727 resultaten.
Gelijkgestemden??
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
370 mag ik tachtig worden
zonder dat alle ziektes van
dementie tot kindsheid
mij in al die jaren nagedragen
en vergelijkenderwijs kijken
hoever ik ben voor ze daar
echt werk van maken
natuurlijk met het oog op
mijn welzijn en hoe lang
ook zij daar nog mee zouden
moeten leven want ja regeren
is en blijft vooruit kijken en
dan het…
Troosttaart met slagroom
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
195 We hebben geen goud gemaakt
en zitten in de stank
van 50 emmers urine
Trofeeën om ons heen
uit de kast met zeven sloten
als geschut om ons geluk
Vanavond lenen we luxe
voor een schuld aan later
en drinken we op vroeger
Afgekloven botjes stoppen we
als sieraden in onze neusgaten
We eten troosttaart met slagroom
Het feest loopt ten…
Nonkel Fons en Tante Roos
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
488 Zijn leven lang had hij het zwaar
hij timmerde voor iedereen
zo ging de tijd al schrijnend heen
hij timmerde vooral voor haar
die nu vergetend naast hem zat
zij was al lang niet meer ter been
haar Parkinson schudde van neen
tegen de man die ze had liefgehad
gesprekken stokten met de tijd
en doodden zin en levenslust
was dit de vrouw die…
Strijklicht van de tijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
154 In het laatste donker
voor de dageraad zwerf ik
na het feest door de stad
mijn vertrouwde stad
De lucht is helder
ik heb geen idee
wat ik zou willen
De rivier glijdt voorbij
Lege kaden, geen verkeer
stilte om de monumenten
en alles netjes aangeveegd
In de museumpaleizen
wonen naakte mensen
van marmer en verf
De prinsessen zitten…
Verloren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
163 Door de week passeer ik 's avonds
ramen van mensen die van niets weten:
het paar dat al tien dagen kust
en overal wachtenden
Nergens vind ik de grootse schoonheid
waarvoor ik wil leven
Ik loop rond om mijn weemoed
te delen, herinneringen
aan mijn plannen en de jouwe
We amuseren ons
met gespeelde zelfgenoegzaamheid
en wijden ons aan het…
Polonaise
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
164 Ik was jong, ik ging
grootse schoonheid ervaren
op handen van succes, en nu
loop ik op wolken
van elektrisch licht
glitter en bewondering
mijn pensioen te vieren
in de hemel der feesten
ster onder de sterren
de lachend mooie mensen
hun parels, botultox en gel
in halfgrijs haar, onvermoeibaar
op de maat van het koper
Niemand hoeft…
Menselijk
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
576 hoe is het met de eenzaamheid, voel je nog iets
van het bestaan in andere mensen
het is menselijk om aandacht te vragen
drink je wel voldoende met deze warmte
en moet je wat vaker naar de wc
de ongemakken nemen langzaam toe
ik moet toegeven dat ik ook niet meer
de oude ben zoals voorheen, ik ben jonger
van geest en leden door jouw ouderdom…
Schaduw van jouw glimlach
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
472 Ik draag de warmte van jouw stille lach,
al dooft de zon vaak voor mijn lege dagen.
Ze fluistert zacht, een kostbaar levenslag,
dat liefde blijft, al kan ik jou niet dragen.
De stilte vult zich met een zoet gemis,
een melodie die door mijn hart blijft zweven.
Ik weet dat niets ooit meer hetzelfde is,
maar in mijn dromen blijf jij bij me…
We worden oud, makker
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
363 Baarlijk
Onbedaarlijk
Klaarblijkelijk
Niet ongevaarlijk
Bijster
Onvervaard
Bebaard
Ja waarlijk
Walgelijk
Zwaar behaard
Maar toch tamelijk
Onbezwaarlijk
Immers
Inmiddels
Hoogbejaard…
Ongerijmd
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
227 Voor ieder naderen eens de laatste dagen
dat is de weg die door het leven gaat
maar ondanks dat zou ik toch weer graag
de bijen en de vlinders tussen bloemen
zien fladderen in mijn tuin.
