987 resultaten.
Eilanden
gedicht
2.7 met 20 stemmen
8.006 Liever zanderige eilanden, geel oplichtend in de zon,
waarboven meeuwen uitwaaieren als een weerspiegeling van de school vissen in de baai
en waarop diezelfde vrouwen, glimmend van de
zonnebrandolie, uitnodigend liggen uit te rusten;
hun doe-het-zelfkasten hebben ze diep begraven in het zand
zoals honden hun kluif.
--------------------------…
Stille genieter.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
909 Maar het gekrijs van een meeuw is iets wat
hem minder bekoort.
Weldra wordt hij afgeleid door een konings-
vlinder vlakbij hem.
En een lieveheersbeestje kruipt over zijn hand.
Onderwijl geniet hij bij het riet aan de waterkant.…
Strand en Zee
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
1.906 Kom, duik met me onder
Duik met me mee
Proef de blauwe schoonheid
Luister naar de diepte
Luister naar de liefde
De liefde van de zee
Lopen over het strand
Loop met me mee
De duinen stuiven, worden steiler
Meeuwen aaien de morgenzon,
Duikspelend met de wind
Een schip met witte zeilen
Scheefhangend in de ochtendstond
Als een ongehoorzaam…
gekooide vogel
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
914 ik kan niet vliegen mamma
vanachter dichte tralies
smeek ik meeuw om raad
zij huilt regen
en neemt een duikvlucht
naar de diepte
van haar ziel
om ver buiten
grenzen van tijd
waar leegte ruimte wordt
vrij te zijn
ik weet precies
wat zij bedoelt als ze zo huilt
die langgerekte toon
die op het einde
naar de afgrond daalt…
(D)WaalWadden
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
436 Een water van weelderig baden
Voor zeehond, vissen, krab en mossel
Van aangename stilte
't Geluid van de natuur
Meeuwen krijsen
Voedsel van 't veer
Op afgesproken tijden
Dag op dag en
Uur na uur
Waal. Rivier van heerlijk stromend water
Met schepen varend van west naar oost
Vice versa.…
Als je je verstopt
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
529 als je je verstopt in bomen
vind ik jou in het gezang van vogels
roep en hoor ik je
in de glimlach van het bos
als je je verstopt in zee
ga ik mee met de meeuwen
volg ik de wind
en vind jou in nat licht
als je je verstopt in stilte
zal ik je net zolang bezingen
totdat jij je niet langer kan bedwingen
om mee te zingen
als je je verstopt…
Onderaards
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
498 Water vervalt tot schuim,
gestegen golven vallen
terug tot zee, horizon en
grijze wolven liften samen
met de meeuwen mee, een
vlucht zweeft daar boven,
beducht voor onderaards
gebroed en geronnen bloed,wat
als metafoor van ondergaande
zonnen kleeft aan de schone
vleugels, gewogen uit de zuchten
van de oceaan, zal die geen
veren…
Op het ogenblik
gedicht
3.8 met 17 stemmen
9.965 Op het ogenblik
dat ik de gordijnen wegschuif
en me in laat palmen door
het uitzicht op luchtige wolken
boven met meeuwen bespikkelde
geveltoppen in de ochtendzon
zet een leger zich in beweging,
vliegen huizen in brand,
wordt er tegen wil en dank
gestorven en geboren.…
het weerzien
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
771 ik laat jou geboren worden
in mijn nieuwe droom
je was er al
maar nu weet ik
dat je ook in mijn heimwee bent
vergeef me het gemis
ik ken je al zo lang
zoals de duinroos en de golven
waarin ik schelpen gooi
en waarin ik me op den duur
ook eenzaam weet
omdat jij de meeuwen niet kan zien
ongeschreven
zoals verwondering in het lichtste…
Wees
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
595 liefste vijand
het is tijd om los te laten
vergeven en vergeef mee
meet de lengtes in gelijke zeemijlen
wee
glimlach dan zacht langs getijden die weemoedig zijn
krijt de rots met een schreeuw tot een witte muur
een meeuw droomt het uur ruim boven het duin
drift op rivieren langs ondergelopen stranden
de tranen zijn niet minder en zie…
Het weekend van de verongelukte eekhoorntjes
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
666 Het onophoudelijk gekrijs der meeuwen
boven het Zwart Water
kon de vraag naar het waarom
niet verdringen.
