7024 resultaten.
Bevroren lach
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
47 Elke keer als ik m’n tablet open,
Kijkt ze mij lachend aan,
En dan denk ik elke keer weer,
Je bent een schat.
Alleen, je bent niet meer,
Mijn lieve schat is weg van hier,
Komt nooit meer,
Voorgoed uit mijn leven verdreven.
Alleen zij weet dat niet meer,
Zij is opgehouden te zijn,
Zal nooit meer kunnen lachen,
Alleen nog op m’n tablet.…
De laatste zoen…
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
226 Ik zou je graag willen schrijven
een mooie afscheidsbrief
om nog een keer te zeggen
mijn liefste, ik heb je zo lief.
Maar ‘t papier is doorweekt met tranen
de pen ligt zwijgend in mijn hand
omdat geen woord kan beschrijven
hoe diep mijn liefde brandt.
Mijn hoofd overstroomt al dagen
met wat ik graag nog zeggen wou
maar tekort schieten…
Als alles stil staat
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
83 Als alles stil staat
Met een laatste adem
Het boek volledig dichtslaat
Eist verlies nieuwe zinnen
In besef van geen vervolg
Om de toekomst te beminnen
Herlezen wij herinneringen
Waarin de deuren zich niet sluiten
Van de zon en vogels zingen
Onderstrepen en markeren
Om vooral niet te vergeten
En de stilte uit ons hart te weren…
Verlokking
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.671 Staand op het lege strand,
Beluisterend d’zacht fluisterende
branding, verstond hij,
Verhalen van verre landen,
Hij niet kon duiden,
Hem nochtans verlokten
Door onuitgesproken woorden,
Naar verre oorden.
Blootsvoets liep hij
Door de branding naar d’eindloze zee.
Verlokkend deinend,
Voerde de zee hem mee
Naar een groene wereld beneê…
Odysseus’ verhaal; Ons vertrek
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
77 Nu wordt het pas echt interessant voor elke geïnteresseerde
in de geschiedenis van mijn leven; over ons vertrek, Ithaka
achterlatend in handen van Telemachos, Penelope en ik,
is weinig tot niets geschreven en nog minder over bekend.
Ik weet niet precies meer met welk schip wij vertrokken,
de ondergaande macht van Helios tegemoet, het einde van…
Achter in weleer
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
5.513 Zijn verlangen is zeer groot,
Verdriet is groter dan groot,
Helse storm inwendig woedt,
Tranen vloeien in overvloed.
In de beken van zijn verdriet
Zie je de storm niet,
Tranen kunnen van vreugde zijn,
En onzichtbre zielpijn.
Maar nimmer meer,
Komt wat hij zo zeer verlangt,
Bleef achter in weleer.…
Buiten patroon
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
370 Ze breit een oma van zeer dun garen,
foetert wanneer een steek haar weer verlaat;
met haar twee pennen gaat ze in beraad,
het klusje wou ze voor haar man klaren.
Het liefst deed ze haar niet in uitvaartzwart,
of stijfjes zoals op het staatsieportret;
destijds had ze het ook met klompen gered,
door de leegte werd ze nukkig en hard.
De achterkant…
Nog altijd mijn pa
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
91 Dezelfde datum. Dezelfde dag.
Vierentwintig jaar geleden.
En toch is dat ene telefoontje
soms maar één ademtocht van het heden.
Dat kuttelefoontje, pa.
Daar is geen mooier woord voor nodig.
Jij was er - en ineens niet meer.
De rest klonk even overbodig.
Nu kijk ik naar je foto.
Je lacht, je ogen bijna dicht.
Ik zou zo graag…
Een dag zonder jou
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
447 Licht valt naar binnen
ik praat nog steeds tegen jou
de kamer blijft stil
Een zachte ochtendlijn glijdt door de kamer,
en raakt waar jouw aanwezigheid nog leeft;
het licht lijkt warmer, maar de stilte voller,
alsof mijn hart jouw naam nog even geeft.
De uren gaan, maar dragen iets van vroeger,
een stem die ooit de stilte lichter maakte…
Voor altijd dichtbij
netgedicht
2.9 met 22 stemmen
124 Afscheid snijdt door de dagen
die we deelden, terwijl het gewone leven
verdergaat zonder antwoord. We leren leven met wat
voorgoed verdwenen lijkt en zoeken naar wat in ons verankerd ligt.
