1020 resultaten.
Stel je eens voor (Imagine)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
751 Stel je eens voor dat je geen bezittingen hebt
ik vraag me af je dat kunt
geen hebzucht of honger
verbroedering van alle mensen
stel je eens voor dat alle mensen
de hele wereld samen delen.
Je kunt zeggen dat ik een dromer ben
maar ik ben niet de enige
ik hoop dat je je op een dag bij ons zult aansluiten
en de wereld zal dan één zijn.…
die ene vrouw
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.219 Hij heeft het prima naar zijn zin,
is net gestopt met roken
zit nog lekker in zijn vel
niet eenzaam, niet op zoek
In het bezit van stalen ros
goede baan, een prachtig huis
en vrienden bij de vleet.
Het enige wat nog ontbreekt
dat is voor hem een leuke date.…
niet vergeten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
548 boven echo’s van oorlogen
die nog gevochten worden
kaatst verleden de belofte
aan wie wij nu herdenken
die strijdend voor het recht
in vrede en vrijheid te leven
juist toen dat bezit verloren
geen enkele vrede en vrijheid
fluistert zacht het verleden
in het stil van de herinnering
spreekt gewoon van zichzelf
waar ons de historie vervaagt…
blauw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
674 zitten en praat de uren vol
ik luister haal geen adem
en merk niet het graven
van wie je bent naar mij
blauwe bloempjes werk je stoer
en zonder schroom naar binnen
je bezet zo zwanger het luchtruim
dat ik het niet kan dragen
en zwaar moet leunen in de nacht
alles wil ik wel geven om
de stoelen weer te passen
mijn lichaam, al wat ik bezit…
KLAAGLIED
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
635 Stipt zal men zijn bezittingen opsommen.
Die begeerte schreeuwt, mag echter verstommen
bij vredig leven, waar 't weinige veel doet.
Tergender' maar verfijnder' afgunst broedt,
die zich als zoete wens wil vermommen.
Trotse mensen zonder grote gaven
kunnen bij een geëerde kunstenaar
hun wezen en waarde pijnlijk handhaven.…
OSCAR
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
694 weerstand omdat jij vindt dat ik
ook weleens de kamer zou kunnen
stofzuigen
smelt ik alleen al voor jouw grote
vurige ogen vol van temperament
die vanuit je tenen komt om mij
plat te kunnen krijgen
vrouw wat hou ik toch van jou
jij weet net zo goed als ik
een Oscar had gehad jij hem
van mij had gekregen maar omdat
ik die zelf nog niet bezit…
Wij waren meteen thuis
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
429 altijd wel
vonkjes die
oversloegen
vlammetjes
die lieflijk
dansten op het
uitnodigend
ritme van blauw
gele warmte
zij vertelden
elkaar geen
verhalen maar
deelden hun
stralend comfort
wij schoven
wat dichter
naar elkaar
communiceerden
met handen en ogen
waar woorden
tekort schoten
omdat nieuwe
opwindende energie
bezit…
Echte dieren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
469 Dat we een hart bezitten,
dat liefde voelen kan.
Dat we angsten koesteren,
die mensen laten lijden,
en dieren laten doen.
Mensen die zelf dieren zijn,
die ook medelijden kunnen.
Toon ons de aard van mensentaal,
taal die om de tuin kan leiden.
Om de tuin van Eden.
Taal die mensen vervreemdt,
van hun aardse paradijs.…
Er is zoveel te koop in deze wereld.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 Met meer dan wat men materieel nodig heeft,
van het modernste dat een ander al reeds
bezit; wil men bij de tijd de moderne
samenleving graag consumeren; omdat men mee
wil doen als een betrouwbaar koopgraag lid.
Een hedendaagse consument wil graag modern
wezen. Heeft helaas geen tijd meer voor het
al oude liefdesspel.…
Oma's metafysica
gedicht
3.0 met 5 stemmen
7.750 Zij hinkt met stoere kuiten door het dorp, bezit
de elegantste kromme neus, het sterkste kunstgebit.
En wie heeft een zo virtuoze wandelkruk als zij?
