Alle inzendingen over meeuwen

986 resultaten.

Sorteren op:

Stille genieter.

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 909
Maar het gekrijs van een meeuw is iets wat hem minder bekoort. Weldra wordt hij afgeleid door een konings- vlinder vlakbij hem. En een lieveheersbeestje kruipt over zijn hand. Onderwijl geniet hij bij het riet aan de waterkant.…
martin valk16 november 2012Lees meer >

Strand en Zee

hartenkreet
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.906
Kom, duik met me onder Duik met me mee Proef de blauwe schoonheid Luister naar de diepte Luister naar de liefde De liefde van de zee Lopen over het strand Loop met me mee De duinen stuiven, worden steiler Meeuwen aaien de morgenzon, Duikspelend met de wind Een schip met witte zeilen Scheefhangend in de ochtendstond Als een ongehoorzaam…

gekooide vogel

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 914
ik kan niet vliegen mamma vanachter dichte tralies smeek ik meeuw om raad zij huilt regen en neemt een duikvlucht naar de diepte van haar ziel om ver buiten grenzen van tijd waar leegte ruimte wordt vrij te zijn ik weet precies wat zij bedoelt als ze zo huilt die langgerekte toon die op het einde naar de afgrond daalt…

(D)WaalWadden

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 436
Een water van weelderig baden Voor zeehond, vissen, krab en mossel Van aangename stilte 't Geluid van de natuur Meeuwen krijsen Voedsel van 't veer Op afgesproken tijden Dag op dag en Uur na uur Waal. Rivier van heerlijk stromend water Met schepen varend van west naar oost Vice versa.…

Als je je verstopt

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 529
als je je verstopt in bomen vind ik jou in het gezang van vogels roep en hoor ik je in de glimlach van het bos als je je verstopt in zee ga ik mee met de meeuwen volg ik de wind en vind jou in nat licht als je je verstopt in stilte zal ik je net zolang bezingen totdat jij je niet langer kan bedwingen om mee te zingen als je je verstopt…

Onderaards

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 498
Water vervalt tot schuim, gestegen golven vallen terug tot zee, horizon en grijze wolven liften samen met de meeuwen mee, een vlucht zweeft daar boven, beducht voor onderaards gebroed en geronnen bloed,wat als metafoor van ondergaande zonnen kleeft aan de schone vleugels, gewogen uit de zuchten van de oceaan, zal die geen veren…
pama16 september 2009Lees meer >

Op het ogenblik

gedicht
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 9.965
Op het ogenblik dat ik de gordijnen wegschuif en me in laat palmen door het uitzicht op luchtige wolken boven met meeuwen bespikkelde geveltoppen in de ochtendzon zet een leger zich in beweging, vliegen huizen in brand, wordt er tegen wil en dank gestorven en geboren.…

het weerzien

netgedicht
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 771
ik laat jou geboren worden in mijn nieuwe droom je was er al maar nu weet ik dat je ook in mijn heimwee bent vergeef me het gemis ik ken je al zo lang zoals de duinroos en de golven waarin ik schelpen gooi en waarin ik me op den duur ook eenzaam weet omdat jij de meeuwen niet kan zien ongeschreven zoals verwondering in het lichtste…

Wees

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 595
liefste vijand het is tijd om los te laten vergeven en vergeef mee meet de lengtes in gelijke zeemijlen wee glimlach dan zacht langs getijden die weemoedig zijn krijt de rots met een schreeuw tot een witte muur een meeuw droomt het uur ruim boven het duin drift op rivieren langs ondergelopen stranden de tranen zijn niet minder en zie…
irene verkerke20 september 2010Lees meer >

