lazen
en men woorden mijdt
of enkel de hand reikt
en warmte schenkt
in wederkerigheid
*
"ik ben voor jou lief,
als een vlinder die
in alle tederheid…
Illusies
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
517 Ik loop als ieder in een richting,
en kijk hoever mijn blikveld reikt.
Zoveel luchten,
zoveel kluchten..
Niets, echt niets,
is wat het lijkt..
-…
Plataan in Catalonië
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
563 Het vruchtenkind droeg nog geen naam
de boom hij hoorde, vele namen vallen
maar reikte zelf de leukste aan.
Het allerkleinste blad dat viel,
de bron van inspiratie.
Het onopgemerkte, nu gezien
de takken bogen zich nog dieper
het kleintje van dichtbij te zien;
El Petit Plataner!…
over schoonheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
608 je stem ben ik vergeten, woorden zijn in tijd vervlogen
nu ik je hoor en zie is de herinnering terug
de opgeheven arm, je balansarm in de Gilgamesj-voordracht
plotseling reikt de arm naar de zaal en raakt me bijna
wil je afstand scheppen, wil je iets aangeven, vragen?
soms het een, dan weer het ander?…
Nog eenmaal...Van Gaal
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
840 Tot zover geen nieuws, alles is toch bekend
- tenzij u 't geheim van de smid nog niet kent:
maar weinigen kunnen tekort camoufleren
wanneer hun selectie tot middelmaat reikt,
"matig" wordt "machtig" als slim combineren
tot doelgericht flitsende uitvallen leidt.…
Nachtwaker en die vallende ziekte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
484 Al zou je gezondheid tomeloos willen begeren
't echte leven ook zo kan gaan, je ferm laten staan
al zou je bepaalde zaken echt liever niet ontberen,
het reikt je ook pure kracht zonder onvermogen aan.…
WONDEREN BESTAAN.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
790 eng klein doosje
Bambi, mijn lekker flodderkontje spint en kronkelt lekker om mijn benen
Ik mag haar warme genegenheid en charmes even lenen
Een serene oude abdij helpt mijn hart haar flinke dorst te lessen
Omarmende warme tederheid kus ik zacht, ze houdt me bij de lessen
Helblauwe wolken tillen mijn allermooiste dromen ter hemelen
Je reikt…
tableau
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
490 het bos reikt met weinig diepte in de maar niet voltooide
schemer waarin een kluwen honden achter twee herten heen
en weer rent met een sierlijke gang te rank om echt te blaffen
onderdeel van het niet beweegbaar decor waarin ze de adellijke
jagers vooruit gaan.…
Breekbaar recht
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
496 Eén hand die reikt, één ander die stil verzacht,
Een stilte valt wanneer hun kracht wordt geschaakt.
Waar vrijheid bloeit, groeit ook de twijfel voort,
Een sprankje hoop verdrinkt in dwingende macht.
De stemmen zwijgen, gebonden in ijz're koord,
Hun woorden breken waar schaduwen hen ontkracht.…
Als de lotus zich opent
netgedicht
2.4 met 12 stemmen
604 Haar bloei een teken van iets wat nooit
kan doven, een waarheid die verder reikt dan wat ogen ooit bevatten kunnen.
Door lijden gevormd, maar niet door
lijden gebroken, heelt zij in stilte en vindt haar ware
gloed.…
De Avonturen van Oek; De verlossende woorden
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
420 Met gezouten ogen starend
naar een dor en wee land
waar de einder verder reikt
dan de tocht terug over zee.
Of is dit schrikbeeld de illusie,
en staan velen in volle inclusie
onder die enkele zon te ruziën
wie het eten en drinken geven
mag?…
Echo van tijdloosheid
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
518 Zijn hals reikt naar de lucht, alsof hij de
wereld vasthoudt, en mijn hart volgt elke trilling, een echo van tijdloosheid.
