Alle inzendingen over verdwalen

811 resultaten.

Sorteren op:

ALLes valt

gedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 5.304
Maatvers collectief van Gé en George, Rik, Dirk, Piet ving regels en bewegingen als mijn daders, ruimte en beknopt zijn als online één ding kruisverwijzend naar gewenste verdwaling onderweg waar nieuw werk mij binnenhaalt rijmt niets meer op mijzelf dan wat mij beving, sensus amoris stond…

Spiegel

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 490
aan - er is hier nooit iemand rond dit uur het slapen roeit de gehele mensheid 's nachts een aantal uren uit, wie alleen wil zijn en onaangeraakt wil blijven moet wel door deze donkerte dwalen die nog ouderwets gewoon van karton is gemaakt en er nu al eeuwen staat onwrikbaar en van het diepste zwart je kunt er de rest van je leven verdwalen…

Eensaamheid.

poëzie
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.604
Die slapende velde lê wijd, en wijer die donkere see, wat mij vuurtje en mij van awend skij van die wereld se vreugd en wee; ik weet daar is feest van a'end in menig verligte saal, maar geen een wat mij mis bij die dans en die dis - 'n balling vergeet en verdwaal.…

We begrijpen veel, behalve onszelf

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 214
We geloven in intuïtie, in het heilige van het gevoel, en noemen het wijsheid wanneer we verdwalen in verlangen. We zijn romantische erfgenamen van een oud misverstand: dat denken en voelen rivalen zijn, in plaats van danspartners. We zijn apen met atoomwapens, moderne machines met prehistorische zielen.…

lucht en licht

netgedicht
3.7 met 16 stemmen aantal keer bekeken 833
kijk toch om je heen en zie mijn geest dralen en verdwalen hij gaat en komt en laat je verhalen van verborgen schoonheid van lucht en licht van lach van zucht en zicht hij neemt je mee naar hoge toppen geregeld naar onbekende floppen maar meestijds naar warmte en lief zo diep en graag in zuiver gerief zweef mee, mijn mens drijf mee…

op weg naar Hernehim

netgedicht
4.3 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.186
regen een hemels degen houdt mensen van de straat ik voel me veilig onder de plu maar stap in een plas nonderdju was al verlaat en na een uur van verdwalen neem ik lijn veertien naar Zeeburg om toch nog op tijd ergens het begin te halen vraag me af of hij wel gaat veel trams passeren maar de zondag kent een ander ritme mijn lijn rijdt…

Dichter bij haar

hartenkreet
4.5 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.466
een prachtige dag leek het, zo op het oog ééntje waarin je zomaar kunt verdwalen dobberend in een zee van zonnestralen en op dát moment begon haar monoloog mijn God, hoe heb ik zo stom kunnen zijn ik, de nuchterste meid van het noorden gevallen voor een paar mooie woorden gevangene van een Frans Bauer refrein ik, de trut, met mijn contactadvertentie…
Eric Martens30 augustus 2007Lees meer >

De wintermaan

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 623
In een kring lijden ze om de maan Zorgen voor vrouwen, kinderen en zieke mannen Ik verdwaal nu in een donker Hans en Grietenbos. Zwarte bomen met harde takken bestraffen mij. Ik voel dat de dood mijn metgezel weer is. Mijn handen zwart van de kou. En het paard eet een appel.…
cornil16 januari 2012Lees meer >

Honderd Liefdesbrieven

netgedicht
4.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.812
en van mijn sterrentuinen zien want- Als mijn hart drinkt, als mijn hart zingt, hoge golven, oceanen Haal ik adem van mijn adem, kruip ik zacht tegen je aan Streel ik je wangen als de nacht die van de maan soms appels geeft En schrijf ik zinnen in je hand die je dan in gedachten leest Ik neem je mee in sterrenzee, in noorderlicht om te verdwalen…
Jan Haak13 december 2013Lees meer >

De dwaas spreekt

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 508
fatsoenlijk gesprek te voeren, waardoor ik alleen lijk te stamelen als een onopgevoed of goed gesocialiseerd kind ja, je schoonheid verblind mij zo cliché zij slaat het rad radeloos fout na fout in de spelling en jij, jij corrigeert mij onbevangen beschrijft één vel blanco papier opnieuw en opnieuw en ja, wanneer ik binnen jouw iris stap verdwaal…
Ano Siem7 augustus 2012Lees meer >

