Alle inzendingen over schemering

1518 resultaten.

Sorteren op:

Ver weg

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 209
De schemering viel voor jou te vroeg, Duister mijn blik op jou ontnam, Ik zonder jou alleen verder leven moest. Kon ik de kijker eens weer keren, De wereld zien als die was, Kon ik als voorheen weer leven.…
Joris Olivier29 augustus 2025Lees meer >

HILLEGERSBERG RUIKT

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 298
De lange Molenlaan geniet milde lichte schemer onder wijde hoge bogen van reusachtige platanen die opgewekt hun geur blazen over de huizen van Rotterdams weeldebuurt tot ze terug gestuwd wordt door vochtige vrijheidszuchten van de grote Bergse Plassen lover- en wateradem zorgen voor verlicht toeven en gezonde levenslust binnen…
Han Messie24 oktober 2025Lees meer >

de drijfveer blijft

netgedicht
2.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 380
verzachtend streelt landwind speels ons gedeelde vergezicht waar bergen wolken kammen schampen zij bijna ook de regen maar onze zon houdt het droog door vertrouwen in haar warmte breidt de atmosfeer zich gestaag uit zonder enige verschenen sterren die uit konden blinken in licht door donkerverdichte nachten door laten schemeren en…
R.E.N.S.23 februari 2026Lees meer >

In de schemer van onze lichaamstaal (Liedgedicht)

gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 983
ik aan jou niet mag denken, er is te veel gezegd de averij even afgewend op een verdwaald moment zullen we elkaar wel weer ontmoeten, als de luwte ons gunt van wat ooit in zicht wie weet voltrekt zich dan het wonder van het bijna altijd dicht bij elkaar vergt de tijd van ons geen groter offer of de zindering van het totaal in de schemer…

de tijd

netgedicht
3.4 met 90 stemmen aantal keer bekeken 23.660
Hier wandel ik in de schemering de nacht zo dicht nabij het is de tijd niet dat ik nu nog zing dauw hangt laag over de vecht en landerij De stilte heeft zich al genesteld in bomen straten en de stad in menig huis dooft men het licht zij hebben de dag gehad In de verte blaft een hond dendert er een trein ergens gaat een deur op slot…

Het koele meer...

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 900
de sluiers Een mistgordijn van zilveren rook Langzaam versluieren de sterren Het nachtlicht wordt in vaalheid gedoofd De aarde is nu onderworpen Aan de adem van het koele meer Sereen in mystiek gehuld Laat het koele meer zich dragen Niets laat zich nu nog zien Alleen de adem van het koele meer Langzaam vult de aarde zich In een schemering…

Landschap met wegspringende schaduwen I

gedicht
2.7 met 27 stemmen aantal keer bekeken 10.113
Geef een ruk aan je hoofd en je zult zien hoe de schaduwen van deze wandelaar wegspringen de velden in en hoe dat gedachtegoed in de beschutting van het gewas de middaghitte overleeft en met de schemering onze huizen binnentrekt. ------------------------- uit: Ontfermingen, 1998.…

De sfeer van weleer

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 666
zij zomerde met wilde bloemen in een paradijselijke wei waar vrijheid kleur en vormen bloeiden werd ieder hemels blij ook zij wist van de volle oogsten de rijkdom zo dichtbij later nog het land met kale stronken als verlate herfstpartij in helder schemeren deden vorst en gladheid al even van zich spreken het…
wil melker5 november 2019Lees meer >

Villa Hadriana

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.256
Maar geen verschijning, slechts 't verleden dat mij rondleidt door het schemerig gewelf en een ijl vaarwel nog lispelt als ik de krocht verlaat.…

Dromerig

hartenkreet
4.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.040
Ik laat de nacht mijn adem zingen, licht geboren door de schemering, zoals iemand draalt bij ’t laatste licht en alle jonge stemmen samenbindt. Ik laat de sterren mijn ogen schilderen, teer verborgen door verwondering. Wie zal mijn streling aarzelend kleuren, verder blazen dan de schaduw binnenin.…

