1175 resultaten.
Herfstbranden
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
820 In het vrome spoor van de vaderen
gloeit de as van de oude religie
nog rood na van het aardse hellevuur
dat de hemel de seizoenen bevocht,
maar smeulend in miljoenen stervensuur
Gods jaargetijden niet verbannen mocht.
Toch kruipen de dagen dicht op elkaar
en doven in het ghetto van de tijd.…
lintjesregen
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.234 allen lopen kleurloos gekleed
de uitdrukking op menig gezicht
zegt meer dan in-zak-en-as doet
een bakkie troost,`n lekkerlopend
warm en koud buffet met broodnodig
borreltje voor de inwendige mens,
want het was waterkoud daarbuiten
een klap op de schouder
slaat lang niet gezien ouwe reus
een vergeten kennis op het lijf
hoe triest de…
Maanvogels
netgedicht
3.3 met 19 stemmen
1.628 In het aanzien van de wolven
drijft nog op de laatste traan
het galjoen van stille dromen
dat zich krakend in de stromen
mee laat deinen op de golven
die het zeegat willen gaan
Waar gebalde luchten wachten
op de vogels in de maan
die met zongebrande veren
langs de kraaiennesten scheren
om daarna met alle krachten
uit de as weer op te staan…
Zondagskind
gedicht
3.4 met 34 stemmen
19.497 De hele kosmos smaakt ze zoet, op mijn
Verhemelte proef ik slechts as en gruis.
Anderen hebben ritme, ik loop mank.
Ze ademen, mijn hals hangt in een strop.
Ze geuren, ik verspreid een helse stank.
Toch kan ik mijn geluk bijna niet op.
-----------------------------------------------
uit: 'De os op de klokkentoren', 1981.…
SEIZOEN AFHANKELIJK
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
538 De lentebloesem tikt tegen het glas
Ze weet dat ze zich bij elkaar moet rapen
Al zou ze liever eeuwig willen slapen
Nu ze zich weer herinnert hoe het was
Hij bladerde haar door, dééd of hij las
Zijn onbetrokkenheid was als een wapen
Om stukjes waardigheid van haar te schrapen
Tot houten krullen, rijp voor vuur en as
Ik lijd, dus ben, dacht…
Mijn dromen
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
829 Ooit had ik dromen
Ik sprak ze uit
Schreef ze op
Mijn woorden verdampten
Het papier is verbrand
Het vuur gestopt
Een hoopje as
Is al wat rest
Ik neem het in mijn hand
Ik blaas
En weg is mijn droom
Minuscuul als een korreltje zand
Ik kijk mijn droom na
Zie hem vervliegen
En één worden met de lucht
Totdat mijn droom
Neerdwarrelt…
alles was evenaar in jou
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
723 jouw spil was niet de as
waarom je draaide, het was de plaats
het moment waar het sterven in jou
de dood ontmoette
het klikte, het voelde als geslachtsrijp
het genieten van een ontembaar verlangen dat
werd gesluierd met witte vlokken die de daad
verhulden met kou en wonden waarvan
het bloed reeds was gestold
jij evenaarde zoals het vuur…
Stilte van verzadiging
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
707 In november is het licht
zo ijl, zo dun als de
doorschijnende huid
van een stervende berk,
hij wil z’n blad en zaden
niet langer vasthouden,
zijn hand opent zich tot in
de kern van het verteerde
hart om die los te laten,
skelet in een decor van de
opkomende maan, die draait
om zijn eigen wil en as in
de groeven van de herinneringen…
Teveel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.818 Alleen jij raakte mij van binnen
op dat plekje wat van mij was
jij wist mijn hart te winnen
toen ik alles in jouw ogen las
Jij kwam toen ik niets meer had
en zette al mijn zorgen opzij
jij wist dat ik in zak en as zat
en daarom was jij er voor mij
Terwijl jij mijn tranen opving
liet ik jou vol vertrouwen toe
ik draag nog steeds die ring…
City Lights
gedicht
4.0 met 8 stemmen
9.198 De hele dag liep ik door nauwe stegen
Waar ik verdwaasd mijn leven overdacht:
As, stof en zaagsel om bijeen te vegen.
