Alle inzendingen over dringende tijd

21931 resultaten.

Sorteren op:

Universum

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 539
In tijd is ons leven een fractie van iets dat wij niet echt kennen, want tijd in tijd is ooit gegeven aan mensen die omfloerst door emotie verzwakt in tijd, los van tijd aan ons voorzien, een hel doorgaans fel moeten bestrijden In tijd is de hemel hier oneindig ver vandaan als boven het gewelf sowieso al iets bestaat Wie danst met de…

't Is lang geleden (1)

poëzie
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.667
'T is lang geleden; 'k was nog maar een kind. Toen dacht ik: Als ik maak, dat ik nooit meer Ondeugend ben, en dat 'k op school goed leer, Dan word ik vast 'een kind, van God bemind'. En - dacht ik - als ik dood ga, nou, dan vind Ik in de lucht bij onze Lieve Heer De mensen, waar 'k van hou, allemaal weer, Mijn vader en mijn moeder en…

Vadertje Tijd

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 548
Ooit, in een tijdloos verleden geboren, Door iets of iemand nauwkeurig bedacht, Of gecreëerd door een nog hogere macht, Nooit hebt U iets van Uw precisie verloren. U plaatst ons passend in Uw eeuwig bestaan. U bepaalt de uren, geen seconde te koop, Hoe groot ook de wens om U te manipuleren, te rekken, te verdoen of te een lesje te leren…
Günter Schulz10 september 2016Lees meer >

Doopceel

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 529
Een dobberende ziel ben ik geheel Losgeweekt van het impertinente Vlegelige jagen op een lustpriëel In het seizoen der doldrieste lente Door het beleg van de verstreken tijd Met winter's intrede vergeleken Lijkt mijn missie voorgoed te verbleken Raak ik mijn lokken aan de jonkheid kwijt Of ik het spel nu wel of niet meespeel En de talenten…

[ We doen dit, doen dat ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 473
We doen dit, doen dat, zoals het uitkomt, en zo -- kost alles meer tijd.…
Zywa6 oktober 2024Lees meer >

Wiegzang en de dood

netgedicht
3.1 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.254
een overgave aan verre verten de opvlucht van ganzen alleen zij weten waar ze gaan in het vroege licht de tijd kruipt voort over het barre land om in oeverloze leegte te verstuiven in de wind het uit donker geboren lied van het koude hart diep verborgen in een winterjas een engelenstem zweeft aan zijden draden tussen zomerwind…
J.Bakx23 oktober 2024Lees meer >

De tijd die vliegt

netgedicht
2.5 met 22 stemmen aantal keer bekeken 533
Tijd vliegt zonder rust de klok tikt, maar mijn adem vindt zijn eigen ritme Tijd stroomt als een rivier die onvermoeid haar weg zoekt, snel voortgedreven door de drukte die elke dag in zich draagt, en terwijl de uren zich aaneenrijgen, blijft het een eeuwig zoeken naar momenten van rust, die zich telkens weer uit de vingers glijden.…
CB23 januari 2025Lees meer >

TOREN

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 583
op haar kantelen de contouren van een kraai onder haar honderd verstomde monden hun woorden spreken als schaduwen de zwarte vogel vliegt op doet wat altijd werd gedaan verdwijnt in de kantlijn van de tijd…
BKNWRM31 januari 2025Lees meer >

belaagd

netgedicht
2.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 541
we waren vele fonkelnieuwe lentes en zoete vuren verder het licht bereikte zijn hoogtepunt vermoeid begon het aan zijn lange weg omlaag winterse uren wrede heersers van de tijd hebben ons belaagd door het grijzend venster lieten zij ons kijken naar de dood…
J.Bakx12 juni 2025Lees meer >

Alpha

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 561
Op het laatst boekte ik een kaartje vooraan was alleen nog plek. Naast me kwam iemand Ik keek en vroeg ben jij het, H?, Hij zei: verrek! H, met wie ik lang geleden uitgewisseld en bedisseld, nu doof, vandaar dat hij ook vooraan De film ging over zoon en vader over bergen skiën, rivaliteit, rouw, trouw, eerlijkheid Hoewel,…

maar bovenal

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 471
ik die zwarte matte ogen heb het altijd donker dreigt altijd ik ken maar al te goed de oeroude koele donkere vijver de steen zacht geworpen in het stille water de rimpeling maar bovenal het vreten van de tijd…

Fotoalbum

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 346
Dagen zijn niet meer dan foto's uit 't verleden een boek vol herinneringen aan vervlogen tijd gebeurtenissen aaneen geregen goed of slecht of allebei. Hoe 't was? Ach ik weet 't niet meer de tijd gaat dikwijls zo snel. Nu blijf ik wachten wachten op een open einde maar de resterende dagen wil ik blijven plakken in mijn album.…

tevergeefs

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 385
in tijdeloze tijd vertikt de klok tevergeefs onze eeuwen traag geleefde tederheid…
KarelMaria14 september 2025Lees meer >

Eindeloze tijd

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 510
De tijd gaat eindeloos voort, Tikt soms vliegensvlug, Dan zonder progressie bijna stil. De kim daagt in nabije verte, Het eind lijkt immer ver, Lijkt soms wel bijkans inert.…

Hout en sneeuw

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 394
Het blijft onderhevig aan de tijd, of je nu aan houtwormen denkt of aan een boom. In de bijl en de beitel klinkt de aanzet tot een ommekeer onafwendbaar door. Er is al veel sneeuw gevallen, wij ontkomen net als hout niet aan de tijd maar ik weet nog hoe mijn blik op jou viel om te zien en vast te houden.…

