3643 resultaten.
klinkt als kannen en kruiken
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
568 bijna passeerde iets van vroeger
in de gedaante van toekomst
lijken bomenrijen op vergeten
en langs elkaar
in de vorm van oplijnen
of een gebeurtenis
voordat het landschap zich sluit
nog eenmaal overdenkt
zonder omkijken of zondebok
is het tijdstip reeds gedaan
ligt het water voor ons uit
klinkt als kannen en kruiken…
Geneeskunst
snelsonnet
4.6 met 10 stemmen
897 Het houdt niet op, veel egels worden ziek
Abcessen kwellen hen en vormen wonden
De egelstand verslechtert, eeuwig zonde!
Bij zulk triest nieuws denk ik melancholiek:
Ach, schreef Kees Stip opnieuw een egelfop
Dan knapten deze diertjes zó weer op…
Perspectiefjes
netgedicht
4.0 met 31 stemmen
382 perspectiefjes
in duizenden
stukjes karton
vorm en kleur
die de plaats
gaan bepalen
ooit zullen
plezier en samen
het plaatje halen
als geluk het
ontbrekende
feilloos zal leggen
een creatie
door handen
gerestaureerd
de benodigde tijd
is in gezelligheid met
smaak opgesoupeerd…
Eenzaam als een schaduw
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
751 Je keert je om uit een droom
om een zure werkelijkheid
als een vent te aanvaarden
in de nacht staat hij op
onder een sterrenhemel
vergezeld door vleermuizen
voorzichtig modelleert
zich een verlegen mens
uit het stille duister
de dag begint in aarzeling
in beweging krijgt hij vorm
eenzaam als een schaduw
dankbaar voor het licht.…
Het gebaarde kind
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
461 zij zongen
hun lied
van frisheid
en kou
de grote
met slangen
behangen
machines
trouw aan
de decibellen
productie
ronkten zij stilte
tot destructie
de wettelijk norm
was slechts
voor de vorm
nog leek het
eenstemmig
in de metriek
van het hart
maar aarde
wist nu al het
gebaarde kind
was te warm…
vleugels vouwen
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
494 in het holst van het lijden
landt een grote zwarte vogel
in de donkere nacht van de ziel
in stamelende taal tasten wij
de klank van woorden af
voelen vorm en zwaarte
de boodschapper van verdriet
schiet door de leegte hij vouwt
zijn vleugels om vaart te winnen…
Jongen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
172 men beweert dat een foto bewaart,
de stelling laat alleen zien hoeveel
er verdwenen is,
kijkend naar een oude foto,
lang genoeg om te vergeten dat ik
naar mijzelf kijk,
de jongen op het papier weet niets
van de man die hem nu vasthoudt
dat is denkelijk
de enige vorm van onschuld
die blijft…
Boom voor mijn raam
hartenkreet
3.9 met 13 stemmen
999 De vorm van de boom
met de grillige schoonheid
van een kathedraal van zand
of van een
geniaal schelpensculptuur
uit een kinderbrein gevloeid
en met de vormen van een wolk
die misschien enige verkoeling biedt.
