1130 resultaten.
Gij die vuur en liefde zijt
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
801 Gij die als een stille gloed
in de ziel wilt vonken,
waar de hoop ons zingen doet
want door U geschonken.
Adem Gods die suist heel zacht,
teder mededogen
als een moeder die ons wacht,
over leed gebogen.
Adem Gods die krachtig blaast,
muren doet begeven,
die de komst van 't Rijk verhaast,
met ons heil verweven.…
CURRICULUM VITAE
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
812 Wat van papavers overbleef
werd gloed bij avond,
vroeg ging ik houden van rood
nog eer ik wist
dat deze kleur zou kleven
aan mij zoals ze kleeft
aan vuur en dood.
Want allen zijn gegaan
die in mijn wijde armen woonden,
het kind de vader en de hond
gekapt het bos de bomen.…
Thuis en ergens anders.
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
919 Vanuit een heerlijk verwarmd huis, beker senseo erbij,
kijkend uit mijn raam naar een prachtige dag,
zie ik de laatste nevel uit de bomen verdrongen worden,
een dun laagje rode gloed achterlatend.…
Rozenknop
poëzie
3.8 met 26 stemmen
5.853 Liefde, hou me lang verborgen
't Schroeien van uw pracht'ge gloed;
't Is de passie
van het zonne-zoenen,
Die een roze sterven doet...
------------------------------------
uit: Vondelingskens (1920)…
- De Wind van vele Vragen-
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.074 gekleurd als een zachtgetinte gloed..
verliest donzen onschuld het verlangen
het reservoir aan informatie,
een moment van echte betovering,
de wind, die je ontroert.. van vele vragen.…
De liefde gaat niet henen
poëzie
3.4 met 5 stemmen
1.917 En zwelt mijn hart van vloed en gloed doordrongen
Der liefde, meegedeeld door een hemels wezen,
Dan denkt mijn geest aan hen, die zijn gezonken
In helse smart, en ik wil die smart genezen,
Genezen door de liefde, door de rede!…
voorbestemd
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
658 in handen
ook al boog de vijver zich bleek
rond mijn lichaam, schuifelden banken
de zon omlaag
wij bewogen, hielden ons vast
aan weerszijden van de weg, stilte als vergeten vruchten
misschien vertelt het oude iets nieuws
wanneer een vogel tegen het blauwe
dit gedicht zal openen
met daarachter, huiswaarts
een roepende, hoorbare gloed…
Verlangen
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
566 Ik lach naar alle mensen,
verwarm ze met mijn gloed.
Het lijkt of gouden vleugels
me tillen van de grond.
Mijn pas is licht, mijn hart is blij,
een glimlach om mijn mond.
Ik wil, dat dit gevoel zal blijven,
maar ik val zo snel terug.
De negatieve wereld
beinvloedt mij zo vlug.…
KERSTNACHT
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.390 Een klein vonkje springt uit de vredige gloed,
zweeft langs de mensen, brandt op ieders voorhoofd,
schenkt herboren levens- en stervensmoed,
zendt ons manend heen: "Hoe men ook gelooft,
vol vertrouwen het duister tegemoet,
zélf vuur zijn. Laaien? Smeulen? Nooit gedoofd!"…
Vierentwintig uur
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
572 Deze morgen heeft de nieuwe dag gekust
door de ochtendnevel in een zachte gloed
gelijk een schone bruid haar liefste ook doet
hun toekomstig zijn en samenzijn bewust
tezamen één in ’t vuur van liefde en lust
zoals een verbonden echt met hart en bloed
in schijnend licht lieflijke hartstocht ontmoet
tot de dag vermoeid in schemerlicht berust…
De kluizenaar
poëzie
2.0 met 4 stemmen
1.663 Hoog, op de bergtop, rijst de kleine kluis,
Uit groenend hout en mossig riet geboren;
Door spar en lork vaart een zacht gedruis,
En wie daar zingen, doen een loflied horen;
Vrij dartelt om de hut de vale muis, -
Het dal ligt in de gloed der zon te gloren,
Maar in de grauwe pij, voor 't houten kruis,
Ligt de eenzame, in geprevel als verloren…
Zonnehemel
gedicht
2.2 met 257 stemmen
35.900 Het water een krater
onder de gloed. Ik zie jouw buiging
over de rand. Ongemoeid zoek je
waar de handdoek is gelaten. Op
rafelende huid likken de doornen van het licht.
Loom druipt het fruit, de hitte veegt
de vloer met ons aan. Jouw schouder,
jouw oog, dat donkeren van een watervlek
op tafel. Mijn hand, maar iets dat me
weerhoudt.…
TITANICZANG
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
634 Toch geeft die vergane klank een boodschap mee:
toonkunst, groots of nietig, is een druppel bloed,
zwervend, zonder lichamelijke stee,
bezoekt ieders hart, geeft sterkende gloed.…
Lentedepressie
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
595 de zon, net iets te sterk
de wind te warm te zwoel
de mensen, vrij van werk
het park het rotgevoel
ze liggen veel te lekker
de valse gloed van rust
de wijn de kaas de crackers
genieten is een must
zijn lach is te voorzichtig
zijn flirt te weinig flair
haar blos is zo doorzichtig
haar blik te populair
ik loop erlangs te lopen
en ben…
Circuslicht
poëzie
4.5 met 2 stemmen
2.220 'k Zie elke avond aan de hemel branden
De gloed van 't circus en ik ben verblind
Door 't lokkend licht, ginds in de lage landen.