Dansend naakt

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.524
Kamer in schemer Licht ontstoken Ochtendmist Voorjaarsbloemen Snel Ontloken Scherm op muur Lichamen naakt Ochtendzon Mystieke mist 't Prille voorjaar dat Ons raakt Warme handen Strelen verblijd Masseren Kneden zacht Terwijl de ochtend van Jouw schouders glijdt Vingers glijden Zacht. 't Schijnt Naar de bron.…

Zuster Dood

poëzie
3.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 3.766
Onwennig in de schemer kringen zij weer omhoog om met hun lied te loven de stille speelman die Gods lof mocht zingen.…

Morgenstond

hartenkreet
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.300
Een zonnestraal piept door het gordijn Verbant kordaat de maneschijn Leven ontwaakt in ochtendsluimering En verdrijft de nachtelijke schemering Bladeren zuchtend onder ochtenddauw Verlangend naar het hemelsblauw Stilte wordt verruild voor prachtige duetten Die de vogels samen proberen neer te zetten De dag reikt zich aan, nog mijmerend in…
Wendy675 september 2006Lees meer >

Het verhaal over een held

netgedicht
4.6 met 34 stemmen aantal keer bekeken 918
toen ik omkeek zag ik een man en in de leesbaarheid van zijn rivieren kwam ik poëzie tegen niet in schalen of langs de zee maar in alles wat mijn woorden overbodig maakten het werd winter tijdens zijn reizen en ik liep met hem doorheen de stilte passeerde schemeringen, rondgezonden door oude vloedlijnen dichterbij en soms weer…

Grote mensen

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.517
aan Betsie Ze trapten om wat ik bewaren wilde: luchtkastelen en de schemer die nog niet wanhopig leunde, me veilig door de late uren droeg. Ze spraken nooit van hoe het duister invalt en hoe dat bij de dieren gaat, dat ieder sterft en weerloos maar genadig wordt.…

Waar blijft de regen

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 976
De schemer valt, de mens kijkt sip, men is ontroostbaar. Weer een dag voorbij zonder een druppel regen.…

los van vingers

netgedicht
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 706
oude sporen en stenen en ik tel mijn stappen aan de waterkant behoedzaam tussen het vertrek van geloof en schemering ik ga liggen vergeet alle woorden wanneer niets van waarheid begint, ook al wijst iedere richting naar de wind, haast leunend en onafgebroken uit de bomen valt het licht, nergens eindigend of beginnend en het uur breekt…

De laatste zomerse rode roos

hartenkreet
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 628
door de regenval staat er nog één laatste zomerse volbloeide rode roos in de tuin al haar andere metgezellen zijn verwelkt, verwaaid een schemering van droefenis zucht in mij geen enkele rozenknop kan ik meer zoenen heel eenzaam en alleen sta jij nu in volle glorie te bloeien nog eenmaal schijn jij met je rode gloed je kleurenlicht…
Quicksilver22 augustus 2008Lees meer >

Oud land

gedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 10.489
De landweg weifelt in de schemering, de akkers schijnen reddeloos en in hun onmeedogend zwart kiemt een verwachting van paniek. De knecht schuift grendels voor de staldeur, de pomp blijft steken met een snik terwijl het oude-kratten-vuur onder een bladerdek verstikt. Kaninefaten bouwden hier eens bedden voor hun doden.…

Advent

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 659
De zon die ondergaat en het licht dat even nog wil dralen doet iets trillen in de kamer die in schemer wordt gehuld tot straks de nacht voorgoed de dag doet vergeten. Rorate, ik verlang naar Jou.…
Adeleyd8 december 2008Lees meer >

Grillige rozen

netgedicht
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 625
Schemering valt over witte rozen de zon scheen wit, was gastvrij, de muzen ontweken mij, in tussenpozen naderenden ze mij, met hun lange schaduw aan hun zij, een tak, met in sneeuw gedoopte loten viel als gepoederde basterdsuiker uit de zwarte gaten van een ster, de ruiker van de sneeuw wordt vers gestrooid uit vele eeuwen ver, ijskristallen…
pama5 januari 2009Lees meer >

