21931 resultaten.
Universum
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
539 In tijd is ons leven een
fractie van iets dat wij
niet echt kennen, want tijd
in tijd is ooit gegeven
aan mensen die omfloerst
door emotie verzwakt
in tijd, los van tijd aan ons
voorzien, een hel doorgaans
fel moeten bestrijden
In tijd is de hemel hier
oneindig ver vandaan
als boven het gewelf
sowieso al iets bestaat
Wie danst met de…
't Is lang geleden (1)
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.667 'T is lang geleden; 'k was nog maar een kind.
Toen dacht ik: Als ik maak, dat ik nooit meer
Ondeugend ben, en dat 'k op school goed leer,
Dan word ik vast 'een kind, van God bemind'.
En - dacht ik - als ik dood ga, nou, dan vind
Ik in de lucht bij onze Lieve Heer
De mensen, waar 'k van hou, allemaal weer,
Mijn vader en mijn moeder en…
Vadertje Tijd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
548 Ooit, in een tijdloos verleden geboren,
Door iets of iemand nauwkeurig bedacht,
Of gecreëerd door een nog hogere macht,
Nooit hebt U iets van Uw precisie verloren.
U plaatst ons passend in Uw eeuwig bestaan.
U bepaalt de uren, geen seconde te koop,
Hoe groot ook de wens om U te manipuleren,
te rekken, te verdoen of te een lesje te leren…
Doopceel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
529 Een dobberende ziel ben ik geheel
Losgeweekt van het impertinente
Vlegelige jagen op een lustpriëel
In het seizoen der doldrieste lente
Door het beleg van de verstreken tijd
Met winter's intrede vergeleken
Lijkt mijn missie voorgoed te verbleken
Raak ik mijn lokken aan de jonkheid kwijt
Of ik het spel nu wel of niet meespeel
En de talenten…
[ We doen dit, doen dat ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
473 We doen dit, doen dat,
zoals het uitkomt, en zo --
kost alles meer tijd.…
Wiegzang en de dood
netgedicht
3.1 met 21 stemmen
1.254 een overgave aan verre verten
de opvlucht van ganzen
alleen zij weten waar ze gaan
in het vroege licht
de tijd kruipt voort over
het barre land
om in oeverloze leegte
te verstuiven in de wind
het uit donker geboren
lied van het koude hart
diep verborgen
in een winterjas
een engelenstem zweeft
aan zijden draden
tussen zomerwind…
De tijd die vliegt
netgedicht
2.5 met 22 stemmen
533 Tijd vliegt zonder rust
de klok tikt, maar mijn adem
vindt zijn eigen ritme
Tijd stroomt als een rivier die onvermoeid haar weg zoekt,
snel voortgedreven door de drukte die elke dag in zich draagt,
en terwijl de uren zich aaneenrijgen, blijft het een eeuwig zoeken
naar momenten van rust, die zich telkens weer uit de vingers glijden.…
TOREN
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
583 op haar kantelen
de contouren van
een kraai
onder haar
honderd verstomde
monden
hun woorden
spreken als
schaduwen
de zwarte vogel
vliegt op
doet wat altijd
werd gedaan
verdwijnt
in de kantlijn
van de tijd…
belaagd
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
541 we waren vele fonkelnieuwe
lentes en zoete vuren verder
het licht bereikte zijn hoogtepunt
vermoeid begon het aan zijn lange weg omlaag
winterse uren wrede heersers
van de tijd hebben ons belaagd
door het grijzend venster lieten zij
ons kijken naar de dood…
Alpha
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
561 Op het laatst boekte ik een kaartje
vooraan was alleen nog plek.
Naast me kwam iemand
Ik keek en vroeg ben jij het, H?,
Hij zei: verrek!
H, met wie ik lang geleden
uitgewisseld en bedisseld,
nu doof,
vandaar dat hij ook vooraan
De film ging over zoon
en vader
over bergen skiën, rivaliteit,
rouw, trouw, eerlijkheid
Hoewel,…
maar bovenal
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
471 ik
die zwarte matte ogen heb
het altijd donker dreigt altijd
ik ken maar al te goed
de oeroude koele donkere vijver
de steen
zacht geworpen
in het stille water
de rimpeling
maar bovenal
het vreten van de tijd…
Fotoalbum
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
346 Dagen zijn niet meer
dan foto's uit 't verleden
een boek vol herinneringen
aan vervlogen tijd
gebeurtenissen aaneen geregen
goed of slecht of allebei.
Hoe 't was?
Ach ik weet 't niet meer
de tijd gaat dikwijls zo snel.
Nu blijf ik wachten
wachten op een open einde
maar de resterende dagen
wil ik blijven plakken in mijn album.…
tevergeefs
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
385 in tijdeloze tijd
vertikt de klok
tevergeefs
onze eeuwen
traag geleefde
tederheid…
Eindeloze tijd
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
510 De tijd gaat eindeloos voort,
Tikt soms vliegensvlug,
Dan zonder progressie bijna stil.
De kim daagt in nabije verte,
Het eind lijkt immer ver,
Lijkt soms wel bijkans inert.…
Hout en sneeuw
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
394 Het blijft onderhevig
aan de tijd, of je nu aan houtwormen denkt of aan een boom.
In de bijl en de beitel klinkt de aanzet
tot een ommekeer onafwendbaar door.
Er is al veel sneeuw gevallen,
wij ontkomen net als hout niet aan de tijd
maar ik weet nog hoe mijn blik op jou viel
om te zien en vast te houden.…
Vergane tijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
253 De herinnering geeft mensen glans,
menselijk contact geeft mensen spraak,
spijs en drank geeft mensen kracht,
het verloop van tijd brengt de dood.
