994 resultaten.
Toevalligheden in april
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
428 Ik ken u van de Oosterse filosofie
woon in dezelfde straat als het café
De Stamboom en ik hoop u vaker
hier te zien, want ik heb mij
met uw woorden geamuseerd
glimlach rimpels dieper geworden
rondom de ogen en de mond
Zij beroeren eerst mijn vel, daarna
mijn diepere gevoelens onder
de opper- en lederhuid en zij
vleien…
Verjaardag 31 januari
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
663 Vandaag is het weer eens mijn verjaardag, ja, dank u wel,
maar wat valt er te vieren voor een man op mijn leeftijd,
met het ziekenhuis als 2e thuis en al die kommer en kwel
en met je harses vol rimpels raak je ook je charmes kwijt.
Echter zo ben ik niet.…
Wat zaait het leven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
510 De dag voelt als grote rimpeling in de sloot
een die ons alvast laat ruiken aan de dood.
De wintermaanden hebben gedragen en gebaard
hebben ons als voorjaarsboden aangestaard,
wensen nu eveneens met het daglicht te spelen,
al wilden krokussen deze zonnestralen al stelen.…
Ode aan de vergrijzing
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
635 schrik
Wat zijn ze oud
Craquelé gebroken marmer
Met vijf smalle staafjes hout
Het verval is reeds begonnen
In de herfst
De winter wacht
Als ik die ooit mag bereiken
’t Is een koude lange nacht
Maar dan denk ik aan mijn moeder
Die ’s de winter bijna door
Nog zo stralend levenslustig
Nou, daar teken ik wel voor
Voor haar rimpels…
In een adem
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
460 ik heb lang
naar je gekeken
ben uiteindelijk aan
de gang gegaan om
je ook echt te lezen
niet met vingers
die letters voelen
en zo ervaringsgewijs
leren wat ze
eigenlijk bedoelen
ze transformeren
naar beelden waarin
jij het leven kleurt met
ogen lach en je
warme stem die ik ken
weet hoe jouw tekens zich
vormen in plooien rimpels…
Venetië
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
496 Ook wat nog komt is gelijkmatig op de heldere rimpeling
in een lichte doezelig verzoend met eeuwig.…
Identiteit
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
754 Hoe vief, hoe vrolijk en vitaal ben ik,
Ondanks m’n rimpels en m’n grijze haar?
Terwijl ik roerloos naar het toestel staar
En onbewogen blijf bij elke klik,
Voelt alles aan alsof ik wroet en wrik.
‘Kan het niet nog ‘s? Maak er nog een paar.’
Ik wacht geduldig tot hij zegt: ‘’t Is klaar!’
Hij laat me drie gezichten zien. Ik schrik.…
De prins en de ezel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
296 Van de bladeren die likkend
Jagen over de straat
Als tongen van de wind
Van winters met rammelende takjes
Van ijskristallen
Van alles wat is en niet is
Wat beweegt maar niet vraagt
Wat vraagt maar niet praat
Van de terreur van de stilte
Die woorden doelloos laat zweven
Ze zijn te licht
Geen bodem om op te vallen
Het blijven rimpelingen…
Licht door de tranen
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
620 Tranen vallen zacht
je licht verwarmt mijn wezen
sterren dansen mee
Een traan rolt traag
over mijn wang, het hart voelt elke
rimpeling in de lucht. Ik zoek die ene druppel
licht uit de hemel, om de zwaarte van de wereld zacht te maken.
