1075 resultaten.
En de zee was niet meer
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
643 De houten zee schep ik in blikken emmers
drenkelingen worden eruit gezeefd
sloepen en boeien werp ik terug
op de door eb schoongespoelde bodem
een zwoele bries blaast de kleuren droog
dolle meeuwen storten zich
op een zeekaart zonder water
duinen en dijken kijken werkloos toe
in het stuifzand dolen de schippers
er valt vers licht op eeuwenoude…
Eeuwig moment
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
589 zodra mijn vingertoppen
de witzwarte ladder beroeren
neemt iets mij bij de hand
ik kan dan zo maar niet stoppen
een verlangen laat zich vervoeren
onaantastbaar voor het verstand
de ogen sluiten zich als vanzelf
en mijn omgeving laat ik achter
ik ga onderweg, weet niet waartoe,
naar ergens waar ik klanken delf,
de bodem is er zachter terwijl…
Drenkeling
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
596 Leven
Op het randje
Of zelfs daar overheen
Ik was het gewoon
Zo aan gewend
Als een tweede natuur
Op den duur
Niets anders
Zo gekend
Om hulp vragen
Is zo moeilijk
Dat doe je
Niet zo snel
Niet dat ik niet durf
Er blijft een drempel
Je hebt je trots
En ook zelfrespect
Dat wel
Zo heb ik
Heel wat meegemaakt
Kopje onder
Naar de bodem…
Ik heb niets van het leven begrepen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 die slaan het leven gewoon over
voor een eeuwig leven na hun dood
mijn persoonlijke unieke innige ik
zegt wat een flauwe kul er is niets
wellicht kan je iets of wat of dat
van je verborgen verleden lichten
in een bed- bed-over-groot-moeder/vader
die veel genetische overeenkomsten deelt
maar mijn eigen gezonken levensschip
zal op de bodem…
Edelsteent zon
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
378 graag dromen
langs je ogen je
zien komen in een
onverwachte stap
de kleine schrik
later toch het handje
voor lief evenwicht
je edelsteent zon
uit gebroken licht
regent lente met
geloken ogen
oogst de rijpheid
van de nog lang
warme zomer
jij bent meer dan
het extra jaargetijde
waarmee corona
ons dacht te verblijden
in tot op de bodem…
Appels in de mist
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
483 Leg aan bij de boomgaard
waad door zacht gras
en goudgele appels
naar de vijver middenin
dampend in de avond
Betreed het ronde bekken
glijd het warme water in
en zwem over de bodem
van je oerappelwijze weten
naar de trappen van de toren
Lees vanaf de omloop de wind, de wel
de stroom van de tijd, hun rimpelingen
hun dieptes en de nevelschimmen…
De wolf ontbrak
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
377 ik droomde onder
ruizelend blad dat
de warmte van de
zomer nog een prettig
soelaas gaf
luisterde naar
de seizoenmuziek
die uit een eeuwig
repertoire
was opgediept
daar tussendoor
ploften de bellen
uit het pikzwarte ven
hun methaan uit de
giftig rottende bodem
ik zag de ogen
goedgemutst tussen
het hoge gras en
laag struikgewas…
Getijde van de leegte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
171 Geen flikkerend licht dat de bodem raakt.
In het heldere water gaat de ruis verloren,
terwijl de stilte de verbinding maakt.
De stroom keert om, de nacht ademt in.
Geen bereik is hier het grootste goed.
