861 resultaten.
‘n heel klein feestje
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
497 om de oren vlogen
de vlinders die daar niet slechts
op strakke onderruggen prijkten
zijn van kleurrijk imago gefaseerd
gemorpht tot nachtmotmerries
jouw gezicht was nooit dezelfde geweest
jouw handen hadden zich daar aangepast
aan ’n zekere mate van lijdend overleven
jouw lijf zou de schoonheid van die jeugd
gedragen hebben als vluchtig…
Het licht blijft langer hangen
netgedicht
2.3 met 17 stemmen
433 Hun diepe, zware stilte is voelbaarder dan woorden, een
vluchtige blik die ik vang, en herken de bedoeling – te veel gezien misschien.
Maar het licht blijft hangen
als een zachte grens, tussen alles wat
was en wat nog niet hoeft te komen. Een eigen moment
waarin niets van mij verwacht wordt, puur en stil – en eindelijk van mij alleen.…
Sieraad
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
304 logo's en slogans manoeuvreren
stuurse gezichten, professionele lach
op steile stukken schuin tourneren
van rechts naar links zigzagbaan
pas op, daar komen ongelukken van
kijk uit, links is gaan, rechts is staan
middenin zwaailichten zo nu en dan
alsof er niets aan de hand is
graaien als kraaien in de poep
tussen vuilnis en inventaris
vluchtig…
Je weet nooit
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
201 Dat ze verdampen tussen koffie, haast,
een vluchtige lach, een gewone dag.
Maar ergens
blijft een zin liggen,
stil en scherp,
een vonk
in de zak van iemand
die het vuur allang vergeten was.
Een opmerking.
Een groet.
Zo klein,
bijna te licht
om gewicht te hebben.
En toch.…
De sieraden van de herfst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
75 Maar hun aanwezigheid is breekbaar en vluchtig,
slechts voor even zijn ze de parels van de natuur,
totdat ze geruisloos weer in de grond verdwijnen
en enkel de herinnering aan hun pracht achterlaten.…
Tikke-Tak…
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
173 Terwijl zijn kussen klaagde, steen en been
ging zijn hoofd nergens heen
gedachten bleven steeds maar malen
hoog boven de vlierbesbomen
tussen vluchtige wolken, zonder dromen.…
Drie vlinders fladderen, dicht bij elkaar
poëzie
3.0 met 7 stemmen
4.672 Dan, ver van 't land waarin ik daaglijks leef,
Komen haar kleine mond en twee zachte ogen
Tezamen tot de glimlach die belooft,
En ik verga en word wijd als de zee,
Eerst nog zo klein, en in 't oneindige vluchtig
Zweeft haar liefde over mij, totdat ik opstorm
Om de andere drieëenheid to bezitten,
Haar borsten deinen doe, haar lichaam siddren…
Wat een weer vandaag
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
867 Er wordt zelfs over 't weer' gesproken
bij de meest vluchtige begroeting.
Over 'het weer' te kunnen praten
vulde reeds ontelbaar veel hiaten.
En de weerman zou 't voor geen miljoen
zonder 'het weer' willen doen.…
Spijt
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.436 In 34 jaar
slechts heel sporadisch
een vluchtig contact, zonder
proberen nader tot elkaar te komen.
Toen jij heenging was het te laat, de kans verkeken.
Nu praten wij
al twintig jaar zo af en toe
als volwassenen en in alle redelijkheid.…
Valentijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 dag van de ontdekking
dat verleidelijker de hunkering is
dan het verwaarloosd te bezitten
het is de dag van het erkennen
dat wij alleen betekenis hebben
voor wij ons iets betekenen laten
is merkwaardige meeslependheid
van naar elkaar genegen mensen
die wij niet verrommelen moeten
met de ijdele frutsels van prullaria
die als filmisch vluchtige…
In de schaduw van verlangen
netgedicht
2.5 met 139 stemmen
1.907 Ik wilde een stem die bleef, iets dat de tijd brak, hoe vluchtig het ook was.
Ik keek naar jou zoals men
kijkt naar regen op een eenzame avond, niet
om nat te worden, maar om stilte vanbinnen te laten verdwijnen.
