912 resultaten.
Dag zonder
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
2.023 De zon verdwijnt terwijl het nog dag is
verlaten de vertrekken van vertier
flarden van voorbij die ik nu opvis
vage restanten van verkoold plezier
Het treurlied kent slechts de laagste bassen
de fluiten schuilen in de schemering
gestaalde naden niet meer te lassen
alsof elk drijvend schip die dag verging
Verre kusten bleken onbereikbaar…
Winterwerk
gedicht
3.5 met 19 stemmen
19.267 Omhoog die bovenstem, waar
vogels schuilen op de balk, en dan omlaag.
Vertraag het lied, houd in totdat bloed
stolt en adem stokt. Kan zij nu gaan?
Doorspelen. In de bas orgelt een toon
die alle tegenstemmen op zal zuigen.
Hollen of stilstaan - maakt niet uit,
je hamert hoorbaar op het einde aan.…
de laatste storm
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 de storm raast voorbij
drijft de mensen ondergronds
de schuile kelders in
waar rijen conserven
trouw in het gelid
'later' voorspellen
als alles is bedaard
generatoren draaien rondjes
terwijl buiten een wereld vergaat
al veel te lang bestaat
wat daar nu rondwaart
komt uit de mensheid voort
die elke bron vermoordt
op zoek naar meer dan…
Waar vlaggen wolken kietelen
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
616 Wat gaat schuil in en achter deze bergen
als een ongrijpbare eeuwigheid in stilstand
is het de onveranderlijkheid van het zo volstrekte
is het deze moederschoot die me wekte?
Ik zou het leven hier zomaar willen bezingen
een echo uiten over de toch doodgewone dingen.…
Geboren Als Koning
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
936 Geboren als koning
'k zou niet willen ruilen
een huis zo doorzichtig
zo moeilijk te schuilen
kritiek van de mensen
is niet te weerleggen
een andere mening
je mag het niet zeggen
je moet blijven lachen
al heb je een rotdag
en altijd maar stralen
dat is wat je wel mag
het geld en de luxe
ach stel maar gerust
dat het niet opweegt
tegen…
Wolf
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
691 Ik kocht een schietgeweer en hield me schuil
en toen hij weer kwam aangedropen
richtte ik mijn loop op dat stuk vuil,
tot ik zijn ogen zag. Zijn donk’re ogen.
Hij keek niet agressief, maar meer bedeesd.
Hij sloop naar mij toe, de kop gebogen.
Het leek wel of hij zo wilde betogen:
‘Je bent genoeg te hard voor mij geweest.…
Een haast perfecte dag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
456 De vitale zinnen houden zich schuil
in een lommerrijke hoek. Vogels
doen er zich aan de koelte te goed.
Liefde vloeit als gesmolten goud
door warmgelopen aderen. In het licht
van een fontein sprankelt vers leven
dat de stralen van de zon vasthoudt.…
LANGZAAM GAAN
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
585 een vlucht zwanen
laat hun zingende vleugels
schuchter weergalmen
steunt die weemoedige stem
van teer wellend verlangen
naar geheime verte
de witte vogels
vliegen tussen doffe zee
en vroeg wolkengrijs
vol onvoorspelbaarheid
die rustig wacht
waar hemel en water
elkaar ontmoeten
verdwijnen stipjes voldaan
in 't wazige zilver
daar schuilen…
Voorjaar
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
865 Er schuilen bloemen
achter bomen
er vallen bloesems
op jouw graf
hier zingen vogels
in de weide,
dat God wel nam,
maar nog meer gaf.
