1045 resultaten.
bril
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
688 donkere hoekjes blonk verleden tijd een eeuwigheid
terug
tussen foto’s vond ik ook mezelf, verpakt in jeugd
met kleine handen rond haar hart
en toen haar bril tevoorschijn kwam
verried ze
dat ze wist hoe ze apart haar
ogen kon gebruiken
even viel het lijden weg in lieve tweegesprekken
in haar wartaal blonk een lach
en ik kon pas vertrekken…
Witte zeilboot
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
644 je mij kunnen
vertellen waarom
die grote gebeurtenissen
zonder gevolgen bleven
in de lethargie van jouw religie
ik had de film willen geloven
de witte zeilboot kunnen uitzwaaien
in mijn heilig harnas
had ik mij niet
mogen vergissen
toen je me achterliet
maar dat deed ik wel
ik vergiste mij absoluut
toen ik de witte boot
zag vertrekken…
Voor Altijd
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.050 Je mag meteen vertrekken!
Ik haat het zo, je maakt me kwaad.
Ik haat de minuten en de uren.
Hoe lang gaat dit nog duren?
Verdwijn uit mijn gedachten.
Ik wil je niet meer zien.
Niet vertrouwen op ‘misschien’.
Ik haat de verspilde tijd.
Ik haat dat ik je moest vragen.
Ik haat dat ik je mee zal dragen.
Wis mij uit je gedachten.…
Sneeuwvlokjes
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
742 Sneeuwvlokjes, door verbitterende vorst verbleekt,
dwarrelen dwalend neer uit het wit wolkendek
op mijn gelaat, dat wanhopig om warmte smeekt,
door eenzaamheid doordrongen sinds 't vertrek.…
Zo graag
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
701 Zo graag zou ik wat warme woorden vinden
om hen te troosten die nu gauw vertrekken.
Ze weten het, ze voelen al de kilte van de herfstdag
die lange schaduw werpt en bomen laat verdorren.
Maar arm als ik zijn er zo velen, hun hart is
niet bij machte om het woord te vinden dat
oplicht als de dagen grijs en treurig zijn.…
Expeditie
gedicht
4.0 met 1 stemmen
7.932 De nacht voor het vertrek richten we ons
met bloeddoorlopen ogen en bevroren neuzen tot de sterren.…
Een botje voor het speelgoedhondje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
752 Vergeten is 't bot, ze tast wat in 't rond
'k wou toch maar, dat ik het ding vond
'k sta op, stop de stoffen hond
in haar hand, een bruuske beweging
Vooruit :in je mand....en ik vertrek.…
Windstilte?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
472 licht
waarin je de werkelijkheid bewaart,
geluidloos in het oog van de orkaan,
ik kan er moeilijk tegen dat je van
gedaante wisselt, daarin ik vrijwillig
moest vervreemden, een windstilte
waaruit ik de kracht ontlenen moest
om schaduwen te binden, niet uitlegbaar
dat alles ook onbegrijpelijk kan blijven
hoe het komt dat ik jouw vertrek…
Als kind gedumpt
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
622 Hij deed wat het hele kroost uit
zijn vermaledijde gezin deed:
verbijten en vertrekken zo snel hij kon.
Als familie erfstuk begon hij te drinken.
Hij zou geen vlieg kwaad doen
als hij in zijn roes nog had gekund.
De drank was sterk en hij ging drugs proberen.
Leefde in kraakpanden, metrokokers.
Overal waar hij niet werd weggejaagd.…
Tweede voorschrift
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.579 vertel geen mens het doel van uwe reis;
hoevelen onzer zijn al niet bezweken
door 't heilloos en voortijdig spreken
van Londen en Parijs -
vertrek, verdwijn spoorloos naar nieuwe streken.
wees van binnen vuur, van buiten ijs.…
Loslaten?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
464 je vertrek weerklonk in
alles wat resoneren kon,
hand in hand gekozen voor een
gelijk deel van zelfstandigheid
in de geest van een tijdloze gong,
waarin je alles overwon, een
onweerstaanbare drijfveer,
voor mij, maar luidt je morgen
ook die zelfde vrijheidsklok,
zoals je altijd hebt beweert?…
Als de ondergang van de zon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
518 ik peinzend op een perron
vanwaar die ene trein terug
al in het middaguur vertrok
ik heb alles achter de rug
niet langer telt voor mij de klok
en goede plaats in een wagon
bij het ondergaan van de zon
vele landen heb ik bezocht
en de steden daar bekeken
nog zo veel meer heb ik gekocht
voor ik hier ben neergestreken
want ik vertrek…
Meer dan stof alleen.….
