Alle inzendingen over afscheid

7024 resultaten.

Sorteren op:

Bevroren lach

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 47
Elke keer als ik m’n tablet open, Kijkt ze mij lachend aan, En dan denk ik elke keer weer, Je bent een schat. Alleen, je bent niet meer, Mijn lieve schat is weg van hier, Komt nooit meer, Voorgoed uit mijn leven verdreven. Alleen zij weet dat niet meer, Zij is opgehouden te zijn, Zal nooit meer kunnen lachen, Alleen nog op m’n tablet.…
Joris Olivier29 september 2026Lees meer >

De laatste zoen…

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 226
Ik zou je graag willen schrijven een mooie afscheidsbrief om nog een keer te zeggen mijn liefste, ik heb je zo lief. Maar ‘t papier is doorweekt met tranen de pen ligt zwijgend in mijn hand omdat geen woord kan beschrijven hoe diep mijn liefde brandt. Mijn hoofd overstroomt al dagen met wat ik graag nog zeggen wou maar tekort schieten…

Als alles stil staat

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 83
Als alles stil staat Met een laatste adem Het boek volledig dichtslaat Eist verlies nieuwe zinnen In besef van geen vervolg Om de toekomst te beminnen Herlezen wij herinneringen Waarin de deuren zich niet sluiten Van de zon en vogels zingen Onderstrepen en markeren Om vooral niet te vergeten En de stilte uit ons hart te weren…
Jareru1 oktober 2026Lees meer >

Verlokking

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.671
Staand op het lege strand, Beluisterend d’zacht fluisterende branding, verstond hij, Verhalen van verre landen, Hij niet kon duiden, Hem nochtans verlokten Door onuitgesproken woorden, Naar verre oorden. Blootsvoets liep hij Door de branding naar d’eindloze zee. Verlokkend deinend, Voerde de zee hem mee Naar een groene wereld beneê…

Odysseus’ verhaal; Ons vertrek

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 77
Nu wordt het pas echt interessant voor elke geïnteresseerde in de geschiedenis van mijn leven; over ons vertrek, Ithaka achterlatend in handen van Telemachos, Penelope en ik, is weinig tot niets geschreven en nog minder over bekend. Ik weet niet precies meer met welk schip wij vertrokken, de ondergaande macht van Helios tegemoet, het einde van…
R.E.N.S.5 oktober 2026Lees meer >

Achter in weleer

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 5.513
Zijn verlangen is zeer groot, Verdriet is groter dan groot, Helse storm inwendig woedt, Tranen vloeien in overvloed. In de beken van zijn verdriet Zie je de storm niet, Tranen kunnen van vreugde zijn, En onzichtbre zielpijn. Maar nimmer meer, Komt wat hij zo zeer verlangt, Bleef achter in weleer.…

Buiten patroon

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 370
Ze breit een oma van zeer dun garen, foetert wanneer een steek haar weer verlaat; met haar twee pennen gaat ze in beraad, het klusje wou ze voor haar man klaren. Het liefst deed ze haar niet in uitvaartzwart, of stijfjes zoals op het staatsieportret; destijds had ze het ook met klompen gered, door de leegte werd ze nukkig en hard. De achterkant…

Nog altijd mijn pa

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 91
Dezelfde datum. Dezelfde dag. Vierentwintig jaar geleden. En toch is dat ene telefoontje soms maar één ademtocht van het heden. Dat kuttelefoontje, pa. Daar is geen mooier woord voor nodig. Jij was er - en ineens niet meer. De rest klonk even overbodig. Nu kijk ik naar je foto. Je lacht, je ogen bijna dicht. Ik zou zo graag…

Een dag zonder jou

hartenkreet
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 447
Licht valt naar binnen ik praat nog steeds tegen jou de kamer blijft stil Een zachte ochtendlijn glijdt door de kamer, en raakt waar jouw aanwezigheid nog leeft; het licht lijkt warmer, maar de stilte voller, alsof mijn hart jouw naam nog even geeft. De uren gaan, maar dragen iets van vroeger, een stem die ooit de stilte lichter maakte…
CB14 oktober 2026Lees meer >

Voor altijd dichtbij

netgedicht
2.9 met 22 stemmen aantal keer bekeken 124
Afscheid snijdt door de dagen die we deelden, terwijl het gewone leven verdergaat zonder antwoord. We leren leven met wat voorgoed verdwenen lijkt en zoeken naar wat in ons verankerd ligt. De herinnering weeft draden door de jaren die ons scheiden, verbindt wat niet meer tastbaar is met wat in ons voortleeft.…
CB17 oktober 2026Lees meer >