De ruimte, eindelijk. Een klok die luidt.
Het is het stadsplein van een oude prent.
Tientallen stegen komen er op uit.
Poort, boog en standbeeld, alles is present.
Traag loop ik op het stralend marmer af.…
Schrijverswiel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
541 Slijp de nachten met
de pennen van ieder
uur onthult door de steen
van slijpers ziel, omvat
het lopend vuur op
papier verguld door een
druilerige dag, waarop
de verzonnen tranen
van een bejaarde zon
zijn opgedroogd en
waar de inkt gedoopt
werd in verwaaide as.…
mijn wederkerigheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
433 en schepen onbemand
de zee gadeslaan die hun dood heeft
voorbereid, geen stelsel dat weent
geen gesel die stopt, het is de martelaar
in mij die in zijn deemoed
de paden kiest die nog nimmer
zijn gegaan
wie vlagt mijn finish nu de streep
is weggekrijt door rijm en tijm, de geur
van applaus heeft de straat leeg geschrobd,
wat blijft is de as…
Het Raam
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
694 Verborgen achter blonde haren
een longdrinkglas tussen de lippen
zat ze roerloos op haar stoel
verzonken in stille gedachten
naar een onzichtbaar iets te staren
de as van haar sigaret te tippen
haar ogen zoekend naar gevoel
een hulpeloos wanhopig wachten.…
Nachtlied.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 Even klop je aan bij mijn 'ziele-poort',
die uit parelmoeren dauw is gemaakt
en waarvan haar vensters open staan
om met het lied van levens-liefde
de stilte van de nacht in te dansen,
terwijl de vlammen van smeulend vuur,
verborgen onder as, opflakkeren
nadat vergeten intieme zachtheid
speels wordt aangewakkerd
en de nachtzijde een draad vormt…
Tijdloos
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
1.168 hoe tijd langzaam draait
en jij je rokken droeg
uit andere tijden
andere eeuwen en blond
je sterkste troef nog was
de wereld danste om jouw as
ik zocht, ik vocht, verdronk
in zoveel ogenblauw en hoe
het water veel te diep kon zijn
grandeur groeit in de breedte
en god groeit in de hoogte zei je
maar wat moet ik
met een engel die…
Mijn gebed is valse hoop
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
656 spook
op zwart beroete muren
mijn gebed is valse hoop
de dag brandschildert
licht in lood gezette ruiten
leven speelt al eeuwen buiten
binnen rusten zielen van
hen die in de tijd ontvielen
hun tempels zijn geplaatst
in urnen aan de muur
ze begraven was te duur
tussen de grote wijnen
ik las de grijze hemel
in hun teruggekeerde as…
Miljoenen jaren
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
683 De wereld draait dan constant om zijn as
maar wie weet, hoe het echt dan vroeger was
want dan had men er toch vroeger toch iets geleerd
wat goed ging of dingen die gingen verkeerd?…
Hersteld Koraalrif
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
457 Aanhoor 't geluid van vissen en garnalen
De sonore sound die uit de boxen klinkt
De vissen volgen blindelings hun instinct,
gaan weer blij uit hun kieuwen ademhalen
Het dood gewaande rif herrijst uit haar as
En alles wordt weer zoals het vroeger was…
Kapot glas
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 Grijze splinters glas
strooien as rond
in de woestijn.
Ze weerspiegelen de ruimte
van de kapotte krater
van vroeger.
Pas veel later
slaat alles
wat kapot ging
in.
Wat het losse zand
had kunnen lijmen,
vormt een vaste substantie
onder de druk
van de inslag.
Ver weg verstopt
glas
onder woestijnzand.…
De binnenkant van de stad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
524 binnenkant
onwetend waar ze zijn, ergens
echt of maar wat rondtollen
in hun hoofd, dol doller dolst
gedraaid door hun zintuigen
die hen omringen met muren
die ze willen aanraken
om te weten of ze hard zijn
of dat ze er in galop
doorheen kunnen zweven
Ze zoeken een hand, een lichaam
Ze willen praten, vechten desnoods
met iemand die hun as…
behagen zonder angst
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
434 spraak
waar geen spoortje angst
haar van het weten
kan ontzekeren
de schemer die als een
wolk haar de schaduw van
de zon kan ontnemen
is slechts een fractie
van het leven dat ze
met teugen van liefde in
elk moment tot haar neemt
weliswaar spaarzaam, want
haar adem zal spoedig
vervreemden en het hart
zal rusten in de
eenvoud van as…
De gekantelde stroom
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
150 De as van oude stormen
ligt achter mij,
mijn hoofd is vrij.
