8947 resultaten.
Het gestolen universum
netgedicht
5.0 met 34 stemmen
464 we reden
gleden gladjes
over de weg
aangetrokken door
het stuwmeer van
verwachting op
dezelfde tunes
en vibes van
twee jaar geleden
geladen tot ver
over de top
we waren familie
in flow elkaar
raken was al
een pittige blow
in thuiskomen
bij je zelf na nooit
meer te zijn
weggeweest in
het gestolen
universum naar
een godvergeten…
Het is heden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
677 Mijn vriend belt me op dat het hem niet meer gaat
Om het gaan maar het hachje hij zit
Overspannen te rillen met krampachtig lachje
‘Echt even op’
Met de wallen als dijken rond vochtige ogen
Te ver van zichzelf weg bewogen
‘Houd je taai ik kom snel bij je langs’
Ik hang op en ga rokend naar buiten
Wolken zijn stil in de bodem gegleden…
VAN HERFSTTOOI NAAR KAPZOOI; DE BOOM IN DE ACHTERTUIN
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
530 Goudgeel toont hij z’n pracht
De bladeren als beeldjes zo stil:
De boom in mijn achtertuin
Hij laat niet van zich horen
De wind speelt hem geen parten
Hij laat zich vandaag vooral zien
Blikvanger voor mij en zovele buren
Nu In z’n aller mooiste herfsttooi
Maar hij groeit wel tot de hemel
Ver boven de bebouwing uit
laat zomaar de zon verschaduwen…
Nooit meer onbezonnen
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
564 De ultieme bezinning is niet ver weg
ligt achter ieder boek te slapen
je voelt de affiniteit van de vereniging.
Aangetrokken door het groepsgevoel
calamiteit in het collectieve geheugen
gefaald in sociale vaardigheden.
Het ligt in een brief besloten
het gemeende afscheid
van onbezonnen droombeeld.…
zie mijn hart
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
494 door de glazen van ver
voor gisteren, het klopte
op de eenvoud waarin
anderen zich gedroegen
alsof het de parels
waren die zelfs schitterden
in het vale filigrein van
tekortkoming en
ongefilterde pijn
afijn, het is gelukt, de bodem
onder mijn voeten kent
geen aarding meer, losgeslagen
als een tochtige termiet
is mijn paradigma meer dan…
Teerbeminde
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
502 Hoe schrijf ik je Teerbeminde
aan de rand van de Styx dat ik
veer in het oeverriet
ieder uur de stof van vrede
als een engel van geduld
onzichtbaar met elkaar verbind
Hoe schrijf ik je Teerbeminde
met een blad voor mijn mond
dat ik me in afgemeten tijd
ademloos vasthoud aan
deze stengel de enige die ik heb
aan de oever van de Styx…
Geschenk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
504 Er zit een vogel op mijn hand
van bloed en zon en blauwe veren.
Hij zingt en dwingt mij in te keren,
hij doet mij denken aan het strand,
een wezen uit een ander land
afkomstig en uit hoger sferen.
