Alle inzendingen over vergeven

893 resultaten.

Sorteren op:

éénoog het tegenlicht

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 847
Mogen we vergeten van het verleden kunnen we het hoofd verwijten dat het of het heden vergeven dat het een hoofd heeft vergeten het is een vraag geen vraag vaagweg heeft het een mond in de einder een stilleven in lood gedompeld vertraagd met kiezels in de schedel is het improviserende met vlokken in de wimpers de hoge noot van…

Vergeef je!

hartenkreet
1.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 955
Daarom ook wil ik je de valse kwaadheid en je gemene straatgeschreeuw zo graag vergeven, want het was niet werkelijk jij, maar de nare gevolgen van je proces, wat ik triggerde, gek genoeg, liever deed ik het volkomen tegendeel, maar ik zat gevangen in je web van aantrekken en afstoten, de macht van je schoonheid en je sterke heksenmanieren,…

de rode draad

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 737
niemand heeft de kracht het wordt van je verwacht het woord verkracht maar de runen is men vergeten op het tablet ooit in steen geschreven door doorzettingsvermogen observeer met ogen oprecht en trouw moedig en rauw een boek valt niet zomaar uit de lucht het papier beschermt door kaft en binding positief en herinnering dan zijn wij vergeven…
sine metu12 februari 2011Lees meer >

Gebed voor een kerncentrale

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 742
kome * Wij geven communicatief de voorkeur aan een republiek Uw wil geschiede op aarde zoals in de hemel * België regeert heel goed zonder baas Geef ons heden ons dagelijks brood * Allez, het liefst zonder broodverbeteraar en vergeef ons onze schuld * De rente is 12.2 procent flexibel krediet zoals ook wij aan anderen hun schuld vergeven…
Fabiola20 maart 2011Lees meer >

Ik wou, ik wilde

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 656
Ik wou dat de mensen met hersens eens dachten, dat kinderen waarvan we allemaal verwachten, dat ze opgroeien in een mooie omgeving, je niet kunt misbruiken, daarvoor is geen vergeving.…

DANK VOOR HET LICHT

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 881
vraag ik zo smeek ik zo filosofeer ik zo bid ik alleen zal ik het niet redden alleen kan ik de levensladder niet bestijgen alleen ben ik te klein voor de zware taak alleen in eenzaamheid zal ik nooit gedijen dank voor het aanhoren van mijn bede dank voor alle bijstand dank voor de liefde dank voor het licht nu kan ik eindelijk vergeven…
HANS UDING6 december 2011Lees meer >

schouderblik

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 505
het plein ervoor bezaaid met lijken, onder en over stoeten die de zeven poorten beliepen ramshoorns bliezen als gekken maar voor iedereen bleef de poort vandaag gesloten en het werd akelig stil een vallende haar zou nog kabaal maken vandaag geen opname zelfs de spionnetjes bleven dicht vandaag geen vergeving op deze dag die voor mij de…
enrico29 januari 2012Lees meer >

Voor morgen en overmorgen

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 910
Dwaasheid, wijsheid, kleinheid, zorg om anderen, vergeten en vergeven, kansen bieden en weten dat je zelf gedragen bent, geliefd en door het licht omstraald.…
Adeleyd31 oktober 2013Lees meer >

De herfst leert mij

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 630
De herfst leert mij barmhartigheid: Het eindeloos opnieuw vergeven Aan al wat zwak is,en zo broos Dat dood bekroont het leven. Ik wil niets meer, ik baan geen weg Maar volg Uw spoor verloren.…
Adeleyd2 november 2013Lees meer >

Vrede vind ik

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 773
Als ik genoeg aan liefde heb gegeven geen diepe pijn anderen heb aangedaan of God mijn tekorten zo wil vergeven en mij met Zijn vrede wil terzijde staan. Dat ik ieder mens begripvol kan beminnen ook zij die mij ooit eens hebben gegriefd en laat mij in Uw vrede voedend bezinnen en maak ze in mijn hart weer echt geliefd.…