Geen nostalgie,
geen breekbaar buigen,
maar een open venster
waarin alles
wat ik liefheb
blijft stromen.…
JOECHEI !
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
984 Het leven is niet enkel as en schuim,
er is ook leegheid, er zijn doodsgezangen,
weemoedigheid en uitzichtloos verlangen
en tussendoor een rochel of een fluim.
Terwijl de boeren BSE-vee ruimen
maakt de chirurg weer een fatale fout.
Er sneuvelt een hectare regenwoud
en timmerlieden slaan zich op de duimen.…
Herder met vee
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.094 Aan de oorsprong van de Nijl
Drijft de herder zijn vee
Hij zoekt zijn heil
Door een dikke walm van mest dat brandt
Zo is hij de beet van de muskiet voor
Maar de as bijt nu in zijn vel
Zijn mager vee draagt grote horens
Waardeloos voor vleeshaak en slagersmes
Gefokt naar volharding en weerstand
Wordt vet overbodig
Het vee is zijn vermogen…
Het Raam
hartenkreet
2.8 met 20 stemmen
1.984 Verborgen achter blonde haren
een longdrinkglas tussen de lippen
zat ze roerloos op haar stoel
verzonken in stille gedachten
naar een onzichtbaar iets te staren
da as van haar sigaret te tippen
haar ogen zoekend naar gevoel
een hulpeloos wanhopig wachten
zo zag ik haar achter het raam
een hand als steun onder haar kaken
moest de harde pijn…
venusheuvel
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.827 schaal van schrik
zij knielt en het zweet in haar liezen verdampt
altijd dichter, dichter sluipt ze naar mij
of van mij weg want ik kiem in haar gladde greep
zij plukt de bloesem van de amandeltak
ik bijt en kloof het vruchtvlees van de steen
de perzik die op haar navel ligt te blozen
gewapend met schild en speer
tolt zij vrijer om haar as…
Jokkebrok
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
706 zacht schudt zij haar hoofd
de liefde uit haar krullen
het is mooi geweest
blijft haar hartje vullen
aangedaan verrast
voelt hij van binnen
hun teer beminnen
is gaandeweg verast
het vuur gedoofd
de as verstrooid
na wat beloofd
voelt zij hoe berooid
achtergelaten is
eeuwige trouw
voelt treurig nou
knagend gemis
zijn spijt is…
De zelfmoordenaar
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
2.089 Het helse dwaallicht aan de kim
splitst zich uiteindelijk in twee:
‘k ga met die lichten mee,
verdrink om nooit meer op te komen
en word tot stof en as
in ’t huilen van de herfstwind opgenomen.
De allerlaatste droom,
gehuld in wolken van vergetelheid,
daagt aan het einde van de nacht.…
hoe lief ik jou
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.887 reeds denk ik me verloren
wegvloeiend uit het leven
kan niet ontkomen
aan ’t altijd brandend verlangen
eindeloos wachtend op
verlossing door uitslaande vlammen
ik lief je, begeer
verteer, vergloei
en los me op in hete as
blijf als wat stof
tot de volgende kus
mijn zinnen overspoelt
en heb ‘k mij in de hand
- jou ontzegd -
met zon…
zinvol leven
netgedicht
3.0 met 54 stemmen
11.409 ik huil met droge ogen
mijn tanden grijze as
ik ben de jeugd ontvloden
maar lekker in mijn sas
de wilde woeste jaren
wijsheid wild vergaren
vol met mededogen
Gods ervaren geboden
goed ethisch leven
in praktijk gebracht
mijn leven gegeven
andermans pracht
het is volbracht
maar hebt u nou nog even
om mij serene rust te geven…