1787 resultaten.
maanvaren
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
1.027 ik was zestien
en vol geloof
in al het leed van poëzie
en ik dacht nog
als ik nu maar lang genoeg staar
naar de maan
dan zal er wel
een gedicht voorbijdrijven
of misschien een man, een kano
het gezicht dat ik gebouwd had uit
de rotsen van een rivier
ik keerde woorden om, strooide
letters in het wiegelend licht, ging naar zee
om…
jouw spiegelbeeld
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
952 je fletse ogen
staren door het raam
waar achter niets
en alles is te zien
hier, lijk je,
ogenschijnlijk,
in het luchtledige
opgegaan
voor je staat koffie,
op een tafel,
een groot bruin
vierkant vlak
in een verlopen
herencafé met
ouderwets ornament
waar iedereen is
maar elkaar niet kent
in dit lokaal, bruin gerookt
kijk jij in…
Niemandsland
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.032 Staren uit het raam,
koffie koud laten worden,
de telefoon als ie rinkelt,
gewoon óver laten gaan.
Dan komt manlief thuis en
vraagt hoe was je dag vandaag,
nog iets meegemaakt, nog iets gebeurd,
was er nog telefoon?
Zeg ik welnéé, ik was vandaag in
Niemandsland, verder niks,
het was héél gewoon?!…
jouw spiegelbeeld
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
967 je fletse ogen
staren door het raam
waar achter niets
en alles is te zien
hier, lijk je,
ogenschijnlijk,
in het luchtledige
opgegaan
voor je staat koffie,
op een tafel,
een groot bruin
vierkant vlak
in een verlopen
herencafé met
ouderwets ornament
waar iedereen is
maar elkaar niet kent
in dit lokaal, bruin gerookt
kijk jij in…
Lijf vol leven
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.677 Verstild in volle vaart en ren
Gesprongen naar de andere kant
Gisternacht nog in ’t aardse land
Nu ademloos, maar nog warm
Trouw en vrolijk, zestien jaren
Zo voorbij, maar toch zo lang
Samen met elkaar nooit bang
Met haar riem aan mijn arm
Zie haar hondenogen zielloos staren
Of rent ze terug, springt ze hoog?…
Ophaalbrug
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.019 Betonnen ding
wat nooit bewoog
nooit ging je omhoog
een brugwachter
zag je daar niet staan
je kon gewoon
er onderdoorvaren
of overheen gaan
iedereen sprak er af
prille liefdesparen
ook relaties
waarvan men sprak
in zoveel roddeltalen
achterklap en staren
stelen van een kus
even vlug
dat betonnen ding
wat nooit bewoog
altijd was…
Eeuwig pat
netgedicht
4.7 met 28 stemmen
633 Je paraplu is ingeklapt
je valt ten prooi aan de serpenten
in een taal die jij niet snapt
je woont beschermd op indicatie
in een huis vol ex-patiënten
met zware medicatie
Je schaakt op pure logica
naar een eeuwig pat
je slikt neuroleptica
en de ogen staren mat
bij elk afscheid ga ik dood
maar ik houd me stoer
onder mijn…
De ontvallen dichter
netgedicht
3.6 met 33 stemmen
640 dwarrelen geletterde vlokken
gelijk uitgepluisde witte watten
langs schouders en
dunne vaalbleke lokken
bedekken mede
als een hemelse manteling
de lange zwarte jas
met opgestikte zakken
ik draag een harnas;
een omhulling over
stilzwijgen getrokken
in gedachten,
ontdaan van dynamiek
en gevoelens aan
ijspegels vastgevroren,
staar…
- waterlijn-
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
930 ik kan nog enkel staren..
naar daar..waar wolken opklaren
boven..veel te hoge golven,
waarin mijn kracht ooit werd bedolven.