Over de spiegel van de vijver
glijdt hij, het riet buigt zacht, elke golf vangt
zijn schaduw. Onder drijvende bladeren en mos verschuilt
zich een oud geheim, een taal die alleen hij spreekt, een ritme dat ik herken.…
Vliegdansen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
334 De bruid, zijn witte maagd,
ongerept als boomsneeuw in de morgen
reikte haar slanke meisjeshand
tot gewijde overgave, volmaakt akkoord
voor hun vliegdans van dolle vogels,
opdat hij haar paren zou, beminnen,
behoedzaam op zijn borst gedragen
over de trappen der seizoenen klimmen.
Dan kwamen de dagen en de wandaden.…
Ochtendsonate
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
391 Mijn aandacht reikt uit naar pauzes
tussen de noten, waar de wereld zich langzaam en zonder haast ontvouwt.
Zon raakt de bladeren en de zang
zwelt kortstondig aan, een warmte die trilt in de
toppen van de oude bomen. Ik adem de zuivere klanken in tot
onrust in mij bedaart, en de ochtendsonate een anker wordt voor de nieuwe dag.…
De weegschaal van Lessius
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
160 Zo leef ik in de schaduw van zijn streng citaat:
buigend naar het sobere, gezonde licht,
terwijl mijn hand nog naar de weelde reikt.…
Ylkoorts (2)
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
2.145 Ik wil het geloven en beloven
Tegen jouw oor dat loom reikt naar gebaren.
Zo voorspel je de rijzige rechter
Die met de hamerslag jou uitzwaait.
Zoet vonnis.
Soms wervelt jouw wartaal
Ontsnapt door de navel van het lijk
Dat wacht op de oven in de diepvries
En nestelt zich in het merg van overlevers.…
TIJD
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
915 zee van elkaar
beslecht zich langzaam maar zeker onze strijd
wordt de wederzijdse liefde overbrugbaar
De vele tranen schitteren nu van hoop
opgelucht haal ik adem, de verstikking voorbij
mijn tred veert wanneer ik het levenspad beloop
omdat ik weer mag voelen: je houdt van mij
Het mooie wat ook was, baant zich gestaag naar het heden
reikt…
Duel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
460 Zij reikte mij haar hand en leidde mij langs
tweemaal zeven paden, door het duister en
het licht. Ik keek terug op een pad van
ingehouden tranen, van geluk en van verdriet,
nooit doorleefde passie, als een kamerplant verdord,
oh levenden vergeet deze les toch niet...
III.…
- Slapende stenen engel -
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
784 een zin die in mijn hoofd opkomt
"verliezen", de felle regen wilt nooit kiezen
ogen willen niet meer open
slapen, alsmaar slapen,
stralend reikt de nachtelijke maan naar jou
die vanavond plaatselijk stilaan rusten zou.…
Meisje uit mijn klas
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
628 Toen wij na een les
eens met z’n twee
alleen op de wereld waren,
wees ik af, wat jij aan liefde reikte.
Hoe kon jij weten
dat achter dat bolwerk
van stuurse onverschilligheid,
een bange jongen zat?
Je gezicht betrok,
verried verdriet,
omdat je geen weerklank vond
voor wat jij wilde schenken.…
Boom
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
696 Niet alleen in sprookjes spreek je maar
Ook tot hem die zich voor je opent
Fameus om je jaarringen ben je, reus,
Diep geworteld ben je benijdenswaardig
Voor de wankele, tragische, menselijke
Wezens die dichters soms zijn
Boom, hoge, heilige boom, je verdient onze
Affectie als geen ander en je hebt recht op
Een zoveelste loflied, je reikt…
Dodijnendom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 Hij is te geef, zijn weke bolle wang,
zijn broos gebaar dat reikt naar iets
meer eigen, meer privaat, iets zo zacht
en stevig als twee kusjes voor de slaap.…
Pythia, de profetes
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
736 -
de roem reikt ver, tot Ispahan,
en trok de rijkste Perzen aan
bedwelmd door onderwerelddamp
voorzei zij tegenstanders' ramp:
offers voor Apollo's tempel,
schenkingen in zuiver goud
Delphi was destijds de navel
van de oude Griekse wereld,
later hadden de Etrusken
aan de kusten hùn idylle,
lezend in wel negen 'boeken'
van papyrus…