9769 resultaten.
Het Nut van Zegeltjes
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
428 De kassière heeft de
zegeltjes al uitgeteld
terwijl ik alles inpak
vraagt ze of ik ook
actiezegeltjes wil
‘nee dame ik hoef geen zegeltjes,
als je zo oud bent als ik
moet je je tijd niet verkwisten
aan zegeltjes sparen en plakken’
we wisselen geld en een glimlach
de oudere dame na mij
kijkt me hoopvol aan
durft niet te vragen…
Ga Nooit Terug ...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
410 ga nooit terug naar
daar dat en wat ooit was
een vorige huis waar je hebt gewoond
je werk van toen
het is vals die heimwee
die nostalgie dat sentiment
je kunt het toch niet overdoen
doe weg die oude jas
wat moet je ermee …
niemand die je er nog in herkent
de tijd is door gelopen
nieuwe inzichten en
veranderingen worden getoond…
De Zomerfeesten
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
607 de zomerfeesten zijn weer begonnen
in de parken zijn stoelen en tafeltjes gezet
met parasols versierd met kleurige lampionnen
en worden door jong en oud heel druk bezet
de strijd om het virus is eindelijk overwonnen
na een lange lockdown is het hunkeren naar verzet
de zomerfeesten zijn weer begonnen
in de parken zijn stoelen en tafeltjes gezet…
groene oase
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
543 hoe wij -klimaatgevoelig als we zijn- onze
kleine achtertuin ontdeden van de meeste
ooit zelf gelegde plavuizen en tegels
hoe zon en regen onze tuin stilaan een mooie
groene aanblik gaven en wij ons weldra
in een geurende oase waanden
hoe planten en bloemen onstuimig hun plekje
in het zonlicht bevochten en wij de oude tuin
met nieuwe…
Grenzen aan de koei
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
474 We moeten 't oude motto onderschrijven
Voor stikstof producerende bedrijven:
Er zijn in dit land grenzen aan de groei
Voor pluimvee, varkens, megastal en koei!…
*
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
498 vlinders
Ik zag jullie gaan van het balkon
Duikel duikel ronderom
Langs het waskoord bloemgazon
Richting stroom en klare bron
Vergleden zonder zoemgerucht
Langs de rotsen en bosschages
Langs elektrische tuigages
Glijden glijden laat me toch
Meeliften uit mijn lichaam loch
En duikelend en ronderom
Opgaan in gindse zomerzon
Als een oud…
diep in ons verborgen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
681 dit was het huis waar wij
woonden
het veld waar we lagen
in zomergeurend gras
hier was ons tintelende samen
in het milde stille licht waar
we in de verte van onze ogen
argeloze dromen droomden
hier was de geurende aarde
de zoete lucht van oude
lindebomen in de donkerte
van de nacht
hier was het zilveren
stromen van de beek
de spiegeling…
GRAZIE MILLE FIAT UNO !
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
581 Het suizen der bomen maakte plaats
voor de huiswaartskerende drommen:
honger en haast, ronkend naast
de koele lanen der oude warande.
Ook wij raakten in een sprint.
Filevorming benam ons de adem:
we moesten remmen, werden krijtwit...
De klap was van metaal en glas -
Maar Superdankbaar stapten we uit.
Onze hond sprong Ongeschonden.…
Nieuwe tijd
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
517 Waar ik vandaan kom staat haast niets meer wat er stond
Wat ik verliet heeft mij onzichtbaar ook verlaten
Als ik er kom en mijn verleden naspeel
Kijkt alles me bevreemdend aan met steeds een nieuw gezicht
Alleen de kerk en de rivier
Alleen de oude maan en bomen zijn nog hier
Als ik er kom smaakt alles naar een onvermijdbaar later…
de eenvoud in onze jeugd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
521 in de winter van mijn jeugd
stonden de bloemen op het raam
als kunstwerken van de natuur
maar, het moet gezegd
voor dat inzicht kende ik nog geen naam
het was wennen deze week met vorst
en het schrappen van de voorruit niet meer gewend
dan ook nog de verwarmingstand laag in huis
even had de oude zwarte kolenkachel zich tussen
mijn gedachten…
Het feest van binnen
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
561 zij zat in de
schaduw van
het overvloedig
gouden licht dat
naar buiten viel
door de ramen
van het grote huis
rook de fijne
spijzen die
op de tafels
geserveerd
stonden zag de
rode twinkeling
in jaren oude wijn
nog waren er
geen gasten maar
het was een drukte
van belang
zij had nog wat
zwavelstokken voor
licht en warme hand…
Een laatste schrijven
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
404 de oude bomen van het park zien?