Ik moet hem dieper kennen leren,
zijn stem is aan de zee verwant.…
Dichtvazallen en rijmkompanen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
525 O hoeders van het vrije vers & co
O dichtvazallen en hun rijmkompanen
O allerlaatsten der woordmohikanen
O laatste woordenfreaks van het tableau
O hofleveranciers van taalbanketten
O laatste haagse hopjes parlevinkers
O laatste doublespeak en woorduitblinkers
O recensenten van de snelsonnetten
Als ik zeg kapiteins, denkt u
aan kaden
Wie…
Mijn droomvakantie
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
549 de vakanties die ik als kind
doorbracht in mijn geboortestad
waren de fijnste vakanties
die ik ooit heb gehad
al heel ver van tevoren
dacht ik er telkens aan
of de trein wel zou rijden
en of het toch wel door zou gaan
het logeren bij opa en oma
was een heel groot feest
tijdens die heerlijke weken
genoot ik het allermeest
spelen met…
lieven in de schaduw
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
531 van opzij, zie ik haar aldoor
opdat de schaduw ver van mij blijft
oh, het is ook wel zo dat ik haar hart niet verstoor
als de pose maar niet wegdrijft
ik nog tot haar uitzicht behoor
woorden drijven dan vooruit
beheersen de intensiteit van een luit
ja, de schoonheid van liefde kent grenzen
binnen dat verzicht heb ik ze zwijgend geuit
met…
Ukrainian sweets
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
522 snoepjes
van de week
Verhuny en Sochnyky
ze strelen ogen
en de tong
Pampuhy en Syrnyky
en smaakpapillen
voor wie willen
Makivnyk Nalysnyky
Ze zijn beslist
niet om te kouwen
Verhuny en Sochnyky
om te genieten
voor je slikt
Pryanyk Vushnyamy
Gevulde crèpe
voor bij 't dessert
Sochnyky en Verhuny
al komen zij
helaas van ver…
Slagzij
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.439 Windeieren
wolken veren
pennenlikkers
dronken kikkers
Schoonschrijvers
mooi praters
geheimdragers
stille waters
Winden waaien
wielen draaien
verre landen
blote stranden
Hoogvliegers
ijdeltuiten
niet te stuiten
verfspuiters
Broos geluk
dom verdriet
gemiste kans
je bent er niet
Flitsen fratsen
woeste krassen
kapitein en…
Moed
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
470 In een volgende poging
je verdronken voetstappen voorbij
ver voor je uit de rechte grenslijn
die de hemel van de aarde scheidt.…
Het kleine volkje
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
353 kleine volkje van
snorren baarden
en puntmutsen
incidenteel waren
er al meldingen dat ze
gezien waren aan de
randen van het
menselijk waarnemen
in de bijna stlstaande
tijd tussen waken en
slapen daar waar gapen
de voorbodes zijn van
een andere realiteit
niemand had er ooit
een gesproken en
er is ook weinig bekend
uit een heel ver…
GRILLIGE AARD
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
290 De spitse gebroken kies van Alpenland
toont zich trots op kleding, kaart en beeld,
is met wonderlijke zachte kracht bedeeld
van ver te wenken naar eigen witte wand.…
Mo en Moos
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
333 Beste vrienden Mo en Moos
waarom zijn jullie toch zo boos
meer immers dan alleen vrienden
zijn jullie zelfs uit ver verleden
nauwe verwanten want de zonen
van een en dezelfde vader
kinderen zelfs van een moeder
de sterren en de halve maan
samen houden ze de wacht
aan een en dezelfde hemel
mageen en hilal zijn de hoeder
wanneer…
het wiel
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
607 het gaat mij om
het wiel hier
en nu opnieuw
uitvinden hoe
in uitvliegen
de zinnen binnen
vluchtige banden
elk begaand pad
weer spiegelen
laat in woorden
het gaat mij om
het spaaklopen
van verse voeten
in metrummeters
als oefenkwatrijnen
of zo’n net sonnet
vol toerenchagrijn
eindigend in rijm
schema per thema
of vorm beklommen…
20.000 uren onder zee
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
421 Stil stil stil stil
De ruimte schiet weg
over het panoramaraam
Nevels om onze spiraalduik
terug de oceaan in, Captain Colin
zweeft ons door echos van leven
signalen in de ronde salon
20.000 uur is ver, we liggen
op zakken, drinken uit kristal
en leven in eeuwigheid
Nieuws is er niet
Het meisje van…
Ideaal van Babel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
379 Helaas, de bouwers verdrongen elkaar
eenheid was ver te vinden
nooit kwam die hoge toren klaar
en nooit werden mensen elkaars vrinden.
Nu staat daar die toren half afgebouwd
en kan geen volk met elkaar verbinden
omdat geen mens elkaar vertrouwt
zal men op aard ook nooit vrede vinden.…
Heerbeestjesleed
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
364 Op een trage lentemorgen,
lentemorgen ver in mei,
stond een lief klein lieveheerbeest,
stil te wachten in de rij.
