11284 resultaten.
Enkele reis
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
530 Tussen gevallen blad
van kiezelsteen tot berg,
de kilte treft me in het merg
in de stilte van de wind,
een sterven drijft mij voort,
de as verwaaid, me altijd vindt,
slechts in één richting spoort,
een laatste reis,de laatste stap
die ik alleen moet maken,voorbij
de kale bomen met de witte raven,
die de toekomst bewaken, wachters
van een…
Voix céleste
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
1.179 het kloppend hart
drijft lucht
door buizen
die wind omzetten
in klinkende lagen
opdat in gewelven
het met wierook
opgestegen lief en leed
aan het hemelse
wordt opgedragen
eikenhouten pilaren
dragen het bejaarde lijf
door eeuwen heen
waar de mens zelve
zomaar even in de tijd
met handen en voeten
zijn toetsen mag raken
en…
In schaduw der liefde
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
691 Maar jij was daar de gladde zeemeermin
onder de schimmen in het schimmenrijk
beleefden wij stoute liefdesavonturen
de gele maan was trots, rond, schemerlamp
boven onze kleine grote mensendromen,
een straffe wind woei door de bomen
ik zag al snel de strenge winter komen
maar we hadden het dansen niet verleerd
jij had de weg weer langzaam omgekeerd…
Dwarreltaal
netgedicht
4.2 met 25 stemmen
751 Als schepen in de wind
zo waait mijn blaadje voort
de woorden weggeblazen
in groene wij- land grond
de stromen stormen tergend
het laagland lachend uit,
maar op de schuinste helling
heeft grond zijn taal verbruid
De zwarte zwaluw schemert
die zware luchtig zin
maar kan de kans niet vinden
voorruit daar slaat het in.…
Ik ben .....
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
543 Ik ben als zwaan
op zoek wat niet
is te vinden,
de residuen van het
eens beminde, een
tijdloos verstaan,
in de ogen van het
gekroonde kind, of
gedroomde vrouw,
al vroeg verstooid
in integere wind,
vermaard door speelsheid,
verleid,spiegeling in
het betraande meer.…
tussen Oostkerke en Lapscheure
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
753 hoe staat gij, schaars gekleed
te wapperen op den krinkeldijk
leunend op een straffe wind
u dijen omhelst door het gelijk
er keren groepen zwanen terug
van de grote kreek hier nabij
zij buigen in hun verenpak
gracieus valt wit op grijs en zij
mijn achterland verpieterd snel
sterft in lagen blad en loof
ik wuif u toe mee mijnen klak
dag…
Gedagvaard
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
511 Als halmen buigend
in de wind
van zover gekomen
dromen zo diffuus
in maagdelijk ochtendlicht
door mijn omfloerste ogen
dageraad breekt mijn
absurde zinnen open
waarheid te vroeg
zal wreed mijn ziel
met voeten treden
op weg naar sterren
gekomen uit niets
gebeden woest gesproken
aan goden van weleer
aan jouw brein ontsproten
laven…
LEEGLOOP
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.018 In november
loopt het land leeg
leeg loopt het land
akkers en weiden
De oogsten,zie ik
rijden af en aan
aan en af
ze laten het land
De diepe bandensporen
waarin laatste blad valt
bij een beetje wind
en regen rivieren
Maakt op kleinst formaat
koebeesten worden dieren
met de hun eigen kuddegeest
verruilen wei voor stal
Het landschap…
Romantisch Determinisme
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.030 Soms denk ik maandenlang
aan een onmogelijke uitweg
gevangen, onderworpen aan een straf
die ik mij willoos opleg
Als hart niet doet wat hoofd gebiedt
is al het denken zinloos
het ogenblik illusie, ik een marionet
zo merk ik na een poos
Overtuiging wie ik ben,
elk houvast dat ik vind
vergaat onder jouw adem
tot vluchtig stof in koude wind…
Het glinsteren van de stam
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
504 In de glinstering van de stam
kraken de zwartgerande scheuren
De berk staat stoer aan de rand
van het gespetter van dansende vissen
waar stilte wordt aangezet tot luister
In het fluisteren van de wind
zweven de stofjes in de lage zon