Het weekend van de verongelukte eekhoorntjes

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 666
Het onophoudelijk gekrijs der meeuwen boven het Zwart Water kon de vraag naar het waarom niet verdringen. Diezelfde zondag schoven nog twee krengetjes onder mijn autowielen door. 's Maandags -met mijn zoon op weg naar school- rende een eekhoorntje vlak voor mijn auto de weg over. Ongedeerd bereikte het de bosrand.…

het trage net van de zee

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 570
regendruppels vallen in zee de wind drijft mensen huiswaarts ik keer noch richt mij verder naar vragen, luister enkel naar weemoed en verdwaal tussen geruis, de mond verlaten sinds het afscheid ken ik de weg van de regen en hoe meer ik waai hoe meer ik tot zwijgen kom ik wil de vloed staande houden, de meeuwen die in zilte plassen de…

Hoofdgedachte

netgedicht
4.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 736
Meeuwen droegen het water, alles was grenzeloos in eb en vloed en de wind dreef de horizon verder af. Nu laat tijd me los, meer en meer, de grond nog zichtbaar. Maar ook mijn nest. Ik tast aan wederkeren, toegeworpen.…

Tuinfantasie - 13e tafereel

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 435
Het is je reinste zelfverlakkerij: Slechts door een rietkraag en een plasje water en hier en daar wat pollen paarse hei, met in de ochtend vrolijk eend gesnater en in de lucht wat zilvergrijze meeuwen die door thermiek gedragen, rondjes draaien en soms de lucht verscheuren met hun schreeuwen, omdat ze schrikken van een koppel kraaien en…

het verschiet

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 559
ik verlies de blik in je ogen ze dwalen ook verder af niet dat ze naar de einder worden gezogen ze hellen eerder over naar de nacht helder daglicht schijnt bedrogen de warmte van de zon trekt verder de herfst is thans uitzonderlijk stil gevoel ebt weg, is minder zacht en het strand verdubbelt het zand de zee droogt langzaam uit meeuwen…

leeg van voren

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 558
het is kouder dan de vlucht van duizend meeuwen, de tocht die het voorjaar inblaast lijkt met het oudejaar te zijn verdwenen het gerecht van tochtige koeien en praatgrage knoppen blijken zich te hebben verschanst achter duinen van traag zand ook de luchten lijken voller van adem, een wolk draagt de massa die eens ons aarde werd genoemd…
elze14 februari 2017Lees meer >

VANG ME

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 572
zwart ondoorgrondelijk peilloos diep helder zo intens en hemels blauw behorend tot de val die ze voor me schiep mysterieuze zwoele warmte helder klare koele kou zwevend boven een eindeloze zee grijzer dan de meest grijze meeuw en ik zweef in gedachten met je mee groener dan de eindeloze weiden wie kan zoiets fraais vermijden in ieder…
catrinus23 februari 2019Lees meer >

hou je vast

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 486
met een hart vol woorden op de fiets van ergens naar hier vragen in golvende regels dwarrelen pen en schrift uit elkaar vogeltaal stap voor stap in korrelig zand geschreven opgetild uit de leigrijze zee schillen krijsende meeuwen appels met elkaar niemand kan aan zijn lot ontkomen de zee golft sist valt aan gaat terug taal bouwt op breekt…
J.Bakx23 februari 2023Lees meer >

Mystieke ontmoeting

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 510
Bij het ven zie ik plots mijn vader staan, op het ijs liggen dode meeuwen, heel lichtjes begint het te sneeuwen, vader kijkt mij doordringend aan. Bewegingsloos blijven wij waar we zijn, dan haal ik diep adem en recht mijn rug, draai mij om, loop langzaam terug, in mijn hoofd zoemt een vreemd refrein.…

Schets bij de rivier

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 461
golven in zacht bewegen op en neer vissen springen boven water zwanen stijgen op uit zilverpapier emoties buitelen over elkaar penselen schetsen tederheid van de wind, een lentewind tussen oorlog en vrede en haar zijdezachte haar een landschap vol met groene oevers gele lissen en libellen gloed van een rode avondzon zilverwitte meeuwen…

Ode

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 432
In de zeilmakerij van Achiel danst hij als een schip op de golven Zijn lange armen wapperen als grootzeilen in de wind Meeuwen kabbelen als lachende oude mannen Geen zee gaat de danser te hoog hij voelt ritme tot in zijn vezels Neem een kathedraal zingt hij hoog in de lucht breed in de buik Zet er wat masten op de liefde voor…
J.Bakx4 september 2025Lees meer >