Mijn gezicht klaart op
door je schijnsel, een baken in de
chaos die ik soms ben.…
Yügen
hartenkreet
2.1 met 16 stemmen
189 Groene kikker zwemt
zomerlicht op de vijver
geen rimpel beweegt
Hij drijft in water dat
meer verbergt dan toont, en iets in
zijn kalme bijzijn opent een diepte die de aandacht
vertraagt tot een helderheid die niet hoeft te worden benoemd.…
dichtregels
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
1.160 voelen, wilden vliegen,
wilden proeven en met uitgestreken smoelen
leerden veinzen, leerden liegen
daarna werden ze volwassen, zeer bedachtzaam
en verstandig, leerden heel goed
op te passen, werden met de jaren handig
in het kneden van het leven dat zo
veelbelovend leek, maar zo weinig had gegeven
en nu zijn mijn regels oud, hebben
rimpels…
Weerspiegelingen
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.574 Ze drijft met slechts
een rimpeling, herinnering
druppels om tot zilverling
spettervast de brede lach
van zon op zee bij toverslag
en vloeiend blijft de schildering
Terwijl een koele bries
verdwaalt, ontpopt de twinkeling
golvend aan de glinstering
der einderschone waterbrand
in ’t wondersprekend niemandsland
en vloeiend blijft de schildering…
TSUNAMI (2)
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.161 het zepige water in de zinken teil
begin jaren vijftig woningbouw
wordt huizenhoog opgestuwd
als bevroren kijk ik naar het zeil
waarop het water grote kringen
vormt traag verandert in zwembad
met rimpelingen zand loopsteigers
hete muur voelbare herinneringen
het strand van Schier doemt op
verlatenheid met plukjes mensen
een tractor trekt…
Duister licht
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
722 gesmeten
als waren het pepernoten
stemmen gaan door en
langs elkaar, met af en
toe een glimlach langszij
dan weer een schitterend
ogende schaterlach
het jaar staat plots stil bij een
verdrietige blik naar de deur
wijzers houden hun eigen
tempo aan, versnellen noch
vertragen en jouw prachtig
grijze hoofd wordt alleen
maar grijzer de rimpels…
Het hart van begin tot eind
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.224 tatoemb, tatoemb, tatoemb, tatoemb
De puber kleurrijk uit de pop
Wit ontdekt zwart
Het grijze kloppen van het hart
Op zoek naar zichzelf
Tatoemb, tatoemb, tatoemb, tatoemb
Genietend van de regenboog
Zon en regen samen in balans
Gestaag de bloedstroom
Volwassen door ervaring
Tatoemb, tatoemb, tatoemb
De spiegel laat de waarheid zien
Rimpels…
Op mijn retour
netgedicht
3.7 met 23 stemmen
1.107 Ik weeg de kansen,
sta te wachten,gelaten
in de vernis van de stad,
de schijn van lichtsporen
in de geschiedenis
getrokken lichten, in de
rimpeling der grachten.…
't Zit in
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.599 ‘t Zit in de rimpels van m’n eigen gezicht.
‘t Zit in de liefde en ‘t zit zelfs in haat,
‘t zit misschien wel verborgen in het allergrootste kwaad.
‘t Zit in de glans onder elk laagje stof.
‘t Zit in de smaak van ‘t bitterste lof.
‘t Zit in de versjes in dit album van jou.
Ik weet het wel zeker, ‘t zit in iedere vrouw.…
Oude liefde
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
692 De golven spoelen rimpelend aan
Het water vult de stenen mazen
Elk poeltje is weer anders, zie ik
Vanaf het bankje van mijn bestaan
Mijn handen rusten leeg op het hout
Hun groeven tonen mij de diepte
De zoete zomer is herinnering
Zonder te ruiken, proef ik het zout
Op mijn wang welt een traan
De kou rilt door iedere spier
Laat het water…
Reïncarnatie 2500
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
839 Een loomheid als een donzen deken
omarmt me zacht en duwt me in de grond
het wolkendek loert roerloos op een prooi
kraaien en mussen gaan van schrik
achteruitvliegen
soms gonst een zwerm gedachteloze kevers
de namiddagdruk voorbij
'k lik dorstig aan een boom,
geen mens verlaat zijn blok
het asfalt is een taaie brij
lantarens rimpelen en…
OUDERWETS - VEROUDERD
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
807 uit de dood