Er dansen wolken
op de stormen
er zwaaien bomen
op de wind
en alles wuift stil
bij dit afscheid
van steeds opnieuw
een mensenkind.…
druppels
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
594 grauw en grijs
– van klaterend gelach
gul en welgemeend
– van zeeën die jij bevoer
heinde en ver
– van overwonnen stormen
zwart en dreigend
– van gehuilde tranen
om verdriet of geluk
– van het kabbelend genieten
stil en intens
de druppels
de druppels die jij ons liet
ze tintelen huid en hart
soms verfrissend confronterend
dan weer schuil…
Retour afzender
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
502 Dat je mooi kon zijn als een zomermiddag
maar herfst komt met rijpende appelgeuren
regen trekt nat in onze droge kleren
verdrijft van het gezicht de bronzen kleuren
Het land verlangt naar zachte sneeuw en ijs
om de wortels van 't leven te beschermen
de wegen tegen schade te behoeden
kracht in trage sappen te laten schuilen
Maar jij bent…
nat weer
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
702 de hemelsluizen volledig open
alles wordt kletsnat
zelfs mijn slimme kater
schrikt ,verdrinkt bijna ,
door al dat spoelend water
wandelende mensen ,
schuilen vlug in een portaal
of zetten het op een lopen,
wippen vlug de winkel binnen
om een paraplu te kopen
de kinderen uit mijn buurt
vinden dergelijk weer wel fijn
met gummibotten…
Gewoon Nederlanders
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
531 Ik zie de straten glimmend in de regen
En van de bomen gutst het water neer
De mensen schuilen voor dit hondenweer
Al heb je liever zon, wie houdt dit tegen
Het water loopt met stralen in je kraag
De goten zwellen aan tot rivieren
Iedereen begint over ’t weer te klieren
Ja, in Nederland klagen de mensen graag.…
Wie je bent
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
640 Wie je bent
Bepaalt hoe en met wie je praat
Waarover het gaat
Vrijheid is
Je eigen keuzes kunnen maken
een stem hebben
We zijn gebonden
Aan wat we hebben
Waarvoor dienen we te zorgen
Denkend aan de dag van morgen
Wie je bent
In je zijn
Schuilen verschillen
tussen elkaar
altijd
Dat er verschillen mogen zijn
Daarin schuilt vrijheid…
Eós' terugkeer
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
450 Telkenmale
na Diana's
jacht in 't duister
en de sluimer
van Selène
altoos schierend
aan de kieren
van de dauw,
de draad der dagen
spinrag van
de stukgeslagen
muizenresten
vleermuisnesten
daar waar 's nachts
de uilen schuilen
voor de angst en
weerzin wekkend
schrikaanjagende
maenaden
schuimend in hun
luipaardvellen…
Onbedwingbaar
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
476 Bij storm, hagel en bliksemschichten ga ik dan schuilen,
want onbedwingbaar moet ook een man soms eventjes huilen.…
toneelspel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
899 in elke scene is men,
tegen wil en dank,
tot het eind aanwezig
de mond lekt woorden
en handen zijn bezig
met een onafgemaakt
gebaar; verborgen
is de plot en tot
het slot onaangeraakt
achter elk masker
gaan emoties schuil;
valkuil gevuld met
delen liefde en haat.…
Weet je nog (Herman van Veen)
hartenkreet
4.3 met 16 stemmen
14.658 Nu is het herfst opnieuw en 't regent,
maar alleen schuil ik onder het lover,
denk aan jou en ween.…
Hollandse streken
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
929 veel moois doen wij zo aan,
toch zou ik heel wat liever
het rechte pad afgaan
En drinken van de zoeten
die daar te schenken staan,
er proeven van hun vrijheid
zonder daar schuil te gaan
En fluiten met de vogels
wier lied nog nooit verhaald,
in de buurt me nestelen
waar er een nederdaalt
En samen met de roedels
maak ik een bokkensprong…
jonge moeder
netgedicht
3.8 met 24 stemmen
2.398 waar kan zij nu nog schuilen?
wie wil haar hoeder zijn?
ook zij wil bij het huilen
een kusje voor de pijn ...
--------------------------------------------------------------------
(geschreven voor de scriptie “Ouders opvoeden” van Fanny de Haas)…
Echo
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
3.023 Ze vinden enkel een schuilen
in wenende woorden.
Bevende handen luisteren
naar een morsend huilen.
