1418 resultaten.
Dagboek van een soldaat - Chaudardes 1940
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
465 Een bom viel op het huis,
Het verscheurde dak, de verbrokkelde muren.
De Église Saint-Jean-Baptiste is ongeschonden.
De oude vrouw verbergt het voorhoofd in verkleumde hand.
Raakt zij het venster aan? Kijkt ze door het kapotte raam?
Huilt zij om verwoeste huizen van verdwenen mensen?…
AmsterdamArenA
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
224 Het 2480e gedicht
van onze hofleverancier alhier
staat sedert woensdagavond en publique
in skyboxen onder gesloten dak
van de Amsterdam Johan Cruijff ArenA
te stralen en geduldig als papier
te glunderen van ongeremd plezier
(als gevolg waarvan de Ajacieden met hun witrood gestreepte shirts en biezen
moesten wijken naar het minifort…
het mes van de middag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
19 daaruit kruipt een vogel
zonder veren zonder naam
stenen praten in het riool
ik hoor hun natte tanden
de straat buigt als een rib
onder een te zware hemel
ogen groeien aan de lantaarns
zij knipperen rood en monniks
een kind eet wind uit zijn hand
en spuugt sterren terug
ik stap in een plas
die dieper is dan water
daarin drijven de daken…
Thuiskomen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
404 Een thuis heeft kamers die stilte ademen
met ramen die naar binnen kijken
en zon doorlaten waar het donker is
De woonkamer hoeft niets te bewijzen
Gedachten mogen rustig rondlopen
Gevoelens mogen zitten waar ze willen
De klok tikt oneindigheid
De kelder bewaart wat vergeten is
Op zolder ligt stof op de namen
Scheuren in muren kennen…
Lusteloos
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
908 Morrel aan bij de eerste,
waarin weinig dagen geleden
nog Koning Winter heerste
kristallen stollend over al mijn leden
en ijspegels smeltend aan de rand
van mijn dak.
Nu scharrelt er een logge ijsbeer:
Heen en weer.
Heen en weer.
Een andere kamer klaagt
het getok van kippen.…
School met den Bijbel*
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
4.606 Het wacht op wat gaat komen,
bewaart als mooie dromen
herinneringen aan lessen, aan feesten en partijen,
een bezoek van Sinterklaas die met zijn schimmel
over zijn dak liep, tevreden knikte en zei:
‘Hier had ik ook wel op school willen zitten’.
---------------------------------------------------------------------
* Oorspronkelijke titel:…
voor het leven
hartenkreet
3.3 met 19 stemmen
5.168 van de warmte van hun samenzijn
De liefde die er straalt
De gevoelens voor elkaar
Uit het diepst van hun hart gehaald
Ik kwam terug en was steeds welkom
Hoopte stilletjes op vrienden voor het leven
Was deze vriendschap betaalbaar
Dan zou ik er alles voor (op)geven
Ook toen het donderde in m’n geweten
Was ik nog altijd welkom
Had een dak…
Vol ontzag
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
651 Inktzwarte wolken
breken het blauw uit de lucht
De doldrieste wind jaagt
vogels uit hun nazomer vlucht
Schuimkoppende golven beuken de kust
Het ziedende water kent geen moment rust
Boten worden op de kade gesmeten
vernielzuchtig, compleet opengereten
Slagregens slaan de oevers aan gort
Hemelse toorn in volle kracht uitgestort
Daken worden…
Moulin de Boulède
netgedicht
0.7 met 3 stemmen
708 Lève ton verre
sûr notre vie, mes frères et soeurs
-Een blad valt na het onweer
en wij, in schaduw zoekend naar
beschutting, kalmte voor ons hart,
laten wij blijven -geen dak, geen bodem-
in niemandsland. Hef nu het glas
op onze levens, mensenlief-…
Stenen Kerst
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
3.412 toen maakten ze een stal
van stro en hout
boetseerden dieren
en een voederbak
een ster die klaar
in lichten openbrak
versierden dennentakken
rood en goud
toen vleiden ze
een kleine schattebout
- die lieve handjes blij
naar buiten stak -
in de kribbe
wijl de sneeuw op 't dak
zo kunstig liggen bleef
MAAR IJZIG KOUD BEKLIJFDE
NET…
Stenen kerstsonnet
hartenkreet
2.6 met 9 stemmen
3.569 Toen vleiden ze een kleine schattebout
-die lieve handjes blij naar buiten stak-
in de kribbe, wijl de sneeuw op 't dak
zo kunstig liggen bleef, maar ijzig koud
beklijfde net zoals een stenen beeld.
