1044 resultaten.
"De Spoedcursus"
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
569 ." Maar de echo van de samenleving roept harder. Tot op een dag, we afstuderen in het leven, met een diploma in de hand en de dood als eindcijfer. En misschien, is dat het moment waarop we eindelijk begrijpen dat heling nooit in een potje zat, maar in een omhelzing, een ademhaling, een herinnering aan wie we werkelijk zijn.…
Phaëton, een zwanezang
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
349 '
Na zijn vermetele doldrieste hoogmoed avonturen
van een nimmer te herhalen
solozeiler hemelvaart
zonk tussen de woestijnrotsen
laat in de avondschemering
op het rode zand de ongehoorde echo van zijn ziel
en zoog de modder aan zijn zolen hem, tief betrübt zum Tode,
in Gaia's moederschoot terug
verlost van hemelgoden
en…
Waar geluk niet snijdt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
311 Dus leert hij lopen
alsof de wereld van glas is,
alsof elke glimlach die hij vindt
een echo draagt van een tweede glimlach
die niet mag breken.
En zo groeit geluk
niet als een vlag op een veroverde heuvel,
maar als licht dat zich verspreidt
zonder ooit een schaduw te verjagen
die niet de zijne is.…
Zij wordt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
155 Ik ben de echo van wie ik was.
Ik word de stilte waarin ik verdween.
Ik was voordat ik mij kende.
Ik werd toen ik mij verloor.
Ik ben omdat ik verloor.
Ik word omdat niets blijft.
Ik was zonder te weten.
Ik ben zonder te begrijpen.
Ik word zonder aan te komen.
Ik was wat mij droeg.
Ik werd wat mij brak.
Ik ben wat bleef.…
Voor vlinders en wolven
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
465 In de verte klonk nog de echo
van dierenstemmen uit de nacht.
Nu breekt langzaam het flets blauw door,
de inkt op het papier droogt op.
De wolf vindt rust in de schaduw,
terwijl de vlinder haar vleugels spreidt;
de brief is onderweg.…
't Is lang geleden (18)
poëzie
4.1 met 14 stemmen
1.673 En 'k dacht bij de angst van triomfante Moren
Voor de echo's, spokend om ivoren horen:
'Had 'k toen geleefd, en was 'k zo doodgegaan!'
---------------------------------------------
uit: Nagelaten Gedichten (1921)…
Cyclus over jou en mij
hartenkreet
1.9 met 10 stemmen
3.121 Het druppelt
en klinkt kalm
de stem van mijn binnenste
goede mens
zeldzaam schoon
en teder
bezit ik je
Nu spreken we met rauwe tongen
woorden die voor niemand
bedoeld zijn
rollen als knikkers van een houten trap
verdwijnen in echo
niemand te beschuldigen
niemand te vergeven
de enige waarheid is
alles is een leugen
Weet je dat
als…
GOEDE VRIJDAG
poëzie
3.2 met 12 stemmen
5.498 "
Komt herwaarts, gij die treurt, omdat gij hebt bemind:
De liefde sterft voor u, en leeft voor u, onsterflijk
------------------
Echo's (1900)…
El Repilado (Alpajaras)
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
912 Het dak z'n magere vinger wijst
naar de uiteinden van het heelal
waarmee het slaperige dorp
het verleden herschrijft
gedoopt in de roerige inkt
waaruit de echo doorklinkt
en oude teksten boven
deuren langzaam vervagen.…
Land zo ver je kijken kunt
gedicht
3.3 met 17 stemmen
6.701 Hoe ver draagt
je echo? Onze kijkzucht overtreft de stoutste verwachtingen, maar het is
niets om je zorgen over te maken, jouw schuld is het niet, zoals je daar
staat, de afstand ontmaskerd: het beeld is nauwelijks weg te denken.
Er stond iets te gebeuren?…
De val van de Uil
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
1.240 zei hij zacht
waar zo de aarde nog aan kleeft
Want het Goede - sprak hij later
krijg je pas nadat je geeft
Toen ik terugliep naar het water
en eens omkeek naar de eik
overdacht ik nog zijn woorden
in een aangeraakt verdriet
Want ik wist - hij had gelijk
hij had zo barstensvol gelijk
hij had misschien wel meer gelijk
toen hij die echo…
Herenwegen
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.229 er hun namen
van een duizend verzenblad
dat hij bestierde met een hand
om Herenwegen uit te kramen
van een kansel die net hoog genoeg was
als je onder zat-
om je nog dieper dan de duivel
ooit zou buigen je te schamen
je te schamen - voor het vlees
dat je verweekte en je had
gegeven aan die ene man
die je er kuste tussen ramen
waar een echo…
dreiging
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
627 De echo klinkt wat uitgehold.…
Wilde paarden
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
1.102 Zie daar de wilde paarden aan de horizon
die donkere hengst met bruine manen
ik weet nog van de echo
in jouw diepe blauw verlangen
de regen in het winterkoude bushokje
eerste zoen op jouw maagdelijke wangen
en misschien heb je meer hulp nodig dan ik
of minder medelijden dan een vreemde
misschien ben je de kerstman
en ik een verlaten ontheemde…
Een ware nachtmerrie (II)
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
565 Dit tweegesprek in de nacht geeft steeds herhaling
echo zonder uitzicht op een werkelijk lange lente,
hoe droef kunnen pauwen thans nog schreiden,
monden nog scheppen naar beeld en gelijkenis.