Het kind met een kroon

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.046
Zijn Licht dat nooit is uitgegaan gloort hoog boven de stal het glanst in onze ogen en straalt uit ons hart nu wij verlangend hopen dat het Kind wordt gebracht ook de nacht toont zijn licht en was nooit zo helder en schoon met sterren en engelenscharen voor het Kind met een kroon Zijn koninkrijk dat liefde heet in alles geven en vergeven…
greta casier21 december 2018Lees meer >

Op de dood van Sterre

poëzie
4.0 met 119 stemmen aantal keer bekeken 19.724
Nu Dood, nu snik, meteen verschenen en voorbij, Nu, doorgang van een steen, van een gesteen ten leven, Dun schutsel, staat naarbij; 'k zal 't u te dank vergeven; Kom, Dood, en maak mij kortst van deze koortsen vrij: 'k Verlang in 't eeuwig licht tezamen te zien zweven Mijn Heil, mijn Lief, mijn lijf, mijn God, mijn Ster, en mij.…

versgebakken broodje

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.279
Bij hun transparant gekakel over agressief ontladen knarst de grond onder mijn hoofd met valse tanden zonden zijn gemaakt en in een klap weer vergeven door een wroegingloze god met klamme handen zij zaten op de rand van een versgebakken broodje en kloegen over alles wat mij raakte zij stonden aan de kant van dat versgebakken broodje…
kuirinck27 oktober 2005Lees meer >

't Afscheid

poëzie
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.446
De eerste kus die jij me gaf Veranderde mijn leven Die eerste kus, mijn lieve lief Zal ik je nooit vergeven Die eerste kus was zoet als wijn En pijnigde mijn zinnen En zo `t ook de laatste is Wat moet ik dan beginnen Die eerste kus was als een vuur Van al te lang begeren Ik wilde dat die hete gloed Mij eeuwig deed verteren Die eerste…

WAAK OP, WAAK OP, JERUZALEM

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.277
Waak op, waak op, Jeruzalem, jubel, zing een nieuw lied voor Hem, er is vergeving door Zijn bloed, ga uit Uw vrede tegemoet.…
jan mul31 maart 2006Lees meer >

gepasseerd station

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 713
uitbundigste lach vangt je handen (machteloos zijn ze) brand ze niet aan mij, ik ben niet meer van toen wat mij verder droeg heb jij gemist, mijn trein vertrok al lang geleden en jij – jij wacht daar nog altijd op mij de plek waar je aldoor staat brokkelt af rond je voeten spoedig zal dat de vorm zijn waarbinnen je leeft alles en niets is vergeven…

Sylvia

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 631
Ik heb je ooit een hart onder de riem gestoken, je aangemoedigd om gedichten te blijven schrijven en zie aan, ik had gelijk, je bent een ware ster geworden in gedichtenland, je drinkt teveel, dat valt je te vergeven gezien je mooie droomwoorden, gedrenkt in oeroude wijsheid en ervaringsleer, kom, madame Hubers, even oud als ik, durf je nog of…

chèsèd

netgedicht
2.4 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.600
je bibberige lijf ombond jij at en dronk tegelijk waarna je van dit elexir bekrampt en hikkend op mijn schouder lag en jij mij voor het eerst barmhartigheid beseffen deed toen heb ik jarenlang je onwetendheid onderricht en je twijfels raad gegeven je droefheid heb ik getroost en je zonden vermaand je werkelijk vergeven…

Zeven huismussen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 466
haar geprevelde woorden die ergens vandaan leken te komen tijdens het nog prille begin van mijn jeugdmoedig bestaan hadden mijn onbestemde dromen zelden vleugels ik zag de huismussen vliegen ik zag de gevleugelde huismussen gaan ik zag mijn moeder in een meeuw veranderen er waren een paar antwoorden die ik haar niet meer kon vergeven…
mobar7 augustus 2013Lees meer >

Vlucht

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 665
banaal of frivool, maar vol warmte en gloed, achter de horizon stort daar je mysterie uit in mijn wezen en als je klaar bent, zal ik langzaam opkomen terug, landen, op mijn eigen stranden, ons zout, de zee snuiven, de teer van touw, het man-vrouw-zijn beleven, geworteld, weer voelen het noorden, ons uiten, zo karig met woorden, vergeven…
Ralameimaar19 augustus 2014Lees meer >

