7279 resultaten.
Schellen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 In dit licht geen kleur meer,
maar nog wel de huizen,
bevolkt,
verdraaid,
groeiringen
van een stad,
nooit gepland,
wel geplant:
mezelf,
naakt, vreemd veranderd,
kind verankerd
in een zee van zonlicht
dat te fel was.…
Cotton Club
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
512 haar hit black coffee
Nu associeert L.A. met zwarte thee
En wodka kaviaar met reuzelobster
Als rode mexicaanse golf in zee
Honing druipt van panama kotowa
Als honeysuckle rose, gespeeld door waller
Met bloed van sinas en pinklady
appel
En dadels met gedroogde abrikozen
Maar los hiervan raad ik u allen
aan
Black coffee te serveren in…
BINNENKNAL
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
403 van de vergane Titanic
de speurlustigen
lieten zich niet meer zien
men zocht daadkrachtig
waar het eens aller trotste
zeeschip naar de bodem daalde
vanuit heel de wereld
ijlden gedachten hierheen
duizend maal sneller
dan zevenmijlsvleugelslagen
er klonk tenslotte gerucht
van een onlangs vernomen
gesmoorde ontploffing
ergens in de zee…
mantelzorger
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
620 heerlijk
zijn de ogen
die altijd lachen
fijn is de taal
die met humor sprekend
oneindig wel lijkt
de warme aandacht
die zorgzaam koestert
niemand die ziet
dat langzaam verdrinkt
wat jou gaande houd
want even voor jouzelf
is er nooit de tijd
je voelt je drenkeling
in de zee van geluk
die jij golven laat
meestal in de schaduw
blijft…
Pegasus
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
654 Gehuld in diepe duisternis
heeft mij vannacht een grauwe gans
verblind met zilveren vleugelspan
vanuit zonovergoten oorden
in 't bergenrijke kyrgyzstan
voortgejaagd door zuidenwind
dwars door zones van de tijd
over de rug der kaukasus
en 't zilte nat der zwarte zee
naar istanboel, brug naar europa
waar het contact der continenten…
eenzaamheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
745 eenzaamheid
is niet de stilte om me heen
niet de lege kamer
of de afwezigheid van steen
het is de ruimte tussen ons
te groot en te breed
waar woorden niet reiken
en geen oog mij echt weet
het is niet de drukte
die mijn ziel doet ontwijken
maar het onvermogen
om diep met een ander te kijken
een zee van gezichten
toch niemand die…
De Avonturen van Oek; De grote trek
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
470 Dit is niet wat hij in zijn dromen zag;
hij had niet verwacht
dat de zee zo lang duren kon.…
Je bent
netgedicht
2.6 met 28 stemmen
509 Het anker in mijn zee van indrukken,
de zachte landing na een dag vol geluid.
Je bent de echo van wat ik niet kan zeggen,
het gevoel dat ik veilig ben om te voelen.
De melodie die ik herken in mezelf,
en de reden dat ik durf lief te hebben, altijd.…
Chautauqua II; Phaedrus
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
323 liefdeloze minnaar
als dienaar voor het leven
als vast gegeven
niets meeslepends
geen gevaar
maar liefde is begeerte
zweren op schoonheid
mooie lijven
zwijmelen bij Eros
verblind door lust
ziekelijk verlangen
ten koste van
de
tot object verengde beminde
echter
in de glimp van de idee
van dat ultieme schone
de herinnering aan die zee…
De rijzende zon
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
285 als zijn zang omhoog krinkelt
en zijn verlangen zich ontbloot
ontwakend uit diens diepe dromen
het zonnig palet schijnt voor elk gelijk
maar maakt hier of daar wel warmer
het straalt bovendien zo kleurenrijk
helaas voor enkelen toch ook armer
met de zon reis ik ten slotte mee
gloeiend bloeiend bloedend
wanneer zij zal zakken in de zee…
Pteridophyta
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
710 dartele
dagpauwoog
moreel te kuisen en
af te schermen
beschilderd in miriaden
variëteiten
amazone lichtgroen
mozambique kameroen
allerlei soorten varen
in oerwoudgewaden
u weet wel, de pteridophyta
voor het eerst zonder een microscoop
ontdekt met het menselijk oog
en later beschreven
in reisverslagen
door een kaspische zee…
Luctor non emergo
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
199 Ik ben ’n redelijk goede zwemmer,
Maar in deze zee van mensen
Tracht ik mij tevergeefs te redden,
Geen meermin noch sirene
Wil fungeren als mijn reddende
Engel, zodat ik worstelend
Ten onderga.…
De sluis van Hellevoet
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
469 wijken, zwarte lavagloed
stroomt door de straten van het achterland
van de gemeente Voorne AZC
Daar kijft het eigen volk eerst
en uitsluitend
om veiligheid van onbewaakt gepeupel
hun meiden kunnen zich niet meer bedruipen
Dochters die des ochtends in de auto
en 's middags weer van school worden gehaald
wagen zich in Voorne aan de Zee…
Lichtfabriek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
192 spreek mij van de liefde en de trouw
van glans die in de Lichtfabriek verviel
waar menig uitbundig man en vrouw
danst met een vrolijke, doch broze ziel
dit grote pand, gekraakt en aan de vloed
herbergt het boekwerk van een oude tijd
de duisternis smaakt teder nu en zoet
door menselijk falen van haar angst bevrijd
wij dansen tot de zon in zee…
de strengste kerk
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
155 Zij merken aan alles dat men gevangen zit
echter zien zij de muren of de tralies niet
noch de zee die hen dan verwijderen zou
van datgene hen ooit lief was in hun leven
waartegen men geen ander weerwoord heeft
dan zwijgen over dat wat echt belangrijk is
Men probeert de werkelijkheid op te vangen
door de druppels van afgekoelde aardplaten…
je krijgt wat je dragen kan
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
116 zijn woorden schrijden langs
verzande voorspellingen
die alle prielen van de kwelder
laten droogvallen terwijl de vloed
het getij berust met
woorden die een ruwe
zee belet zich te keren tegen
al wat een stormvloed in
springtij kan aanrichten
geduld oogst laag water
in het aanzien van het verre
vasteland dat aan de kim
het violette licht…
Samen op
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
2.137 Er loopt een jongen langs het strand
Van oorzaak naar gevolgen
Dan vraagt hij plotseling aan de wind
Of hij hem wil volgen
Samen lopen ze naar de zee
Kijkend naar de golven
Hoe hoog zijn ze, zo prachtig
De wind duwt hem in zijn rug
“Kijk eens!” lacht hij..…
Eilandavontuur
hartenkreet
4.0 met 24 stemmen
1.791 Hoera, nu zijn we er bijna
We zien de zee niet maar hij is daar
Achter die ene dikke hoge duin
Het is nog eentje maar
We lopen nu wat harder
En dan volgt de laatste klim
We hijgen alle drie nu
Dit is heel zware gym
Jullie trekken me het laatste stukje
Dan ben ik eindelijk daar
Ik plof neer op de eerste duinhoop
Ben voorlopig effe klaar…
Ze lachte weer.