De kracht van de boom
in een gierende storm.…
VERTELLEN
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
731 Het schilderij vertelt
op een ochtend
tijdens een koude bries
beroerde een penseel mij
het groene gras en de blauwe lucht
schakeringen in kleur
gevoel en techniek
fascinerende fantasie
landschap in wording
de zon breekt door
de dauw glinstert
druppel in een bloemkelk
gedachten weerkaatsen op het doek
vormen ontstaan en vullen
sprekende…
BIJ SPINOZA’S PORTRET
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.274 Meester van ’t stil, wijs woord, lichtend fanal
Dat al wat is doordringt; de heldere blik,
Die dwars door waan en wankelbaar beschik
Het Ene als grond, vorm, zin zag van ’t Getal.…
Steen hebt U ons gegeven
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
636 Steen hebt U ons gegeven
Rotsformaties door miljarden
Jaren heen met Uw aarde
Gelijk geschapen
Al was het voor U niet meer
Dan 1 dag van Uw schepping
Tot deze vorm gestold
Mooier dan mooi
Schoner dan schoon
Merken we dit pas
Als wij mensen
De steen van Uw natuur
Gaan bewerken
Om beitelend en
Vijlend natuur om te
Vormen tot…
Onvergankelijke wereld
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
438 Het laat ons niet koud dit weten van de stenen
dat compleet natuurlijke gebeuren van oudsher
onverschilligheid is al de grootste vorm
van de natuur dit gegeven niet tolereren
ik zou dus kunnen zeggen luister en kijk daar
bij de cameliabloemen viel het ons al op
waar bijen ook al honing hebben geproefd
wij in de verte die dag de roep van…
Brood is dood
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
603 JIJ STAPTE
door een deur
op de grond
uit de tijd
die jij vorm gaf
en ik monteer
de posten
om jou heen
zo strak
dat je blijft
klemmen
voorgoed
op een kier
ODIN IN ZWOLLE
kam in zwembroek
tocht op het oog
dat loenste
samen met het andere
kleuren maar moeilijk
kon onderscheiden
vormen des te meer
van dreigende wolken…
Brandende jeugdverhalen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
466 het was
een bedeesd
klein mensje
met een grote
rugzak in de vorm
van een strakke
vlakke vulkaan
witte rook uit
zwarte as
geblust
door duizend
vergote tranen
uit haar brandende
jeugdverhalen
vroeger rookten
en smeulden zij
omdat ze niet de
woorden had om
een verhaal te maken
het schermpje
vroeg en antwoordde
zonder haar…
Kwetsbaarheid
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
325 Geen verlies in deze
zachte beweging, alleen de vorm die verandert om te kunnen blijven.
Kwetsbaarheid leeft in dit
lichte tussen, waar niets zich verbergt
en niets wordt vastgehouden. Hier ademt de wereld in
haar meest open vorm, en ik voel hoe ook mijn hart die taal verstaat.…
Schaduwen in de rivier
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
423 Hij keert steeds terug
Een nachtschaduw
op een zilveren boot
Gevolgd door de uil
en de ijskoning
Alles is rein,
alles is verheven
Ze spijzen het vuur,
maar vergeten het as
Geen spiegel van gratie
Mijn drank maakt dorstig
De vorm van mijn voornemen
Is niet de vorm
waarin ik vaar
Mijn einde,
ik zie je daar
Met je kille,
glimmende…
Rond
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
338 wanneer het lichaam
zich vastzet en
de ruimte kleiner wordt
begint de vorm te spreken
een cirkel kan niet ronder
worden dan rond
hij sluit,
voltooit zichzelf
tot er
geen uitgang meer is
zij draait rond
een kringetje dat zichzelf
herhaalt
groen- even adem
rood- weer stilstaan
dan weer rood
de cirkel trekt zich dichter
om…
Ruw fatsoen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
302 Vuilnis staat weer
in een rij
alsof het wacht en
kijkt naar mij
wat werd verworpen
achteloos,
ligt daar nog steeds
verrassend broos
een lepel buigt
een sok alleen
een brood dat hard
werd, droog als steen
zij liggen daar
zonder verband
vormen toch een
vreemd bestand
de deksel sluit
maar nooit geheel
er blijft altijd
iets…
De tulp die luistert
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
340 De wereld rond haar stengel
ademt langzaam, als een gedachte die