Wachtend op de bus of tram
dacht hij: ”Ik ben goed bij stem,
dus hef ik het lied maar aan
over het leed in mijn bestaan”.…
TEHUIS VINDEN
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
230 De tekenstift danst talloze uren
op verlangend papier, ontvangt mijmering
uit ver gebied of eigen omgeving,
voelt in zich helpende én kwade vuren.
Tom Poes' en heer Bommels avonturen
mogen elke hen gewijde tekening
vol wijs gebeuren en toverschepping
naar het rijk der wonderverhalen sturen.…
AmsterdamArenA
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
224 en publique
in skyboxen onder gesloten dak
van de Amsterdam Johan Cruijff ArenA
te stralen en geduldig als papier
te glunderen van ongeremd plezier
(als gevolg waarvan de Ajacieden met hun witrood gestreepte shirts en biezen
moesten wijken naar het minifort
van Troje aan de Zuiderzeebandijk van FC Volendam)...vanavond dan
is het zo ver…
WAT DACHT IK, WAT VOELDE IK; verslag van Open Podium Zang en Vriendschap
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
178 soms feestelijk liefelijk zwierend maar
nooit zwabberend aan de grond
doch mijn lichaam zakte wel wat
onderuit in de te harde stoel
zodoende zo verlangend naar 't strand
niet de zee, die zweefde wel golvend met me mee
maar naar een heerlijke strandstoel
lekker lui en loom liggend in de zon
met zang, muziek minnend genietend
en verse…
Zo is men soms alleen in huis (1)
gedicht
4.0 met 1 stemmen
948 Of de geur
van vers brood. Alsof het leven pas begint.
-------------------------------------------------------------------------
uit: 'toen ik dacht dat het al voorbij was', Pelckmans 026.…
Zonder eerzucht
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
74 En daar, in het oerwoud van intieme dromen,
raak ik haar aan met mijn eenvoudige veer.
Ik kietel haar tepels, geef denken een gevoel,
en herken me als minnaar, zonder eerzucht of eer.…
Het lampenke
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
44 O lampenke bij d'avondhaard
hoe zacht gij trillen doet
de late klok slaat eenmaal nog
dan is de stilte zoet
hoe zacht gij trillen doet
Geen hand die weegt, de markt ging toe
't gewicht rust in den schoot
een uiltje op den venstersteen
ziet binnen 't gulden brood
Wat ver in vuurge bergen woont
komt hier als vonke klein
't waterke spiegelt…
Over Blijven
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
68 Maar kijk eens naar de veerkrachtige
veren van de ene zie de vastberaden
pootjes waarop hij staat hij wil het
op een vliegend lopen zetten.
Hoor hem krijsend met zijn vleugels slaan
ik heb ze beide even lang gedragen
zij zijn uit dezelfde klei geboren
gebakken in hetzelfde ei.…
Universeel
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
39 zicht onttrokken
Blijft voor altijd bestaan
Alle adem ooit geblazen
Door ontelbare kelen gegaan
En dat lucht zo helder is
Blijft verbazen
Alle liefde ooit bezongen
Zo waarachtig en diep
Is na lichtjaren van hier
Door vele doden verdrongen
Oogsten na ‘t zaaien
Vogels, vlinders, bomen
Een bries om te verwaaien; elke
dag is er een om ver…
het mes van de middag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
19 snijdt de schaduw open
en daaruit kruipt een vogel
zonder veren zonder naam
stenen praten in het riool
ik hoor hun natte tanden
de straat buigt als een rib
onder een te zware hemel
ogen groeien aan de lantaarns
zij knipperen rood en monniks
een kind eet wind uit zijn hand
en spuugt sterren terug
ik stap in een plas
die dieper is dan…
luik zonder scharnieren
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
26 mist ontdaan van grijs als verf over behang
haar witte mantel is geel bij verse sneeuw
een schreeuw van een meeuw ik laat hem
plots helder ijs met ijzers glad gegleden
de snelheid op de vaart gelijk een schicht
als van het licht stabiel en krachtig duwend
de één over de ander de herhaling van benen
lichtbruin riet telkens bijna plat gewaaid…