Dus brandden ze een kaarsje, lekker knus,
de kerstgeschenken werden uitgedeeld.…
Een klein lied met grote gevolgen
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
1.704 De daken en de bedden
kraken en deinen onder het
gewicht van de volle maan.
Het is bal in het dal
en de fonteinen op de pleinen van Sevilla
spuiten borrelende stromen van plezier.…
De Lente
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
696 Nog gehuld in ijzig zwijgen,
zie ik de vorst zijn witte rijp
over dak en tak verspreiden.
Maar spoedig kom ik en ga zwaaien
met mijn gouden toverstaf,
ik zal de vorst zijn kracht ontnemen,
tegen mij legt hij het af.…
mijn stad
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
761 gevels bij vlagen
zich in oeroude klanken horen laat
waar de nar en troubadour herleven
de stem van een roomse toren klinkt
die de stad in al haar pracht bezingt
zo hecht met de Zoom verweven
waar het verleden huist in elke steen
de oude muzen hier vaak ontwaken
kerk en kroeg nog gemoedelijk bijeen
daar bruist mijn stad onder alle daken…
Thuis
hartenkreet
4.5 met 21 stemmen
1.571 Als straks de winter komt
dan kom ik eindelijk thuis
Waar sneeuw het dak bedekt
van mijn eigen mooie huis
Als ik dan naar buiten kijk
over landerijen en het water
Geniet ik volop van mijn rust
de rest komt allemaal later
Als ik me maar gelukkig voel
tevreden met mezelf alleen
Mijn glimlach weer terug is
hoef ik… nergens meer heen
Als…
ik blaas mijn adem jou
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.378 zacht kom ik in de nacht naar jou
een droom die blaast doorheen de woorden
misschien ontwaak jij zwetend uit je slaap
ongrijpbaar als het blad een tak
dat op je kussen ligt te rusten
verschrik je niet, mijn adem streelt je
waar herfst zich groeit door ’t dak
in woorden, vingers, steken in een zomerhart
alsof er nooit een eerste vriesnacht…
Maïs tussen Noordstraat en Klinkersbos
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
599 nu volgt het dak,
het zinken zet zich door.
Hulpgeroep wordt niet gehoord.
Nog eenmaal meen ik iets
van hand of hoofd te zien.
Verzwolgen is het huis nu helemaal,
vergaan met man en muis, zowaar.
Gelukkig is verrijzenis in dezen zonneklaar…
vaders zoon bis
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
764 tegenover de luwe vreugde
van oef, het is nog niet gedaan
vandaag en hier, vader
vraag ik om vergiffenis
voor moeders enkele tranen
om treurnis die ik haar bracht
die nacht, toen ik jouw naam
spontaan vergeten was
mijn geheugen is niet meer
dan een illusie af en toe
ik kom je ook graag vertellen
over de dochter die je nog niet had
en het dak…
Geboorte
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
872 Van harte welkom klein wonder
van de daken wil ik schreeuwen
er is een kleindochter bij en ik weet, het
gebeurt al eeuwen.
Maar dit is uniek en heel bijzonder
dit is een regelrecht
Wonder!…
Moos van de berg
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.031 De massa ontweek behendig
de tien geboden;
de politie
haalde Moos van het dak;
de loodgieter
zette nog diezelfde dag
twee nieuwe dakpannen.
Moos leefde nog een paar jaar
intern, naar buiten starend,
zwijgend, bitter een beetje.