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
445 vervilte
zee, verbleekt of kleurt de zon en maan,
naar gelang we dichter bij het licht
gaan staan, de belichaming van
troost, stuwt levenskracht van de
diepste wortels van het talent
omkranst in een waardig gezicht,
een blijk van verwondering over
natuur en de trek van vogels in
een herhaalde vlucht, dat is meer dan
stof alleen, een vertrek…
Ach die Pieter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 Pieter kun je niet wegstuffen
moet je niet willen ook
als er toch iemand vertrekken moet
zijn dat die verkenners, dat kan ook!
Want die blunderen, ongekend
als je daar nou gewoon vanaf bent
komt het in ‘t Haagje misschien wel goed
omdat Pieter weet: wat of tie doet!…
Te Bewandelen Wegen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
461 jullie zijn me voorgegaan
de standaard wegen die
we allemaal hebben te gaan
van een enkele hebben jullie
mij z’n loop niet kunnen leren
zoals die van hoe te worden geboren
hoe vrouwen naar behoren
te kunnen bekoren
voor ze weer dreigen te vertrekken
naar havens in betere oorden
jullie konden mij niet op
de vele hindernissen en gevaren…
Witte zeilboot
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
520 kunnen
vertellen waarom
die grote gebeurtenissen
zonder gevolgen bleven
in de lethargie van jouw religie
ik had de boeiende film willen geloven
de witte zeilboot kunnen uitzwaaien
in mijn heilig harnas
had ik mij niet
mogen vergissen
toen je me achterliet
maar dat deed ik wel
ik vergiste mij absoluut
toen ik de witte boot
zag vertrekken…
SLOTEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
529 Het bedaarde stedenschoon brengt stille rust
over boten, aan de steile kant gemeerd,
wachtend tot laden en vertrek hen kust.
De wenk der nabije ruimte snelt en keert
voortdurend langs daken en straten, geeft lust
te zien wat dobberkunst op het meer je leert.…
Vannacht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
641 Zo schuifelde ik besmuikt door kamers en vertrekken
op zoek naar wodka en staartjes rode wijn
en trachtte de oude dagen op te wekken
van helder licht, van lijflijk samen zijn.
Toen ik tot slot met bonkend hoofd,
insectgewijs de trap opkroop,
baldadig naar de lakens sloop
was ik numb en aangenaam verdoofd..…
NAZOMER
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
586 maïs wordt geoogst
de bloeiende aardperen reiken
nog even wuivend richting hemel
sommige vogels dreigen al te vertrekken
hierover vergaderend met
hun jaarlijkse gezemel
iedereen probeert deze nazomer
zo mogelijk nog even te rekken
dit jaar is ze weer zo mooi
maar toch vormt ze al voorzichtig
haar kleurrijke hoofdtooi
op het bankje…
DE KLOKKEN VAN DE WESTERKERK
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
594 in het Engels
Zeg rot op, zeg ik als Oud-Rotterdammer
Of nog beter: pleurt op
En die WesterToren is zoveel meer
Ook een vrouw, een dame
Met borsten, met een boezem
Zoals een doorsnee Jordanese Mevrouw
Hij, zij zal weer klinken als een klok
Veel zuiverder en liever dan de Big Ben
In de nacht, overdag en ook het carillon
de klagers vertrekken…
herfstblad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
425 trots in het najaarslicht
bladeren aan de boomtrots
het eens lentegroene pracht
is nu een bont palet kleuren
de herfst roept zacht
het is tijd voor vertrek
ieder blad verkleurt
elke op eigen manier
de wind komt fluisterend
met stormkracht soms
ze dansen en zweven
hun kleuren strooiend
als lotgenoten vallen ze
soms samen één voor één…
