1133 resultaten.
Dag-moeder-dag-pijn
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
4.281 Machteloos pak ik pijn
in beide handen waar
tranen de laatste
klanken verstikken
ik vlecht leven als
een onzichtbare draad
langs de taal waarin
wij elkaar ooit in
dag en nacht ontmoeten
nu de glimlach jouw
ogen niet meer bereikt
je open blik mijn schouder
aanraakt maar mijn hart
links laat liggen
voel ik zelfs jouw willen
maar…
fopspeen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.737 al in de lauwe bel, in de buidel
zie ik op een scherm van draden
de krijtlijnen van de eerste stuip
lippen tuiten en vinden de duim die hen sust
na een geeuw, na de huiver doezelt hij weg
soms wordt hij gulzig
dan propt hij meteen zijn hele knuist
in de roze vliezen van zijn mond
sinds ik weet dat het zijn tandvlees schendt
dat hij…
Socialisme
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
693 Aanstormend door mij nimmer gehoord
komen doden gedachten wreed vermoord
klinken hol en leeg mijn klanken van heden
bekende terreinen op de tast betreden
Glijden zinnen gespiegeld glad in alle vormen
om warrig zoekende hun rode draad los te tornen
Verwachtingen laat in tijd steeds voorbij te staren
misgrijpend zoekende ondergane levens jaren…
Langzaam gaat het over
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
2.329 Letterlijk pak ik naar mijn draad
en voel me gelukkiger dan ooit tevoor.…
Villanelle voor mijn vader
netgedicht
4.2 met 25 stemmen
1.656 Aan één breekbare draad, als een spin,
van je huis en je zinnen beroofd,
vlucht voor de strompelende waanzin.
Als een kruipend gif heeft de weerzin
haast de gloed in je ogen gedoofd,
ijl onder het maanlicht de nacht in.
Dwalend en dromend van je begin
ben je nu door morfine verdoofd,
vlucht voor de strompelende waanzin.…
de Eeuwigheid treedt in
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.140 stel de Eeuwigheid treedt terstond in
alles staat stil omdat God het zo wil
duiven hangen vluchtig buiten de til
gelden fladd'ren uit gleuven na de pin
kunstschaatsters blijven in hun spagaat
pestvogels worden van dwaalgast vaste gast
Van Gaal houdt R.Koeman gejaagd op de kast
naaisters klitten aan naald en draad
horen en zien zullen compleet…
Symfonie van de Wind
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
809 blaas mijn lief in de oren van de wind
waar de toon van je zuchtende adem
binnenschrijdt en zijn verwachting vindt
in een meeslepend zuigend decorum
ik zal met je zweven op dromerige stromen
het zijn de verweven sliertige draden
die ons dragen en immer nader komen
nimmer zal één ons met donkerte beladen
al zijn het stormen of…
Jonge moeder
poëzie
3.2 met 16 stemmen
3.958 ‘Hoe vreemd dat mij gegeven is,
wat niet mijn eigen leven is,
maar sluimrend in het mijne hing,
en ging,
en brak de draad,
en wezen wou in eigen staat.’
‘Ik ben nog moe...
heb ik geleden?
of is mijn droom uit mij gegleden?...
