Alle inzendingen over bloesem

871 resultaten.

Sorteren op:

Niet voor lang

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 875
Niet voor lang herworteld leven, steeds weer moeten verder gaan, dàt is 't lot ons hier gegeven, dàt de wet in ons bestaan, lijk de bomen vruchten dragen als de bloesems zijn vergaan, lijk de zon de dag kan vragen als de sterren niet meer staan - maar de steppe zal gaan bloeien, in woestijn valt regen neer.…
Adeleyd31 augustus 2026Lees meer >

AAN ENE MOEDER.

poëzie
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.189
Ja, 'k zie daar, als bloesem, die viel in de gaard, Een krans, om zijn schoonheid te prijzen; Een krans, die maar enkel uit knoppen bestaat, Waarin zich de wordende Schoonheid verraadt.…

Ik had u niet gevraagd...

poëzie
3.1 met 21 stemmen aantal keer bekeken 3.008
Veel bloemen bloeiden in mijn stille tuin; de zoele Meiwind wiegde kruin tot kruin vol tere bloesems, fris als lentedromen. Ik had u niet gevraagd: gij zijt gekomen, Muze der smarten, in mijn stille tuin; daar bogen levenloos nu twijg en kruin, en bloem en bald verschroeide op plant en bomen.…

Zoals daar ginds, aan stille blauwe lucht

poëzie
3.5 met 86 stemmen aantal keer bekeken 33.482
Zoals daar ginds, aan stille blauwe lucht, Zilveren-zacht, de half-ontloken maan Bloeit als een vreemde bloesem zonder vrucht, Wier bleke bladen aan de kim vergaan, - Zó zag ik eens, in wonder-zoet genucht, Uw half-verhulde beelt'nis voor mij staan, - Dán, met een zachte glimlach en een zucht, Voor mijn verwonderde…

ons genot was puur

netgedicht
2.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.532
bladerentooi snel vallen die jou de zomer deed vergallen jij wilde rechter zijn dan krom jouw waarheid ook op anderen meten, ze weten amper wie je bent ik heb de echte vrouw in je gekend we maakten lange nachten en de uren klein, wisten wat we van elkaar konden verwachten ons genot was puur de passie fijn ik zag de lente in je lach de bloesem…
wil melker3 november 2004Lees meer >

vraag mij, jou te behoeden

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.129
en jij daar, in de diepte van mijn ervaren bloeit de tuin in strelendend kleuren, zij aan zij waar je unieke aard sereen mag bedaren ik strek mijn armen met open handen omhoog om de zacht sproeiende regen te ontvangen zie maar, zij glimlachen ons al vragend toe wij mogen de tedere bloemen zelf voeden uit dankbaarheid schenken zij ons bloesem…

Een late Pasen

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 640
Ik weet niet waar ik Uw verrijzenis het best kan vieren: bij wierookgeur of bij de appelaar zo vol met bloesems die zijn takken sieren; ik weet alleen maar dat ik dankbaar ben, want ieder lied en elke zonnestraal die nu heel even tussen regenvlagen licht komt brengen, ze zijn een teken van het nieuwe leven dat sinds Uw dood ik als verrijzen…
Adeleyd27 april 2008Lees meer >

Zelfvertrouwen

hartenkreet
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.547
De lucht met parelmoer doorweven De bloesems trillen...zacht,zo zacht En Populierenblaadjes beven De aarde wachtend op de nacht Pasgeboren oogjes knipperen tegen het licht Het is nog wat fel, zachtjes gaan ze dicht Pasgeboren handjes zoeken om zich heen zoeken iets vertrouwds, maar vinden er geen Kleine kleuterkindje duimpje in de mond Zoekt…

TROUWLIED

poëzie
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.663
Pas eerst in hare bloesem, het blozen op de wangen, de Vrouw voelt in de boezem een vreemd gedurig langen naar een aanbeden wezen dat, rustig in zijn macht, haar tederheden lonend, haar steunt en op haar lacht. Eens daagt voor 's jonglings ogen zijn droom - een levend wezen.…