Grootgrondgebied
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
623 De Ottomanen maakten een comeback
Riepen Palestina behoort weer aan ons
De Joden kregen op staande voet de bons
En pakten haastig hun koffers in voor vertrek
De Zoeloes schopten de boeren er uit
De Kaukasische Amerikanen
Maakten weer plaats voor de laatsten der Mohikanen
En werden op hun beurt door hen uitgebuit
De Maori's dreven de…
Gepasseerd station
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
461 Als je zo de stad betreedt
waar je tot dan je jaren sleet,
betekent aankomen vertrekken;
een bevestiging van wat je nooit was hier,
een die je terugtrekt in je vertrouwde stoel
en verankert aan een oud plankier.…
BERGREDE
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 Tegen de hellingen
bij het Galileesche meer
gaat Heer Jezus
een grote groep mensen voor
gezeten op een top
spreekt hij de menigte toe
Zijn Boodschap is een lantaarn
die dag en nacht heen en weer zwaait
in de eenvoudige kamer
van dagelijks leven
de vlam danst sierlijk
brengt door heel het vertrek
zacht maar overal komend licht
in nauwe…
nieuwe wegen wachten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
447 met een rugzak vol verhalen
gevuld met wat was en wat jij leerde
sta je aan op de drempel van vertrek
klaar om opnieuw te beginnen
wat achter je ligt
vormde en verrijkte jou
wakkerde je nieuwsgierigheid aan
waar liggen mijn grenzen
wat roept mij verder
je draagt met moed in je hart
het weten in je handen
ik ga weer op pad
de horizon…
Frits' hits
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
312 Werkers die wel voeren
bij de ontzuiling
de welvaart vertrossing
op radio tv
waren boomers die níet
reisden met het ov
Zij namen de spits
in hun filerit mee
de top van de pop
waren stiekem frits' hits -
het dagelijks werk
van een radio dj
Denk niet dat de staat
van Nederlands taal
onder zijn vertrek lijdt
- dat zijn wij, allemaal…
Een leven zonder dromen
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
1.369 en fobieën
stilte beweegt in nieuwe stilte
sober in zichzelf gekeerd
gebroken zinnen
in starre gevoelens
een woord kan veel bereiken
nu het duister kijkt in leegte
van een afstandelijk hart
uit verdriet geboren muziek
hoor die rauwe melodie
waar kou ongrijpbaar is
woorden zijn geen daden
het licht verdringt het wit
vitaal vertrekken…
Trip Control
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
306 aardbol is prachtig
.....klein en kostbaar
.....het heelal is groot
.....Ik zweef erin weg
Beste mensen, vaarwel
jullie kunnen nu wel gaan
jullie moeten eten
jullie hebben werk te doen
.....Ik houd van jullie
.....het meest van jou
.....Ik hoop op vrede
.....Hier is het licht
Niemand hoort mij nog
misschien zijn ze al weg
Ik kan vertrekken…
Observerend gedrag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
304 Hij telt vertrekken
zonder afscheid.
Relaties die bleven
uit gewoonte.
Beloften
die netjes verdampten.
Ze noemen hem koud
omdat hij niets terug zegt.
Omdat hij niet meedoet
aan hoop
als gesprek.
Wie alles ziet,
doet niet meer mee.
Wordt achtergrond.
Wordt decor.…
Postuum
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
332 vergadering heb ik
niets gezegd
In de tweede meeting wederom
niemand iets in de weg gelegd
Zo ontsnappen aan de lunch
Geen document op mijn desk
Geen koffie met suiker
Geen enkel misverstand
Wat vandaag niet kan
Kan ook niet later
Ik sta bij de deur
Heb niemand aangesproken
En om vijf uur alleen naar
de kroeg gegaan
Ik ga pas vertrekken…