Diezelfde zondag
schoven nog twee krengetjes
onder mijn autowielen door.
's Maandags
-met mijn zoon op weg naar school-
rende een eekhoorntje
vlak voor mijn auto
de weg over.
Ongedeerd bereikte het de bosrand.…
het trage net van de zee
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
570 regendruppels vallen in zee
de wind drijft mensen huiswaarts
ik keer noch richt mij verder
naar vragen, luister enkel naar weemoed
en verdwaal tussen geruis, de mond
verlaten
sinds het afscheid ken ik
de weg van de regen en hoe meer ik waai
hoe meer ik tot zwijgen kom
ik wil de vloed staande houden, de meeuwen
die in zilte plassen de…
Hoofdgedachte
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
736 Meeuwen droegen het water,
alles was grenzeloos in eb en vloed
en de wind dreef de horizon verder af.
Nu laat tijd me los, meer en meer,
de grond nog zichtbaar.
Maar ook mijn nest.
Ik tast aan wederkeren,
toegeworpen.…
Tuinfantasie - 13e tafereel
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
435 Het is je reinste zelfverlakkerij:
Slechts door een rietkraag en een plasje water
en hier en daar wat pollen paarse hei,
met in de ochtend vrolijk eend gesnater
en in de lucht wat zilvergrijze meeuwen
die door thermiek gedragen, rondjes draaien
en soms de lucht verscheuren met hun schreeuwen,
omdat ze schrikken van een koppel kraaien
en…
het verschiet
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
559 ik verlies de blik in je ogen
ze dwalen ook verder af
niet dat ze naar de einder worden gezogen
ze hellen eerder over naar de nacht
helder daglicht schijnt bedrogen
de warmte van de zon trekt verder
de herfst is thans uitzonderlijk stil
gevoel ebt weg, is minder zacht
en het strand verdubbelt het zand
de zee droogt langzaam uit
meeuwen…
leeg van voren
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
558 het is kouder dan de vlucht
van duizend meeuwen, de tocht
die het voorjaar inblaast lijkt
met het oudejaar te zijn verdwenen
het gerecht van tochtige koeien
en praatgrage knoppen blijken
zich te hebben verschanst achter
duinen van traag zand
ook de luchten lijken voller
van adem, een wolk draagt
de massa die eens ons aarde werd
genoemd…
VANG ME
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
572 zwart ondoorgrondelijk
peilloos diep
helder zo intens en
hemels blauw
behorend tot de val die ze
voor me schiep
mysterieuze zwoele warmte
helder klare koele kou
zwevend boven een eindeloze zee
grijzer dan de meest grijze meeuw
en ik zweef in gedachten met je mee
groener dan de eindeloze weiden
wie kan zoiets fraais vermijden
in ieder…
hou je vast
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
486 met een hart vol woorden
op de fiets van ergens naar hier
vragen in golvende regels
dwarrelen pen en schrift uit elkaar
vogeltaal stap voor stap in korrelig zand geschreven
opgetild uit de leigrijze zee schillen krijsende
meeuwen appels met elkaar
niemand kan aan zijn lot ontkomen
de zee golft sist valt aan gaat terug
taal bouwt op breekt…
Mystieke ontmoeting
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 Bij het ven zie ik plots mijn vader staan,
op het ijs liggen dode meeuwen,
heel lichtjes begint het te sneeuwen,
vader kijkt mij doordringend aan.
