712 resultaten.
Horizon
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
821 Als het licht is ligt zij daar
aan de einder is het dat ik haar ontwaar
telkens op haar vaste plek
op gepaste afstand
van mij neergezet
als een regenboog onbereikbaar
onbestaanbaar
het maakt niet uit
hoe dichtbij je komt
ze schuift altijd vooruit
en maakt dat verlangen
nooit verstomt
Hoe ver durf je te kijken
hoe hoog durf je te staan…
de zwarte dialogen II
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
854 samenzijn tegen het dijklichaam
onze dialogen rafelden poëzie en kunst
uit elkaar, een moment van rust sliep
in jouw armen, je lippen spraken loos
konden we maar regels uit elkaar schrijven
ik bewonderde je hemelse lach, zo fragiel
als je, tegenover mij, gebarend over het
witte licht praatte en het zwarte paard in
teugels gehesen, de einder…
IK HEB DE LIEFDE LIEF
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
841 Azraël, o Azraël
Uw aangezicht de windstreken gelijk
Uw vleugelslag verduizendvoudigd
doorheen de einders zo geijkt
Neem mij zacht op van ’t aards besef
opdat het loze tasten
naar handen in voorgoed vaarwel
te gane tijd slechts lengen wil,
in vleug’len ingebed
Mijn tranen reiken naar de wind
waar heimwee zich laat leiden
langs…
zomer op het land
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
524 vorm gebleven zweven
zeepwolken in de diepe hemel
zee is een natte jurk opgeschort schuim
verlangende schrijvers van eenregelige confetti
bewegen papieren naar de kustlijn
een onbesproken lief raadsel sluimert
als een zeef van vergeten
golven bidden witte slingers
de zee is een zoutwater bak
het schip een blauw plaatje
aan de einder…
SPIJTIG MEILIED
poëzie
4.0 met 2 stemmen
903 En wij ontgoochelden, weer heengesmakt,
Verloren en verschrompeld en vergeten,
Als landverhuizers met hun woon' bepakt,
Zitten wij neer en gaan de einder meten.
En houden d'adem in en zien weer uit
Naar verten,her en der, of mocht uitkomen
Uit ietwat land, het orgelende stromen,
Onmetelijk, dat dreunende geluid!…
Arcanum XIII De Dood
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
688 de zon kleurt de einder rood
.in het teken van de roos
op een maagdelijk witte merrie
rijdt de dood,
die nooit gehaast is,
gezapig door het landschap
zwart geharnast en ongenaakbaar
gekroond
met de witte kroon van Osiris
die heerst over de onderwereld
rondom hem dansen geraamten
obligaat hun knekeldans
de zeis hakt knopen door
en…
Van tak tot tak onder mijn groen bladerdak
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 Te willen
weten wat zich ginder aan de einder
bevindt. Te moeten erkennen dat ik op
zo vele vragen het antwoord niet vind;
mij bewust dat ik mij overvraag.
Ik klim omhoog. Ik klim omlaag.
Ik klim van tak tot tak.
Even transformeer ik mij tot
een ander wezen. En koester ik
een andere 'ik'onder mijn hersendak.…
de overstap
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
686 durven wagen
naar het onbekende
de overgang
naar de overkant
leer jij ons
kent geen juist moment
is geen afscheid ook
een overstap is het
naar de oneindige reis
van jou horen en zien
naar jou kijken en luisteren
van het hoofd naar het hart
het is een startpunt slechts
waar jou het pad van leven
ons zichtveld voorbij
voorbij de einder…
Lieve Mama
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
810 teugen
en stapte nog altijd op de fiets
tot het lijf dit niet meer toeliet
nam je er met moeite afscheid van
als voetballiefhebster keek je
graag naar een goede wedstrijd
luisteren was niet altijd jouw sterkste punt
toch was je een echt mensenmens
moedig heb jij jouw ziekte gedragen
tot je zelf het besluit nam
om over te gaan naar de einder…
Universele Sterkte.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
605 Azuurblauwe torenhoge einders lonken en wenken, schenken onvoorwaardelijk mild, zachtjes lief hebbend immer
Oneindig weids veel belovend breedspectrum universum respecteert grandioos de grootse minus
Wat je voor de minste van de mijnen deed, deed je om Mij, me steeds dankend indachtig, gigantische Liefde compleet
Elk levend ademend wezen, uniek ook…
De Avonturen van Oek; De verlossende woorden
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
420 Met gezouten ogen starend
naar een dor en wee land
waar de einder verder reikt
dan de tocht terug over zee.