Je kwam als een lied dat ik eerder had gehoord, alsof je wist waar ik was geweest.…
Niet zo snel, niet zo luid
netgedicht
2.4 met 16 stemmen
386 Maar ik adem liever diep dan vluchtig.
Ik zie wat jij niet ziet: het
knikken van een bloem, de aarzeling in je
ogen, de stilte die zich tussen woorden nestelt. Ik moet
die wereld eerst in mij voelen, voor ik verder kan, voor ik werkelijk kan begrijpen.…
Avondblauw
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
409 Stadsvogels verstommen,
één voor één, boven daken die nog gloeien
van het gouden fluweellicht, de omliggende straat ademt in
zachte schemering, maar witte sporen vervagen het blauw in vluchtige beweging.…
Vlinder van het licht
netgedicht
1.4 met 9 stemmen
274 Dan verdwijnt hij langzaam
achter een sluier van lucht, de stilte die hij
achterlaat voelt diep en kostbaar, en toch blijft de herinnering
glinsteren in het oog van de waarnemer, licht en vluchtig, maar vol betekenis.…
Wanneer kou loutert
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
427 Mijn adem tekent lichte
wolken in de bleke winterlucht, ik volg
hun vluchtige vorm tot ze verdwijnen. In mijn lichaam
ontwaakt een aandacht die elke fijne sensatie zonder oordeel ontvangt.
Wat te zwaar werd door
het lange, zorgvuldige dragen, mag hier
traag zachter worden, laag voor laag.…
JAVAANSE TIJGER
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
117 verborgene
wonen en overleven
op Java zoeken sommigen
naar een eenzame telg
van de eens talrijke rover
ofschoon men verklaart dat
hij geheel verdwenen is
misschien vertellen
sporen van grote klauwen
dat nog zeer weinige heren
der wildernis ergens huizen
teleurstelling
hier heeft hun onderdaan
de panter gelopen
iemand meent vluchtig…
Janneke
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
389 zelfs toen ik al afscheid had genomen
haar as had verstrooid over de
beelden van na het leven
zag ik haar lach verschijnen
in het dragen van de wind
iets vluchtigs lag in haar nalatenschap
nog te dromen in het gewaad
dat met oranje was toegedekt, haar
kleine knuistjes die sterk ineen
geknepen waren spreiden het wit
van het heengaan…
JEUGDHERINNERINGEN
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.454 voorjaarsspel in groot rood klaverveld
uitbundig geschreeuw rennende benen
als woedende boer opwachting maakt
bont geslagen billen snel verdwenen
kostbare momenten die fragmentarisch
kleurrijk als vluchtig vertoonde dia’s
door het snel vergrijzende bewustzijn
schieten minder en minder realistisch…
Relatie Problemen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.353 toen vluchtig met een zucht, begon je zachtjes iets te huiveren .
Tranend, ongerust, vervaagd het huiveren in fluisteren:
"Wat was ik toch argwanend, en ik zal voortaan naar je luisteren".
Vlot greep ik naar haar hoofd, en zei toen wreed tegen die griet:
Ik zeg het je nog 1 keer, maar vergeet het nu eens niet.…
woorden blijven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
941 woorden blijven hangen deze winteravond
ze sluimeren door de nacht als in dromen
onrustig in wakend slapen of andersom
vluchtig als lucht, raakbaar als steen
vergeet niet de hardheid van de dag
gisteren een onafgemaakt meesterwerk
vandaag zijn de stukken weer als nieuw
zoals in het begin, of is het slechts schijn
om jou de moed niet opnieuw…
verliefd en overgegeven
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
2.014 's nachts in de kalverstraat
een jongedame die danste
lachte bewoog naar me woof
door sidder bevangen
gelost mijn puike relatie
dagelijkse belangen
ogen werden vochtig
schijnbaar omhoog getild
lustig hartstochtig
de ware zwevend en mild
alles kwam in mij samen
perplex en geprikkeld
engelen die zongen
ijlde de sprookjesprins vluchtig…
De dageraad
netgedicht
4.6 met 30 stemmen
578 Woorden
een vluchtig spel van werkelijkheid, illusie,
verbeelding, interpretatie, gesproken intonatie.