Gedachten of inzicht

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 592
Dementie, Parkinson, AFTAKELING Vergeten, niet kunnen, niet WILLEN Niet mogen, geen steun, geen HOUVAST Geloven, rotsvast, eindelijk BEGRIP Danbaarheid, genegenheid, VERGEVING Einde verhaal, intense BELEVING…
Hans Uding6 augustus 2017Lees meer >

Bomen

gedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.987
Haar zwijgen is vergeven aan de grillen van de wind, gniffelt met giechelende vogels, juicht over daken, toont de portieken. Laat maar waaien zingt het loof. Haar stammen kunnen dragen. Haar stilte wortelt diep onder de schaduwkronen. Hoe ik nooit stilstand zie, maar altijd nijver werken aan een groter plan.…

Strijdbaar in liefde

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 493
groeien dat veelal voorzichtig begint met een hint in een door angst verzwakte maatschappij en dat we dan ondanks het onrecht voortkomende uit de maatschappij strijdbaar mogen zijn om proberen het goede te doen strijdbaar in liefde te wijzen op de vernietigende kracht van biologische wapens op het pad van licht gerechtigheid en vergeving…

In elke ader..

netgedicht
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 619
Al weet ik tegen beter weten , in mijn teloorgang spreek ik haar elke morgen als ik wakker wordt haar plaats waar licht en schaduw in balans volmaakt gedijt, ons onafscheidelijk gemaakt in haar vergeving in het gewogen hart geraakt, waar de tijd zich even heeft neergevlijd, de adem van haar beeltenis, raak ik nooit meer kwijt..…
Pama3 oktober 2020Lees meer >

Delen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 486
een bloem in de loop van een geweer een hand op het hoofd van een kind een arm om de schouders van een zwerver een woord tot hen die worden doodgezwegenå water voor de dorstigen bedden voor vermoeiden brood voor hen die hongeren welkom voor hen die vluchtten maar ook begrip voor hen die bang zijn vergeving voor hen die wreed waren liefde…
Juko de Vries18 november 2020Lees meer >

BOVEN DE STERREN

hartenkreet
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.193
hemeltuin ligt in d' eeuwige luister van liefde en vrede daar komen wij aan op onze laatste reis en brengen alleen onze zielenschat mede moede van een korte of langere levensrit en angstig hoe Hij tegenover ons zal staan zal Hij niet vragen naar ons aardse bezit maar wat wij voor elkander hebben gedaan hebben wij genoeg bemind of vergeven…

Verschuiling?

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 430
wil gewoon ellende niet Maar eig’lijk is het ook iets goeds waaraan ik kan zien dat het normaal, om naar het licht te vlie’n, te gaan ’k het streven van een ieder zie naar beter, mooier, ‘t gezondere en sterk Niet bij de pakken neer maar iedere keer weer op te staan en dat ook bewonder, met mededogen voor gedeprimeerden, vergeven…
Ralameimaar3 september 2025Lees meer >

Bittere fles

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 256
Ik vraag niet meer om vergeving. Ik heb geleerd niet te storen wat mij vervangt. Ik vraag om ruimte. Iets groter dan deze kamer. Iets sterkers dan mijn angst. Maar gewoonte werkt traag en grondig. Je schenkt bij zonder haast. Nog één, zeg ik. Om het moment uit te stellen waarop ik moet toegeven dat ik al ben gegaan.…
Nathan5 februari 2026Lees meer >

Joie de vivre

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 282
als ware het een mantel, om zichzelf heen weeft Om een rebelse knipoog te werpen, ondeugendheid verpakt in een lach vrij van alle soorten gezag zonder zich ook maar enigszins te onderwerpen Zij danst haar zorgen, met vreugd de wereld uit haar joie de vivre, zo geurig en aanstekelijk Zij zaait soms chaos om haar heen, maar haar vergeven…