Hoe het neer te leggen
alles was waar en ooit wel goed.
Zijn ze niet meer schoon
uw aderen de armen en uw keel.…
Schimmig Licht
hartenkreet
1.6 met 5 stemmen
1.914 Vanuit het dal
van mijn verscheurde wezen
ver van het stralend licht
van zon en maan
schreeuwt iedere vezel
van mijn geteisterd lichaam
vol van vertwijfeling
nog steeds jouw naam
Dwars door de zwarte golven
van het duister
langs akkoorden
van verlatenheid en pijn
hoor ik
geleid door echo's van verlangen
jouw stem
als steeds terugkerend…
Herinnering in penseellicht
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
604 dans niet worden
in elke hoek van het vertrek een ezelsoor
om niets te vergeten
nog altijd volle maan op het kussen
heldere sterren tussen de lakens
adellijke kometen aan de zoldering
sterven is in scherven vallen
en resten achterlaten van een verscheurd boek
de zinnen zijn gevierendeeld
alle woorden gebroken
op de wanden lees ik de echo…
waar woorden wortel schieten
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
307 eren haar klank
dragen haar even met ons mee
zoals men een gevonden steen bewaart
zonder hem meteen te breken
maar ergens
tussen hartslag en herinnering
begint het woord te verschuiven
het krijgt randen
die passen in onze hand
neemt de kleur aan
van onze eigen tijd
en langzaam
bijna ongemerkt
spreken wij het terug
niet meer als echo…
Junicarnaval
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
653 De drumband hoempapaat de harmonie
En ook de harmonie - hun evenknie -
Blaast met de tuba's echo's
in de bergen
Heeft zij er eigenlijk het oog
goed in?…
Geschiedenis herhaalt zich.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 Niet als echo,
maar als waarschuwing.…
Tussen wie ik was en wie ik ben
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
221 Nu draag ik alleen een echo,
een waas van herinnering,
een mist waarin ik zoek
naar wat ooit houvast heette.
God sprak eens in mijn oren,
ik zong psalmen als gebeden,
maar de hemel bleef stil
toen mijn geest in stukken brak.
Twaalf jaren verloren in een doolhof,
waar stemmen mij vertelden
waar ik niet moest zijn.
En nu?…
Ik vertel, zeg wat, maar vraag je niets!!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
613 oplossingen, verwijzingen
en zeker niet met de Bijbel
God of Jezus
laat die er vooral buiten
en ook niet; "Ik ga voor je bidden"
doe dat gerust
maar zeg het niet, zeg het niet
en me ook niet aanraken
omhelzen, zelfs niet
m'n hand vastpakken
dat is alles wat ik vraag
en het is zo makkelijk
en in feite zo respectvol
het past in mijn echo…
Empathie
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
549 Hun onuitgesproken
pijn rust in mijn handen, alsof ik een echo opvang die nooit verdwijnt.
Een blik, een zucht, een
verschuiving in de lucht — ik lees de
lagen achter woorden die niet gezegd worden. De wereld
fluistert in gebaren en tonen, en ik luister, met een huid die altijd open staat.…
Fluisteringen van een Empaat
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
279 Jij bent de echo van wat de wereld vergeet,
een vlam in de vorst,
een bewaarder van pijn,
en van schoonheid verborgen in wanhoop.
Zelfs als de duisternis nadert.
Zelfs als de rivieren tranen dragen,
die niet alleen van jou zijn.
Weet dit: Wij zien je,
en in de stilte van de holte,
eren wij de moed van je hart.…
Beeldschoon
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
320 Beeldschoon was hij
goddelijk geraakt
voor liefde gemaakt
de jacht was zijn leven
geen nimf kon hem vangen
hij hield zich verheven
vrij van verlangen
Echo bleef treuren
treuren om hem
kwijnde weg en verdween
in galmende oorden
werd woorden na woorden
ze vervaagde tot stem
Het meer was kristalhelder
toen hij zich boog
de natuur hield…
De dagen die achter ons liggen
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
264 Soms voel ik hoe een oude
beweging nog even trilt in mijn borst,
een echo van wat ik denk te moeten dragen, tot ik
merk dat loslaten en toelaten ook een vorm van aanwezigheid zijn.…
De Orpheusspotvogel
hartenkreet
1.4 met 5 stemmen
502 En wanneer hij zwijgt, blijft er een
heldere echo achter, een teder mosgroen spoor
dat mij uitnodigt om langzamer te ademen en te luisteren
naar wat in mij nog fluistert, zoals hij, zonder haast en zonder gewicht.…
Verlatenheid
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
305 In de open plek tussen
twee ademhalingen hoor ik hoe de
wereld even ophoudt met vragen, en ik besef hoe
diep verlatenheid klinkt wanneer niemand luistert naar de echo.…
Schaduwtekst
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
146 schaduw leek op openzwaaiende deuren
is slechts een herinnering die de ziel heeft gemist
wij zochten samen naar de waarheid in de nacht
verstrengeld in een koortsige verloren droom
nu fluistert de wind door de oude eikenboom
over de liefde die tevergeefs op redding wacht
de bladzijden vergelen het handschrift vervaagt
jouw stem is nu een echo…
De laatste worp
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
128 Misschien was toeval
nooit de macht,
maar slechts de spiegel
waarin de mens
zijn verlangen
naar beheersing zag—
tot alleen
de echo
van vallende stenen
nog fluistert
hoe kostbaar hoop wordt
zodra zij
wordt verward
met macht.…