Ik wil zo graag nog weer genieten
van de kleurige bloemen en planten,
van de uitbundige zangen in de eik.
In de lente weer het jonge leven
dartelend…
Droomvlucht
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
384 Ik herken stukjes van de weg
verbindingen zijn verdwenen
wegwijzers ontbreken nog steeds
De aantallen zijn te tellen
de seizoenen, woningen, vrienden
De rest is een droomsnoer
van verlangens en feesten
onbeantwoorde liefde
en volmaakte ogenblikken:
herinneringen in het diepe
zwart, oplichtend
als zwevende eilanden
met sierlijke pieken…
Pikante rimpels
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
219 Er is niets officieels
aan het tergend langzaam
ouder en ouder worden
je ziet sombere leeftijdsgenoten
als vleugels met vogels vloeken
en vervolgens levenloos
wegvallen
in het landschap
ingelijst
onder de grondwet
diep begraven
pikante rimpels
overal.…
Hoe klein
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
419 Hoe klein kan het leven nog
interessant zijn?
Hoe klein kan mijn wereld
nog groot genoeg zijn?
Hoe klein kan ik
de pijn krijgen
en helder blijven
in conditie blijven
een mens blijven
met het weinige
dat er wonderlijk genoeg
nog functioneert
in mijn lijf
in mijn hoofd
in de sociale zorg
Valt er iets op te leuken
aan de dagen
aan…
Het warme vest
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
396 Je bent hier met die stille warmte
om een eenzame vrouw te troosten
omdat dat haar verstandelijke vermogens
afgenomen zijn met de voortgang van tijd
is zij niet meer zo slim als voorgaande jaren
je kunt het de kunst van het weglaten noemen
dat ze het nieuws niet meer volgt en zich afzondert
van de werkelijkheid die in het journaal komt
vergeten…
De geur van de avond
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
113 Het gaat niet alleen om ons
het gaat om ieders belofte
die soms kort, soms jaren
na het feest
niet altijd van toepassing lijkt te zijn
maar bij het ouder worden
haar kracht herwint
in de geur
van de eeuwige velden
die je toewaait bij de graven -
de geur van alarm
die me tot inkeer brengt
na jouw vergeefse wachten
op mijn liefde terwijl…
De winter in mijn vader
hartenkreet
2.3 met 17 stemmen
311 Bleek winterlicht valt
op een lichaam dat zuchtend
naar rust toe kantelt
De middag ligt stil in de
kamer waar hij langzaam aanwezig
blijft, en ik zie hoe zijn ruwe handen naar zachtheid
verlangen, hoe iets in hem zich terugtrekt alsof het lichter wil worden.
Het vale licht schuift traag
langs zijn gezicht dat dunner is geworden,
en ik…
Opschuiven in de tijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
170 We strelen de ruwe bast
van de twee langs het pad
hier en daar een tak gehavend
door stormen, een pees gescheurd
de darm verkort, de tenen stijver
en krommer in de grond
een leven opgeslagen
in hun lichaam, elke vezel
weet het en houdt het vast
Een paar passen verderop
stort een grijper hopen
aarde in de bermkuilen
waar hun naasten…
Wijsheid
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
103 Op zo weinig mogelijk letten
mijn energie sparen, alleen
vaag aan de rand kijken
wat er gebeurt en afkijken
wat de anderen doen
me gewoon gedragen, zoals
verwacht, zo lang kom ik hier al
en zo vertrouwd voelt het ook
wanneer ik de deur door ga
en zie waar ik ben
Geen fouten maken
zwijgzaam zijn en zo wijs
lijken als ik wel ben
maar…
Misthoorn
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
164 Wat is het heerlijk
om schuim te zijn
met zijn allen, grote plukken
hongerig mensschuim, een mist
van leven, en ik een vlokje
in eigen kleuren, ik
moet even met mijn zieligste stem
mijn beklag doen en blazen
dat ik er ben, ik
los veel te vroeg al op
niet zoals toen
ik net geboren was en groeide
van mijn eigen afval
nee, het is een…
Poëzie is een daad
gedicht
4.0 met 47 stemmen
20.562 Elk woord dat wordt geschreven
is een aanslag op de ouderdom.