Het water herinnert jouw eigen begin,
jij bent de bedding, de eb en de vloed.…
Ik laat jouw beeld......
hartenkreet
4.3 met 21 stemmen
2.056 Ik laat jouw beeld hier verdrinken
Jij hebt me zoveel verdriet gedaan
Mijn gevoelens schenk ik aan de bodem
En zal zonder jou verder gaan………..…
Verhoudingen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.057 Nieuw IMF-perspectief is tijger
van papier op lege bodem van bestaan.…
Zelfbeklag
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.319 een koevoet als het moet
Draag haar naar de grote markt
Til haar op de hoogste sokkel
Waar de helden van de Gulden Sporenslag tronen
Meer en meer krimp ik in een huls
Dolend van deemoed
Vind ik de vijver in het park
Buig over de spiegel
Die rimpelt rond de dobberende eend
En herken daarin iets om van te gruwen
Een galsteen die naar de bodem…
DE SPOORBRUG
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
886 De machinist kijkt over de hoge brug
ziet schepen, zwemmers en zonaanbidders
we praten over dingen die hier gebeurden
de jongen in de potkachel op de bodem
en de mooie spionne hier vermoord gevonden.…
wonen voor een autist
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
2.745 Ik loop daar op de bodem,
wel een paar duizend keer.
Ik woon op de aarde,
ik woon op de maan.
Ik krijg daar een huisdier,
een sneeuwwitte zwaan.…
De natuur eender
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
664 het moment
haar eeuwigheid viert
Wind en water
waar de zee in het gruis van machtige bergen woelt
De berg overwint de berg
wanneer het puin zich met de pieken voedt
Het massief breekt, altijd
tot grind in stilte vermalen
waar het zijn graf dolf aan de voet en
zijn eeuwigheid vierend
faalt in het moment
Wind en water
de verstoven bodem…
geef mij de vier
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
1.216 zie mij
op jouw eigen altaar
bleek wachtend
op scherpe punten
slacht mij af
met je kwade lust
laat mij de bodem zien
schroom niet te stunten
mij te doen vallen
tot onder de top tien
stroop mijn vel
na dit gedicht
ik ben eerlijk
zie mijzelf als
lichtgewicht
slechts massaal gebrul
wil ik horen
schreeuwende koren
die mij zonder…
Ongeschonden, geschonden,
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
554 Hoe vaak zal ik sterven
aan een dodelijke blik
als ik de bodem raak
van een glas wijn en
de smaak veranderd
in troebele azijn?
Hoe sterk zal ik zijn om
te geven, in de doolhoven
van elliptische wanen
die op elkaar lijken,
metaforen van
bergenhoge kloven,
niet overbrugbaar blijken?…
Zomergroetsels van de prairie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
829 Het is juni en de prairie
krijgt een uitgeschoten baard
Schapen schoppen in zijn rimpels scheppen
hier en daar een plukje kaal
zoals een herder zonder vee
Schept en onderschept een stille mars
naar en tot op de bodem van het
slinksslingerende meanderriet
als een kruisvaarder naar een
leeggeroofd Jeruzalem
Hij wacht en verwacht wolkenlang…
steen in een vijver
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
1.561 steen in een vijver of liever in een beek
splijt water dat wijken moet kansloos als
het is tegen zware materie en harde kracht
de harde kracht die zoveel sterker is
dan het broze klare water dan de spiegel van
het leven waaronder en waarboven het
ritselt en wemelt en buitelt van beweging
van liefde van eten en gegeten worden
op de bodem…
Weer noodweer
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
487 De bodem was bezaaid met zeebanket,
daar op de dorre grond een zee van vissen
helaas hun levenswater moesten missen.
Er werden haringtenten opgezet.