Vergane tijd

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 253
De herinnering geeft mensen glans, menselijk contact geeft mensen spraak, spijs en drank geeft mensen kracht, het verloop van tijd brengt de dood. Het groene gras overgroeit het graf, de  regendruppels voeden het gras, de sneeuw bedekt de stille grond, de wind verwaait de herinnering.…

Een flits van zin

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 265
De klok... die tikt niet, zij verslindt. En wat ik dacht te zijn, begint te rimpelen in de stroom van het misschien Is dit de wereld? Of slechts het zien van wat ik... wat ik... wil geloven? Want als de rede dooft, wat blijft er boven? Ben ik de denker? Of het ding dat wordt gedacht? Een flits van zin... in een zee van nacht. Ik... ik ben...…

Ieder Lot weegt Door

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 235
In de nevelen van de tijd Nam ik beschavingen weg En liet zelfs geen ruimte Voor hun echo’s Koningen en generaals Die tot de verbeelding spreken En vereeuwigd in legenden Ik heb ze allemaal gekend Hun gebeenten verbleken Op plekken die ik alleen ken Ook de Cleopatra’s en Helena’s Zijn aan mij niet kunnen ontsnappen De enkeling geboren…

Komt die tijd weer terug

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 565
Komt die tijd weer terug Alles is bijna achter de rug Het moet voorbij zijn Al die problemen en pijn Na regen komt er hopelijk weer zonneschijn Komt die tijd weer terug Strijden moet je en vlug Om er iets van te maken Dan kunnen ze je nooit meer raken…

barrevoets

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 165
onvoorbereid op deze winter knarsen vernielde dromen in broze handen beschroomd licht schuift tussen haar en de wereld zij gaat niet dood niet dood aan barrevoets lopen zij sterft alleen in verloren tijd…
J.Bakx13 juli 2026Lees meer >

gaandeweg

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 154
bewust weet ik het wel gevoelsmatig is het langgeleden dat ik nieuwe woorden heb opgeschreven zeker, de tijd is een betrekkelijke meetlat en geeft ook niet altijd zelf de reden immers gevoel en verstand kennen als het ware regelmatig een eigen leven. .…

ogen dicht open dagen✔

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 26
Knijp nu je ogen dicht, mijn luie luipaard toch blijft tijd lopen De dagen gaan langs de aarde, lange horden - Een vrouw is alleen een vrouw Waarom ik de lome nachten want morgen moet je de ogen openen: 'n zeer fris blad dat beeft in morgenwind.…
karo mare4 november 2026Lees meer >

De tolk

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 602
Ik zie een kind gebogen over veel papieren die dringend moeten ingevuld; de vader wacht vol ongeduld het kind zucht een kindheid wordt hem niet gegund.…
Chatfant19 november 2015Lees meer >

Koningsdag 2016 en mijn prinsesje

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 509
Vandaag is het voor haar "Prinses Giulia Eleonora Liefje" toch een beetje Koninginnedag zoals die van Koningin Beatrix of Prinsessedag waar het ooit mee begon met Prinses Juliana Maar nu anno 2016 zal zij, mijn dochter mijn mooie prinsesje met haar stille wijsheid, eigenheid en schoonheid majesteitelijk, feliciterend, stralend naar…

vierendeel die seizoenen

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 701
of als ’n borsttatoeage van Rembrandt laten klepelen door klokslagen zo’n voorjaarsuitje spoelt verrekkeste weinig weg vereenvoudigd tot ’n kunstig streekstamppotje in onze eigen portretfabel van de dag wanend wandelend tot waggelend en swaffelend zelfs de dag die wederom begon als ‘n bedinsect eindigend onder de verbruikte lakens met zij…
R.E.N.S.25 april 2025Lees meer >

Bewaarschool

gedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.850
Soms, als ik loop door een straat, waar kalk valt uit een muur, verschijnt mij een kindergelaat en een non aan een kierende deur. En ik klem mij weer vast aan de vrouw, die mij altijd naar school toe bracht; het galmde door het gebouw, als de deur dichtviel met een slag. Daar staat - de voet op de slang - nog het blauwe Mariabeeld; voor…
Ed Hoornik25 december 2010Lees meer >

De klank van mijn oude vleugel

poëzie
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.647
De klank van mijn oude vleugel wordt zwak en schril: er is iets versleten in hem, diep van binnen. Er valt niets te herstellen, er valt niets te beginnen: tegen een doodlijk euvel kan men niets beginnen. De arme zwakke klanken zullen ijler stijgen, (waar bleef de sterke, volle klank van hun jeugd?) tot ten leste komt het verlossende zwijgen…

jaar-ge-tij-den

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 677
de crocus in bloei belooft in geur en in kleur het wordt weer lente! de zee glooit en gloeit wij zwemmen en zweven op golven van geluk... de nevel in wit bedekt het land in eenvoud het is zo mooi stil de winter trekt aan sneeuwt een strakke trui van ijs binnen is het warm.…

Hoe vredig is het sterve in de natuur

poëzie
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.478
Het blad valt af, roest op de stille aarde, vergaat en krijgt in 't vergaan nieuwe waarde: elk wezen weet zijn tijd en beidt zijn uur. En altoos is, tussen de tijd van sterven en het opkomen van een nieuw geslacht, een verbeiding, iets als een stille wacht op de anders zo drukke en volle werven.…

Over het blauwe paard

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 627
Hier staat het blauwe paard Wat kan het dier nog hopen Nadat hij bij een merrie Een blauwtje heeft gelopen. Het denkt komaan, Ik moet me fluks vermannen Zodat ik kan gaan werken Aan mijn OTTT dekkingsplannen.…
J. Quekel3 december 2013Lees meer >