die verderop in het sluimer van de kabbeling
worden geweven tot lakens
en het wateroppervlak bedekken…
hij die geen naam draagt
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
695 de winter ging aan
wijdopen
in het nachtland
van afwezige rozen
in het water
tot ijs versteend
behangen met dichterswoorden
stond hij
die ik liefhad
ik was zonder gewicht
toen ik op mijn tenen
de zwarte lucht streelde
en zijn stilte liet rusten
in de wind
wolken schreven ijsvogels
op zijn schouders en lieten
sneeuw dalen…
ik voel me regen
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.049 ergens als een herkenning
draai ik krullen in het haar
en stil me bij het weten
dat deze zomer de wijsheid
brengt - waar ik voor ga
de tijd die telt allang niet meer
in dit grote reuzenrad, 'k voel me wind
die vrijelijk alle richtingen kiest
omdat haar droom de wens is
van vertrouwen
soms voel ik me regen en spoel dan
met de stroming…
elf mei meisje
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
627 nog even te mogen springen
in het veld, aan moeders hand
weten hoe gewenst je bent
en kleine bloemen in je haar
naar waar de wind komt zoeken
om dan de man te ontmoeten
die je leven komt te stelen
je jonge hart doet verstommen
tot een gebarsten klok zonder klepel
niet zeker meer van de toekomst
je wordt herinnerd en herdacht
te jong om…
zo intiem dichtbij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
629 ik verbijt mijn pijn
de zure smaak van bloed
vergoedt niet jouw afwezig zijn
het rot gevoel dat slijten moet
ik pak de wind en veeg
je paden weer begaanbaar
trek wolken uit elkaar
en openbaar je aan de lucht
ik verkort mijn horizon
met vergezichten
die jouw blikken laten blozen
zo intiem dichtbij
kom weer bij me
in de opgetrokken…
Nachtvogel
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
2.021 Ik zag je lopen over vlagen wind
wankelend door plagende adem.
Soms stond je even stil om een grauwe wolk
met dromen in te kleuren.
Steeds dichter naderde je duister
en ik riep nog: “Lief, keer om!”
Maar toen de zwarte zwaan
zijn vleugels wijd over jou spreidde
wist ik dat jij moest gaan.…
een witte lach als vergezicht
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
591 de ochtend huivert
fluistert dauw
herfst trekt draden
in het vroege licht
ze knispert met
bevroren vingers
in een witte lach
als vergezicht
klokken luiden
hun weemoedig tonen
gedachten dromen
in seizoenennostalgie
de wind is bezig
luchten op te schonen
bomen kleuren
in hun bladmagie
ik groet de zomer
in zijn vruchten
het rijpe…
jij bent de regenvrouw
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
780 haar sluiers
waaieren en wassen
weerspiegelen zich
in grote plassen
verdichten zich in kou
haar schoonheid
als een witte deken
of kristaldoorzichtig
zwaargewichten dragend
op bevroren beken
jij bent de regenvrouw
die met mij wandelt
langs de regenbogen
je natte haren
druipend voor mijn ogen
jouw liefde heftig
vochtig in de wind…
dubbelbeeld
netgedicht
3.4 met 40 stemmen
54.793 je vervagen
transformeren in je schaduw
tot karikatuur van jezelf
en grijze duiven vliegen
ik heb nog spiegels
schuin in zee geplaatst
en op de zon gewacht
kleuren uit het wit gescheurd
maar jij werd al te licht
en zelfs je groene ogen
werden grijs
nu hang ik aan je voeten
wil niet dat je vleugels krijgt
en met de duiven en de wind…
Gesproken toon
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
692 Ween niet als dat
gestorven is,
haar schim op winden
zucht, naast de leeuwerik -
in volle vlucht -
in een oneindige klim, naar
een streepje licht,
ontrokken aan de duisternis,
een smetteloze vlam
haar vonken op mijn
hemel heeft gericht en
aan de hete as ontkwam,
gebalsemd in een seringenbad
en geurend duizendschoon,
haar doolhof heeft…
ik heb het gemist
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
1.447 voel eens hoe de wind waait
als lange tijd geleden
hoe zacht hij spreekt
en aait langs je haar
hij draagt de geuren
voorbij mijn inademende neus
