Alle inzendingen over gloed

1130 resultaten.

Sorteren op:

Gij die vuur en liefde zijt

netgedicht
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 801
Gij die als een stille gloed in de ziel wilt vonken, waar de hoop ons zingen doet want door U geschonken. Adem Gods die suist heel zacht, teder mededogen als een moeder die ons wacht, over leed gebogen. Adem Gods die krachtig blaast, muren doet begeven, die de komst van 't Rijk verhaast, met ons heil verweven.…

CURRICULUM VITAE

netgedicht
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 812
Wat van papavers overbleef werd gloed bij avond, vroeg ging ik houden van rood nog eer ik wist dat deze kleur zou kleven aan mij zoals ze kleeft aan vuur en dood. Want allen zijn gegaan die in mijn wijde armen woonden, het kind de vader en de hond gekapt het bos de bomen.…

Thuis en ergens anders.

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 919
Vanuit een heerlijk verwarmd huis, beker senseo erbij, kijkend uit mijn raam naar een prachtige dag, zie ik de laatste nevel uit de bomen verdrongen worden, een dun laagje rode gloed achterlatend.…
Peterdw.15 januari 2009Lees meer >

Rozenknop

poëzie
3.8 met 26 stemmen aantal keer bekeken 5.853
Liefde, hou me lang verborgen 't Schroeien van uw pracht'ge gloed; 't Is de passie van het zonne-zoenen, Die een roze sterven doet... ------------------------------------ uit: Vondelingskens (1920)…
Alice Nahon9 februari 2026Lees meer >

- De Wind van vele Vragen-

netgedicht
4.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.074
gekleurd als een zachtgetinte gloed.. verliest donzen onschuld het verlangen het reservoir aan informatie, een moment van echte betovering, de wind, die je ontroert.. van vele vragen.…

De liefde gaat niet henen

poëzie
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.917
En zwelt mijn hart van vloed en gloed doordrongen Der liefde, meegedeeld door een hemels wezen, Dan denkt mijn geest aan hen, die zijn gezonken In helse smart, en ik wil die smart genezen, Genezen door de liefde, door de rede!…

voorbestemd

netgedicht
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 658
in handen ook al boog de vijver zich bleek rond mijn lichaam, schuifelden banken de zon omlaag wij bewogen, hielden ons vast aan weerszijden van de weg, stilte als vergeten vruchten misschien vertelt het oude iets nieuws wanneer een vogel tegen het blauwe dit gedicht zal openen met daarachter, huiswaarts een roepende, hoorbare gloed…

Verlangen

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 566
Ik lach naar alle mensen, verwarm ze met mijn gloed. Het lijkt of gouden vleugels me tillen van de grond. Mijn pas is licht, mijn hart is blij, een glimlach om mijn mond. Ik wil, dat dit gevoel zal blijven, maar ik val zo snel terug. De negatieve wereld beinvloedt mij zo vlug.…

KERSTNACHT

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.390
Een klein vonkje springt uit de vredige gloed, zweeft langs de mensen, brandt op ieders voorhoofd, schenkt herboren levens- en stervensmoed, zendt ons manend heen: "Hoe men ook gelooft, vol vertrouwen het duister tegemoet, zélf vuur zijn. Laaien? Smeulen? Nooit gedoofd!"…
Han Messie2 november 2011Lees meer >

Vierentwintig uur

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 572
Deze morgen heeft de nieuwe dag gekust door de ochtendnevel in een zachte gloed gelijk een schone bruid haar liefste ook doet hun toekomstig zijn en samenzijn bewust tezamen één in ’t vuur van liefde en lust zoals een verbonden echt met hart en bloed in schijnend licht lieflijke hartstocht ontmoet tot de dag vermoeid in schemerlicht berust…

De kluizenaar

poëzie
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.663
Hoog, op de bergtop, rijst de kleine kluis, Uit groenend hout en mossig riet geboren; Door spar en lork vaart een zacht gedruis, En wie daar zingen, doen een loflied horen; Vrij dartelt om de hut de vale muis, - Het dal ligt in de gloed der zon te gloren, Maar in de grauwe pij, voor 't houten kruis, Ligt de eenzame, in geprevel als verloren…

Zonnehemel

gedicht
2.2 met 257 stemmen aantal keer bekeken 35.900
Het water een krater onder de gloed. Ik zie jouw buiging over de rand. Ongemoeid zoek je waar de handdoek is gelaten. Op rafelende huid likken de doornen van het licht. Loom druipt het fruit, de hitte veegt de vloer met ons aan. Jouw schouder, jouw oog, dat donkeren van een watervlek op tafel. Mijn hand, maar iets dat me weerhoudt.…

TITANICZANG

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 634
Toch geeft die vergane klank een boodschap mee: toonkunst, groots of nietig, is een druppel bloed, zwervend, zonder lichamelijke stee, bezoekt ieders hart, geeft sterkende gloed.…

Lentedepressie

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 595
de zon, net iets te sterk de wind te warm te zwoel de mensen, vrij van werk het park het rotgevoel ze liggen veel te lekker de valse gloed van rust de wijn de kaas de crackers genieten is een must zijn lach is te voorzichtig zijn flirt te weinig flair haar blos is zo doorzichtig haar blik te populair ik loop erlangs te lopen en ben…