Of is dit schrikbeeld de illusie,
en staan velen in volle inclusie
onder die enkele zon te ruziën
wie het eten en drinken geven
mag?…
Night and Day
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
274 Des nachts rust onvolmaaktheid in de dingen
silhouetten, schaduwen en schimmen
contouren vaag herkenbaar aan de kern
die neigen naar een einder, ongericht
voorbij aan horizon en helder licht
Maar overdag, in een kairosmoment
blindelings langs holle oude bomen
speurend in het nu van niets naar iets
scheert inzicht rakelings voor 't geestesoog…
NN
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
488 Nee
Nee
Nee we
Noemen geen
Namen
Nee
Nee
Namen
Noemen we
Niet - da's
'N citaat, ik weet het maar geen plagiaat meer - immers jij weet het
Niettemin, ik weet dat ik
Niets weet, maar lezen
N zoeken, dat weet ik ook,
da's veel te moeilijk
N veel te vervelend,
want dan moet ik
Naar Google toe - ik ben
Net thuis,
N veel…
Droomwereld
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
874 Met gedachteloze
Streken
De brandende zon kan
Mij nimmer raken,
Oppermachtig ben
Ik
Ik schaterlach om inktzwarte
Onweersluchten die mij
Niet deren
Kunnen
Niets kan mij dwingen
Wanneer ik de
Keuzes niet
Maak
Het crescendo onderga ik
Gelukzalig, ik voorzag
Zijn onvermijdbare
Komst
Bliksem doorklieft van razernij
De aan de
Einder…
Drenthe
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
709 Blonde kuiven van volwassen pluimen
grassen boven zomerheide, golvend
naar het einder. Een aflopend vergezicht
welk zich verliest in een paarsblauwe waas...
Contouren, impressies van een indruk van
bossen of wolken,onduidelijk wat het oog
zou moeten zien. Zomergevoel....…
Kerkhof te Carmona
poëzie
4.2 met 4 stemmen
2.280 een jongen heeft mij er binnengeleid;
eerst rende hij naast mij en voor mij uit
als een jonge hond in de voorjaarszon,
tot ver buiten de poort,
waar de heuvelrug als een havenhoofd
plotseling afbreekt,
een brug van basalt,
hoog boven het andalusische land
dat golft als een zee, tot de einder beplant
met pril wintergraan. -
toen zijn…
Landelijke liefde II
poëzie
2.3 met 6 stemmen
993 Ik zal het geluk maar liever zoeken
Achter de einder, in de verte, in den blinde.…
Het Noorden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
614 Met toegeknepen ogen tasten ze de einder af,
hun schaarse woorden, kortaf en dof,
klinken als duister gemompel,
onbekend met het doen alsof
is hun spraak direct, als die van markt en kroeg.…
De inhoud van water
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
1.153 als ze kan zijn
loopt ze op het porselein
met zichzelf en niemand
het koude water gutst
kust haar rechterhand
waarna ze de knop
omdraait en de vloed
haar borsten en andere
lijnen overstroomt
samenvloeiend
in zachte details
spreidend over benen
haar kuiten strelend
en de angst der dagen
meeslepend in
een metalen putje aan
de einder…
Winters strandgenoegen.
