954 resultaten.
Draak
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
890 Geritsel in het riet
de lage maan die in een muil straalt.
Het verbaast me
hoe ik gezapig naar de dampende tong staar,
hoe mijn spotlach verdubbelt.
Onberoerd door zijn afzichtelijk tumult.
Hij blaast vuurtongen naar de diepte
slijk glanst aan de schubben.
Maar ik wen aan het gevaar,
gluiperige griezel in de kelder.…
Dichtbij
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
42 Het riet beweegt, de lucht wordt koel.
Je legt je hoofd tegen mijn schouder
en ik blijf zitten waar ik zit.
Straks lopen we terug naar huis,
met vochtige schoenen door het gras.
Maar eerst wil ik je hier nog kussen,
nu er nog licht op het water ligt.…
Afgezonken
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.385 Op helder kiezelzand rust mijn rug
boven mij het nimmer stilstaand water
wegglijdend naar straks en later
hier vind ik de fossielen terug
de herinneringen van weleer
van stroomopwaarts en het gletsjermeer
Aan het oppervlak spiegelt het beeld
van daagse oevertaferelen
oorlogen en kinderspelen
een schilder die het riet penseelt
in de koele…
Jij
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
586 Jij fietst me nog vaak voorbij
met in je fietstassen bloemen van de markt
en in je rieten stuurmand proviand
voor de komende dagen
jij lacht nog steeds naar mij
al heb je inmiddels grijze haren en
zijn we beiden te oud voor ongeremde passie
we hebben de jaren onbenut voorbij laten glijden
we hebben veel te lang geaarzeld
want je eens zo…
DE LEYEN
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
457 Het kalme riet blijft zichzelf, kent geen tijd,
toont steeds vreedzaam beschermend aangezicht:
een hecht onderkomen, open én dicht,
voor dieren tot huizen of zwerven bereid.
Zeilen met tastende punten schuiven
behoedzaam ogend tussen eilandjes voort,
als vleugels van traag zwevende duiven.…
Veiliger haven ?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
629 Teksten zo uit de klei gerukt,
zuchtend in het kreunend riet,
geschoren en gebundeld in één
hand, dan waant het vertrouwen
zich in een veiliger haven, waar
het laatste anker is opgehaald,
de tol werd uitbetaald, omdat
er niets meer te vrezen valt.…
Molen De Regt
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
535 Ooit gedekt met riet.
Aardige baard.
Donkergroen geverfd,
rood afgebiesd,
tussen de koppen
van voeghout en steunder
een jaartal.
Een naam.
De oude Adriaan
bedreven steen,
raakte als zeiler aan de grond;
ving als stelling te weinig wind.
Boezems pompen
door de polders:
trotseer de wind;
overleef het toerisme.…
EEUWIG TREKKENDE KRACHT
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
649 zin
in zal moeten rusten
continue heeft zij zich ingezet
voor haar dierbare kroost
zij had zich opgeworpen
als grote steun en toeverlaat
tastbaar als vliegende kracht
onvervangbare moeder
voor haar kleinkinderen en hen
als knuffelkotertjes toegeëigend
engelbewaarder
ma-Omie is nu weggesleept
langs het schaduwmeer
waar het gestorven riet…
Simonshaven 2020
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
485 Het groene metershoge riet
Beweegt onrustig heen en weer
Twee roze hyacinten staan
Eenzaam in een nog kale tuin
Een dikke hommel bromt
Tegen nog kinderlijke bloesem
Kleine insecten wolken in het
Rond, de poes vraagt of ik haar
Onder haar kin wil krieuwelen
Ik geef er graag gehoor aan
Het voorjaar gaat zijn tijd opeisen
Gebiedt de…
schril contrast
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
459 Mijn hart gaat uit naar ’t ruime vlakke land