Bewegingsloos blijven wij waar we zijn,
dan haal ik diep adem en recht mijn rug,
draai mij om, loop langzaam terug,
in mijn hoofd zoemt een vreemd refrein.…
Schets bij de rivier
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
461 golven
in zacht bewegen op en neer
vissen springen boven water
zwanen stijgen op uit zilverpapier
emoties buitelen over elkaar
penselen schetsen tederheid
van de wind, een lentewind
tussen oorlog en vrede
en haar zijdezachte haar
een landschap vol
met groene oevers
gele lissen en libellen
gloed van een rode avondzon
zilverwitte meeuwen…
Ode
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
432 In de zeilmakerij van Achiel
danst hij als een schip op de golven
Zijn lange armen wapperen
als grootzeilen in de wind
Meeuwen kabbelen als
lachende oude mannen
Geen zee gaat de danser te hoog
hij voelt ritme tot in zijn vezels
Neem een kathedraal zingt hij
hoog in de lucht breed in de buik
Zet er wat masten op
de liefde voor…
Poldermarieke
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
1.492 En in de schaduw van een molen
kijken we getweeën naar de horizon,
waar meeuwen door het luchtruim dolen.
Het landschap verandert, een onweer dreigt
snel weg hier voor de regen plenst
en de bliksem ons te pakken krijgt.
We rennen verder en lachend kijk jij
me aan, en ik weet wat jij wenst...
wij waren nog nooit samen zo vrij.…
Droomkinderen
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
797 Richtingloos los van zee en aarde
zweefden zij als witte meeuwen
loom verwarmd door moeder zon
de twee kinderen van de wind
Als verliefde vlinders fladderend
rondom elkaar steeds even rakend
waarbij vurige vonkjes oversprongen
zoals bij sterke elektrische magneten
In het dal van de engelenkloof
daalden zij in cirkels naar omlaag
bedreven…
Ode aan Mary Frye (1905-2004)
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.880 Ik ben de stormwind voor iedere meeuw,
Ik ben de diamantglitter in de sneeuw,
Ik ben het zonlicht op het goudgeel graan,
Ik ben de milde herfstbui op de laan.
Als je ontwaakt in de prille ochtendlucht
Ben ik de snelle plotselinge vlucht
Van stille vogels in hun cirkelbaan.
Ik ben het licht van sterren en de maan.…
Spiegeling
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
671 Zie hoe de wolken zich grijzend spiegelen
in het deinende water dat zo vurig brandt
waar de zon in het westen is verzonken
Rood glijdt een gloed over het verlaten strand
Kabbelende golven ruisen zachte woorden
ze dansen zich tot een roes van schuim
Het zwarte zwerk knipoogt heldere sterren
Een meeuw krijst de magie uit het hemelruim
Een…
IJSSELGLIJDEN
gedicht
3.6 met 13 stemmen
10.677 Aan boord van het motorpersoonschip Organza
laven we ons aan uiterwaarden en zicht op gevogelte
zo nemen we waar de eend, de aalscholver, de gans
de meeuw, de zwaan en al wat verder vliegt
over het groene land dat aan dit water grenst
ach, hoe leeg de rivier, hoe ijdel ons vermaak
glijdend over de IJssel van Deventer naar Zutphen
en…
1985. Oostende.
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
640 - Mijn woorden waren als meeuwen
die ik aan de waarheid gaf.-…
Broze schaal?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
621 Tijd verschuift het zachte dons, bepaalt het
gewicht uit de ruïnes van het verleden en
steelt voedsel uit de harten van de hemelkar,
waar starre blikken worden versluiert, breken
vonken door, geheeld door bloesemgolven
uit een veilige kudde lammeren, die het land en
zee bezetten, een witte meeuw vangt de zilte
boodschappen als broedsel…
gevoed door de blaren
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
611 waarom zou ik je
nog tonen
waar de wind schuilt in huis
wanneer het bulderen
begint
het kind hokt in hoeken
tussen niet goed
en verkeerd
verdunt zich in woorden
en wat het bloed
met haar doet
het raam houdt de nacht vast
drijft de meeuwen
uit haar hoofd
ik was de maan en het galmen
van het water
terwijl het zeezout…
Whisky en spreeuwen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
259 avondmonding
is het uiteindelijk het telkens opnieuw wegen
van het gewicht van alle ergernissen
en hij weet niet of hij terug gaat
naar de scheldende oude vrouw
hij zou het nu wel uit willen schreeuwen
door de whisky en de spreeuwen
hij zou zichzelf wel op willen hangen
zo zit hij in verlatingsangst gevangen
hij geeft niet veel om bier en meeuwen…