Alle inzendingen over draden

1133 resultaten.

Sorteren op:

Dag-moeder-dag-pijn

netgedicht
4.1 met 21 stemmen aantal keer bekeken 4.281
Machteloos pak ik pijn in beide handen waar tranen de laatste klanken verstikken ik vlecht leven als een onzichtbare draad langs de taal waarin wij elkaar ooit in dag en nacht ontmoeten nu de glimlach jouw ogen niet meer bereikt je open blik mijn schouder aanraakt maar mijn hart links laat liggen voel ik zelfs jouw willen maar…
metha16 mei 2006Lees meer >

fopspeen

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.737
al in de lauwe bel, in de buidel zie ik op een scherm van draden de krijtlijnen van de eerste stuip lippen tuiten en vinden de duim die hen sust na een geeuw, na de huiver doezelt hij weg soms wordt hij gulzig dan propt hij meteen zijn hele knuist in de roze vliezen van zijn mond sinds ik weet dat het zijn tandvlees schendt dat hij…

Socialisme

netgedicht
4.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 693
Aanstormend door mij nimmer gehoord komen doden gedachten wreed vermoord klinken hol en leeg mijn klanken van heden bekende terreinen op de tast betreden Glijden zinnen gespiegeld glad in alle vormen om warrig zoekende hun rode draad los te tornen Verwachtingen laat in tijd steeds voorbij te staren misgrijpend zoekende ondergane levens jaren…
Ivan Grud30 augustus 2006Lees meer >

Langzaam gaat het over

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.329
Letterlijk pak ik naar mijn draad en voel me gelukkiger dan ooit tevoor.…
Kimberley4 november 2006Lees meer >

Villanelle voor mijn vader

netgedicht
4.2 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.656
Aan één breekbare draad, als een spin, van je huis en je zinnen beroofd, vlucht voor de strompelende waanzin. Als een kruipend gif heeft de weerzin haast de gloed in je ogen gedoofd, ijl onder het maanlicht de nacht in. Dwalend en dromend van je begin ben je nu door morfine verdoofd, vlucht voor de strompelende waanzin.…

de Eeuwigheid treedt in

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.140
stel de Eeuwigheid treedt terstond in alles staat stil omdat God het zo wil duiven hangen vluchtig buiten de til gelden fladd'ren uit gleuven na de pin kunstschaatsters blijven in hun spagaat pestvogels worden van dwaalgast vaste gast Van Gaal houdt R.Koeman gejaagd op de kast naaisters klitten aan naald en draad horen en zien zullen compleet…

Symfonie van de Wind

netgedicht
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 809
blaas mijn lief in de oren van de wind waar de toon van je zuchtende adem binnenschrijdt en zijn verwachting vindt in een meeslepend zuigend decorum ik zal met je zweven op dromerige stromen het zijn de verweven sliertige draden die ons dragen en immer nader komen nimmer zal één ons met donkerte beladen al zijn het stormen of…

Jonge moeder

poëzie
3.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.958
‘Hoe vreemd dat mij gegeven is, wat niet mijn eigen leven is, maar sluimrend in het mijne hing, en ging, en brak de draad, en wezen wou in eigen staat.’ ‘Ik ben nog moe... heb ik geleden? of is mijn droom uit mij gegleden?... Ik doe mijn ogen dicht en ben tevreden, en mijn gedachten en mijn lijf zijn licht.’…

Eén januari 2008

hartenkreet
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 897
lippen en stemmen elkaar in emotionele tonen dirigeren ons hart op 't ritme in een dichterlijk gemoed ben ik vindingrijk aan de slag gegaan om woorden op waarde te schatten in een zalig ontluiken liet het ontpoppen in een spinnenweb van traagheid met grote loomheid in allerlei kronkels puur in vorm gegoten die ik met ragfijne zijden draden…

Recovery

hartenkreet
3.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.329
Groene kamers van verdriet het eindeloze wachten in angst en onzekerheid leven, hangt daar aan draden het eentonig piepen machines met lichten blauw, rood waar pijn in kreunen de werkelijkheid benaderen bleke gezichten, blauwe lippen weg van licht in nachtelijke schijn gedempte stemmen vol van rust waar tijd en plaats niets…

