2600 resultaten.
Vlakke tekeningen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 Zo veel mensen,
Zo veel zielen,
Niet een aan
De ander gelijk-
Heeft de een
Ravijnen gezien,
De hoogste toppen
Beklommen, de diepste
Diepten meegemaakt
Het verschil in
Perceptie springt
Wel het meest
In het oog bij
Zulke dingen:
Iemand die nooit
Achter de horizon
Heeft gekeken
Maakt uitsluitend
Vlakke tekeningen…
Eerste ontwikkeling
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
662 Ontkiemd door voeding en vocht
ontwaakt met geurige gemalen koffiebonen
met een lichaam dat vitaal ontwikkelt
hervat haar blozen aan de horizon continu.…
Een Hemels wonder
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
471 duikt in schoonheid onder
met diamant getinte stralen
smelt langzaam de horizon
in alle poëzie talen
troost ze mij
door haar verleidelijk lonken
met een lichtstreep
van tintelend verlangen
wil de zee
een laatste glimp ontvangen
deze dag brengt geen nacht
immers de maan loopt wacht…
Buikspreekpop
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
425 Proza voor poesjes
de vuilnisbak is hongerig
dichters overbodig gebleven
met jou achter de horizon
speelt leven zich af in een droom
het bed in een moerasland gelegen
drassig is het wilde leven
dansende poesjes openen het bal
terwijl ik lustig verder lal.…
Eenzame vrede
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
490 Uit het roze liefdesboek
dat je mij gister stuurde
vallen letters in de zee
het is een woeste zee
van weinig woorden
en alle golven zeggen:
nee
stilte als oneindige verte
heft de horizon op
in eenzame vrede adem ik
door in mijn hoofd te zwijgen
over jouw prachtige gemoed.…
Streamde zacht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
410 haar horizon
rondde de aard
in een verre blik
lange benen
stapten met
een ferme tik
een atletisch
armzwaaien
balanceerde
evenwicht
maakte circulatie
verfrissend licht
jouw duurloop
was een voorbeeld
van harmonie
zelfs de koptelefoon
streamde zacht
jouw favoriet…
Eeuwig licht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.622 Dolend loop ik
naar verre horizon
naar waar het licht
grenzen overschrijt.
Daar zoek ik
het mysterie
van het duister
na de dood.
Daar moet het licht zijn
het licht begrenzend
het levensaureool
wat geboren is
in die kerstnacht.
Klein en weinig
is het licht.
Groot is de liefde
en de vrede.…
vluchttijd
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
417 hier staan we nagloeiend
als onneembaar sterrenstof
ver verwijderd van wat zich
van ons af beweegt
ruimtelijk aan te grijpen
voor wie de ogen sluit
op het scherpst van blinde hoek
om aldus tot inzicht te wederkeren
weliswaar constant maar
relatief in het licht van ontbijtkoek
zelfs aan de horizon van
waarneming voorbij…
Aardecode
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
178 De ziel zakt in het moeras
naar een dieper liggende horizon,
achter de stilte, in het gras,
krijgt god een primitief gezicht.
De oermens danst in het verband
van vlees en donkere rauwe aarde.…
Zilt…
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
11 Zij staarde dagenlang over het water
naar waar de horizon zich ontvouwde
als een grijze zakdoek
en de zee tuurde mee
zonder schaamte toonde zij
de laatste bladzijde van het boek.…
Als de zee in mij spreekt
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
473 De zee fluistert zacht
golven raken mijn wezen
de horizon roept
De mens en de zee,
een dans van kalmte en storm. Ze
ademt in mij, haar ritme stroomt door mijn bloed. Haar
fluisteringen raken de stilste verlangens, ze onthult wat in mij verborgen ligt.
De oceaan weerspiegelt
mijn angsten en dromen.…
GELUK
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.497 Wie denkt geluk te vinden
achter de horizon
meewaaien met alle winden
onrustig als een luchtballon.
Geluk zit van binnen
zoek in je ziel
ga meteen beginnen
dat maakt je stabiel.
Stel je hart open
voor je eigen geluk
nìet naar de einder lopen
daar is het veel te druk.…
Als vroeger
gedicht
3.5 met 206 stemmen
29.071 Alles nog als vroeger:
de waaier van licht
op de horizon,
de bonte strandloper
op drift langs de golven,
schuim dat zich buitelend
uit de voeten maakt.
Als vroeger galopperen
over de lage duinen
gepluimde legioenen,
etst als vanouds de wind
zijn geheime tekens.
Ja, alles nog als vroeger
maar in de fles geen brief,
de duinpan leeg.…
Geen einde aan
netgedicht
3.3 met 77 stemmen
9.828 de zon ging onder
maar wij bleven staan
op de dijk in het gras
aan het water verloren we
elkaar in de ogen was het blauw
nog dieper
en de wereld ging voorbij
terwijl we toekeken
en de tijd verdween
niet was blijven plakken
de horizon was daar
terwijl we groeiden
aan elkaar…
De overkant
netgedicht
2.9 met 13 stemmen
1.275 Heb jij nu één oog
aan de horizon
een ander aan de grond
en zie je toch de vlakten
niet waar het water
onstuimig stroomt
geen tsunami en geen overvloed
geen toeristen meer op Pukhet
geen hotel dat duizelt van de sterren
maar wel de houtstapels die branden
op het strand aan de overkant
en ik had je nog zoveel te zeggen
maar het water…
Projectie
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.042 Tijdloos
projecteer ik
de ruimte als vlak
het vlak als lijn
de lijn als punt
onvoorstelbaar klein
zonder begin ook eindeloos
het oneindige zijn
waarin ik ben binnengestapt
in de kern van mijn bestaan
waarin ik kan toeven
als ik dreig mis te gaan
waar ik de horizon snij
ligt mijn verdwijnpunt
buiten de tijd…
liefdesangst
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.543 toen ik liefdeswoordjes
in luchten hing
vielen deuren dicht
groeiden muren
en de horizon zuchtte
nu zie ik
ijsbloemen
hangend aan jouw mond
en in dode ogen
donkere nacht
de bitterheid
druppelt van je lippen
je laat me drinken
en rond jouw schaduw
slingert het vergeten.…
hartverwarmend vergezicht
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.561 spoorwegemplacement Hengelo 28-08-'07
het warme morgenrood
bij het ochtendgloren
aan gindse horizon
verrast mij totaal...