En toen was er niets meer

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 59
Er zijn geen woorden voor een dag waarop de wereld verdergaat, terwijl voor jullie alles stilstaat en niemand weet wat te zeggen. Twaalf jaar. Er had nog zoveel mogen komen: een volgende zomer, een groter paar schoenen, gewone dagen, nieuwe dromen. Nu is er een gemis dat niemand kleiner kan maken. Een lege plek aan tafel, verdriet in…

Simpel grafschrift

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 66
Ik dacht bij regen aan een paraplu, bij liefde aan het vlees, bij zout aan zee. Ik was eenvoudig, eenvoudiger dan u, en nam mijn eigen waan voor wijsheid mee. Ik leefde in geleende stijlen voort, met grote dromen en een kleine draf. Ik sprak soms hard, maar zelden ongestoord, en gaf mijn zwakheden een naam als straf. Ik hield van mij, en haatte…

Alsof er niemand

netgedicht
2.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 351
In brokstukken alleen huil denk schrijf ik vergeefs over de liefde en de dood. Alsof een haas over sloten springt ontwijkend en ontembaar haakse bochten neemt. Jij daalde af in de diepte van de nacht waar ben je geliefde onkenbare sterrenman? Langs eindeloze draden weef je me in verlorenheid vast ik kan niet bij je komen…
J.Bakx20 oktober 2026Lees meer >

wanneer sterven moet

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 22
De mens is eenzaam tot en met zijn dood Dat tot in ‘t diepst der harten dringt En zelfs geboren uit dezelfde schoot Naar ‘t ver en stil en duister bos Zijn wij nog vreemden voor elkaar En lokt ons beiderzijds van ‘t pad…
piewan22 oktober 2026Lees meer >

Ik brand een kaarsje

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 421
ik brand een kaarsje een kaarsje voor Hajar een jonge vrouw negenentwintig lentes fietst vanaf de RAI dezelfde kant op als de onbekende man die haar niet veel later van het leven zou beroven in doodsangst appt Hajar: ‘Help me, Nu, hij vermoord mij’ de stad blijft stil herfstbladeren rollen over straat het stoplicht springt op groen drie…
LadyLove23 oktober 2026Lees meer >

Niets liever…

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 103
Acht hoeken, zes houten wanden gedragen door vertrouwde handen en ons trage pad over het drassige gras omdat er geen andere richting was. Boven ons verwarmt de zon de bomen vogels blijven onverstoorbaar zingen terwijl onze ingehouden emoties zich voor open aarde verdringen. Langzaam neerwaarts naar beneden tot op de bodem, strak en zwaar…

Doodlopende straat

gedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 328
Er is een doodlopende straat, alle andere straten zijn opgebroken je denkt dat je niet lang meer zult leven en desondanks gelukkig bent er flaneren mensen langs de straat ze vragen je mening over de toekomst — hun toekomst, niet de jouwe — je bent zonder mening van huis gegaan je plukt een appel van een appelboom waar een vrouw niet bij…

hoeveel herfsten nog

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2
maar als ze toch allen “ dood “ zijn en zich hervonden hebben in een overvloed aan geluk - waarom neem ik dan het geschrei nog waar van die momenten dat onze gesprekken verder gingen dan de beperktheid van een overvloed aan woorden vaak roemden we dat ons zwijgen meer betekende dan alle grenzen uit een oud atlas en dat wat eens was geschied…
elze25 oktober 2026Lees meer >

Dans met de magie

netgedicht
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 59
Medicijnman dans met de geesten voer je genezende bezweringen uit. Kom dan terug en sus haar met nevelige armen in een lange zoete slaap. Biedt haar ziel de lichte adem laat haar bovenaards zweven. Verdoof nu de geesten blaas met vuur de bezwering uit. Blijf Medicijnman en dans met de magie van haar ziel In die lange lange slaap…
J.Bakx30 oktober 2026Lees meer >