Voor eeuwig moegestreden..
kijk ik..richting..opgegeven..ver..verleden
en wuif..aan die waterlijn..naar jou..
fluisterend, te zacht.."ik hou van jou".…
Park
gedicht
2.7 met 22 stemmen
7.920 Soms zie ik je daar staren
naar die stille, snaterloze plas en wil ik door je haar -
voor er een error in de oercode van troost die ik nog weet.
------------------------------------
uit: 'Vouwplannen', 2007.…
Hiernamaals
poëzie
3.0 met 11 stemmen
3.449 Zal ik in een ledig staren
Angstig dat ik mij vergis?
Zal ik dom'len of ontwaken?
Zal ik weten waar ik ben?
Zal ik bange zuchten slaken
twijflend wie ik straks herken? —
Zal ik voelen hitte en koude?
Zal ik horen? zal ik zien?
Ach, mij arme! ach mij oude
Wat zal er met mij geschien?
Aanstonds valt het zwarte kleed
Arme zondaar!…
Paradijs van een zonderling
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
729 Afgezonderd
vormen bloemen
en een rantsoen aan woorden mijn wereld
Waar jij als vreemdeling in wandelt
alsof je nooit in het papegaaienmeer
hebt gezwommen
jaag je dondervogels
door veren wolken
Over het strand
waar de kinderen van de zon
dansen onder de klapperbomen
staar jij droomloos en kilt de kalmte
Een mens verloren
zonder…
mijn alles, mijn niets
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
967 Ik zie je staren
naar de grond
hopend om er niet te zijn.
Ik spreek je niet aan,
ik zeg nooit hallo.
Toch weet ik dat er nooit een einde aan komt,
mijn obsessie voor jou.
Jij,
Jij daar in de gang.
Starend, zo eenzaam en alleen.
Jij bent mijn alles,
Jij bent mijn niets.…
Levenslijm
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
673 Verbeten gezichten
Met ogen van vuur
Kokend van woede
Door adrenaline gezet
Korans en andere
Islamitische
Geschriften vlammen
Door opgekropte woede van
Ernstig gefrustreerde
Amerikaanse
zeer-dienstplichtige
Stars-and-stripes-militairen
Afghaanse burgers daar-
entegen vlammen
van opgekropte
Frustratie jegens het Westen...…
Eeuwige sneeuw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
568 zomaar flarden van schone schijn
verder niet iets om bij stil te staan
bij waterdruppels hoog in de lucht
maar dan wazig en buiten bereik
ben liever voor regen beducht
zo gaf men van zorgen blijk
ik dacht in mijn onschuld
dat het bergtoppen waren
in zwijgende nevelen gehuld
of drijfijs, op drift naar open zee
nu blijf ik naar boven staren…
Exit
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
691 Gebroken ogen die zielloos staren…
Cadans
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
908 niet aan denken maar rustig ademhalen
en staren, in een digitaal universum
noem het afleiding, getemd landschap,
glazen stad of vliegend tapijt.…
Winterwind
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
748 De wind, de wind, de rozenwind
brengt me alle geuren, m’n kind
terwijl ik staar naar een verre lucht
denkt heel mijn lijf aan jou en zucht
De wind, de wind, de tegenwind
maakt dat ik je niet meer vind
omdat ik steeds meer wegdrijf
van je onmisbare warme lijf
De wind, de wind, de winterwind
als fenomeen niet erg bemind
schuurt de warmte…
traag
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
510 zonder iets te breken
vliegt het verlies
in volle vaart
de ruimte binnen
na de plompverloren plof
op de stenen vloer
zet de stilte kil
en oorverdovend in
we staren naar de
zich verdringende
grijpgrage tentakels van
het onaanraakbare ding
zoals de slak
zonder oog of talent
voor de versnellende pas
bijt het verlies zich vast…
Oceaan van sterren
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
455 Ik staar naar een eindeloos aanwezige sterrenhemel
En tel de sterren één voor één
Totdat het me duizelt en ik opnieuw begin te tellen
Steeds weer opnieuw, en één voor één.