TREURTIJD

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 600
Bedekt ben ik met as, ijs en verleden De bloesem valt, maar ik ben ingesneeuwd Jij hebt je wanhoop zwijgend uitgeschreeuwd Ik voel geen toekomst en ik ken geen heden Het lot en God, zij kwamen tussenbeide En schopten alle plannen in de war Ik ben een pop van sneeuw in mei, bizar Mij rest een kruis, jou wateren en weide En zeer sporadisch…

FLUITSPEL

poëzie
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.624
Doch mijn lippen, die zich spoedden Op en neer de reeks der klanken, Deden bloesemend een vermoeden Rond de dorre takken ranken. En de knaap sprak: 'liefste, luister Wat ligt in dit lied verborgen, Los zich windend uit het duister?' 'Morgen', zong mijn fluitspel, 'morgen'.…

een wimpel waait

netgedicht
3.7 met 13 stemmen aantal keer bekeken 601
midden in de tuin staat een boom terwijl ik met hem praat, zonder mijn stem te laten horen schudt hij zijn bloesems hoog op, alsof er tederheid is alsof het gedicht in zijn buikholte mij zal vergezellen naar de branding mij zal doen verdwijnen in de palmen van vloed, nog zachter dan een belofte van liefde opnieuw op huid en vlindervisjes, neergestreken…

Voor vrienden

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 652
Heb voor mijn beminden het mooiste bewaard in de bloesems van de linden, in een geknutselde populier boven onkreukbare schermen van de vlier, ontstaan uit hachelijkheid en angst van het verraad van alle spitsvondigheid, waarin de tijd het evenwicht bewaard op de vlakten van bos en akkerrand, felheid bestreden in klare zinnen van een…
pama2 mei 2010Lees meer >

NOG EENS MEI.

poëzie
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.390
Wat schoner dan de jeugd van 't jaar, Met bloesems aan den appelaar, En rozen in haar knoppen…

Gebed in 't Duister

poëzie
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.617
Lang voor 't eerste dagegloren, lang na Venus' gouden schijn kniel ik, uwe stem te horen uit die weelde, uit die pijn, uit die tuin, bedekt, bedwereld met een bloesem van Voorheen. Heer, behoed haar in de wereld, doe uw mantel om ons heen! ---------------------------------- uit: Tuin van Eros (1932)…

eeuwig leven

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 507
maden wormen microben schimmeldraden nematoden doodgravers en pissebedden mij verkleinen en verteren tot hapklare moleculen in mijn dode hand houd ik een kastanje die ontkiemt terwijl ik verteer die mij van top tot teen doorwortelt en door mij dank zij mij uitgroeit tot een forse boom zodat ik samen met mijn boom elk voorjaar witte bloesems…
natuurvinder27 september 2012Lees meer >

Ik had u niet gevraagd...

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.057
Veel bloemen bloeiden in mijn stille tuin; de zoele meiwind wiegde kruin tot kruin vol tere bloesems, fris als lentedromen. Ik had u niet gevraagd: gij zijt gekomen, Muze der smarten, in mijn stille tuin; daar bogen levenloos nu twijg en kruin, en bloem en bald verschroeide op plant en bomen.…

Als de vlinders dromen

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 986
Als de vlinders komen die de zinnen van je huid mogen vangen, de zinnelijke spirit in de ogen, bron van dromen als de knoppen botten, fluisterend gebaar van vingertoppen in de ravenzwarte haren, de koelte van schaduw op de oogleden, sproeten op de wangen, bloesem van je jeugd in een zijden cocon te spinnen.…
Pama28 januari 2013Lees meer >

jij van mij

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.711
jij van mij als en spel ooit van twee bomen begon het naast elkaar groeiend recht en trots totdat de takken zich verstrengelden toen volgden tijden van bloesem waarvan – nu nog volgens zingen waar bloemen spreken met vlinders in hun buik door de jaren heen verankert zich de liefde groeit het dankbare respect onderwijl de liefde…