ik vang dit vergezicht
in een enkele 'click'
als inspiratie voor een kille
avond ergens achter in november
om straks tóch nog even
de warmte te ervaren
in mijn dan zo tochtig hart…
memories
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.621 mijn glimlach huilt
het verlangen in mij is dieper
dan de diepte
waarin de horizon verdrinkt
ik sluit mijn ogen
om de beelden te vangen
waarin het verleden
besloten ligt
mijn huid kippevelt
in de warmte die mij overvalt
het is alsof het verlangen in mij
geen richting wil kiezen,
hou ik van je,
hou ik niet van je,
stuurloos ben ik…
In opperste stemming
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
766 Tegen de grauwheid
tekenen twee stippen een nieuwe horizon
maken een wereld van verschil.
Impressies van vertrouwde geluiden
ebben langzaam weg.. in de verte
verwelkomen hun echo's nieuwe klanken
die zich mild bruisend laten schonen.
Bruuskerend de werkelijkheid
in de voortzetting van hun dromen.…
Ingebeeld
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.035 hoe droog waren mijn lippen
toen ik, ten langen leste, dorstig
van stoffige wijsheid proefde
tandenknarsend viel
mijn wereldbeeld in duigen
toegedekt met droge blaren
zocht wederom,
gelijk de mens is,
een andere schim
die ook in mijn
gespiegelde vitrine
vertoefde
ik was van mijn
schepping getuige
en kon weer de
horizon verklaren…
zeedag
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
519 Schuimend zonlicht
golft tot aan de horizon.
Witte stapelwolken
drijven door het blauw.
Een snoer van meeuwen
en strandlopertjes
kringelt langs de branding,
waar de hemel zich spiegelt
in het natte zand.
Wij stappen voort
over het strand,
over stroompjes
en knisperende schelpjes,
een snelvervagend spoor
achterlatend.…
hemelvlucht
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
864 en zij zwermen in glad
gestreken formaties heen
zonder omzien naar zwart
zonder traan voor een verleden
waarin naakt zijn helser was
hun stemmen niet bestonden
en een rilling was als lood
de horizon een prikkeldraad
waarin kinderen rimpelden
de medemens een bloedhond bleek
vergeven tot een kwelling werd
de ziel verdwenen leek…
Twee paarden
gedicht
3.1 met 40 stemmen
15.022 Verloren in de warmte
van het andere lijf
kijkend naar de horizon.
Zo staan en het gras vergeten.
-------------------
uit: 'Memo', Plint.…
Avondlied/fado
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
764 Op halve maat
verdwijnt het licht
achter de horizon,
en brengt verlangen
om gedachteloos
te zweven naar
de nacht.…
hard
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
801 koud
warm
het waait in de gang
wervelt langs
de trap omhoog
hoger
dan ik kan zien
het stormt nu
kan alleen maar volgen
in haar zwerm
ik laat me meedrijven
op de golven
koester de zon
en ga
kom
steeds dichter
dichter
bij die horizon
langzaam
op weg
naar het ultieme
einde…
Uitzicht of inzicht?
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
730 Lawines van de wolken,
slagbomen van de horizon
houden dromen niet tegen
in de opwaartse beweging
van een luchtballon, verwarmde
woorden in nieuw gedicht,
naar de oorsprong van het
onbekende in een vlucht van
akkoorden om het inzicht te
verspreiden van herinneringen,
te kiemen tot waar de stilte is
geland, een bevlogen ruimte te
vullen…
De nacht valt
netgedicht
4.3 met 24 stemmen
638 Zacht kamt de kersenrode sikkelmaan
de rijpendgrane horizon
en streelt de rode blos kerselaars.
Terwijl de rozelaar zijn witte geur verspreidt
en een lichte bries door mijn haren strijkt
verstilt aan de kim het rijpend graan
tot een lichtgouden deinend meer:
het doek van de nacht valt neer.…
Droom de zee
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
515 Haar witte haren
zijn als golven
klimmend uit de horizon.
Een blauwe zucht
laat rimpelingen zomaar zijn,
papieren bootjes in de oceaan.
Het vroege herfstlicht
danst over oneindige verten,
tekeningen van dag en nacht.
Vanuit sterrenogen
flitsen uit een ander leven,
zicht op onbedekte spiegelingen.…
DROMEN
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
652 Dwalend langs de stilte
van mijn dromen
ver voorbij
de weemoed van "het zijn"
zweef ik naar het land
van stil verlangen
naar volmaaktheid
en naar liefde zonder pijn
Vluchtend voor
mijn horizon van tranen
voor de zwarte sluiers
van mijn ziel
vind ik rust
in nevels van verrukking
en dans verwonderd
langs het licht van mijn bestaan…