Eenieder met een beetje mensenkennis
beweert dat ik haar idealiseer. Dat zij bijvoorbeeld
amper weet of het vandaag of gisteren of morgen is.…
vivre en cercles
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
431 de gordijnen sluit ik nog
neem het prille niet aan
als goede munt
in mij voel ik zeker wel
een koud bestaan
het winterkleed afleggen
is mij nog niet gegund
het getij neemt zijn tijd
in mij, het is in mijn bezit
zie dat niet als verwijt
de natuur schildert immers
niet altijd plots wit in mijn geest
ze wordt door mistig grijs geleid
ik…
de goede wereld
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
471 in mijn testament dat ik
nimmer zal schrijven
is de leegte onherkenbaar
aanwezig in het grote niets
woorden ontbreken, zelfs
het vel met die kleine lijntjes
die je schoonschrift bepalen
zetten de kantlijn buitenspoor
ik heb niets weg te geven, al wat
mij bezit zijn slechts koude
harteloze dingen, mocht mijn
eind aan de orde zijn
leg…
Wakker liggen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
464 De nacht neemt, traag en stil,
onherroepelijk bezit van de dingen,
doet levendige kleuren verdwijnen,
maakt alles ondoordringbaar en kil.
Als ik, wakker liggend, minder zie,
dringen geuren zich meer op,
evenals geluiden, overdag verscholen
in een omvattende chaotische melodie.…
Zwerver
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
2.206 Hij gaf zijn bezit aan verliefde armen
zijn fiets ging naar een verstandige dokter
zijn horloge voor een slimme astronoom
de stille hoer kreeg een condoom.…
Verhalen van stof en schijn
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
325 Het klosje dat mijn trage pas bezit;
het kostuum trekt zich aan, is goed van snit;
mijn slanke lichaam buigt alleen voor rouw.
Elk stoel of tafel ademt als mijn vriend;
ik pak stof, een heerlijke dialoog,
hou van het verdiende applaus, het betoog;
mijn meester die mij avonden bedient.…
De vorm van de vloed
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
423 Je kunt het water niet bezitten,
je kunt er enkel middenin gaan staan.
En voelen hoe de dynamiek
je meeneemt,
verder,
in de stroom van het bestaan.…
JAN-POTTER
snelsonnet
3.3 met 32 stemmen
3.923 Er blinkt een mes van twintig centimeter,
het zwerk is zwart, het schimmig noodlot gluurt.
Al was het dan, citeer ik: “in de buurt”,
een duister, naamloos kwaad bedreigt Jan-Peter.
Laatst, toen hij in de buurt was van Roermond,
liep dáár ook iemand met een snoeischaar rond.…
Liefde
poëzie
3.3 met 27 stemmen
5.714 ik vond de liefde in elke vrouw,
Ik heb van 't schone in allen haast gevonden,
En velen liefgehad te goeder trouw,
Maar die geliefden, allen saamverbonden,
Bezitten niet, wat ik in ú aanschouw,
Die meer bekoort, dan zij tezamen konden.
----------------------------------------
uit: Mathilde (1914)…
tempo doeloe
gedicht
4.1 met 49 stemmen
42.909 gedoofd
je bleef de sarong steeds volhardend dragen
je lachte wanneer ik weer op kwam dagen
als jij je culinair had uitgesloofd
de onvolprezen geur van Indisch eten
je huis een pasar malam in het klein
we dronken kelken toeak na ’t festijn
ik zal je ajam roejak niet vergeten
je hebt je leven hier met trots volbracht
nu heeft de koude klei bezit…
Ik weet niet of ik spreke of zwijgen zal
poëzie
3.6 met 18 stemmen
5.111 Neen, laat ze rusten en de hoofdjes vlijen,
In veiligheid geborgen aan de borst
Der moeder, die ze weer in slaap wil schreien,
Opdat ze tastend niet, in blindheid, breken
Het hoogste, dat mijn ziel bezitten dorst...
Ik weet niet, of ik zwijgen zal - of spreken.