Circuslicht

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.220
'k Zie elke avond aan de hemel branden De gloed van 't circus en ik ben verblind Door 't lokkend licht, ginds in de lage landen. 't Is of in droom het leven herbegint,   Of ik weer kind ben en nog weer verlang Naar 't lieve spel van clowns en acrobaten, Naar wigwam, vredespijp en boomerang En naar de strijd van cowboys of piraten.…

GOUDEN MACHT

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.120
Heftig verlangend, reikhals ik met bonzend hart De gouden gloed en weg is alle smart. Dans en spring, zing en wees blij Een veulen, een kalfje, ook een bij. Stralend lachend komt ze op ons toe Dag zon; deze geurige ruiker hoort jou toe.…
sweetje10 februari 2014Lees meer >

GEMOEDELIJK

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 869
Om de schuimpul blijft rossige gloed draaien, trilt telkens blij verrast, dan even bang. Drank en schijnsel spelen de werkdag lang, willen de smeden met nieuwe smaak paaien. Kunstzinnig klinkende hamerslagen begeleiden lustig licht- en schaduwspel, waar zwoegen en genot elkaar schragen.…

URETERP VALLAAT

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 594
Koele schaduw en versnipperde gloed liefkozen donkerbruine bakstenen, schenken strenge ramen spraakzaam gemoed. Gevels bezingen verlopen venen, waar noestheid bloeide - bij blije boerendans, strooien Friese weemoed om zich henen.…

Laat woorden wenen

netgedicht
4.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 703
Laat woorden wenen in die tranenvloed, want liefde die jouw wezen warm omgeeft verliest in hartenpijn haar gouden gloed door stil verdriet dat in de schaduw beeft.…

DE GESLAGENE

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.085
Maareens zag ik vlammen opwaarts beven En in hun gloed mijn zere weefsel sneven, - Niets bleef van wat ik zo had liefgehad.…

Schilderkunst.

poëzie
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.789
O Lente, buig uw hooft, bekranst met schone bloemen, Als gij de Schilderkunst ziet pralen of hoort noemen: Uw kleuren, met de dauw des dageraads belaên, Bezwijken voor de gloed der zomerzonneraên, Daar in het tegendeel de glans der schilderverven Onsterflijk is van aard, en alles hoedt voor sterven.…

Zilverlicht

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 354
De mist zakt langzaam in het dal, het water behoudt een zachte gloed. Vermoeide takken buigen bij avondval, en alles rust opnieuw... in stil gemoed.…
Johny Donovan21 november 2025Lees meer >

Lief mijn lief

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 461
witter wordt mijn witte huid En ook al kunnen wij nu nog maar even elkaar de lust van liefde geven, jij bewaart mijn ziel voor altijd in jouw leven in wie jij zelf geworden bent met mij Ik hoor jou zacht in huis van alles doen – onze liefde is nog net als toen Jij let op mij en geeft me goede moed je geeft het najaarslicht zijn gouden gloed…
Zywa12 augustus 2020Lees meer >

PIJN EN VERHEFFING

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 385
Heel de wereld ontvangt de gouden gloed, mag haar eren met vrolijke zang en dans. Eeuwig reist deze liefderijke groet verder, geef de kwaadaardigste ziel kans zich te geven aan Christus' verzoenend bloed.…
Han Messie27 februari 2023Lees meer >

DE SPIN

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.911
Ik vang je op in mijn wiegelend bed O wond in mijn maagdelijk net O liefste verloren in mijn schoot O worsteling in liefdesnood - ik wikkel je in mijn zijden geweld ik houd je met duizend armen omkneld ik verstik je in een cocon van gloed ik drink je zachte blanke bloed dat rinnend gulpt en schreit - en volgedronken op het kruis van mijn…
Anna Blaman16 september 2026Lees meer >

Merellied

poëzie
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.878
Reeds is de zon in purperbrons gezonken en sleept na zich een laan van gloed, die 't landschap verwt in kleurenpracht en 't haantje van de toren fonklen doet....…

fel is het spel

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 900
zichtbaar in de spanning van je hals je schouders geven mij vertrouwen wellustig wil ik van je houden je ogen zacht en dromerig lippen gulzig naar de zachtheid van mijn mond strelend langs je hals en borsten vrijen we vol overgave naar totaal fel is het spel dat we spelen sneller dan licht wisselt gezicht van vurige passie gloed…
wil melker16 augustus 2006Lees meer >

Image de rêve

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 514
ik zag het in een flard van mist die ijl over het weiland hing er scheen een zacht oranje zon hij stond zo laag dat het net leek of ik hem zomaar pakken kon de wolken waren dun en bleek als door een gum haast uitgewist en middenin die zachte gloed zag ik een onbevangen kind onwetend nog van tegenspoed haar haren dansten in de wind ze…

een goddelijke borst

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 759
wellustig wil ik van je houden ogen zacht en dromerig lippen gulzig naar de zachtheid van mijn mond strelend langs je hals en borsten vrijen we in overgave naar totaal fel is het spel dat we spelen sneller dan licht wisselt gezicht in vurige passie gloed maant tot spoed naar extase ruw zijn je handen.…
wil melker18 februari 2006Lees meer >

het blauw van vrede voelt zo goed

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 770
lijk het donker weer gezichten op de muren schrijft die staren met hun dode ogen ik moest beloven dat ik het aan niemand ooit vertel spelen met hem was een hel dit had dat nooit gemogen ik voel de pijn als zijn gezicht weer dichter bij me is zijn hitte brandt en ik verkramp en denk mezelf maar dood dan zie ik weer die gouden gloed…
wil melker14 januari 2006Lees meer >