Betongreep

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 19
ik herken je, je valt en beklemmend klem je, je vast en zeker wederom, moeten weken wijken voor de buitenwijken het is kouder, je voelt de ijspret, prettig, maar niet met puntige pegels in het verschiet, enkel de heg, aan beide kanten snoeihard geveld, vanaf de zijkant niet naast mij, maar in mijn schoenen, draag je beton…
silann Nara31 oktober 2026Lees meer >

de leegte

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 12
en dan rusten de schouders op de leegte die in ruimtelijke zin de sfeer bepaalde die wij in elkander versterkten, met poëzie gezang muziek en tragikomische taferelen wij gedrieën die elkander vonden dirigeerden de wijn zoals het geschonken werd, we nipten aan het glas en maakten van het etiket een ouverture die het licht van het podium…
elze31 oktober 2026Lees meer >

Allerheiligen

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 29
De dood hoort bij het leven, we komen en we gaan, maar liefde is gebleven, die blijft altijd bestaan. Al is er droefheid, diepe pijn, ze zijn bij God geborgen die ons ontvallen zijn - ze zien een nieuwe morgen. Hij heeft hun naam geschreven voorgoed nu in zijn hart en wil ons vrede geven al is er nog die smart.…
Adeleyd31 oktober 2026Lees meer >

De maan en jij

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 17
Hoe je plots de hoek om komt aan het einde van mijn natte straat, ik naar je toe loop en jij blijft staan. Hoe je over de glanzende stenen een zilveren trap naar mij uitrolt. Hoe je later zegt dat je dat van die trap ook wel kitsch vindt, maar dat de regen dat zo wil. Hoe je nu vlakbij bent, me aanspreekt we elkaar woordloos…
Hans Duin31 oktober 2026Lees meer >

De laatste waan

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 30
In de luwte van zijn keuken, waar de avond langzaam viel, sprak hij zacht over de weemoed dat ooit knaagde aan zijn ziel. Maar het herfstig, grijs verdriet heeft hij rustig afgezworen; zonder spijt om wat verging, of wat nimmer werd geboren. Nu de avondschemer nadert en de klok de jaren telt, is het breekbare restant met berusting zacht…
Alba1 november 2026Lees meer >

Over is het ons

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 21
ik had nog heel veel van je willen leren en ook willen zien en horen 't is daarom zo moeilijk te verteren dat de dood dit kwam verstoren want samen met jou dat was een feest we waren maatjes, voor elkaar gemaakt zo verschillend van geest en beiden zeker niet volmaakt maar samen bijna wel we vulden elkaar zo aan anderen vonden ons het stel…

De voetnoot

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 34
Zij had de oude zinnen niet bewaard, alleen de betekenis die ertussen was gevallen, tot zijn berouw een passage heropende Het verleden kreeg een tweede lezing, het verlangen een andere spelling hij sprak in lange hoofdstukken over alles wat hem was overkomen Zijn verleden kreeg namen, zijn toekomst een voorbehoud Zij stond…
silann Nara3 november 2026Lees meer >

Liefde en verdriet

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 15
Ik zing een ode voor jou, Ode van mijn liefde voor jou, Komend uit mijn hart, Door d'op jou verliefde bard. Mijn liefde voor jou kent geen einde, Duurt tot ’t eind der tijden, Om mijn liefde aan jou te wijden, Bleef’k je toegewijd tot je einde. Mijn liefde is groter dan groot, Blijft voortduren Tot voorbij jouw te vroege dood. Mijn…

ogen dicht open dagen✔

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 26
Knijp nu je ogen dicht, mijn luie luipaard toch blijft tijd lopen De dagen gaan langs de aarde, lange horden - Een vrouw is alleen een vrouw Waarom ik de lome nachten want morgen moet je de ogen openen: 'n zeer fris blad dat beeft in morgenwind.…
karo mare4 november 2026Lees meer >

Fleur in Memoriam 10 november 2025

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 34
Vandaag is een jaar verlopen dat we afscheid moesten nemen, haar 't leven ontnamen lieten inslapen.... het lijden  wilden ontwapenen. Dagelijks missen we Fleurs warme genegen zijn, strelingen door haar witte hondenvacht, haar snoetje, opgewekt zoals ze is en was.…
arensoog10 november 2026Lees meer >

De Galm

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 61
In de schuilhut, een merkwaardige constellatie van voorwerpen opvattingen en stilzwijgen geen rangorde in de dingen geen voorkeur voor het loodrechte Athena, met haar uil op de richel aanschouwt de potsierlijke ernst van al wat zich laat rangschikken de curieuze behoefte aan orde in een weerbarstig bestaan een weinig scheefstand…
silann Nara11 november 2026Lees meer >