Alle inzendingen over grauwe kiekendief vr

1276 resultaten.

Sorteren op:

Bitter mooi

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 609
Huilt men dan om het grauw dat men vervult? Vraagt men niet even niet te denken denkt men niet even niet meer vragen en overwint men niet de tijd het zijn door even niet te wezen?…

Chuck

netgedicht
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.178
de oude jas, het lange sluike haar een grauw gezicht, getekend door het leven een monument door grote haast omgeven geen tijd voor rauwe stem en een gitaar een allochtoon werd echte Hagenaar zijn geest is in de tijd van toen gebleven in jaren van een onbelemmerd zweven de heimwee sluipt door heel zijn repertoire muziek ontstijgt het Haagse…

Een innige mortale kus

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 476
ik ben je niet vergeten al sinds mijn geboorte heb ik jou op mijn geweten jaren ben je weggebleven af en toe wat schaduw of het grauw en wit van een gezicht maar de laatste tijd maak jij toch min of meer een ongepaste inbreuk op mijn leven waar cultuur haar mooiste kanten toont zie ik jouw hand die vergankelijkheid beloont jij…
wil melker26 oktober 2015Lees meer >

het huilen van de lucht

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 586
bladeren vallen wiegend langs grauwe grijzen en dreigend blauw een wind als koude hand op de arm uit de mouw een vogel trekt zich schetterend terug niemand ziet de pad onder de houtstapel het huilen van de lucht de verstilde salamander de vlinder die niet vliegt wie kan het water nog ruiken het getij nog keren de krant ongelezen…

Sonnet

poëzie
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.946
De wereld is dezelfde; overal De blauwe hemel en de grauwe steden, Drijvende wolken en, daar vér beneden De velden en de mensen; morgen zal Deze aarde mij niet anders zijn dan heden En dan zij gisteren was; en zonder tal, Trekken bij zonneschijn, bij regenval De dagen verder, als zij altijd deden.…

Versoepeling

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 505
Een grauwe dampkring schaart zich om de slanke spoorwegrookkolom. Verslaving drijft de mensen aan om in een groep voor paal te staan. Ze komen samen aan hun trekken en staan dus niet alleen als gekken. Wat zouden die toch allemaal genot ontberen zonder paal! De rokers oogsten medelijden.…
Aubrey31 augustus 2008Lees meer >

Najaarsvensterke

poëzie
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.699
Op de grauw arduinen richel Hier en daar vergroend van mos, lagen enk'le wingerdblâren, Dronken van d'oktoberblos. Onder 't venster, waar het muurke Door de tijd gebarsten was, Stonden triestig te verdrogen, Uitgeblomde dahlia's.…
Alice Nahon31 augustus 2020Lees meer >

De eerste maandag van het nieuwe jaar

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 979
De eerste maandag De Zon kwam op, de lucht klaarde blauw, besneeuwde weide nog wit, niet door vervuiling grauw, ik liep langs sloten, dichtgevroren, met een enkele wak en Zwanen, heel verloren.…

De Zwerver

poëzie
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.699
De heide ontrolt haar bruine vacht langs de eindloze avondvlakte, waarop een grauwe wolkenvracht in klamme neevlen zakte. De raven gieren krassend rond, loom zwoegend door de locht, en stuwen traag ten horizont haar hongerige tocht. Waar ligt nu ’t doel? Waarheen de gang al door die woeste heiden?…

REGENDAG

poëzie
3.6 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.879
Grijs gewelf met grauwe vegen, Koepel van ons huis, Waarom stort ge uwe tranen tegen 't Venster van m'n kluis? Ziet ge niet in bei m'n ogen Tranen die ik schrei? Waarom zonder mededogen Stort ge er de uwe bij? Tranen lekken langs m'n wangen Om m'n eigen wee... Zingen dan uw weemoedzangen, Droppels, met me mee?…
Alice Nahon27 november 2020Lees meer >

Venezia

gedicht
2.9 met 29 stemmen aantal keer bekeken 11.833
Het grauwe water fluistert met de huizen. Het zwarte water klotst onder de trappen. Het purper water kabbelt aan de muur. Het blauwe water krinkelt in de stegen - Maar Roze vloeit het uit over de Rio, onder de paarse hemel, in de lage zon.…
Leo Vroman1 september 2022Lees meer >

verbond

hartenkreet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.120
Versluierde het grauw de warmte, mijn hart was niet verkild Het vond in de liefdevolle kalmte de behoefte naar verbondenheid gestild.…
bimo14 november 2011Lees meer >

de laatste kleuren

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.153
mijn opa's heb ik nooit gekend en het doodsgezicht van mijn oma in de grauwe bedstee is nooit heengegaan wanneer lopen we langs het afscheid; de slaap die blijft als een roos op een steen gebeiteld het noodlot al in kinderhanden die nog geen zwaarte kennen, zoals het morgenlicht dat in alle eenvoud een schaduw tekent de dood wordt een…

De zwerver

poëzie
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.496
Wroetend gaan de zwarte handen, Klapperend de zwarte tanden, Gulzig glimt de grauwe mond of-ie geen petatters vond. In de avond nog, bedrogen, ging de moede schim gebogen, kroop de zwarte schaduw rond of-ie geen petatters vond.…
Jan Prins26 oktober 2012Lees meer >

vandaag schrijf ik een grijs gedicht

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.006
machteloos moet zij toezien hoe smetteloos wit verwatert vuil/grauw wordt haar speelgrond modderig haar paden al worden handen haar zacht opgelegd kan zij haar blik niet afwenden haar stervende geliefde het gelaat dat haar zo dierbaar wil zij behouden met handen en voeten hart en buik in eeuwige omstrengeling desnoods samen sterven…