Met langs verre horizon de boerderijen
Waar langs paden populieren staan in rijen
En ruisend riet op d’ oevers langs de waterkant
Waar vogels vliegen langs de hoge hemelboog
En witte wolken onderbreken ’t azuren blauw
Het veld des morgens bedekt met parelend dauw
Vanaf het water stijgt reeds vroeg…
Ochtenddroom
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
452 Als ik denk aan de platanen bij het strand,
voel ik ook een soort weemoed in mij stijgen,
denk verstild aan de pluimen riet als observant
aan de wiegende essentakken die nu stil zwijgen.…
Herscheppen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
497 Een maartse wind in een klein dorp
Waarin groen wit verjoeg, waarin een
Koele luchtstroom kopzorgen verdreef
Een prille wind in een negorij
Die een reddingsboei toewierp; een krans
Van sneeuwklokjes, krokussen en
Vroege narcissen
Waardoor je weet er is nog hoop, toch
Nog hoop, toch nog wel redding
Het fluisterende riet van een liefelijk…
Uitvaart Elisabeth II, TV uit, Leven aan!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
769 voorgenomen
De hele dag te kijken vanaf 11.00 uur
Naar de uitvaart van Koningin Elisabeth II op TV
Neen ze was geen bekende van die Koningin
Ze was 1 van de miljoenen, die haar kenden
Ze ging zitten, koffie met cake, keek en dacht toen:
Ik ben niet echt Koningsgezind
Ik ben niet gelovig, ook niet goed
Ik wil gecremeerd worden in een rieten…
1 mei feest van de arbeid
hartenkreet
4.9 met 11 stemmen
936 herbeginnen
Arbeit macht Frei
oorlogen herdenken
de bevrijding
met goede werken
Belgische Paasakkoorden
bindend de vrijheid
verslinden
Herstelbaarheidsindex
nu van kracht
potje breken potje betalen
de luchtledigheid in 't verwoorden
de mond toesnoeren
Grootkapitaal onderbelast
werken overbelast
Hervormingen
kluiten in het riet…
De Orpheusspotvogel
hartenkreet
1.4 met 5 stemmen
502 Meiwind in het riet
de spotvogel houdt even
het zonlicht tegen
In het eerste blauw van
de ochtend gaat een trilling door de
dichte struiken, een bijna onzichtbare beweging
waarin mijn hart herkent dat iets wakker wordt vóór het licht zelf.…
Bij de zoute gong
gedicht
3.8 met 19 stemmen
9.615 .;
dommelend reden voerlui aan op dommelende wegen;
mist, dichte regens, dempten de stemmen, dempten
de harten; moede, laagstaande zon bescheen zwak-
rood, geluidswallen van riet en druppelend lover
Grauw de wielen van de wagens op de bodem van lege
wegen; 'koude kleren draagt 't land', zong 't lied
van de zwepen; bij de zoute gong van…
Verwoesting
poëzie
3.5 met 12 stemmen
2.525 Spreidt zij vernieling om zich heen
in 't heden, dat haar kluister brak,
blakert zij godgewijde steen,
verteert zij 't lage rieten dak,
haar onbegrepen aangezicht
blijft onbevangen, zonder schuld,
als zocht zij éénheid met het licht
dat als een kelk haar klaar omhult.…
Landschap der poëzie
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
564 Wuivend riet dat z'n dramatische noten schrijft
wat overgaat in het overspelig ruisen van de wind
weerlegt de wereld in een zee van ironie
waarin allen z'n skeptisch cynisme overblijft.…
Schaatsenrijdertje
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
931 Ergens ver weg tussen riet en kroos
Klinkt gedempt blij eendgesnater
Het schaatsenrijdertje is hier virtuoos
Trekt een v-spoor over het vlakke water
Neemt bocht en hoek met speels gemak
Stopt hier eventjes bij een geknakte stengel
Met daarop een kleine rode huisjesslak
Weer door gaat hij… de snelle bengel
Bij een groen obstakel ligt hij even…
Hoort gij het heldere fluiten der vinken?