Poldermarieke

netgedicht
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.492
En in de schaduw van een molen kijken we getweeën naar de horizon, waar meeuwen door het luchtruim dolen. Het landschap verandert, een onweer dreigt snel weg hier voor de regen plenst en de bliksem ons te pakken krijgt. We rennen verder en lachend kijk jij me aan, en ik weet wat jij wenst... wij waren nog nooit samen zo vrij.…
Ditheke18 augustus 2003Lees meer >

Droomkinderen

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 797
Richtingloos los van zee en aarde zweefden zij als witte meeuwen loom verwarmd door moeder zon de twee kinderen van de wind Als verliefde vlinders fladderend rondom elkaar steeds even rakend waarbij vurige vonkjes oversprongen zoals bij sterke elektrische magneten In het dal van de engelenkloof daalden zij in cirkels naar omlaag bedreven…
Gerardo14 juni 2005Lees meer >

Ode aan Mary Frye (1905-2004)

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.880
Ik ben de stormwind voor iedere meeuw, Ik ben de diamantglitter in de sneeuw, Ik ben het zonlicht op het goudgeel graan, Ik ben de milde herfstbui op de laan. Als je ontwaakt in de prille ochtendlucht Ben ik de snelle plotselinge vlucht Van stille vogels in hun cirkelbaan. Ik ben het licht van sterren en de maan.…

Spiegeling

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 671
Zie hoe de wolken zich grijzend spiegelen in het deinende water dat zo vurig brandt waar de zon in het westen is verzonken Rood glijdt een gloed over het verlaten strand Kabbelende golven ruisen zachte woorden ze dansen zich tot een roes van schuim Het zwarte zwerk knipoogt heldere sterren Een meeuw krijst de magie uit het hemelruim Een…

IJSSELGLIJDEN

gedicht
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 10.677
Aan boord van het motorpersoonschip Organza laven we ons aan uiterwaarden en zicht op gevogelte zo nemen we waar de eend, de aalscholver, de gans de meeuw, de zwaan en al wat verder vliegt over het groene land dat aan dit water grenst ach, hoe leeg de rivier, hoe ijdel ons vermaak glijdend over de IJssel van Deventer naar Zutphen en…

1985. Oostende.

netgedicht
4.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 640
- Mijn woorden waren als meeuwen die ik aan de waarheid gaf.-…

Broze schaal?

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 621
Tijd verschuift het zachte dons, bepaalt het gewicht uit de ruïnes van het verleden en steelt voedsel uit de harten van de hemelkar, waar starre blikken worden versluiert, breken vonken door, geheeld door bloesemgolven uit een veilige kudde lammeren, die het land en zee bezetten, een witte meeuw vangt de zilte boodschappen als broedsel…
pama5 mei 2011Lees meer >

gevoed door de blaren

netgedicht
4.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 611
waarom zou ik je nog tonen waar de wind schuilt in huis wanneer het bulderen begint het kind hokt in hoeken tussen niet goed en verkeerd verdunt zich in woorden en wat het bloed met haar doet het raam houdt de nacht vast drijft de meeuwen uit haar hoofd ik was de maan en het galmen van het water terwijl het zeezout…

Whisky en spreeuwen

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 259
avondmonding is het uiteindelijk het telkens opnieuw wegen van het gewicht van alle ergernissen en hij weet niet of hij terug gaat naar de scheldende oude vrouw hij zou het nu wel uit willen schreeuwen door de whisky en de spreeuwen hij zou zichzelf wel op willen hangen zo zit hij in verlatingsangst gevangen hij geeft niet veel om bier en meeuwen…
mobar5 juni 2026Lees meer >

Niemandsland.

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 549
Ik sta op een pier, hoor het ruisen van de golven en word onder het gekrijs van meeuwen bedolven. Daarna is er alleen nog de stilte die zich uitstrekt over zee en strand. En het lijkt alsof ik mij waan in een stuk niemandsland.…
martin valk22 augustus 2013Lees meer >