Bij de psychiater

netgedicht
2.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 990
Soms vertrekt ‘n patiënt zwevend zegt de psych, die het vak koos om met mens en zichzelf te leren leven Ik zie mij als ballon aan ‘n draad meegenomen door mijn vrouw; met reden bang dat ze me loslaat sluip ik weg door ‘n kierende deur; de psychiater op vier hoog staart naar ‘n raam dat wijd open staat De broeders van Sint Adelheid…
Custor25 februari 2009Lees meer >

Platteland

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 900
Zodat als ik nu over het land kijk, verzucht, omhoog kijk, en weer naar zo’n draad zie: “Er zit toch wel veel spanning in de lucht.”…

Nevel over de hei

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 480
horen vormt zich als sluier de nevel over ’t veld stil verhullend wat zich afspeelt op de heide als verhelderend licht het zicht verspreidde en ieder door het schouwspel staat versteld als droom ziet men een roedel herten zweven over lage nevels met hun machtige gewei, ziet men de ruggen van de wilde zwijnen, net één tapijt met fijne draad…

Verwondering en verbazing

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 738
genomen had kon horen zien en voelen zonder onderscheid het leek wel op gedachten lezen was ineens op alle plaatsen tegelijkertijd mijn gevoelens waren transparant en licht in energieën vol verwondering en verbazing zag complete chaos en ontsteltenis op hun gezicht ik was nog helemaal niet klaar om te gaan maar mijn lijf bleek op de rode draad…
wil melker4 december 2014Lees meer >

Het ongewisse

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 500
Een trage lange trap leidt langs prikkeldraad waarin flarden plastic de wind trotseren heimwee naar de inhoud die zij eens omhulden slijt langzaam door tot verleden is vergeten al starend naar oneindig hangt een meeuw zwevend voor het einde van de horizon daar is de zon die schijnt lijkt alles lichter in het nu de dunne draad aan…

De poes springt met haar stille sprong

poëzie
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.172
Zij spint de muzikale draden Van een geheim, dat niemand kent, Dat geen mens ooit vermocht te raden, Dat eeuwig blijve, onbekend. O diertje zoet, dat ik vergood, Gelijk zovele dichters deden, Ge bergt in uw geheime schoot, Gelijk de sfinx, uw eigen reden. ------------------------------ Najaarsvruchten (1936)…

cirkel van het leven

hartenkreet
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 977
De dag ontwaakt met zachte draden puur goud, wat is gesponnen tussen bomen. De spin, nog maar net begonnen aan haar taak, ontwaakt uit haar dromen, vol zorg wordt haar web bereid en in diffuus licht haar val gespreid. Zachte parels van de ochtenddauw noden lichte vleugels, kom maar gauw, hier, in dit mooie glinsterend licht.…

de kortste dag (winterpunt)

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.216
de dag voor het winter wordt ontwaakt de dag wat grauw de zon laag, klimt traag omhoog kleurt de hemel dun, waterblauw een draad van spinnenrag hangt eenzaam in de lucht glinstert zilver, als bij toverslag door de wind, die even zucht wat laatste bladeren aan takken kaal, bijna bloot kleuren nog eenmaal op van okergeel naar herfstig rood…
lijda8 december 2011Lees meer >

De maanschijn hangt

poëzie
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.635
Als weefden onzichtbare handen, handen, uit het schimmenrijk, een koele witte wade om een onzichtbaar lijk, zó ligt, in het bleke maanlicht, een rag van draden gespreid, waar duizend tranen op blinken, door onzichtbare ogen geschreid...…

de aarde is rond (2)

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 502
de aarde is rond, fluistert de kameraad Shin lijkt het niet te horen, tuurt onbewogen naar de koeienpoep en peutert de maiskorrels eruit elke korrel telt in deze verborgen schaarste er bestaat nog een wereld, klinkt het zacht, voorbij de hekken van het kamp Shin verbergt zwijgend zijn verwarring zijn leven hangt aan een martelende draad…
J.bakx28 maart 2013Lees meer >