Hij mocht immers
het beloofde land
niet zien ...…
‘Vet vreedzaam’ staken
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
771 geleerd
Hoe loopt het als je protesteert
Onderwijs kost knaken
Als een scholier niet aan kan haken
Vernieuw dan flink wat zaken
Zodat het gezond kan blaken
Politici blijven kwaken
In een pak van laken
School is geen uren schaken
Van saaiheid moet men braken
De jeugd wil er voor waken
Met enthousiaste kaken
Schreeuwt men van de daken…
Vannacht
hartenkreet
4.7 met 10 stemmen
1.024 Mijn ziel ademt de nacht
hoog boven de troosteloze daken.
Ze hoort enkel het geschrei
van mijn dof verdriet,
vandaag zal de avondwind
mij zachtjes omhoog dragen.…
Regen
poëzie
3.5 met 10 stemmen
3.122 Toen kwamen dagen van eindloze regen,
Van heel diep treurende muziek, die speelde
Van de hemel en de dake' en verveelde
Mijn groot warm hart, in het zonlicht gedegen.…
Oude dromen
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
2.082 een saffraangele maan
uit zoveel zonniger tijden
scheert de paarse toppen
van jouw oude horizon
zij lijkt jou zo schraal
zo droef voorbij te glijden
en sleurt jouw oude dromen
in haar gouden kraters mee
je stappen werden trager
en je woorden bleven haken
tot de glinster van de daken
licht en de schijn wat vager
het verleden…
Voorjaarsmiddag
poëzie
4.2 met 16 stemmen
3.062 Een rieten dak met wilde-wingerd,
Een wegje, dat er henen slingert
Door 't weke lover, dat al leutert;
Een kleine dreumes, die beteuterd
Naar 'n ietsje en een nietsje ziet;
Een vogeltje van wiedewied!…
Büllingen
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
742 Torenspitsen reiken uit
boven alleen maar daken.
Maar een strakke wind voert
de kracht van het voorjaar aan
over de zachte heuvels.
Geuren en licht,
klanken en atmosferen
dringen onweerstaanbaar door
in dit lieflijke land.
In duizend kronkelingen
zoekt de Warche snel zijn weg
langs de forellenvissers.…
Het straatje
gedicht
4.0 met 13 stemmen
11.155 Trekt als een web
door bestoft licht over daken en
vrouwen, langs een hoofdje zonder
gezicht in de deur. Daar sta je
dan tegenover ons huis, warm en
verweerd. Jij, bijna onveranderd
in die ene tel op weg naar het
straatje, eeuwig vanmiddag.
----------------------------
uit: 'Antiek fluweel', 1997.…
Kikker op een racefiets
gedicht
3.1 met 22 stemmen
13.084 's Namiddags zagen we haar staan
aan de drukke hemel, boven de helle daken:
verdwaald, lauw en flets had de maan,
het dient gezegd, toen allerminst iets van een baken.
Misplaatst als een kikker op een racefiets,
een smeltende, vale, in een dof laken
gewikkelde bol kaas, hinkend naar niets
via zenit en nadir, geenszins blakend.…
Nu weer de herfst komt met zijn gouden kleuren
netgedicht
4.5 met 26 stemmen
1.194 , ik ben niet dapper of heel sterk
maar nu de herfst komt met zijn gouden kleuren
nu zie ik weer dat lachen kan,
dat onverwachts veel gaat gebeuren,
maar merk ik ook dat harten schreien
om wat niet gezegd werd, niet gezien,
en dat er weemoed hangt tussen de huizen
om zomers die voorbij zijn, kansen weg,
en klanken die niet torenhoog
van daken…
Straat
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
561 Donkere wolken drijven woedend
boven grauwe grijze daken,
er dondert af en toe een zware hagelbui
naar beneden op de vrijwel verlaten straat
dan plots weer een schimp zon
een schitterend afwisselend beeld
van wijsheid ligt op straat
tussen sjokkende mensen
op weg, maar altijd te laat,
zorgen stapelen zich
onder nieuwe reuze wolken
waar…