Ik zie de nacht mijn dag vervagen
Het grote nietige iets
Een droom probeert mijn aandacht te vragen
Het moment van alles;
een ogenblik van niets.…
Moeder (3)
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
612 Nu ben jij tijdeloos geworden,
en wij, verbijsterd, niet begrijpend,
staren naar de klok.
En in ons hoofd de blijde dagen,
je altijd zorgend vragen.
En in ons hart
de weemoed der herinnering.…
Doe maar gewoon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 Mensen staren naar mij
op de zeldzame dagen
dat ik me anders kleed
Iemand die bijzonder is
kan dat niet lang zijn
of mensen drommen
eromheen, ze jagen
weg wie in de weg staat
wie daar woont of werkt
buren worden vervangen
door gasten en
ze leveren commentaar
op je rol in de voorstelling
die je eigen leven is
en niet meer is…
LAIS CCCIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
392 Schoon wordt nooit een ding van goud of lood
waar starre ogen hebberig naar staren.
Schoon wordt nooit een mens die je stil en dood
en ingelijst op foto wil bewaren.
Schoon is niet wat ik voor jou vergaren
kan, dat heb ik als een bloem al stuk geplukt.…
Eens op een dag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
474 Eens op een dag zal ik
een nieuw landschap voor je weven
met een vruchtbare schone grond
met weidevogel en insecten
Rivieren zullen door mijn handen gaan
Wij zullen lopen
lachend over een grasveld
met duizenden bloemen
Ik die opzoek ben
naar de witte vlinder
uit mijn jeugd
in een landschap van containers
en tegen muren staar…
In memoriam matris (8)
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
533 Nu ben jij tijdeloos geworden,
en wij, verbijsterd, niet begrijpend,
staren naar de klok.
En in ons hoofd de blijde dagen,
je altijd zorgend vragen.
En in ons hart
de weemoed der herinnering;…
ZONDVLOED
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
532 huizen die boven het dal uitkijken
lijken ernstiger, alsof ze
waarschuwen
hoe ze wijs uit hun grote ramen
staren
dorre bladeren haasten zich de kade af,
storten zich ritselend in de stroom
onder de brug verzamelen
mensen,
ook zij kunnen niet meer terug
er is enkel de regen;
de brug; de mensen;
de woorden tussen hen,
onuitgesproken…
Een mooie dag in Nederland
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
842 Het dier dat mens heet
Staat gelaten stil
Kilometers stilstand
Mooi gepoetst metaal
Duurbetaalde blikken dozen
Met de filemeldingen op één
Ik zit en staar gedachteloos
Naar groene weiden
Waar stomme schapen slapen
En koeien met hun poten
In verkoelend water staan
Mijn kont kleeft aan
Het luxe leer terwijl het
Asfalt trilt en de airco…
een vissersmeisje
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
779 waarom sta je zo voor het
venster waarom staar je zo
in de nacht is er iemand
die nog zal komen, is
er iemand die jij verwacht
is het de jongen die
ging varen de jongen
met zijn ziel voor de zee
op de golven wiegen zijn gedachten
de wind wuift zijn dromen mee
o zwart water duivels meer
ellende van voorspoed en leed
o brenger van ratten…
net voordat
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.186 net voordat mijn ogen dichtgaan
op de rand van wakker, slaap
zakt een waas over mijn netvlies
tel ik reeds mijn eerste schaap
net voordat mijn ogen sluiten
op de rand van lui of loom
staar ik naar gewitte muren
wacht ik op een nieuwe droom
net voordat mijn ogen dichtgaan
op de rand van waken, rust
zak ik weg in witte watten …
totdat jij…
Oorlogsmonument
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.843 star stamelt de angst geladen
ontzetting uit stenen beelden
van grijze figuren in het heden
opnieuw worden zij verraden
voor de jaren die zij deelden
en wordt er vals gebeden
hun kinderen werden wezen
van het licht of de schaduw
en op het voetstuk staat te lezen
een onbekende naam en de datum
van hun laatste gruwel
als dan de pijn…