niet wil verschijnen, en daar ontstaat een dun gebied
tussen vorm en verdwijnen, waar het zichtbare het verborgene raakt.…
Lege woorden
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.018 Het gevoel is gevangen
weggestopt in de ziel
benauwd, in alle hevigheid
een aaneengestrengelde gedachte
Klanken stromen uit mijn mond
vormen woorden, zinnen
Maar het verwoorden van de pijn
blijft een echo
Schreeuwende woorden
krijgen geen vat op het hart
Fluisterend snikken
sterft weg…
de gerbera
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.973 Gerbera
ziet haar kleuren
even intens als de man die daar ligt
het ontwerp is stevig
de vorm onbreekbaar, ogenschijnlijk
stoer en lachend
zoals hij was
stevige steel
verankerd in aarde
niet te knakken
om op te leunen
ach sterke bloem
waak voor hem
word zijn metgezel
in zijn rust
tot ik er ben…
verdraaide woorden
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
1.442 in verdraaide woorden
liegt de leugen niet
laat haar mening horen
wordt geen stuk verdriet
ze schrijven is een lachertje
het lezen meer de kunst
vorm ze in het wachten
als welwillende gunst
waar de mening onverdroten
het daglicht heeft gezien
vroeg of laat mag hopen
dat iedereen geniet…
Licht en duister
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
735 Grijpende schaduwen
vangen de dageraad
schuiven langs aarde
schilderen muren grijs
Tastende vormen
omhelzen elkaar,
in gemeenschap
maken zij het stille schemer
Groeiend naar het duister
dat ooit weer sterven zal,
als het diffuse licht
haar zacht de dood inleidt…
Online
netgedicht
3.6 met 45 stemmen
5.260 zo ver weg en toch dichtbij
spreken wij digitaal
de letters vormen woorden
de zinnen ons verhaal
bij toeval iemand tegenkomen
virtueel op straat
even binnen koekeloeren
vragen of het gaat
hersenspinsels spreken
kunnen tikken wat je wil
met deze mogelijkheid
krijgt niemand ons ooit stil…
De Zee
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
3.878 de zee vandaag
in onbestemde nevel
heeft zijn levendige vorm
geruild voor een grijze verstikkende deken
maar door de mistlaag
hoor ik het gekeuvel
van de golven
een witte vogel
krijst
in de grauwe dag
niets nieuws
totdat de zee
blauw wordt
de lucht
kleur bekent
en spiegelt
in het water…
van woord tot gedicht
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.284 plots dringen zich woorden
ongevraagd
op de voorgrond
rammen zich ellebogend
in het nu
verlangen - of ik wil
of niet -
gehoord, gezien
gevoeld, geschreven
te worden
verdrijven steeds
zo lang krijsend
alle andere gedachten
tot zij naar behoren
- als zwarte pixels
op witte achtergrond
of minimaal
inkt op papier -
vorm gevonden…
De zee
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
692 Aangetrokken door haar grillen
Reisde hij terug naar die plek
En zie, daar zijn de blauwe stormen
Die ingewikkelde mozaïeken vormen
In rust genietend van het kabbelen
Waar geen einde aan lijkt te komen
Een storm zwelt zachtjes aan
Tijd om in haar op te gaan
In hypnose door de zee
Ging hij immer met haar mee…
Beijing 2008
snelsonnet
2.0 met 1 stemmen
692 Mensen uit hun huis verjagen is evenzo
een vorm van topsport op het laagste niveau.
…Chinese burgers zijn uit hun huis gezet om ruimte
te maken voor de Olympische Spelen……
Smeltend oud geel,
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
688 hernieuwde sneeuwval en licht,
afscheid van een reeks vormen.
En dan opstaan; wat je precies
voortdrijft weet je niet. (W)interzicht?
Het omstandig ramenlappen van
het tot berstens toe zelfstenigend huis.
De klok uit de toren jatten en vlug
je tenen intrekken.
De klos chaos wikkelt zich af.…
heelal
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
785 waakhond op een boerenerf
met een bereik van één meter
in de vorm van een waaier
veilig in een met palen omgeven ruimte
ontdaan van zijn problemen
die optreden bij het verlaten van de biosfeer
en alles wat verband houdt
met een lichtblauwe kleur
in een geprojecteerd beeld
kan men licht verdwalen
vrijwillig verduister ik
mijn eigen verdwijnpunt…