Als ik dit huis verlaat

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 753
mijn angsten als stoffelijk wezen en leg mij in het glazen ledikant, waarin ook jij geboren werd, vertel me je verhalen als ik ooit weer naast je wakker word, zodat ik over je kan waken in het moment van stille dood die tijdelijk wordt opgeschort, laat me meevaren in jouw dromen, totdat die dag aanbreekt, te denken aan de bloesem…
Pama5 december 2015Lees meer >

Een boom

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 525
Hoewel bloesemen niet meer zal gaan, zijn gebladerd nog de vele takken. Misschien moet iemand komen hakken aan zijn knoestige en vermolmde stam die ooit menig mens beschutte tegen het zengen van de zonnevlam, of ooit met stalen palen stutten.…

De Dageraad

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 500
in de nacht ontwaakt helder de Dageraad sijpelt uit de rotssteen, een bron van Levend Water die als een warme bruisende stroom de wintergrond open woelt en uit 't gekiemde zaad rijst een groene scheut dit wordt de nieuwe aarde waar duisternis, pijn en lijden verdrongen worden door het nieuwe licht de olijfgaard baadt in een zee van bloesems…

Doel van de lente

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 555
Langzaam ontspruiten knoppen aan bomen bladeren en bloesems zo beloftevol komen lente tooien in kronen met een roze krans bezems in winterwind vegen lucht tot glans gevuld met zielzuchten volzinnige beloftes waar wolken verklaren in loze geloftes een lied klinkt klatert het klimt hoger dan hoog tot een meeslepend meanderend melodisch betoog…

Zoals het is

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 494
dat wat niet zichtbaar is, stemt mijn kleur het voelt als noordelijk wuiven ook al toont de zon zich aan mij; het is niet aan 't voorjaar snuiven de tijd is zoals dat wel wordt genoemd, het seizoen van de stilte, wit soms en met ijs de polders met hun sloten waren ooit beroemd in mijn jeugd dan, zo maak ik me wijs ook is er al een bloesem…

Welkom vierde maand

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 570
De kleine brokaten kelkjes van voorjaarsboden lachen ons ook meer en meer naast bloesem toe. Soms kijken zij net als wij elkaar opgewekt aan, ja spiegelen en deinen dan dansend om dit bestaan.…

Getroffen herfst

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 603
Nu al bloesems bloeit is het jong spring in het veld één met beleving om de jeugd af te schudden nu kleur in het veld schittert. Met haar kroost omringt volwassener in de herfst keert herinnering als dauw aan de waterplant wat zij liefst links laat liggen.…

Levenswiel ?

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 364
Ik zag je gestalte bij de levensbron, duizendschoon in een oceaan, het haar vol bloesem, wild en ongetemd als de hoop, die we hebben gedronken om te willen zijn, vaak te ongeremd, gedoopt in een diffuus licht waar onze schaduw in verdrinkt, om het loflied van de toekomst in te verpakken steeds tot een verrassing op te maken en je de…
Pama6 december 2019Lees meer >

Chopin

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 487
zij is ten prooi gevallen aan wisselvalligheid van de maatschappij in een systeem dat knelt als een te krappe schoen aan haar voeten de minnares van boeken en muziek opgejaagd moet zij van de ene boom naar de andere reizen tussen vogels van allerlei pluimage eten de spijzen die haar vreemd zijn en niet doen verrijzen tussen bloesem en…

In ‘t nachtelijk uur

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 498
Nog niet geheel bekomen van wat de dag mij bracht drijft mijn pijnen en tranen mij naar ‘t venster in ‘t nachtelijk uur de stilte, de ruimte, de treurige maan rondom bloesem bomen een haan op de kerktoren als teken van onvolmaaktheid en saamhorigheid het lijden en verdriet van de ander in ‘t menselijk bestaan en toch bij…

In de tuin

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 445
gloed Of hoor je soms zachte stem die je altijd Begeleidt in de wind die je bemint Die voortdurend, vaak ongewild je diepste tonen vervoert maar uit onmacht niet de verlossende uitweg vindt het is zeker geen weerwil het is immers die loodzware as dat kleeft aan schrale wortels die werden bijgeknipt, te pas en te onpas en dat ook bloesems…