27289 resultaten.
In kristallen duikeling
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
592 je danst
op wind
speels en dartel
als een kind
wit onschuldig
is de vrijheid
die je huldigt in
kristallen duikeling
toch ontsnap jij
niet aan dalen gaat
de aarde halen om te
smelten in haar warme schoot…
Vrijheid
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
578 Ik was vrij
Van al mijn zorgen
Ik liet ze varen
Met de wind
Ik was vrij
Maar ook zo kwetsbaar
zoals de onschuld
Van een kind
Ik was vrij
Maar veel te vrij
Ik liet de aarde
Onder mijn voeten gaan
Nu ben ik geketend
Aan mijn vrijheid
En bevrijd
Van mijn bestaan…
wegen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 zacht
als een deken van alpacawol
regen
die de aarde voedt
de weg
vindt
naar de wortels
van het gras
en paden baant
voor
zon
die zoekt
en vindt
(schijnbaar broos in de wind)
de eerste bosanemoon…
dartelen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
526 uit een bladknop spartelen
een leven lang
hangen aan één enkele boom
en bij zon en wind en regen
of in avondlijke stilte
van andere bomen dromen
tot de herfststormen komen
en dan
bevrijd
naar de aarde dartelen…
Eindeloos van je houden
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.351 De zon daalt
En kleurt rood
In de verte raakt
hij bijna het water
ons bootje dobbert
langzaam voort
stil en ongestoord
vormen we rimpels
in het water
langzaam roeiend
het land steeds verder
wind beweegt je haar
je speelt met water
in een lieflijk gebaar
je gebruinde huid
steek af tegen het wit
van de boot
samen roeiend
de einder…
Consciëntieplein
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
931 Het water ligt zo stil tussen de wallenkanten
de hoge boom, die met zijn kruin de sterren raakt
-de onderkant van het talud beslaand
met imposante stam in zwarte aarde-
begroet ik als een goede vriend
hij is er altijd, vast en zeker
en elke dag en nacht weer anders
nu kijkt hij peinzend naar de verte
een wachter op een aarden wal
bejaard…
Lente
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
697 Water opgestuwd door wind!
Vandaag schijnt de zon.
En met haar warme stralen
is er een poging gaande
om de aarde te bevrijden
van veel te koude waarden.
Ach, ik mijmer maar wat rond.
Maar zie in mijn eigen leven
soms alleen maar ijs, sneeuw en regen.
Ik kan het niet echt controleren
de seizoenen in mijn hart.…
ballonvaart
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
555 in azuurblauwe lucht
drijven wolken, zacht als wol
een vlam blaast warmte
in het bollende doek
een mand vol mensen
zweeft langzaam omhoog
hoog genoeg
voor een blik die alles overziet
laag genoeg
om de aarde nog te voelen
de mensen nog te groeten
stilte heerst boven
drukte daar beneden
we varen op adem van de wind
als veertjes zo licht…
'Paradise regained'
poëzie
3.9 met 38 stemmen
8.774 zwervende tussen fonteinen van licht
en langs de stralende pleinen van 't water
voer ik een blonde vrouw aan mijn zij,
die zorgloos zingt langs het eeuwige water
een held're, verruk'lijk-meeslepende wijs:
'het schip van de wind ligt gereed voor de reis,
de zon en de maan zijn sneeuwwitte rozen,
de morgen en nacht twee blauwe matrozen…
Als het koud wordt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Er zitten korstjes op het water
De vorst heerst, verstold
De hemel vond tijd om de bodem te witten
Wind krabt verbeten zijn windwakken open
Waar het water in kabbelt als edel blauw bloed
De zomer is afgelegd, het jonge leven gedood
Kuit werd tot vis, het dons is verveerd
Nu wachten op ooit, nieuwe nesten verwaren
Zelfs de neerslag te moe…
de Bloem
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
788 mijn liefde is een bloem
constant evoluerend die
bloeit
voor u
zult u mij water geven?
ziet u mij op de vensterbank
van de minuscule witte kamer staan
waar zij u hebben aangebracht ? -
mijn bladeren in de wind zwaaien
voor u
en fluisteren:
ik houd van u...…
De harp zingt
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
735 De wind strelen, bespelen
voorbij de bloesem
draag ik een regenboog.
Over het water dansen zij
als elfjes, rimpelklankjes
gekleurde tonen tot aan de horizon.
De melodie trilt door mijn klankkast
verleidt de snaren tot verfijnde poëzie.…
Gedicht in de branding
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
544 Hier sta ik in de branding
lees de woorden van mijn vel
Wacht op de grote verzanding
voel mij zwabberend in tel
Wind blaast mij heen en weer
water knabbelt aan mijn voet
Hier is thuis, voel ik mij goed…
Hondenweer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 De wind heeft haast
en raast over het land
de regen stort en valt
met bakken uit de hemel
Een kat springt op en duikt weg
ik hoor een klaaglijk miauw
katten haten water
maar zijn gek op kabeljauw.…
Woeste zee
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
189 Golven kletsen tegen rotsen,
schuim schuift over het strand,
en wind trekt strepen in het water.
Meeuwen schreeuwen om wat spijs,
schepen wiegen heen en weer
en de horizon ... blijft eeuwig grijs.…
requiem
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
795 kv 626
uit de donkere aarde
klatert helder water
sinds eeuwen is leven
op deze plek
stemmige gewelven
reiken hoog
hier klinkt muziek
uit goddelijke bron
die nooit opdroogt
en blijft ontroeren…
Wilgen...