Web

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 497
Door mijn eigen gesponnen web zit ik gevangen in mijn trui van losse wollen draden waarvan ik niet meer weet wanneer de steken zijn gevallen Met verbeten mond lig ik onder mijn deken van vlinders hun vleugels wijzen mij het pad waar ik met mijn blote voeten de aarde weer kan voelen Door mijn eigen tralies om mij heen te solderen voel…

Meeuwen van de Grote Markt

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 519
Sta beduusd weer Bij te komen Van het werken Met mijn handen Onder kundige Begeleiding van De mensen van AT, Die weten hoe Mijn hersens te Kneden door Het werken met Glas en draad En zoals altijd klei - ' t Voelt alsof De eindeloze knopen In mijn hersenkabel Wat ontward worden En de pijn wat Minder schuurt, Sta…

Even

gedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4.292
Aan lange draden van licht zweven de acrobatische vogels. Bomen staan in wonderen te geloven. En de wandelmensen maken hun oude benen wijs dat het groene leven nooit meer eindigt. Even woont men vreesloos en zonder verleden in zijn eigen lichamelijkheid. ----------------------------------- uit: 'De zon op mijn hand', 1956.…

Lichtspel

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 553
Over de talloze kriskras gesponnen draden, dansen ontelbare lichtjes. Het nauwelijks voelbare ochtendbriesje, zet de maat voor dit glinsterend festijn. Het hoopje takken lijkt betoverd en schittert er op los. Een wolk schuift voor de zon, de voorstelling is afgelopen. De takken verduisteren en steken donker af tegen het mos.…

Een frêle pose?

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 544
Onweerlegbaar in bescheiden termen gaat ze liggen elk kwartier in schaars geklede wegen van het schaduwbeeld sta ik gedompeld in haar krijt, wat klinkt in onvoorzichtigheid te besluiten, want de gekozen draad ben ik weer kwijt maar zij draait er middenin, zij keert zich van de binnenkant naar buiten , er bestaat geen enkele weerstand…
Pama10 oktober 2014Lees meer >

Donoren

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 540
Soms Hangt het leven van een ander Aan een zijden draad, wanneer Er geen donor is die iets van Zichzelf afstaat. Je kunt een donor zijn met Behulp van je geld en dit Doneren, omdat ieder leven Telt. Je kunt ook iets fysieks Overdragen; je bloed, je sperma Of een niet onmisbaar orgaan als Anderen erom vragen.…

Goddelijke lampion?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 427
Onweerlegbaar in bescheiden termen gaat ze liggen elk kwartier in schaars geklede wegen van het schaduwbeeld sta ik gedompeld in haar krijt, wat klinkt in onvoorzichtigheid te besluiten, want de gekozen draad ben ik weer kwijt maar zij draait er middenin, zij keert zich van de binnenkant naar buiten , er bestaat geen enkele weerstand…
Pama2 september 2020Lees meer >

de zonnebloem

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 730
een hart van goud met duizend draden, gesponnen echt ragfijn, kunstwerk van jewelste, je mag er best wel zijn. zelfs krom gebekte vogels maken ruzie om je vruchten die kleine grijze pitten, gedroogd of naturel, ze zien het heus wel zitten.…
jonhy donovan19 september 2016Lees meer >

Kunst heeft fantasie nodig.

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 604
De spinnenweb met haar verstorven draad. Weg te halen. Ze wordt steeds maar zwarter en moet grondig gestofzuigd of liever keurig gestoomd tot in de kleinste kloof, stof. Weg te halen. Donker en enge spinnenkop. Pinnige vrouw. Kreng en kribbig. Stof voor de ragebol.…

wervers eiland

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 765
waar wevers gelijk toewijding draden spant scheert opgespannen passie zich zwanger tot verwachting van een nieuw hoofdstuk dat omgeven met liefde het verhaal vertellen blijft van de bron van zijn bestaan waar wevers gelijk vogels massaal zingen van een nieuwe lente die vlinders fladderen laat ziet ouderlijk de stam haar enten ontspruiten…