De herinnering weeft draden
door de jaren die ons scheiden, verbindt
wat niet meer tastbaar is met wat in ons voortleeft.…
En toen was er niets meer
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
59 Er zijn geen woorden voor een dag
waarop de wereld verdergaat,
terwijl voor jullie alles stilstaat
en niemand weet wat te zeggen.
Twaalf jaar.
Er had nog zoveel mogen komen:
een volgende zomer, een groter paar schoenen,
gewone dagen, nieuwe dromen.
Nu is er een gemis
dat niemand kleiner kan maken.
Een lege plek aan tafel,
verdriet in…
Simpel grafschrift
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
66 Ik dacht bij regen aan een paraplu, bij liefde aan het vlees, bij zout aan zee. Ik was eenvoudig, eenvoudiger dan u, en nam mijn eigen waan voor wijsheid mee.
Ik leefde in geleende stijlen voort, met grote dromen en een kleine draf. Ik sprak soms hard, maar zelden ongestoord, en gaf mijn zwakheden een naam als straf.
Ik hield van mij, en haatte…
Alsof er niemand
netgedicht
2.6 met 16 stemmen
351 In brokstukken alleen
huil denk schrijf ik
vergeefs over de liefde
en de dood.
Alsof een haas over
sloten springt
ontwijkend en ontembaar
haakse bochten neemt.
Jij daalde af in de
diepte van de nacht
waar ben je geliefde
onkenbare sterrenman?
Langs eindeloze draden
weef je me
in verlorenheid vast
ik kan niet bij je komen…
wanneer sterven moet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
22 De mens is eenzaam tot en met zijn dood
Dat tot in ‘t diepst der harten dringt
En zelfs geboren uit dezelfde schoot
Naar ‘t ver en stil en duister bos
Zijn wij nog vreemden voor elkaar
En lokt ons beiderzijds van ‘t pad…
Ik brand een kaarsje
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
421 ik brand een kaarsje
een kaarsje voor Hajar
een jonge vrouw
negenentwintig lentes
fietst vanaf de RAI
dezelfde kant op
als de onbekende man
die haar niet veel later
van het leven zou beroven
in doodsangst appt Hajar:
‘Help me, Nu, hij vermoord mij’
de stad blijft stil
herfstbladeren rollen over straat
het stoplicht springt op groen
drie…
Niets liever…
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
103 Acht hoeken, zes houten wanden
gedragen door vertrouwde handen
en ons trage pad over het drassige gras
omdat er geen andere richting was.
Boven ons verwarmt de zon de bomen
vogels blijven onverstoorbaar zingen
terwijl onze ingehouden emoties
zich voor open aarde verdringen.
Langzaam neerwaarts naar beneden
tot op de bodem, strak en zwaar…
Doodlopende straat
gedicht
4.4 met 5 stemmen
328 Er is een doodlopende straat,
alle andere straten zijn opgebroken
je denkt dat je niet lang meer zult leven
en desondanks gelukkig bent
er flaneren mensen langs de straat
ze vragen je mening over de toekomst —
hun toekomst, niet de jouwe —
je bent zonder mening van huis gegaan
je plukt een appel van een appelboom
waar een vrouw niet bij…
hoeveel herfsten nog
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
2 maar als ze toch allen “ dood “ zijn
en zich hervonden hebben in een
overvloed aan geluk - waarom
neem ik dan het geschrei nog waar
van die momenten dat onze
gesprekken verder gingen dan
de beperktheid van een
overvloed aan woorden
vaak roemden we dat ons zwijgen
meer betekende dan alle grenzen uit
een oud atlas en dat wat eens was geschied…
Dans met de magie
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
59 Medicijnman dans met de geesten
voer je genezende bezweringen uit.
Kom dan terug en sus haar met nevelige
armen in een lange zoete slaap.
Biedt haar ziel de lichte adem
laat haar bovenaards zweven.
Verdoof nu de geesten
blaas met vuur de bezwering uit.