Kampeerders kregen later natte dromen
en zijn door overstroming omgekomen.…
Het verlangen naar een blauwere hemel
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
987 van vogels
rond kalende bomen die
hun takken in ijl luchtruim
wortelen zonder houvast
De naam die in de verweerde
bast gekerfd staat is slechts nog
een adem die over mijn lippen struikelt
Het is de natuurgetrouwe geest
die in een moment van verwarring verdronk
in een zondvloed van een bloedrode oceaan
Mijn laatste troost is
de bodem…
Krakende oevers
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 Op de krakende oevers
tast ik af, wandel ik mijn weg
Ik kan altijd kiezen
zo denk ik
Maar zowel het land als het midden van de rivier lijken ver
Als ik me onderdompel krassen de randen in mijn aders
Mijn bloedstroom zakt als zacht wolkje naar de bodem
“Loop weg”
zo denk ik
Maar de vaste grond is leeg
afgestorven of in de pels
van…
Kom, gooi het rep en roer om
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
492 We leven in een sneltreinvaart
In de boot ervaring van golfslagen
Ontslagen tot oppervlakkig meer
Water wordt slechts gevoeld
In een natuurlijk tranendal
Verdriet oogst in vruchtbare grond
Een geweldige bodem potentie
De drainage is tijdelijk aangesloten
Op de stroming vanuit de goot
De één na de andere plant het kruid
Schiet…
Maxima
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
786 De Argentijnse blues kan onze walz verscheuren
De Tango komt eraan, onverwijld in mooie kleuren
De nieuwe koningin danst Malando met een traan
Maxima is haar naam
De passie is terug op vaderlandse bodem
De nieuwe trend is tango, die is nu in de mode
Maxima, zij lacht en danst en kijkt soms wat verloren
Maxima is haar naam
Tango is the blues…
Golvenlief
hartenkreet
3.8 met 24 stemmen
1.140 Stille wateren golven tegen het zand
ik staar over de rimpels, zongeglanst
trachtend je gezicht te ontdekken
in de rollende baren op het strand
…laten lijnen van schuim de contouren
achter van vergeten en verlaten gedachten
over de kracht van liefde verzonken
als een oud fregat op de bodem van mijn hart.…
NOVEMBER
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
639 Er vliegen meeuwen onder stilstaand water
En richting bodem wuift verdonkerd riet
Het is de maand november die dit biedt
Een koppel ganzen vinkt vóór het geklater
De herfst af in een zwaarbewolkt theater
Van regengrijs met buien in het verschiet
Het blad knispert sinds het de boom verliet
Mijn ziel bewaart het tafereel tot later
Wanneer…
maelstroom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
470 de bodem van de rivier
is bezaaid met lijken
de aarde waarop ik loop
is bezaaid met lijken
de lucht zwevend boven mij
is bezaaid met lijken
beklemd hart
zeer
ademhaling stokt
hallucinant
het verleden,
mijn verleden
komt met mach 9 dichterbij
voorbij, haalt mij in
blaast mij omver
vermorzeld mij
schept een toekomst
die niet de mijne…
goocheltruc
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
658 het enige ritueel dat de kamer kent
is er niet meer, hoe hard ik ook
met mijn mouw schud
een betraande zakdoek
maakt elk woord overbodig:
de duif is dood
kaarten voorspellen
nuchterheid, het teken is het lege glas
zonder dubbele bodem
kan ik niet verdwijnen
de asbak geeft geen gehoor
aan het rookgordijn; die illusie brandt
zichzelf…
De aarde is geen paradijs
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
704 Een prachtig rond gevalletje
dat, op haar eindeloze reis
door ons zó vol heelalletje,
mijn, oh zo onbeduidend leven
glans en houvast weet te geven,
door er iedere nieuwe morgen
weer te zijn, ervoor te zorgen
dat mijn voeten bodem voelen
op hun route van die dag.…
Witte regenbogen?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
444 De bodem is nog niet bereikt
omdat ik de toekomst niet overzie,
eindeloze put van medelijden, wat
ik niet bedoel, gedempt, gestut en
gevoed door lief en leed, de jaren
liggen grijpbaar in een open schaal,
de bron waarin ik de kwetsbare
verlangens koel, waaruit ik ademhaal
en samen met het licht en
schaduw het leven deel.…
Aan het zicht onttrokken
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
503 In de bodem van mijn bestaan, ben Jij de grond die mij draagt.
Aan het zicht onttrokken, door de opwaartse blik.
Groen als gras ben ik.
Zo aan het begin van het begin.
De diepte kan ik niet zien.
Jij die mij weet te ont-roeren.
Jij die je aan mij ont-hult.
Ik koester Jou.
Jij bent het beste in mij.…