Ik hoor de nacht

poëzie
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.468
Uw aangezicht is vreemdlijk stil in 't schemer-leven... Ik zie het laatste dag-geril in de avond-dreven. - Is dit een einde of een begin?... Uw handen glanzen; uw blik is als violen in verslenste kransen... - - Ach, is ons lijf voor eéuwig moe, en onze zinnen?... Míj faalt de kracht, te zeggen hoe 'k u durf beminnen.…

Ruis

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 509
Alsof het gordijn heel even trilde zo bewogen de dubbele plooien vluchtig als een zucht voor mij net waarneembaar de wind was het niet want schemer lag stil onder een luchtige deken van een warme lenteavond voelde jij soms het denken van mijn lachende rimpels terwijl trillende handen weerbarstige tulpen schikten weet je nog, als kind…
metha22 mei 2009Lees meer >

Grijs

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 510
ik loop de ondergaande zon tegemoet de mist plakt aan mij als natte lucht mijn haren hangen als slierten zeewier langs mijn vermoeide gezicht mijn kleren wapperen als zeilen in de wind wolken hangen uitgerafeld in een stille schemering de lucht een baldakijn van grijs in 't westen een smalle strook oranjerood met een vage streep blauw…

De gevallen zoete

netgedicht
3.3 met 24 stemmen aantal keer bekeken 610
mijn lege huis hoor ik vaak sterker de verre zilte wind; alsof de zee je wegspoelt met wat koude kant geruis zodra ik de hoek om ga zo lijkt wordt mijn kleed begraven in schuld en boete zo lijkt ik mag mezelf aan tranen laven als een gevallen zoete dood verschijnt uit leven; het aardse niet vreemd maar door geboorte van schemering…

licht sonnet

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 603
Licht sonnet Overdag zo kil en totaal verstild De poot strak als een stramme hond Een hoed van linnen op zijn kop Gebonden om zijn schedel rond In schemering ontspringt het verlangen Een zachte glans te doen verschijnen De atmosfeer zucht naar de koestering Het duisterlied te ondermijnen Ontstoken als een vlammend zwaard Goudglanzend…

Thuis zonder ziel

netgedicht
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 543
zich dit weekend een dakloze zwerver Ziel zonder huis onder zijn arm redeloos radeloos twenty four seven Kan een bohemien zijn hart verlichten beter, dan schuilen in zijn gedichten  Ziel zonder soulmate lichaam en geest waren te lang van haar weg geweest Is hij een schim een donkre nomade een duistere schaduw in de schemering…
Maxim28 januari 2024Lees meer >

Vallende duisternis

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 572
Hoog op de top van het duin ontwaart men een prachtige zonsondergang een vuurbal weerkaatst boven het golvende water de schemering valt en de maan werpt zijn lange stralen over de zee die zich koestert in de vallende duisternis lijkt het bij vloed of het een meer is de zee kabbelt voortdurend op het roze met zilveren zand het zilte nat…

Jij bent zo jij

netgedicht
2.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.683
zoals een vogel die onbegrensd vrijmoedigheid wenst op vedervleugelslagen dromen mee kan dragen een lichtschelp eindeloos stralende zelfs als in de schemering de aarde lijdzaam wacht op een donkere nacht jij bent zo jij de waterdruppel die achterblijft liefdefleuren wrijft op schaduwblaadjes van een dorre bloem het dansende…

Rond Oktober

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 534
Gekneveld stuifzand wringt de jongste vloed uit het zwierige duin stormachtige buien knijpen traag het oude, zwakke licht uit de dagen de eeuwige branding verslindt gulzig vermaalt smeulende zomersporen tot schuim een eindeloze en gapende leegte vult de uit schemer opgetrokken herfstdagen alles wat stranden steeds stempelt sterft gestadig…
Kees Keizer19 oktober 2011Lees meer >