Vrolijk (Brrrr) Pasen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 718
Helder grauw is de hemel wijds het ruime zicht geprikkeld worden organen en de deuren blijven dicht straks gaan we zwierend over vaarten genieten van het mooie weer soepel glijdend over gladde baan voorwaarts naar het Pasen want ‘t is lente in ons bestaan koek en zopie uit het kraampje ergens midden op het ijs tussen velden met witte…

Schildervriend

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 947
Je schildert gezichten op plaatsen waar geen mensen komen klopt jouw hart in schilderstreken je kleurt het zwart terug in het landschap vergane glorie maakt plaats voor duisternis en hoop in het grauwe moeras verzaken ambtenaren in groene taken verstand verjaagt gevoel die ziel gaat voor de wanhoop op de loop het koninkrijk…
mobar20 april 2013Lees meer >

DE WERELD

poëzie
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.202
Hij hield de handen voor 't gezicht, Hij dacht door tranen te verstaan, En in dit duister, diep en dicht, Zag hij de bonte wereld aan; Hoe blonk het goud, hoe rees de stad Gehorend opwaarts voor het blauw; Wie ooit gezocht had en bezat, Hoe maakte rook zijn vensters grauw.…

Amsterdam

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 755
Jij sloeg bruggen over de Amstel en sleep parels van pleinen Slenterend door grauwe straten voel ik onvoorwaardelijk geluk Elke klinker kennende zal ik toch gaarne in jou verdwalen Trekt aan mij als een magneet en heelt al mijn wonden Zoveel moeten zoeken maar immer gevonden Liefde kwam en liefde ging jouw warme jas telkens gevoeld…

Maart

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 519
De slaap was gevlogen de rust brak aan stukken, het jankende grauwen ging dwars door het bot. De oren met luchtige kussens toedrukken bood ook geen soelaas, nee mijn nacht was kapot. Dus Gorter zijn Mei, ja hoe mooi ook geschreven, komt toch ietwat laat met zijn nieuwe geluid.…

omdat een enkeling

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 596
mijn mooie gave bomen ze zijn voorgoed verpest het halve lover afgekapt slecht hun kruin die rest voorbij hun hoge kale stam zie ik de grauwe stad waar ik vóór die slachterij totaal geen weet van had alleen omdat een enkeling te lang was en moest bukken waagden ze het om aan mijn plantsoen het mooie zicht te ontrukken als ik al ergens…
trix brocke25 augustus 2014Lees meer >

Wintertijd

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 494
Andere tijden, de originele Verblijden, oranje, gele bladeren, bruine, rode vele Daarover te kwelen op een grauwe maandagmorgen Lijkt zonder zorgen Geen lekken, geen schreeuwende bekken Bladstil houdt zich het laatste blad Alsof ...alsof het nog één keertje bad voordat het viel en toch, toch ging hemelen Wat kan iemand zemelen Op deze morgen…
Ralameimaar26 oktober 2020Lees meer >

Over grenzen

netgedicht
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 696
Je zegt ik heb geen grenzen leren stellen, klopt, mijn moeder waar altijd alles kon en mocht en zacht 'k leerde daardoor dat niets zwartwit, grijs ook wat is en grauw en crème en in elke vrouw zit wel een man een haar in elke hem Maar jij, jij hebt een held're lens Jij voelt gelukkig wel die scherpe grens Wees blij!…

De kleine dingen

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 686
Je fluistert mij toe, Zingende klanken, Het einde van een grauw bestaan, Simpel woordje, Immense betekenis. Ik hou van jou…

De winter wacht weer

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 486
Ik zal genieten voor de betovering wordt verbroken en er opnieuw een grauwe winter wacht.…

Gebondenen

poëzie
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.011
Soms komt de zon door het grauw, Wind langs het lover gevleugd, Dan snakt ons hart in het blauw Mede te zweven met vreugd. Maar door dit klagend gedicht Bindt ons de val der fontein: ‘Zwaar’ is de meester van ‘licht’, Tranen zijn zoeter dan wijn.…

lacht in vleugjes lente

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.311
ik breng je zee de branding en wat golven zomaar cadeau, uit mijn herinnering gedolven je opent stralend als ik binnen kom en lacht in vleugjes lente je ogen schijnen zon ik zie geen steen of grauw beton als ik mijn armen om je sla met woorden verder ga je fluistert kus als een beginnen woelt door mijn haar verleidt me tot beminnen…

Vedriet in een klein bootje.

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 677
Een poortwachter in grauw gemoed had eens te meer de klok geluid een rinse rat deed zich tegoed aan het bloed van onze tweede huid. Jouw moeder bleef verjaren, je kerfde diepe kringen in haar poreuze bast. Ach, ik ken al jouw bezwaren je stal haar gouden ringen maar droeg haar loden last.…

lentezang

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 477
na maanden van grauwe nattigheid de lucht nog zwaar van wintertijd meldt zich gevleugeld het voorjaar nog voor de dag krieken kan klinkt uit keeltjes, glad en zacht een vrolijk makend lied merels zingen met hun zang door sneeuwklokjes begeleidt mens en natuur tot ontwaken ritmisch hiphoppen koolmeesjes tussen de takken in het blauw…

Het stedelijk landschap

netgedicht
3.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.128
Hoge bomen en bruine kroegen haveloze zwervers die zwoegen over oude straten en ronde pleinen soms zelfs met betoverde konijnen in groene parken en rode tuinen waarboven grijze wolken bazuinen grauwe stenen en stevig beton een vrouw kijkt vanaf een zonnig balkon naar oude kerken met nieuwe banken en een tongval van religieuze klanken…
mobar6 september 2025Lees meer >