Tenslotte wint de dood, jazeker,
maar de dood is slechts de stilte in de zaal
nadat het laatste woord geklonken heeft.
De dood is een ontroering.
-------------------------------------------------
uit: 'Het huis waarin ik woonde' (1955)…
BEJAARDENHUIS
hartenkreet
2.2 met 16 stemmen
2.856 Alle keren als ik kom
zie ik dat je me verwacht
in het tehuis van ouderdom,
waar je persoonlijkheid ontkracht
en men je alles heeft ontnomen,
zie ik onttakeling alom.…
EENVOUD
poëzie
3.2 met 6 stemmen
3.993 Toch rust op haar, met stille vreugd
En zachte liefdegloed,
Het oog van ouderdom en jeugd,
Die ’t Schoon vereert in ’t Goed’.…
Kapel in hout
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
758 de takken knakken
onder mijn voeten
op weg naar de plek
van onze lieve zoete
het botsend licht beschijnt
de naakt uitgebeelde stammen
in hun stille dood
de ziel van verre
jaagt mij hijgend op
terwijl een resterend geraamte
de voeten kleurt met
striemende schrammen
de ouderdom geraakt
haast uit het menselijk lood
op weg naar…
nog niet
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
2.556 Moeten ze de rest van hun leven zwoegen
om te krijgen wat ze wilden,
rust en vrede nemen
In hun huidige stadium,
of verwelken van ouderdom.
De tijd tikt gewoon verder
zonder onderbreking of troostende woorden.…
Portret over eindigheid
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
783 De herfst spint donkere aarde
als een zijden draad
in een boeket van eeuwigheid
De zwaartekracht drukt hevig
op het verzwakte hart
en teer weefsel bleekt rond holle ogen
waarin de moed steeds dieper zinkt
en zij al bijna lichtloos
wanhopig naar leven zoeken:
“O, ouderdom,
waarom was zij niet voorbereidt?…
Drie snelsonnetten
snelsonnet
4.2 met 11 stemmen
502 Ouderdom
Ik zag haar weer, mijn oude lieveling,
ik had haar al twee maanden niet gesproken.
We zijn meteen een kroegje in gedoken,
ze vroeg me hoe het met mijn maagzweer ging.
Ik zei: ‘Daarover ben ik best tevreden,
maar dat is al een kwaal of drie geleden.’…
Aangesproken
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
430 Wie het ik was
Dat in mij woonde
Was allang vergeten
In de tijd, opgegaan
In nevel, uitgegroeid
Tot dichte mist in
Dit vermoeide hoofd -
Tot opeens uit het niets
Die prachtige klanken klinken,
Doordringend tot in
Het verdoofde oor,
Muziek die me wakker roept
Uit mijn boze dromen
En zie, het ik
Wordt aangesproken
En mag…
WAT PARFUM VERTELT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 wat parfum vertelt is dat;
iemand zich anders voordoet
dan hij werkelijk is?
Of is de persoon bescheiden
en wil hij met een duur merk
dat imago vermijden?
Is die iemand zogenaamd
een beetje louche
en verdoezelt zo dat hij niet eens
in het bezit is van een douche?
Is het iemand die zich met een
luchtje een air wil aanmeten?
zodat hij…
Parachuutjes
snelsonnet
3.8 met 12 stemmen
764 En wie zich op een korrel heeft verschanst
en deze daardoor als de wereld ziet
heeft mogelijk een veldslag in ‘t verschiet
en mist het zout dat op de frietjes danst.
Maar lijnen zijn in speelsheid niemendal
En kijk, daar gaan mijn parachuutjes al.…
Vergeefs
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.085 Schriel steekt mijn ambitie af
tegen die eonen aan leegte
de onpeilbaar diepe ouderdom.
De toekomst vangt een tijd
van louter voltooid verleden
aan mij sleurt het heden.…