Een vaste burcht, die ook vaak huilt

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.942
geraakt wil worden Ik bid nog wel mee En het persoonlijk gebed Is mijn favoriet Zeker als het heel lang duurt Want stilte klinkt voor mij Als muziek in de oren Maar ‘Het gebed des Heren’ Neen, ik mis de vrouwen Er wordt op een ruimhartige collecte gevraagd Het cantategrapje kost nogal wat En koffie toegezegd, ik heb wel trek Maar ik verdwaal…

Festina lente; 7a. To-To (Het Bos 1)

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 440
- daar te verdwalen, het kon niet bestaan. Dat doorleefde welteverstaan, niet andermans verhalen. Maar ook die kende hij, met alle nuances van de verscheidenheid in het dierenrijk.…

Schreeuwen in fluistering

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 246
Gedachten laten verdwalen, langs monsters en demonen. Ze lachen naar me. Soms kan ik niet meer roepen. Dan lig ik daar, starend naar het witte plafond. Omdraaien lukt niet – geklemd tussen mezelf en hem. Soms roep ik, maar waarom? Zonder iets. Zonder iemand. Alleen dat witte plafond. 2.…

de zaak alzheimer

netgedicht
4.8 met 31 stemmen aantal keer bekeken 1.093
We spelen ”gastgezin” Binnen de formele deuren Waar ik zelf de naam moet lezen Om niet in een andere kamer te verdwalen Vindt “Fleur” blindelings zijn weg ,heen en terug, In het woon-en zorgcentrum Zinssnedes ,klanken ,een andere geboorte aankondigen, Soms met een klagende roepstem, Verdwalend in kamers, De geur van bloesems ontbreken, Geen…
arnsoog27 september 2023Lees meer >

De koei

poëzie
3.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.937
Piet Agoras heeft het voor een duizend jaar of wat al gezeid: 'O mensdom, gy zijt een toonbeeld van ondankbaarheid: Wanneer ouwe koeien soms in een sloot verdwalen, Dan heet het hoogst onfatsoenlijk, ze daar uit te halen, Zodra een landman van een koei geen zoete melk meer hoopt, Dan ziet men, hoe hij haar terstond aan de slager verkoopt, Die…

Samenval

poëzie
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.009
Ik loop in de regen te verdwalen En word doodmoe, maar ik wil het wel; Zie niets meer achter de grijze stralen Dan grauwe wanden, zink in een wel En ben verdronken: eeuwen geleden Liep ik ook in de regen als nu, Waar 't land uitstulpt in de rand van de steden, Ik heette niet Slauerhoff maar Po Tsju.…

Land van houden van

hartenkreet
4.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.684
beginnen We zijn er dan al zo dichtbij Alleen nog maar de weg naar binnen De afstand tussen jou en mij Refrein: Maar wil je weten voor je gaat Of dat land wel echt bestaat Hoe de waarheid zich ontvouwt Uit de droom die wordt vertrouwd En wil je weten wie ik ben Of ik mijzelf wel ken Hoe ik dan elk verhaal vertaal Niet in fantasie verdwaal…
kok14 september 2006Lees meer >

Rousillon en Provence.

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.278
Mannen en vrouwen met een ongebreidelde fantasie en lust om hier iets te moois te willen ontdekken ervaren dat de natuur zich niet zomaar aan hun nieuwsgierigheid zal onderwerpen terwijl men in deze ongerepte hete canyons evenzeer gemakkelijk kan verdwalen.…
Leonardo11 januari 2015Lees meer >

Mijn Gee Pee eS

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 599
't Kreeg een plaatsje in mijn wagen, 't zorgt er voor da 'k niet verdwaal. Het lijkt of een vrouw mij toespreekt, met een licht metalen klank. Zij vraagt nooit iets om te eten en is ook niet aan de drank. Zou ze echt wel alles weten, wat en hoe en waar naartoe. Wordt ze na dat veel herhalen al die straten echt niet moe?…

moeder ben ik en kind

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 708
o moeder, splijt ons helder de weerbarstige lippen, fluister ons zuiver de uitkermende verte, laat ons uw onmetelijkheid in stilte geworden opdat van ons afvallen zouden als bevroren vruchten de zwarte pukkels van de haat, geef ons later de kracht in uw heengaan te verdwalen, zoals u reeds verdwaalt in de troosteloze labyrinten van de kurkdroge…