't Is of in droom het leven herbegint,
Of ik weer kind ben en nog weer verlang
Naar 't lieve spel van clowns en acrobaten,
Naar wigwam, vredespijp en boomerang
En naar de strijd van cowboys of piraten.…
GOUDEN MACHT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.120 Heftig verlangend, reikhals ik met bonzend hart
De gouden gloed en weg is alle smart.
Dans en spring, zing en wees blij
Een veulen, een kalfje, ook een bij.
Stralend lachend komt ze op ons toe
Dag zon; deze geurige ruiker hoort jou toe.…
GEMOEDELIJK
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
869 Om de schuimpul blijft rossige gloed draaien,
trilt telkens blij verrast, dan even bang.
Drank en schijnsel spelen de werkdag lang,
willen de smeden met nieuwe smaak paaien.
Kunstzinnig klinkende hamerslagen
begeleiden lustig licht- en schaduwspel,
waar zwoegen en genot elkaar schragen.…
URETERP VALLAAT
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
594 Koele schaduw en versnipperde gloed
liefkozen donkerbruine bakstenen,
schenken strenge ramen spraakzaam gemoed.
Gevels bezingen verlopen venen,
waar noestheid bloeide - bij blije boerendans,
strooien Friese weemoed om zich henen.…
Laat woorden wenen
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
703 Laat woorden wenen in die tranenvloed,
want liefde die jouw wezen warm omgeeft
verliest in hartenpijn haar gouden gloed
door stil verdriet dat in de schaduw beeft.…
DE GESLAGENE
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.085 Maareens zag ik vlammen opwaarts beven
En in hun gloed mijn zere weefsel sneven, -
Niets bleef van wat ik zo had liefgehad.…
Schilderkunst.
poëzie
4.5 met 6 stemmen
1.789 O Lente, buig uw hooft, bekranst met schone bloemen,
Als gij de Schilderkunst ziet pralen of hoort noemen:
Uw kleuren, met de dauw des dageraads belaên,
Bezwijken voor de gloed der zomerzonneraên,
Daar in het tegendeel de glans der schilderverven
Onsterflijk is van aard, en alles hoedt voor sterven.…
Zilverlicht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
354 De mist zakt langzaam in het dal,
het water behoudt een zachte gloed.
Vermoeide takken buigen bij avondval,
en alles rust opnieuw... in stil gemoed.…
Lief mijn lief
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
461 witter wordt mijn witte huid
En ook al kunnen wij nu nog maar even
elkaar de lust van liefde geven, jij
bewaart mijn ziel voor altijd in jouw leven
in wie jij zelf geworden bent met mij
Ik hoor jou zacht in huis van alles doen –
onze liefde is nog net als toen
Jij let op mij en geeft me goede moed
je geeft het najaarslicht zijn gouden gloed…
PIJN EN VERHEFFING
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
385 Heel de wereld ontvangt de gouden gloed,
mag haar eren met vrolijke zang en dans.
Eeuwig reist deze liefderijke groet
verder, geef de kwaadaardigste ziel kans
zich te geven aan Christus' verzoenend bloed.…
DE SPIN
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.911 Ik vang je op in mijn wiegelend bed
O wond in mijn maagdelijk net
O liefste verloren in mijn schoot
O worsteling in liefdesnood -
ik wikkel je in mijn zijden geweld
ik houd je met duizend armen omkneld
ik verstik je in een cocon van gloed
ik drink je zachte blanke bloed
dat rinnend gulpt en schreit -
en volgedronken op het kruis
van mijn…
Merellied
poëzie
3.7 met 7 stemmen
3.878 Reeds is de zon in purperbrons gezonken
en sleept na zich een laan van gloed,
die 't landschap verwt in kleurenpracht en 't haantje
van de toren fonklen doet....…
fel is het spel
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
900 zichtbaar
in de spanning
van je hals
je schouders geven
mij vertrouwen
wellustig wil ik
van je houden
je ogen zacht
en dromerig
lippen
gulzig naar
de zachtheid
van mijn mond
strelend langs
je hals
en borsten
vrijen we
vol overgave
naar totaal
fel is het spel
dat we spelen
sneller dan licht
wisselt gezicht
van vurige passie
gloed…
Image de rêve
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
514 ik zag het in een flard van mist
die ijl over het weiland hing
er scheen een zacht oranje zon
hij stond zo laag dat het net leek
of ik hem zomaar pakken kon
de wolken waren dun en bleek
als door een gum haast uitgewist
en middenin die zachte gloed
zag ik een onbevangen kind
onwetend nog van tegenspoed
haar haren dansten in de wind
ze…
een goddelijke borst
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
759 wellustig wil ik
van je houden
ogen zacht
en dromerig
lippen
gulzig naar
de zachtheid
van mijn mond
strelend langs
je hals
en borsten
vrijen we
in overgave
naar totaal
fel is het spel
dat we spelen
sneller dan licht
wisselt gezicht
in vurige passie
gloed maant
tot spoed
naar extase
ruw zijn
je handen.…
het blauw van vrede voelt zo goed
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
770 lijk
het donker weer gezichten
op de muren schrijft die
staren met hun dode ogen
ik moest beloven dat ik
het aan niemand ooit vertel
spelen met hem was een hel
dit had dat nooit gemogen
ik voel de pijn als zijn
gezicht weer dichter bij me is
zijn hitte brandt en ik verkramp
en denk mezelf maar dood
dan zie ik weer die
gouden gloed…