Blijf Medicijnman en dans
met de magie van haar ziel
In die lange lange slaap…
Betongreep
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
19 ik herken je,
je valt en beklemmend
klem je, je vast
en zeker wederom,
moeten weken
wijken
voor de buitenwijken
het is kouder,
je voelt de ijspret,
prettig, maar niet met
puntige pegels in
het verschiet, enkel
de heg, aan beide
kanten
snoeihard geveld,
vanaf de zijkant
niet naast mij,
maar in mijn schoenen,
draag je beton…
de leegte
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
12 en dan rusten de schouders
op de leegte die in
ruimtelijke zin de sfeer
bepaalde die wij in
elkander versterkten,
met poëzie gezang muziek
en tragikomische taferelen
wij gedrieën die elkander vonden
dirigeerden de wijn zoals het
geschonken werd, we nipten
aan het glas en maakten
van het etiket een ouverture
die het licht van het podium…
Allerheiligen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
29 De dood hoort bij het leven,
we komen en we gaan,
maar liefde is gebleven,
die blijft altijd bestaan.
Al is er droefheid, diepe pijn,
ze zijn bij God geborgen
die ons ontvallen zijn -
ze zien een nieuwe morgen.
Hij heeft hun naam geschreven
voorgoed nu in zijn hart
en wil ons vrede geven
al is er nog die smart.…
De maan en jij
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
17 Hoe je plots de hoek om komt
aan het einde van
mijn natte straat,
ik naar je toe loop
en
jij blijft staan.
Hoe je over de glanzende stenen
een zilveren trap
naar mij uitrolt.
Hoe je later zegt dat
je dat van die trap
ook wel kitsch vindt,
maar dat de regen
dat zo wil.
Hoe je nu vlakbij bent,
me aanspreekt
we elkaar woordloos…
De laatste waan
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
30 In de luwte van zijn keuken,
waar de avond langzaam viel,
sprak hij zacht over de weemoed
dat ooit knaagde aan zijn ziel.
Maar het herfstig, grijs verdriet
heeft hij rustig afgezworen;
zonder spijt om wat verging,
of wat nimmer werd geboren.
Nu de avondschemer nadert
en de klok de jaren telt,
is het breekbare restant
met berusting zacht…
Over is het ons
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
21 ik had nog heel veel van je willen leren
en ook willen zien en horen
't is daarom zo moeilijk te verteren
dat de dood dit kwam verstoren
want samen met jou dat was een feest
we waren maatjes, voor elkaar gemaakt
zo verschillend van geest
en beiden zeker niet volmaakt
maar samen bijna wel
we vulden elkaar zo aan
anderen vonden ons het stel…
De voetnoot
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
34 Zij had de oude zinnen niet
bewaard,
alleen de betekenis die ertussen
was gevallen,
tot zijn berouw een passage
heropende
Het verleden kreeg een tweede
lezing,
het verlangen een andere
spelling
hij sprak in lange hoofdstukken
over alles
wat hem was overkomen
Zijn verleden kreeg namen,
zijn toekomst een voorbehoud
Zij stond…
Liefde en verdriet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
15 Ik zing een ode voor jou,
Ode van mijn liefde voor jou,
Komend uit mijn hart,
Door d'op jou verliefde bard.
Mijn liefde voor jou kent geen einde,
Duurt tot ’t eind der tijden,
Om mijn liefde aan jou te wijden,
Bleef’k je toegewijd tot je einde.
Mijn liefde is groter dan groot,
Blijft voortduren
Tot voorbij jouw te vroege dood.
Mijn…
ogen dicht open dagen✔
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
26 Knijp nu je ogen dicht, mijn luie luipaard
toch blijft tijd lopen
De dagen gaan langs de aarde, lange horden -
Een vrouw is alleen een vrouw
Waarom ik de lome nachten
want morgen moet je de ogen openen: 'n zeer fris blad dat beeft in morgenwind.…
Fleur in Memoriam 10 november 2025
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
34 Vandaag is een jaar verlopen
dat we afscheid moesten nemen,
haar 't leven ontnamen
lieten inslapen....
het lijden wilden ontwapenen.
Dagelijks missen we Fleurs warme genegen zijn,
strelingen door haar witte hondenvacht,
haar snoetje,
opgewekt zoals ze is en was.…
De Galm
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
61 In de schuilhut, een merkwaardige
constellatie van voorwerpen
opvattingen en stilzwijgen
geen rangorde in de dingen
geen voorkeur voor het loodrechte
Athena, met haar uil op de richel
aanschouwt de potsierlijke ernst
van al wat zich laat rangschikken
de curieuze behoefte aan orde
in een weerbarstig bestaan
een weinig scheefstand…