de dood wuift ons toe
een schuifelend levenspartner
fluisterend in het oor
maart eenentwintig maart
een vriend maar niet nieuw
soms zien wij de doden spreken
jong oud en altijd op een foto
het kinderschoentje in bloederig zand
bolwangig kindje lachend
de gedraaide babykrul
een gebroken wandelstok
net dat stukje geleefde rimpelige…
Compassie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
768 ( voor Marga Minco )
Als oude dame van in de tachtig, rimpels overal,
ik weet niet eens of je nog leeft, heb 'Het bittere
kruid' gelezen als een schilderij van Chagall, ziet
men weliswaar de vele groeven in je gelaat, maar dat
zegt niets over de de wonden in jouw hart, die veel
dieper gaan.…
tot gruis geleefd
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
420 Innemend ontluisterend vergiffenis verdervend
zoekt zijn gedachten af langs hoofdpijn
om puzzelcontracten die nooit komen
eeuwig vragende stukken
die passen zoals een steen het gladde water ontmaagd
het toch weer zonder rimpel laat
de tijd als was het soms de zijne
slaat in stukken op de muur
waar de klok nog steeds de dienst uitmaakt
tot…
Dertig
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
959 zoveel gegiechel
af en toe toch nog een blos
soms denk je verwonderd
aan de tijden van toen
hoe je werd overdonderd
wat was je nog groen
vrouwen in de dertig
d' er net middenin
niet hoeven te zeuren
over pukkels of je lijn
nu ben je pas zeker
je vindt leven fijn
de jeugd al voorbij
dat baart nog geen zorgen
het is toch pas mei
rimpels…
Goedemorgen Nederland
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
773 Mijn vlees is 50+-kaas met randschimmels
de penetrante geur vlagt er breed van uit
Het cement kruipt uit voegen en rimpels
wordt een onstuitbare bouwval van tijd.
Ik ben zwanger van water, hop en gerstenmout
overdaad aan gezellige avonden in het donker.
Mijn tenen staan nu krom van taalmisbruik
verse puisten weer uitgeknepen in de ether.…
De ogen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
727 Alsof ze veertig jaar geleden,
boom, tegen de bergflanken, al zagen
met hun rimpels en kringen
dat ik die dag verliefd
en gelukkig was,
dat verankerd wilde zijn,
in de naam van mijn kind.…
Getijden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
512 Veel meer dan
Enkel eb en vloed
Water ebt weg
Afhankelijk van perspectief
Waarheen en verandert
keer op keer voorgoed
het water als
dit gevoel hier binnen
gevoed door
onzichtbare krachten
het ebt weg en
komt en verandert
geduldig en vasthoudend
het profiel van mijn leven
onder spiegelglad water
aan de oppervlak geen rimpeling…
Vergankelijkheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
617 Ik zag haar weer na vijftig jaar op ’t naaktstrand en moet vrezen:
Door rimpels dan wel plooien viel mijn vers niet meer te lezen.…
Op 't vroege uur in Mokum
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
525 ik zie voor mij uit
over de oude gracht
waar aan beide zijden
rijkdom wordt herdacht
het is een verstard beeld
op dit te vroege uur
een enkele rimpel in 't water
laat mijn ogen iets bewegen;
het voorkomt leeg getuur
boten, ijzeren huizen
achter elkaar, groot in getal
liggen aan een verhoogde kade
daar woont men in het dal
verstild…
Een dame van allure
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
602 hoofdprijs is binnen
Het sprookje kan beginnen
De PR loopt gesmeerd
Nu wordt zonder schroom
vrijwel ongelimiteerd
uw belastinggeld verteerd
Oh wat is ze mooi
Oh wat doet ze het goed
roepen gehersenspoelden
in Zeeman ondergoed
Een fraaie hoed in gepaste kleur
prijkt op de creatie van haar coiffeur
De lippen minzaam gestift
De eerste rimpels…
We gaan een boom planten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
562 Dagelijks zie ik ook jou in mijn rimpels
in mijn lachkuiltjes en kraaienpoten staan,
't leven van ons allen waarmee we zijn begaan.
Ik ruik nu al de geuren van vers appelgebak
mijmer even door over het WEL goed kersen
met jou en ons eten geheel op het gemak.…