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
962 een plasticbekertje op de golven
soms lijkt het onder de watermassa te worden bedolven
maar na enkele seconden ontwaar ik weer de opverende boeg
ik blijf even staan: zeewater slaat nu zelfs tegen mijn benen
koude trekt nu van onder naar boven door mijn lijf
heb vrijwel geen gevoel meer in voeten noch tenen
maar die woelige zee en de grauwe einder…
ONDERWEG
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
523 verder langs die blanke slingerweg
tot bovenaan een helling
je ziet neer op een zachte glooiing
beneden ligt een dicht bos
zijn boomkruinen deinen fluisterend
tegen elkaar aan
geheimzinnig lied van de toekomst
danst binnen lover en naalden
tussen de toppen zweven
schimmige vragen rond
menselijke zoekersogen
treffen achter dit woud
de einder…
dageraad
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
543 weer binnen en rolt de aarde voor haar gelaat
pronkerig met buit haar gezicht met gouden platen beslagen
zwaar beladen schudt ze de dauw uit de bomen
de druppels vallen plenzend op de opgetrokken dijen
van de bloemen hun rokken vallen druipend open
een deining van kleuren valt in de lucht en spreidt zich
trillend lossen de strikken om de einder…
Gelukt!
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
533 Ik weet je graf niet meer
dat achteraf
maar daar ben je ook niet
Overal voel ik je vandaag
vooral op het uitzichtspunt
tot aan de einder
En wat op de zak stond:
Lovely bag is looking
For attracktive bin…
SPRANKJE
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
434 vandaag morgen echt waar ooit een keer
je fluistert heb nog even geduld
nee nee echt waar jou treft geen schuld
gebeurtenissen kiezen soms als
vallende sterren hun eigen baan
en jij hebt je uiterste best gedaan
in het voorkomen blijf koesteren je dromen
mijn ‘Sprankje’ mijn licht jij die
de duisternis doorboort en waardoor
er toch aan de einder…
Wappietrots
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
456 Uit héél Nederland kwamen ze
Karren met geluid en rap
Die 'k steeds voorbij
In elke straat, aan elke gracht een juichen
om samen en om sterk
Tot aan de einder geel de paraplu's
rode ballonnen, harten, vlaggen
kartonnen waarop kreten
oma's voor kinderen opkomend
jongeren en ouderen met borden
Dunnen, dikken bleven straten vullen, waaraan…
Maar in Vlaanderen
poëzie
3.4 met 10 stemmen
3.753 De masten die des zomers van de verre einders naderen
En aan wier toppen kleurige wimpels waaien,
Zij trilden minder als het kloppen in mijn aderen,
Een brand, die voor de strijd of voor mijn lot weer op wil laaien.…
De buitenste duisternis
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
449 Als Holle Bolle Gijs
buik met bloed willen vullen
terwijl wij toch gemiddeld
per persoon 5 liter hebben
lijkt elke steek wel hel
In tijd komt elke mi-
nuut hier verder achter de
einder
Hier in deze tijd is er geen tijd meer
slechts gevangen in een iets dat niet deert
Dat iets
wordt doorgaans opgevuld
behalve de tijd
die om welke…
Hof van Eden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
542 Wolken vlinders vliegend zonder enig gerucht
boven een bloeiend heideveld dat glooiend wegliep
tot waar ik het bij het mistig einder verloor.
En boven mij ergens heel hoog in de lucht
een eenzame vogel die mij riep,
zwak hoorbaar klonk zijn kreet tot mij door.…
Avond mijmering
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
512 Achter het einder sterft de zon
in oranjerode vlammen
en veegt met duister, langzaam de hemel leeg.
Een zwakke bries voelt weldadig koel,
bomen bewegen traag hun takken
alsof ze mij zachtjes wenken.
Spreeuwen zoeken een plaats voor de nacht,
in zwermen in een strak verband
tussen de bomen door vliegend zwenken.…
herinnering die toekomst laant
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
686 mensen
kroont tot bevel van leven
waarin alles verrukt
van laag in de velden
tot hoog in de bergen
onderwijl tot ver in de zomer
het leven van een kleurrijke herfst
de schatten verlokkend belooft
als zilver blinkend
zich de bladeren kleuren
verandert het lot van dwaling
de loop van de stroom
nestelt zich menselijk verval
in het einder…