ik heb het gemist,
zoveel jaren;
de lach van de lucht
het zicht op licht
zomaar, zonder
op enige bedoeling te varen
neen, ik heb mij niet vergist
het raakt even
aan geluk en zo intens…
tevreden
netgedicht
4.0 met 30 stemmen
1.151 ik mag de koe wel
die het gras bewoonbaar maakt
traag en telkens weer
opnieuw
het geritsel op de grond
wanneer dauw slingert langs roze randen
breed het kiezen, het keren
van de dag
en wanneer de wind naar
avond waait, de boezems plukt
uit malse twijgen
wacht zij geduldig op de maan
zonder vragen naar
het verleden
ze keert naar…
Lonneke
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
494 Haar korte bonkige benen
stampen in de wind
volwassen zijn haar passen
de lach is nog een kind
haar handen draaien sierlijk
zij wijzen naar de lucht
ballonnen zweven door elkaar
zij kijkt en straalt en zucht
haar ogen staan wat scheef
het neusje wil naar binnen
haar tongetje gaat nooit op slot
beweegt haar eigen zinnen
elke dag is…
Schone schijn
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
785 wolken schuiven samen waardoor contouren
langzaam duidelijker worden staan ze
oppermachtig hoog aan de blauwe hemel
licht grijze randen kleuren donkerder
verraad eveneens de wind het naderend onheil
die de was harder doet wapperen aan strak gespannen lijnen
speelt de zon haar laatste troef uit
keert hen de rug toe, en tovert een regenboog…
Het komt vanzelf
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.090 Stilte valt als de zon verdwijnt
de wind gaat liggen
en de kilte binnensluipt.
Het zou zelfs mogen regenen
op het zolderraam
lege ruimte vol met liefde.
Je hart is open maar verward
jouw rust in onrust
omdat het van binnen waait.
Geen woorden of zinnen
bedruipen wat op je maag ligt
en nee, het is niet zuur.…
zomergedicht
gedicht
2.0 met 40 stemmen
11.750 de schipper is een team. luister
achter de nevelvoile zeilen -
bevelen: vragen van wind, stroom
aan het schip; richting: een antwoord
dat de koers vermoedt. luister
stilte verpulvert de branding
maakt hoorbaar een reis naar de zon -
zontijd: de benevolente
zijnsfiguur die men eist, niet vraagt.…
mijn kind
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
2.105 Jij bent mijn alles jij bent mijn gevoel
Jij bent waarom ik adem jij bent mijn doel
Jij bent het mooiste wat me is overkomen
Jij bent waarover ik wil dromen
Jij bent voor altijd in mijn hart en in mijn gedachten
Jij kan met een lach alle pijn verzachten
Jij bent het allerliefste mooier dan zon en frisser dan wind
Ik hou zoveel van…
vraag dan
netgedicht
4.0 met 25 stemmen
882 alleen vandaag
ben ik het kind met ogen, niet
vervloekt
alleen vandaag behoor ik tot de toekomst
en de waanzinnige visioenen die als lichtramen
uit de wind vallen
vraag over morgen
vraag over dromen van duizend keren onschuld
vraag of ik jou wil aanraken voorbij de golven, de meeuwen
de waarheid en de spartelende vuurtoren vol introvert…
Haar vroeger naakt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
877 Wanneer de houten deuren wijken
op de tocht (op avonden van harde wind
en hoorbaar sissend water), is zij het steeds
die bleek & rechtop in de kussens
de kamer binnen komt -
ze zegt geen woord,
maar speelt haar weemoed in gegiechel
om een alledaags verleden (haar vroeger naakt,
ooit glad & harig van verlangen),
en laat zich gaan vanuit…
Licht in zomerjurken
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
766 ze strakte blauw
de zon en wind vlaagt
licht in zomerjurken
bollend nog in kou
de kantjes afgezet in
rijpend ijs verflinteren
met lentewarmte die beschut
al snel gaat glinsteren
pril groen nog langs
het slanke been gelaarsd
in bont en leer de speelse
draai op hakkenhoge tenen
de winter in de rug
nog steeds op zicht
ja dans maar…
stervende paraplu
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
1.284 we waren op weg naar de film
harde wind en regen sloegen
tegen de ruit, jij stond al op het
witte doek, je zakdoek nat van
het beslagen zijraam en kijk nou..…