Het groene gras overgroeit het graf,
de regendruppels voeden het gras,
de sneeuw bedekt de stille grond,
de wind verwaait de herinnering.…
Een flits van zin
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
265 De klok... die tikt niet, zij verslindt.
En wat ik dacht te zijn, begint
te rimpelen in de stroom van het misschien
Is dit de wereld? Of slechts het zien
van wat ik... wat ik... wil geloven?
Want als de rede dooft, wat blijft er boven?
Ben ik de denker? Of het ding dat wordt gedacht?
Een flits van zin... in een zee van nacht.
Ik... ik ben...…
Ieder Lot weegt Door
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
235 In de nevelen van de tijd
Nam ik beschavingen weg
En liet zelfs geen ruimte
Voor hun echo’s
Koningen en generaals
Die tot de verbeelding spreken
En vereeuwigd in legenden
Ik heb ze allemaal gekend
Hun gebeenten verbleken
Op plekken die ik alleen ken
Ook de Cleopatra’s en Helena’s
Zijn aan mij niet kunnen ontsnappen
De enkeling geboren…
Komt die tijd weer terug
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
565 Komt die tijd weer terug
Alles is bijna achter de rug
Het moet voorbij zijn
Al die problemen en pijn
Na regen komt er hopelijk weer zonneschijn
Komt die tijd weer terug
Strijden moet je en vlug
Om er iets van te maken
Dan kunnen ze je nooit meer raken…
barrevoets
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
165 onvoorbereid
op deze winter
knarsen
vernielde dromen
in broze handen
beschroomd licht
schuift tussen
haar en de wereld
zij gaat
niet dood
niet dood aan
barrevoets lopen
zij sterft
alleen
in verloren tijd…
gaandeweg
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
154 bewust weet ik het wel
gevoelsmatig is het langgeleden
dat ik nieuwe woorden heb opgeschreven
zeker, de tijd is een betrekkelijke meetlat
en geeft ook niet altijd zelf de reden
immers gevoel en verstand kennen als het ware
regelmatig een eigen leven.
.…
ogen dicht open dagen✔
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
26 Knijp nu je ogen dicht, mijn luie luipaard
toch blijft tijd lopen
De dagen gaan langs de aarde, lange horden -
Een vrouw is alleen een vrouw
Waarom ik de lome nachten
want morgen moet je de ogen openen: 'n zeer fris blad dat beeft in morgenwind.…
De tolk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
602 Ik zie een kind
gebogen over veel papieren
die dringend moeten ingevuld;
de vader wacht vol ongeduld
het kind zucht
een kindheid
wordt hem niet gegund.…
Koningsdag 2016 en mijn prinsesje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 Vandaag is het voor haar
"Prinses Giulia Eleonora Liefje"
toch een beetje Koninginnedag
zoals die van Koningin Beatrix
of Prinsessedag
waar het ooit mee begon
met Prinses Juliana
Maar nu anno 2016
zal zij, mijn dochter
mijn mooie prinsesje
met haar stille wijsheid, eigenheid en schoonheid
majesteitelijk, feliciterend, stralend
naar…
vierendeel die seizoenen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
701 of als ’n borsttatoeage van Rembrandt
laten klepelen door klokslagen
zo’n voorjaarsuitje spoelt verrekkeste weinig weg
vereenvoudigd tot ’n kunstig streekstamppotje
in onze eigen portretfabel van de dag wanend
wandelend tot waggelend en swaffelend zelfs
de dag die wederom begon als ‘n bedinsect
eindigend onder de verbruikte lakens met
zij…
Bewaarschool
gedicht
3.5 met 2 stemmen
3.850 Soms, als ik loop door een straat,
waar kalk valt uit een muur,
verschijnt mij een kindergelaat
en een non aan een kierende deur.
En ik klem mij weer vast aan de vrouw,
die mij altijd naar school toe bracht;
het galmde door het gebouw,
als de deur dichtviel met een slag.
Daar staat - de voet op de slang -
nog het blauwe Mariabeeld;
voor…
De klank van mijn oude vleugel
poëzie
2.8 met 5 stemmen
1.647 De klank van mijn oude vleugel
wordt zwak en schril:
er is iets versleten
in hem, diep van binnen.
Er valt niets te herstellen,
er valt niets te beginnen:
tegen een doodlijk euvel
kan men niets beginnen.
De arme zwakke klanken
zullen ijler stijgen,
(waar bleef de sterke, volle
klank van hun jeugd?)
tot ten leste komt
het verlossende zwijgen…
jaar-ge-tij-den
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
677 de crocus in bloei
belooft in geur en in kleur
het wordt weer lente!
de zee glooit en gloeit
wij zwemmen en zweven op
golven van geluk...
de nevel in wit
bedekt het land in eenvoud
het is zo mooi stil
de winter trekt aan
sneeuwt een strakke trui van ijs
binnen is het warm.…
Hoe vredig is het sterve in de natuur
poëzie
4.5 met 4 stemmen
2.478 Het blad valt af, roest op de stille aarde,
vergaat en krijgt in 't vergaan nieuwe waarde:
elk wezen weet zijn tijd en beidt zijn uur.
En altoos is, tussen de tijd van sterven
en het opkomen van een nieuw geslacht,
een verbeiding, iets als een stille wacht
op de anders zo drukke en volle werven.…
Over het blauwe paard
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
627 Hier staat het blauwe paard
Wat kan het dier nog hopen
Nadat hij bij een merrie
Een blauwtje heeft gelopen.
Het denkt komaan,
Ik moet me fluks vermannen
Zodat ik kan gaan werken
Aan mijn OTTT dekkingsplannen.…