Om te help dat Madness tot verhaal kom.

hartenkreet
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.193
Vanaand verdwaal ons in die krap van my baard en die sweet effense sweet aan jou voorkop. Die sweet effense sweet aan jou voop Madness. Vanaand sal ons uncaring op ñ balkon onder ñ fucked-up ou kombers, ons stukkende gedigte, vir ñ uncaring stad skryf.…

Tussen etiket en ontwaken

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 392
En als je twijfelt of je gek bent of juist wakker, weet dan dit: soms lijkt wijsheid op verdwalen in een wereld die zichzelf normaal noemt.…

ach liefje wat blief je

netgedicht
4.0 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.709
keren tot vooruitgang en minder lijden en het bevredigen van de eigen achterban mijn broek is versleten, mijn moeder dood wie naait er nu een nog stuk aan nee, we gooien het verscheurde in de goot en lopen door de neonetalagelampenlaan wie stopt er nog sokken in een tijd van twee auto's voor de deur wie stopt er met mokken als we verdwalen…

Schepping

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 260
strompelend rondom de vuren En de tamtam sprak rondom bom van stam naar stam Over weelderig wild in groene valleien Eeuwige jachtvelden trofeeën Antwoorden en ontdekkingen Herinneringen aan een hoger plan Maar meer nog hoe mensen vergeten, verwarren, verdelen Verwijten, verwensen, verminken, verbranden, verkrachten, vermoorden, ver Verdwalen…

De Smarten der Liefde (drieluik)

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 618
gebleven, Je had je hand nog toegestoken, maar ik was verder gegaan, Om daarna weer terug te komen kruipen, Om nog net jouw afdruk in het zand te zien, Jouw naam had zich zacht in de wind gelegd, Waarop jouw lach zich verast aan mijn hart had gehecht, De toendra van verlangen had plaats gemaakt voor een donker zwart woud, Waarin ik immer zou verdwalen…

Klaaglied van Jan Chagrijn.

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.038
. -------------------------------- bok - flater ’k Gooi het in de stokken - ik sla het aanbod af verdool - verdwaal billet-doux - liefdesbriefje…

spin me weer in zonder naam

netgedicht
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.501
waar eens onze richting heel klaar was, verdwalen we nu het licht is ons richtpunt. het zicht wordt al minder en tegen een stroom van vernieuwing en snelheid verlaat ons de kracht van het kiezen in vrijheid we landen en stranden alleen praten verstandig maar huilen inpandig.…

Om nog eens gezien te worden

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 269
Ergens vergeet een blad dat het groen is, als het zich laat dragen door de fluistering van herfst. Het verlangt naar één laatste blik, één zachte bevestiging van zijn bestaan, voor het oplost in de onvermijdelijkheid van vallen. In wijde spiralen dwarrelt het naar beneden, als een traag vloeiend verhaal dat de wintergrond met stille gaven zal…

Friesland in de winter

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.160
Waar eenzame schaatsers met mutsen op van wol voor eeuwig leken te verdwalen. De dood en de gesel joeg hen in het gezicht. Hun voeten deden zo pijn van de kou. Mannen en vrouwen met bijna bevroren lichamen die verder moesten. Hun voeten gestraft en gebonden voor de tucht en niet terug om mogen naar moeder toe.…
cornil6 februari 2012Lees meer >

Mijn paletten staan klaar

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 650
we vliegen met velen ik hoor de geluiden van stilte verdwijnen gekraak en geruis wieken van vleugels de stroom is er eventjes uit een glijvlucht in koude en warmere sferen een botsing van lucht turbulentie is niet te bezweren de vlucht slaat uiteen in geruchten we laveren waar eens onze richting heel klaar was verdwalen…
wil melker10 december 2008Lees meer >