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
608 Ze staan
-onverstoorbaar-
aan de waterkant
de wilgen
ze houden van land
en water
Buigen zich
zover voorover
dat ze zich niet
meer strekken kunnen
Hun tengere voeten
klauwen
in modder, aarde
herkennen de waarde
van
het taai houvast
hun twijgen
verwijzen naar:
later.…
Gedoofd vuur
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
722 in liefde wil ik nog geloven
al mijn hoop zit binnen
brandend als een moeizaam vuur
dat door sterke winden lijkt te doven
verheerlijkt in alleen herinnering
wordt het als het aardse goed
te bang in een ondeelbaar hart
gehuld in een wolk van schemering
zolang de wind niet gaat liggen
speelt het duister in mijn hoofd
totdat het…
De vijfde zomerdag
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
713 Ik baar
Ik baar zoute meren
En kijk hoe het gras opgaat
In krommend riet dat op maat
Zwaait naar zwanenveren
De rimpelende boom buigt en kraakt
Knielt zijn takken het water in
Eeuwig drinkend, alleen zijn kin
Het water dat de bladeren maakt…
Tranen
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
583 De tranen in mijn hart zijn opgedroogd
De wind nam de verhalen mee
En soms dan komt een kleine bries
En brengt ze weer terug
De diepe onbeweeglijkheid
Waarin ik woon en ben
Laat golven golven daar omhoog
Terwijl de diepte stilte blijft
Het stille diepe water
daar ben ik van gemaakt
Het is hetzelfde water
als traan en golf en golf en…
Vastendag
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
869 Vandaag zeg ik niets
schrijf wat in het zand
laat de woorden verwaaien
wind blijft als water, als stof
Voor zonsopgang eten
tot zonsondergang vasten
op water, lucht en licht
daarna vruchten en volle rijst
Een lied waar de maag van zingt
de rondheid van verder gaan
wachten totdat de slaap
alle gaten en kieren vult…
terug
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.812 aan de rand van mijn wereld
hangen witte vogels krijsend in de wind
hun schaduwen ijlen
over het wit van de bruisende zee
op het strand is rillend schuim
achtergelaten door de golven
op hun terugweg naar de eeuwigheid
alleen in de altijddurende deining
het fluiten van de ijskoude wind
het bulderen van het water
straks ben ik weer…
Storm nummer twee.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
569 Een waar golfslagbad in de singel, voor ons huis,
witte koppen, ze horen er niet thuis
Normaal zie je die geweldige golven op groot water
maar nu hier, verstomd het gesnater!
Het gebulder van de wind, is wat ik nog het impossantste vind
toch vreemd dat geloei dat lawaai van de gewoonlijk
vriendelijke wind.…
Koeiersdjak en krijgslied
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
2 Zuivere schaduw aan het water
Als wij, aan de kant van ’t stille water,
half gedoken tusschen omgebogen staven,
in een koele schaduw rusten,
heffen koeien tongen naar de malse bronnen.…
watermuziek
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
393 het water is muziek
het schuilt onder de rimpeling van rietbundels
een golvende maat van strijkers
aangezet voor een bijeenkomst
van genodigde gasten met koetsen
tuimelen zilveren beslagen hoefnagels
tollen wielspaken een lichte melodie
op een wijd blad geschreven
waar regels elkaar naspelen
op de rug van het water gaat
een vliesdun tokkelen…
Stille wateren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
229 Mij trokken stille wateren heel diep
De oppervlakte niet bereid te
breken
Hoe prangend er ook door mij werd gekeken
Het steeg totdat het bijna overliep
Ver in mijn hoofd was dat er iemand riep
Wat is er jongen blijf niet langer steken
In wat intuïtief al is geweken
Breek met je godvergeten horlepiep
Het water brak mijn beeld verdween…
AQUA
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
350 Jou eren wil ik H₂0
Je zit bij iedereen vanbinnen
Ik wil een lofdicht nu beginnen
Je prijzen om je status quo
Je bent onmisbaar sowieso
We kunnen door rivieren waden
Of zwemmen, duiken, pootje baden
Ja dwepers zijn er legio
Je komst op aarde die ging zo
Planetoïden en kometen
Gevuld met ijs zoals we weten
Die brachten jou; wat een cadeau…
De bleke jongeling
poëzie
3.9 met 14 stemmen
8.415 't Avondt. Aan de westertrans
Zinkt, in goud gehuld en glans,
Statig 't zonnelicht ter neer
In de schoot van 't wieglend meer,
Dat, als bloosde 't van verlangen,
Om het in zijn bed te ontvangen,
Inkarnaat* voelt gloeien op zijn wangen.
't Avondt. Door het heidekruid
Suist als aeoolsharpgeluid*
't Windeke en kust zo zacht
Al de bloempjes…
Wie weet zwijgt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
514 Wind verjaagt de mist.…
Groet aan de tegenwind
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
642 Zijn oortjes
& de tegenwind
zijn oude bekenden
Dansen dartel
om elkaar
de tango van de tegenwind
De wind brengt
de oortjes
in een handkus
naar zich toe
Zijn oortjes
wapperen opwaarts
liggen soepel golvend
op de wind
op de wind
En brengen olijk
Een hooggeheven groet
Aan hun aloude makker
de tegenwind…