Nu ik de laatste keer aan je schrijf
nu jouw ziel andere wegen gekozen heeft
zal je dan de vrijheid vinden in dit witte zweven?
onze mensentranen begrijpen?…
Transformatie
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
531 Hecate, Lilith, Baba Jaga
De oude vrouwen strijken neer
De wijsheden van lang geleden
Hond, kat en uil herrijzen weer
Het vuur van feniks blaast nieuw leven
In wat tot as geworden was
De jeugd, de onschuld, afgebroken
In duizend scherven splinterglas
Een nieuwe vorm van zwart wit marmer
Zo hard als staal en diamant
Geen muren…
resten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
478 ze zegt dat ik haar pijn
niet kan voelen
zij wijst me hier de grens van
haar honger naar kaalte
het schrale overleven
ze lacht dat het schalt
leeft liefst in oude kleren
wijst naar strepen op de rots
hoe hoog het water was een licht
gebaar naar het verlaten huis
ze wijst naar de vervallen schuur
aan het einde van de slechte weg…
Gevallen engel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
387 Wat thuis is, weet iedereen
uit ervaring of gemis
of uit beide, zoals ik
En nog steeds
weet ik wat ik heb gemist
als ik er weer eens aan denk
Niet vaak, tenslotte
kreeg ik mijn thuis
En nog steeds
ben ik de reddende engel
die ik van jongs af aan heb
geoefend te zijn
Ik aarzel bij de oude kerstkaart
met mij als engeltje, die keer…
Tussen primaten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 Ik heb de oude steden gezien
onder een zinderende zon
allemaal marmeren beelden
de aap in mij is
steeds meer mens
geworden, sindsdien
en door de bossen geslenterd
een onvermoeibare zwerver
whiskyflessen gevuld met water
de mens in mij is toch
een beetje aap
gebleven, sindsdien
schilderijen mocht ik bewonderen
onder de adem van…
haveloos vertrokken
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
624 Ik ga op reis ik ga op reis
Ik ga op reis en ik neem mee
Een korrel zand voor de woestijn
Een druppel water voor de zee
Ik ga op reis ik ga op reis
Ik ga op reis en ik laat gaan
Mijn stukgeslagen wanen
Mijn oud kleingeestige bestaan
Ik ga op reis ik ga op reis
Ik ga op reis en ik neem mee
Wat zonlicht van de zomer
Die wij leefden met…
Herfstmalheur
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
496 Wie wordt niet ziek van al die herfstgedachten
Je kent ze wel, geplukt van internet
Een abc'tje, hup, op tijd
naar bed
Maar wij hier zitten daar niet
op te wachten
Het is goedkoop en nietszeggend vertier
Van feuilles mortes en van falling leaves
Het sterft al van de tranentrekkers, please
Uit oude dozen met houtvrij papier
Niet broeden…
Mooi Rotterdam
netgedicht
4.8 met 18 stemmen
701 Ik zie trotse schippers
en hun historische boten
In de oude haven liggen,
masten vol scheepstouw
dragen een collectief lichtsnoer
doen het erfgoed belichten,
verenigd Rotterdam..…
Ongehoord
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
463 Ik ben geen imitator van
Vasalis
Haar Tijd is immers een dichtmonument
Geen lezer die haar schoon poëem niet kent
Ik boots niets na, ik weet dat
dat brutaal is
De tijd schrijdt onverminderd malend voort
Zoals de ouden zeiden
'tempus fluit'
Gevolgd door het gevleugeld
'hora ruit'
De tijd kent geen genade, ongehoord
't Is ook…
Kersenrood
netgedicht
1.0 met 166 stemmen
496 wij hadden
het nog even
over de oude
kersenboom
waarvan de super-
smaak ieder jaar
terugkwam als
heerlijke droom
jij hebt er
velen gesnoept
ook al waren ze
nog niet rijp
de pluk was
verboden omdat
het oogsten
voor allen was
als kind hoorde
je dat het leven
van de kers vol