De gevoeligheid van de harp
bij elke snaaraanraking,
glasheldere klank
de pure zuiverheid van kristal.…
Er bestaat geen verlies van tijd.
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
757 Zomers snuiven we het vluchtige meel
van molenstenen, malend onder de
wieken van de molenaar, Poëzie
waait door beide manen, verlustigd
in de schaduwen van korenschoven,
patronen van de toekomst zijn vervangen
in wat ons verder onderscheidt, raakt de
verwondering meer bevlogen, waarop
nog fraaiere bewoordingen kan bogen,
er bestaat…
Er is geen tijd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
502 Zomers snuiven we het vluchtige meel
van molenstenen, malend onder de
wieken van de molenaar, Poëzie
waait door beide manen, verlustigd
in de schaduwen van korenschoven,
patronen van de toekomst zijn vervangen
in wat ons verder onderscheidt, raakt de
verwondering meer bevlogen, waarop
nog fraaiere bewoordingen kan bogen,
er bestaat…
Gure dag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
628 vroege duisternis in deze dagen
de wind is guur, de dag maar kort
nog even voor het weer
kerstmis wordt
weersvoorspelling voorspelde geen paradijs
regenen, stormen vandaag en morgen
overal om mij vluchtig wolkenspel
versieren de dag met enkel grijs
guur schraalt de wind
donkere dagen worden volop verlicht
de lichtjes krijgen met kerst…
jacht
gedicht
3.7 met 6 stemmen
2.022 ik vraag om een huid van vacht
zo ruw en stug als van een rendier
zie me als een hongerige hond
draaf door een woud door het donker
lichtvoetig alsof vogels me dragen
kijk hoe vluchtig mijn spoor in het zand
weggevaagd door de wind
onzichtbaar voor handen
die het stof uit mijn vacht willen vegen
mensenvingers die me uit mijn vel willen schillen…
Als de ochtend gloort
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
425 De zonsopgang zien
onderdompelen in moment
vluchtig van aard
Hoe zon begint te ontwaken van
waaruit pracht en zacht worden onthuld tegelijk
luister ik naar een kloppend hart badend in zee vol tederheid
Zowaar geprikkeld door dit moois ben ik erg benieuwd voor wat zal komen.…
Als schemering wondert
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
535 En als de lichten van mensen
het duister overnemen, geniet ik na in stilte
van wat kort glansde, een vluchtige droom die nog even blijft
hangen, vooraleer de nacht haar gordijn opent en alles zacht omhult met kalmte.…
Aan een Meisje, dat een Roosje aan hare boezem plaatste
poëzie
3.7 met 11 stemmen
4.886 't Rees, maar bloeide als 't Nachtviooltje,
Ongezien door 't vluchtig oog;
Maar de kenner rook zijn geuren,
En hij schatte 't bloempje hoog.
Vraagt gij, hoe zich 't bloempje noeme,
Dat zo needrig 't oog ontvliedt?
Vruchtloos zoekt gij 't bij Linneus,
Op zijn plantlijst staat het niet.…
Sla de grote trom
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.057 Ontkennen spreekt van verleden tijd, terwijl
de daken nog schreeuwen
***
woorden die zich uiten in boosheid
spreken vluchtig van angst, bekommerd
om de dag van vroeger, sla ik met graagte
mijn armen om je heen
jij wandelt
mij voorbij en gooit met oud zeer, wat deert
nog het kind, dat nu dan toch zijn eerste
stappen zet, tegenslagen…