Ik doe mijn ogen dicht
en ben tevreden,
en mijn gedachten en mijn lijf zijn licht.’…
Eén januari 2008
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
897 lippen en stemmen
elkaar in emotionele tonen
dirigeren ons hart op 't ritme
in een dichterlijk gemoed
ben ik vindingrijk aan de slag gegaan
om woorden op waarde te schatten
in een zalig ontluiken
liet het ontpoppen
in een spinnenweb van traagheid
met grote loomheid in allerlei kronkels
puur in vorm gegoten
die ik met ragfijne zijden draden…
Recovery
hartenkreet
3.1 met 15 stemmen
2.329 Groene kamers
van verdriet
het eindeloze wachten
in angst en onzekerheid
leven, hangt daar
aan draden
het eentonig piepen
machines met lichten blauw, rood
waar pijn in kreunen
de werkelijkheid benaderen
bleke gezichten, blauwe lippen
weg van licht
in nachtelijke schijn
gedempte stemmen vol van rust
waar tijd en plaats niets…
Bij de psychiater
netgedicht
2.2 met 12 stemmen
990 Soms vertrekt ‘n patiënt zwevend
zegt de psych, die het vak koos om
met mens en zichzelf te leren leven
Ik zie mij als ballon aan ‘n draad
meegenomen door mijn vrouw;
met reden bang dat ze me loslaat
sluip ik weg door ‘n kierende deur;
de psychiater op vier hoog staart
naar ‘n raam dat wijd open staat
De broeders van Sint Adelheid…
Platteland
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
900 Zodat als ik nu over het land kijk, verzucht,
omhoog kijk, en weer naar zo’n draad zie:
“Er zit toch wel veel spanning in de lucht.”…
Nevel over de hei
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
480 horen
vormt zich als sluier de nevel over ’t veld
stil verhullend wat zich afspeelt op de heide
als verhelderend licht het zicht verspreidde
en ieder door het schouwspel staat versteld
als droom ziet men een roedel herten zweven
over lage nevels met hun machtige gewei,
ziet men de ruggen van de wilde zwijnen,
net één tapijt met fijne draad…
Verwondering en verbazing
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
738 genomen had
kon horen zien en voelen zonder onderscheid
het leek wel op gedachten lezen
was ineens op alle plaatsen tegelijkertijd
mijn gevoelens waren transparant en licht
in energieën vol verwondering en verbazing
zag complete chaos en ontsteltenis op hun gezicht
ik was nog helemaal niet klaar om te gaan
maar mijn lijf bleek op de rode draad…
Het ongewisse
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
500 Een trage lange trap
leidt langs prikkeldraad
waarin flarden plastic
de wind trotseren
heimwee naar de inhoud
die zij eens omhulden
slijt langzaam door
tot verleden is vergeten
al starend naar oneindig
hangt een meeuw zwevend
voor het einde van de horizon
daar is de zon die schijnt
lijkt alles lichter in het nu
de dunne draad aan…
De poes springt met haar stille sprong
poëzie
3.3 met 9 stemmen
2.172 Zij spint de muzikale draden
Van een geheim, dat niemand kent,
Dat geen mens ooit vermocht te raden,
Dat eeuwig blijve, onbekend.
O diertje zoet, dat ik vergood,
Gelijk zovele dichters deden,
Ge bergt in uw geheime schoot,
Gelijk de sfinx, uw eigen reden.
------------------------------
Najaarsvruchten (1936)…
cirkel van het leven
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
977 De dag ontwaakt met zachte draden
puur goud, wat is gesponnen tussen bomen.
De spin, nog maar net begonnen
aan haar taak, ontwaakt uit haar dromen,
vol zorg wordt haar web bereid
en in diffuus licht haar val gespreid.
Zachte parels van de ochtenddauw
noden lichte vleugels,
kom maar gauw, hier,
in dit mooie glinsterend licht.…
de kortste dag (winterpunt)
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.216 de dag voor het winter wordt
ontwaakt de dag wat grauw
de zon laag, klimt traag omhoog
kleurt de hemel dun, waterblauw
een draad van spinnenrag
hangt eenzaam in de lucht
glinstert zilver, als bij toverslag
door de wind, die even zucht
wat laatste bladeren
aan takken kaal, bijna bloot
kleuren nog eenmaal op
van okergeel naar herfstig rood…
De maanschijn hangt
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.635 Als weefden onzichtbare handen,
handen, uit het schimmenrijk,
een koele witte wade
om een onzichtbaar lijk,
zó ligt, in het bleke maanlicht,
een rag van draden gespreid,
waar duizend tranen op blinken,
door onzichtbare ogen geschreid...…
de aarde is rond (2)
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
502 de aarde is rond, fluistert de kameraad
Shin lijkt het niet te horen, tuurt onbewogen
naar de koeienpoep en peutert de maiskorrels eruit
elke korrel telt in deze verborgen schaarste
er bestaat nog een wereld, klinkt het zacht,
voorbij de hekken van het kamp
Shin verbergt zwijgend zijn verwarring
zijn leven hangt aan een martelende draad…
Web
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Door mijn eigen gesponnen web
zit ik gevangen
in mijn trui van losse wollen draden
waarvan ik niet meer weet
wanneer de steken zijn gevallen
Met verbeten mond lig
ik onder mijn deken van vlinders
hun vleugels wijzen mij het pad
waar ik met mijn blote voeten
de aarde weer kan voelen
Door mijn eigen tralies om mij
heen te solderen
voel…
Meeuwen van de Grote Markt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 Sta beduusd weer
Bij te komen
Van het werken
Met mijn handen
Onder kundige
Begeleiding van
De mensen van AT,
Die weten hoe
Mijn hersens te
Kneden door
Het werken met
Glas en draad
En zoals altijd klei -
' t Voelt alsof
De eindeloze knopen
In mijn hersenkabel
Wat ontward worden
En de pijn wat
Minder schuurt,
Sta…
Even
gedicht
3.0 met 1 stemmen
4.292 Aan lange draden van licht
zweven de acrobatische
vogels. Bomen staan in
wonderen te geloven.