Wit papier wordt volgeklad,
echo's worden bewaard,
zinnen worden vergaard
op een schreeuwend spiegel-blad.…
Puur
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
3.087 Jij wacht op me in troostende hoeken,
waarin ik kan schuilen met mijn geween.
Jij bent een stralend licht,
een ruiker bloemen,
een hand in een hand,
een krachtige band.…
Krachtenspel
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.100 krachten botsen als een grillig lot
brengen mensen samen en uiteen
schuilen diep en vluchten ver
zoeken naar de levensbron
jalousie en ijver maken tongen los
het oog ziet slechts een deel
kent niet de ruime blik van verre horizonnen
maar slechts een blinde vlek die groter wordt
verdwaalde scherpe zinnen
snijden door de eeuwen heen
niet…
Mam
hartenkreet
4.0 met 20 stemmen
2.920 Zacht wieg je het kind in slaap
Troost in geborgen armen
Het huilen is gestopt
Zacht strelen je woorden
Troost in warme handen
Zacht troost ik je mam
Je zoekt mijn bescherming
Ik geef je mijn armen
Zacht droog ik je tranen
Je handen geef je aan mij
Zacht kus ik je mam
Je mag nu bij mij schuilen
De zorg van jou is nu van mij
Zacht lig…
voor het leven
hartenkreet
3.3 met 19 stemmen
5.168 hun samenzijn
De liefde die er straalt
De gevoelens voor elkaar
Uit het diepst van hun hart gehaald
Ik kwam terug en was steeds welkom
Hoopte stilletjes op vrienden voor het leven
Was deze vriendschap betaalbaar
Dan zou ik er alles voor (op)geven
Ook toen het donderde in m’n geweten
Was ik nog altijd welkom
Had een dak om onder te schuilen…
Hjemve
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.475 't Ruikt zo naar bramen hier, ze zijn al bijna rijp
En jij bent in het Noorden
Wou dat 't Noorden hier was, of anders andersom
Zoals mijn chalcedoon verloor ik jou
Op straat
Nu is de herfst begonnen
Mijn hart hardnekkig zwaar bewolkt
Regenbuien schuilen niet meer voor zichzelf
Laten onbeschaamd de zielen vallen
De mijne klettert op de straat…
IJspaleis
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
737 bevroren
geen opstand zal mijn schrikbewind verstoren
met hand en tand, bereid tot elke prijs
verdedig ik mijn arctisch paradijs
een dik pak sneeuw zal elke noodkreet smoren
ik ben uit een wolvin van steen geboren
mijn leven werd een lange barre reis
ik ben nu thuis, u bent mijn godenspijs
bij volle maan kunt u mijn danklied horen
ik schuil…
Drie mannen bij Mamre
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
726 Wees toch zo goed uw dienaar niet voorbij
te gaan, drie mannen bij het eikenbos
van Mamre, schud uw moede schoenen los,
schuil in de schaduw van die tent van mij.
Wat water wast het zand van woestenij
en witte hitte weg - ik haal een gros
fijn meel voor brood met boter en een tros
van dadels bij gebraad en stoverij.…
geuren (Shakespeare-sonnet)
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.017 als ik de natte aarde ruik en schuil
klinkt plots een echo, roep van lang geleden
een duif misschien of toch een wijze uil
dan ga ik naar het bos, ben moegestreden
de boom verstoot het blad, de aarde mij
het spleen zal ik waarschijnlijk niet ontspringen
de herfst met al zijn geuren voelt dichtbij
toch zal ik van zijn kleuren blijven zingen…
JE ZAL NIET STERVEN
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
563 waar kan hij nog schuilen nu hij je onzichtbaar
heeft gemaakt en je stem luider dan ooit
zal blijven echoën van noord tot zuid
van west tot oost?
geen windrichting ontkomt
de hyena’s hebben je niet kunnen doden
voor jouw lichaam stierf immers reeds duizendmaal
slechts onoverwinnelijk adem je voort…