---------------------------------------
uit: Nieuwe verzen (1909)…
Restauratie
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
2.261 kwijten
deze gast gaat een tijd op een houtje bijten
en geen moment meer aan het lekkers besteden
geen hagelslagzinnen tot stroopgedichten schenken
die zoete trek maakte mijn eetlust steeds te rauw
ik wilde wij als ik zonder reserveringen voor jou
om mezelf eens een paar rustige gangen te bedenken
nu was er al geen tafel door mij alleen te bezitten…
RENDEZ-VOUS
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
2.120 vanuit het niets kwam jij me naderbij
we dansten, dronken gulzig uit de fusten
terwijl een gonzend klokgelui ons suste
je zachte lichaam rook naar zoet gevrij
en werd een speelbal voor mijn lusten
we rolden, tolden, lagen zij aan zij
van top tot teen nam je bezit van mij
we spoelden aan op verre, zilte kusten
de zon boetseerde je figuur…
Mistaanval
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.627 behoefte aan buitenlucht dwingt
me de deur uit de dichte mist in
die mij snel omringt ontelbaar
vele druppeltjes nemen letterlijk
bezit van mij mijn jas indringend
bedekt met een grijze laag vocht
die een aanval doet met speren
bewapende micromisten doorboren
mijn hoofdhuid het spierweefsel
de schedel bevolken de hersenpan
leggen het…
Ik vrees zijn spelen in de drukke straat
poëzie
4.6 met 14 stemmen
2.363 O vreugd, ik kan zijn leven nooit verliezen,
O leed, ik worstel nooit om zijn bezit!
Ik sidder nooit om wat zijn hart zal kiezen.…
Het manifest
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
509 ik wiegde mee
met de vlammen
van het vuurtje hoop
zag het manifest
gestalte krijgen in
oplaaiende hitte
golvend nam
geestdrift bezit
van alle mensen
hoger dan ooit
wakkerden emoties als
liefde en vertrouwen aan
om toch de aarde
nog klaar te maken voor
zijn nieuwe ijstijdenloop
de gevolgen van
vervuiling en brandschatting…
Uit het niets
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
459 nog zie ik hem
oud en bestoft
binnenkomen
langs het perron
in de drukkende
zomers hitte
ook de stilte
neemt weer
bezit met puf
kraak en schuif
rammelende
ketting geluiden
maar geen mens
was te zien of
bewoog toch hadden
wij hier aan het eind
van de wereld
echt afgesproken
om ongestoord
even te kunnen
koppelen en
rangeren…
Medeleven
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
512 langzaam schoven muren
in vervreemding nabij
nog had ik perspectief
maar een diepe angst
nam plotseling bezit van mij
ben naar buiten gegaan
onder de beklemming vandaan
maar niemand keek me aan
allen op pad naar hun doel
in een strak afgemeten pas
ik stond daar alleen
het spel dat zij speelden
was mij onbekend maar
zij waren met velen…
FABULA
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Terwijl je aan een kleine tafel zit,
zwerft steeds adem van heel de aardbol rond,
neemt zachtzinnig van de wijde zaal bezit.
Wereldreizen verwennen oog en mond,
als een voortdurende, toch stilstaande rit,
bij ieder, die geniet van smaakvolle stond.…
Wie zegt mij dat het verraad
poëzie
3.9 met 14 stemmen
3.460 slechts zolang de herinnering nog werkt
is mijn leven mijn eigen bezit,
onverschillig of het bestaat
uit vervoering of nederlaag.
als ik opbreek en wakker word
in een nieuw maar ontworteld bestaan,
zal de schaduw weer naast mij staan
en ook onder de zuiderzon
zal het hart weer te rade gaan
met wat het ervoer en misdeed.…
GEBORENE IN DE MORGEN
poëzie
3.6 met 11 stemmen
3.116 Ach, slechts een viertal jaren
Waart gij in ons bezit;
Zo wij gelukkig waren,
Lief kind, gij maakte ons dit.
Slechts tweemaal, beste jongen,
Hebt ge in uw kort bestaan
Tot schreien mij gedwongen,
Liet ik om u een traan.…