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
754 Ze lachte weer, toen ze de zee zag, het zand, waar rupsbanden
hun sporen hadden achtergelaten, wat een aanblik opleverde
alsof we op een vreemde planeet liepen, en de mooie luchten,
boven een messcherp in het heldere blauw getrokken horizon.
Eindelijk, de zee! Ik geef het toe, we zijn er aan verslaafd.…
Zoals
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
818 je hou voor altijd
zoals de klok niet begrijpt wat morgen is
maar zijn uren leven door in eigen tijd
zoals wij leven samen één
moet je weten, heus ik meen
dat ik van je hou voor altijd
totdat de regenboog de sterren ooit verbrandt
totdat de golven teruggaan van het warme strand
totdat dolfijnen vliegen en parkieten leven in de zee…
Ik ben zinnens, zinnens meer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
160 Drie weken geleden, ja drie weken,
hield ik op met kammen, op met kammen van mijn haar,
wind waait wild, waait wild door blond, door golven, door zee,
jeuk op kop, jeuk op ziel, krabbend, krabbend als de natuur zingt.…
beneden het geluid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
453 de oceaan
waarover
stormen razen
maakt infrasone
geluiden
die wij niet
kunnen horen
de zeeman
tuurt omhoog
staart naar de
wolken hij
heeft oor voor
de bulderende
orkaan
het zijn de
vogels alleen
die de stem
van het water
verstaan en
vóór de storm
landwaarts keren…
Treurlied voor mijn moeder
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.902 En de zee kabbelt rustig mee op het getij,
de golven bereiken in harmonie de kust.
Ik denk aan jou mama, jij ook aan mij?
Je vond het Licht, ik weet óók je rust.…
Nocturne*
poëzie
3.8 met 5 stemmen
3.540 Diepe nacht en duisternis
En een lichtende glans op de zee,
En diep in mijn ziel, die onrustig is,
Een groot verlangen naar vree.
Dan wordt mij de zwarte onpeilbaarheid
Der duistere diepten tot
Het beeld van Gods verborgenheid,
Het grote mysterie van God.…
Naar alle zijden ligt nu als een tuin
poëzie
3.3 met 7 stemmen
2.670 En daar de wind me omspeelt op blinke-kruin
Zie 'k dorpen voor me en meen de stad gevonden,
En voel de zee me omgaande al 't land omronden,
En hoor de brekers storten steil en schuin.
En eindloos hoog welft zich de nieuwe hemel,
Die elk jaar komt met voorjaarszang en -kleur,
En spel van zon en damp en wolkgewemel.…
Weerspiegelingen
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.574 Ze drijft met slechts
een rimpeling, herinnering
druppels om tot zilverling
spettervast de brede lach
van zon op zee bij toverslag
en vloeiend blijft de schildering
Terwijl een koele bries
verdwaalt, ontpopt de twinkeling
golvend aan de glinstering
der einderschone waterbrand
in ’t wondersprekend niemandsland
en vloeiend blijft de schildering…
sirene
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.216 Toch klem ik mij als een Odysseus vast;
al zit ik in de klas en niet op zee,
verliefdheid sleurt ook wel schoolmeesters mee
die niet gesnoerd staan aan de mast.…
Zeemeermin
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.332 We gluren gretig naar de wenken
Vergeten dat dit een verdoken val is
want de zee strikt...laat het stof zwenken
in haar onderstroom, tot diepere lagen.
De stad zwaait haar poorten open
knipt het licht aan
door het hout, de spleten kropen
vliegen in de zomer, waaide een vreugde.
Een dubbel gejuich ontsnapt. Wij.…
maagdenmirakels I
netgedicht
3.0 met 16 stemmen
1.918 (Lugete, O Veneres Cupidinesque(Catullus))
In de voorstadszones, in hun pendelnest,
Ging ik mijn zaad van delicaat verlangen planten,
Mijn razend blinde suggestie van poëtisch leven,
Een lege schel van iets uit zee en zout
Vandaag ben je er niet, je ontbreekt,
Ik zoek naar je toevallig gezicht terwijl nacht valt,
Sterren tussen een wildernis…
BOUTADE
poëzie
4.3 met 40 stemmen
4.419 Trek overschoenen aan, gewijde grond der Vaderen,
Gij - niet op mijn verzoek - ontwoekerd aan de zee.
(november 1851)…