gevaren was zoals
bij nacht en
ochtendvorst dan
moest…
Amandine
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
623 we spraken af op het terras
van restaurant 'le gourmand'
het was bijna dertig jaar
geleden
-ik heb je nooit gekend-
we groetten elkaar als oude
bekenden en je vertelde me
van vroeger en van nu
-dat ik je niet gekend heb-
ik herkende je geur als
die van mijn eigen huis
als na een lange reis
-ik herinner me wat ik nooit heb…
In mijn vak of sombere kunst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 Niet voor de trotse man los
Van de razende maan schrijf ik
Op dit mistig papier
Noch voor de verheven doden
Met hun nachtegalen en psalmen
Maar voor de minnaars, die hun
oude pijn omarmen,
En die geen lof of loon betalen
Onachtzaam voor mijn vak en kunst.…
devies
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
718 helpen waar je kon
dat er onheilspellende geluiden klinken
aan de andere kant van het tuinhek
dat je kind in de politiek zit
je vrouw ongerust wordt
dat het lang geleden is
dat je je draai wist te vinden
overal op de grond
stukjes van een half complete puzzel
en alweer een nieuwe dag
je moet wat
dus grijp je naar
het beproefde recept
het oude…
Alex uit Ivanovo
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
608 Om de horizon te aanschouwen
moet je in de verte kunnen kijken
fluister je langs de wind
van het naaiatelier
aan de gehorige kade
donder en bliksem
doorklieven de
eenzame regenavond
in de rivierenbuurt
van de geliefde oude stad
en je blijft niet naakt naast me liggen
omdat je zonder kleren bent geboren
je kleedt je aan en duwt de…
Afscheid
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
596 De herfst is veel te vroeg begonnen;
ik heb de heide niet in bloei gezien,
het lachen van de madelieven niet genoten,
het onkruid niet zo hoog zien groeien als altijd…
Maar velen gingen die ik goed gekend heb;
de ene jong, de andere oud,
maar niet het gloeien van het goud
van tere liefde dat de wortels voedt en drenkt.…
Zij helaas fini
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
503 jonge mensen
van hetzelfde
niveau wij
zo heten zij
voortaan want
wij heeft zijn
eigen toegangen
zij kennen en
waarderen elkaar
geven nieuwtjes
door alleen van wij
want daarmee
selecteren wij zij
die toch nog
even niet
zover zijn
het is zalig
om bij wij
te mogen zijn
niet meer
bij de zij kleuren
kleding en vormen
zij zijn oud…
beperkt houdbaar
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
594 Mijn gebed heb ik aan de kerk verpand
die haar uit mijn innerlijk wou stelen
de inhoud is rein en gaat nooit vervelen
ook als wat er gepredikt wordt niet landt
Ik heb haar woorden graag berekenbaar
zodat ze onder mijn huid kan kruipen
tergend traag naar de handen kan sluipen
en me laat denken aan een oud gebaar
ze oogt fragiel en eenvoudig…
Boven de koorts van de wolken
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
371 Licht scheurt open
als een oude belofte,
en ik val omhoog,
gewichtloos,
maar zwaar van vuur.
Er is geen richting,
alleen hoogte
die zichzelf blijft opeten.
Ik ben
geen lichaam meer —
alleen echo,
alleen hitte,
alleen de vlam
die achterblijft
wanneer de vlammer al is verdwenen.…
Wanneer je jezelf vergat
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
443 Dat ik je soms niet droeg, graag alleen was,
en de zakken leegde, los van oude last,
vond jij veel erger dan een knoop die los zat.
Je was een kabel, strak om mijn borstkas,
verleidelijk hard en altijd ongepast.
Ik vertrouwde je toen je jezelf vergat.…