En de wandelmensen maken
hun oude benen wijs
dat het groene leven nooit
meer eindigt. Even woont men
vreesloos en zonder verleden
in zijn eigen lichamelijkheid.
-----------------------------------
uit: 'De zon op mijn hand', 1956.…
Lichtspel
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
553 Over de talloze kriskras gesponnen draden,
dansen ontelbare lichtjes.
Het nauwelijks voelbare ochtendbriesje,
zet de maat voor dit glinsterend festijn.
Het hoopje takken lijkt betoverd
en schittert er op los.
Een wolk schuift voor de zon,
de voorstelling is afgelopen.
De takken verduisteren
en steken donker af tegen het mos.…
Een frêle pose?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
544 Onweerlegbaar in bescheiden termen
gaat ze liggen elk kwartier in schaars
geklede wegen van het schaduwbeeld
sta ik gedompeld in haar krijt, wat klinkt
in onvoorzichtigheid te besluiten, want
de gekozen draad ben ik weer kwijt
maar zij draait er middenin, zij keert
zich van de binnenkant naar buiten ,
er bestaat geen enkele weerstand…
Donoren
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
540 Soms
Hangt het leven van een ander
Aan een zijden draad, wanneer
Er geen donor is die iets van
Zichzelf afstaat.
Je kunt een donor zijn met
Behulp van je geld en dit
Doneren, omdat ieder leven
Telt. Je kunt ook iets fysieks
Overdragen; je bloed, je sperma
Of een niet onmisbaar orgaan als
Anderen erom vragen.…
Goddelijke lampion?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
427 Onweerlegbaar in bescheiden termen
gaat ze liggen elk kwartier in schaars
geklede wegen van het schaduwbeeld
sta ik gedompeld in haar krijt, wat klinkt
in onvoorzichtigheid te besluiten, want
de gekozen draad ben ik weer kwijt
maar zij draait er middenin, zij keert
zich van de binnenkant naar buiten ,
er bestaat geen enkele weerstand…
de zonnebloem
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
730 een hart van goud
met duizend draden,
gesponnen echt ragfijn,
kunstwerk van jewelste,
je mag er best wel zijn.
zelfs krom gebekte vogels
maken ruzie om je vruchten
die kleine grijze pitten,
gedroogd of naturel,
ze zien het heus wel zitten.…
Kunst heeft fantasie nodig.
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
604 De spinnenweb
met haar verstorven draad.
Weg te halen.
Ze wordt steeds maar zwarter
en moet grondig gestofzuigd
of liever keurig gestoomd
tot in de kleinste kloof, stof.
Weg te halen.
Donker en enge spinnenkop.
Pinnige vrouw.
Kreng en kribbig.
Stof voor de ragebol.…
wervers eiland
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
765 waar wevers gelijk
toewijding draden spant
scheert opgespannen passie
zich zwanger tot verwachting
van een nieuw hoofdstuk
dat omgeven met liefde
het verhaal vertellen blijft
van de bron van zijn bestaan
waar wevers gelijk
vogels massaal zingen
van een nieuwe lente
die vlinders fladderen laat
ziet ouderlijk de stam
haar enten ontspruiten…