poëzie
3.2 met 6 stemmen
1.585 Noem me niet koekoek, o schone der schonen,
maar hoor de tonen
der vink in het riet;
klinkt het niet nieuw door de liefde bemeesterd
vrolijk begeesterd
’t eentonige lied:
dat zij geerne ziet.…
Bomenlandschap
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
742 de maan schijnt boven de rand
van een zwart bomenlandschap
aan het einde van de tuin
een ring van schijnbare nevel
draagt het weerkaatsend licht
tot aan flarden van pluizige wolken
de slaap wil niet vlotten
en zie in het hoge gewelf
een engel van vreugde dansen
ik lijk de vrijheid te vieren
aan geketende gedachten
en in mijn rieten…
Het aambeeld van het heden
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
526 Iets van melancholie verlegt de afstand
in een formule die wij ontrafelen wanneer
we aanmeren aan de nog maan-zijde
gelegen oever waar het gele riet
zich vereerd voelt met de zon die
aan de overzij het licht smeed
op het aambeeld van het heden
Dit alles kent geen gelijke in een wereld
die tragisch gelegen is aan de rand
van een altruïstisch…
ons lied opnieuw gezongen
netgedicht
3.8 met 27 stemmen
1.372 achter het riet van de rivier
heb jij mijn lief opnieuw ons lied gezongen
dat galmde over karrenspoor
en fluisterlokte door mijn oor
tot in de warme onderstroom
van passievolle kracht
waar na een lange nacht
van zien en van berouwen
wij elkaar opnieuw aanschouwen
geleid door grenzenloos verlangen
en de passie die we delen
in de veelheid…
Op herhaling
gedicht
3.0 met 80 stemmen
27.113 Ik keek naar water, de golven bewogen
heel licht in die lange stroom naar de einder
en langs het riet zwommen enkele eenden,
verderop een reiger aan de waterkant.…
Mooie vogels
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.120 Maar ook dat men ze sierlijk
Naast pluimen steekt van 't riet,
Tot pronk der schoorsteenvazen;
Want rijker kan het niet…
Landleven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
631 Er broeit iets, de lucht werkt
landlieden luieren in de verlaten ruimte
zien terug op het zwoegen van de dag
Vlijtig en vol ijver
stapten ze de bedauwde morgen in
een zuidenwind bracht slepend
de dagelijkse droogte aan
In de verre verte lokt klokgelui
-boven rieten daken en
onder de dreigende hemel-
ze terug naar de hofstee
Ze dralend…
Tonen zetten op je ranke lijf
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
692 En jij wacht af als een halm een aar als staand riet sta je daar.
Mijn klodders raken je zachte huid je rilt en wuift, een decor van gebroken wit lijnt je lijf nog beter uit.
Strepen raken borsten, vlekken spatten op een warme dij.
En ik creëer als een voyeur volg je lijnen en uit mij ontspruit meer dan jij en ik samen zijn.…
Glooiend op een gele heuvel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
580 had niets gehoord
een salamander roerde modder
zijn winterslaap verstoord
je zag weer de spelonken in je geest
de routes die je hebt gelopen je hoeft
niet meer je bent er pas geweest
ik wil je wijn en dronken kussen
de warme wijngaard en de zon
beneden de rivier in lussen
wil je glooiend op een gele heuvel
in een sprookje met een rieten…
Glooiend op een gele heuvel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
548 niets gehoord
een salamander roerde modder
zijn winterslaap verstoord
je zag weer de spelonken in je geest
de routes die je hebt gelopen je hoeft
niet meer je bent er pas geweest
ik wil je wijn en dronken kussen
de warme wijngaard en de zon
beneden de rivier in lussen
ik wil je glooiend op een gele heuvel
in een sprookje met een rieten…
Verdriet is zeven sokken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
478 Ken je dat gevoel dwars doormidden breken als riet,
dat gevoel van even zie jij sterk als je bent toekomt niet.
Heeft intens liefhebben ons bleek vandaag even verlaten,
hebben zelfs de bomen en planten wolken dat in de gaten.
Want ken ook jij dat gevoel van even niets meer zien niet
geloven dat we aan het bloeien waren ook deze gevaren?…