Alle inzendingen over echo

1044 resultaten.

Sorteren op:

"De Spoedcursus"

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 569
." Maar de echo van de samenleving roept harder. Tot op een dag, we afstuderen in het leven, met een diploma in de hand en de dood als eindcijfer. En misschien, is dat het moment waarop we eindelijk begrijpen dat heling nooit in een potje zat, maar in een omhelzing, een ademhaling, een herinnering aan wie we werkelijk zijn.…

Phaëton, een zwanezang

netgedicht
2.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 349
' Na zijn vermetele doldrieste hoogmoed avonturen van een nimmer te herhalen solozeiler hemelvaart zonk tussen de woestijnrotsen laat in de avondschemering op het rode zand de ongehoorde echo van zijn ziel en zoog de modder aan zijn zolen hem, tief betrübt zum Tode, in Gaia's moederschoot terug verlost van hemelgoden en…

Waar geluk niet snijdt

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 311
Dus leert hij lopen alsof de wereld van glas is, alsof elke glimlach die hij vindt een echo draagt van een tweede glimlach die niet mag breken. En zo groeit geluk niet als een vlag op een veroverde heuvel, maar als licht dat zich verspreidt zonder ooit een schaduw te verjagen die niet de zijne is.…

Zij wordt

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 155
Ik ben de echo van wie ik was. Ik word de stilte waarin ik verdween. Ik was voordat ik mij kende. Ik werd toen ik mij verloor. Ik ben omdat ik verloor. Ik word omdat niets blijft. Ik was zonder te weten. Ik ben zonder te begrijpen. Ik word zonder aan te komen. Ik was wat mij droeg. Ik werd wat mij brak. Ik ben wat bleef.…

Voor vlinders en wolven

netgedicht
4.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 465
In de verte klonk nog de echo van dierenstemmen uit de nacht. Nu breekt langzaam het flets blauw door, de inkt op het papier droogt op. De wolf vindt rust in de schaduw, terwijl de vlinder haar vleugels spreidt; de brief is onderweg.…
mobar15 augustus 2026Lees meer >

't Is lang geleden (18)

poëzie
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.673
En 'k dacht bij de angst van triomfante Moren Voor de echo's, spokend om ivoren horen: 'Had 'k toen geleefd, en was 'k zo doodgegaan!' --------------------------------------------- uit: Nagelaten Gedichten (1921)…

Cyclus over jou en mij

hartenkreet
1.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.121
Het druppelt en klinkt kalm de stem van mijn binnenste goede mens zeldzaam schoon en teder bezit ik je Nu spreken we met rauwe tongen woorden die voor niemand bedoeld zijn rollen als knikkers van een houten trap verdwijnen in echo niemand te beschuldigen niemand te vergeven de enige waarheid is alles is een leugen Weet je dat als…
Suzanne12 juni 2004Lees meer >

GOEDE VRIJDAG

poëzie
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 5.498
" Komt herwaarts, gij die treurt, omdat gij hebt bemind: De liefde sterft voor u, en leeft voor u, onsterflijk ------------------ Echo's (1900)…

El Repilado (Alpajaras)

netgedicht
3.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 912
Het dak z'n magere vinger wijst naar de uiteinden van het heelal waarmee het slaperige dorp het verleden herschrijft gedoopt in de roerige inkt waaruit de echo doorklinkt en oude teksten boven deuren langzaam vervagen.…
pama24 februari 2008Lees meer >

Land zo ver je kijken kunt

gedicht
3.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 6.701
Hoe ver draagt je echo? Onze kijkzucht overtreft de stoutste verwachtingen, maar het is niets om je zorgen over te maken, jouw schuld is het niet, zoals je daar staat, de afstand ontmaskerd: het beeld is nauwelijks weg te denken. Er stond iets te gebeuren?…

De val van de Uil

netgedicht
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.240
zei hij zacht waar zo de aarde nog aan kleeft Want het Goede - sprak hij later krijg je pas nadat je geeft Toen ik terugliep naar het water en eens omkeek naar de eik overdacht ik nog zijn woorden in een aangeraakt verdriet Want ik wist - hij had gelijk hij had zo barstensvol gelijk hij had misschien wel meer gelijk toen hij die echo…
jan haak17 oktober 2008Lees meer >

Herenwegen

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.229
er hun namen van een duizend verzenblad dat hij bestierde met een hand om Herenwegen uit te kramen van een kansel die net hoog genoeg was als je onder zat- om je nog dieper dan de duivel ooit zou buigen je te schamen je te schamen - voor het vlees dat je verweekte en je had gegeven aan die ene man die je er kuste tussen ramen waar een echo…
jan haak29 maart 2009Lees meer >

Wilde paarden

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.102
Zie daar de wilde paarden aan de horizon die donkere hengst met bruine manen ik weet nog van de echo in jouw diepe blauw verlangen de regen in het winterkoude bushokje eerste zoen op jouw maagdelijke wangen en misschien heb je meer hulp nodig dan ik of minder medelijden dan een vreemde misschien ben je de kerstman en ik een verlaten ontheemde…
mobar31 december 2009Lees meer >

Een ware nachtmerrie (II)

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 565
Dit tweegesprek in de nacht geeft steeds herhaling echo zonder uitzicht op een werkelijk lange lente, hoe droef kunnen pauwen thans nog schreiden, monden nog scheppen naar beeld en gelijkenis. Hoe het neer te leggen alles was waar en ooit wel goed. Zijn ze niet meer schoon uw aderen de armen en uw keel.…

Schimmig Licht

hartenkreet
1.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.914
Vanuit het dal van mijn verscheurde wezen ver van het stralend licht van zon en maan schreeuwt iedere vezel van mijn geteisterd lichaam vol van vertwijfeling nog steeds jouw naam Dwars door de zwarte golven van het duister langs akkoorden van verlatenheid en pijn hoor ik geleid door echo's van verlangen jouw stem als steeds terugkerend…
Ariadne19 december 2010Lees meer >

Herinnering in penseellicht

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 604
dans niet worden in elke hoek van het vertrek een ezelsoor om niets te vergeten nog altijd volle maan op het kussen heldere sterren tussen de lakens adellijke kometen aan de zoldering sterven is in scherven vallen en resten achterlaten van een verscheurd boek de zinnen zijn gevierendeeld alle woorden gebroken op de wanden lees ik de echo…
Kees Keizer21 oktober 2014Lees meer >

waar woorden wortel schieten

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 307
eren haar klank dragen haar even met ons mee zoals men een gevonden steen bewaart zonder hem meteen te breken maar ergens tussen hartslag en herinnering begint het woord te verschuiven het krijgt randen die passen in onze hand neemt de kleur aan van onze eigen tijd en langzaam bijna ongemerkt spreken wij het terug niet meer als echo…

Junicarnaval

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 653
De drumband hoempapaat de harmonie En ook de harmonie - hun evenknie - Blaast met de tuba's echo's in de bergen Heeft zij er eigenlijk het oog goed in?…

Geschiedenis herhaalt zich.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 415
Niet als echo, maar als waarschuwing.…

Tussen wie ik was en wie ik ben

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 221
Nu draag ik alleen een echo, een waas van herinnering, een mist waarin ik zoek naar wat ooit houvast heette. God sprak eens in mijn oren, ik zong psalmen als gebeden, maar de hemel bleef stil toen mijn geest in stukken brak. Twaalf jaren verloren in een doolhof, waar stemmen mij vertelden waar ik niet moest zijn. En nu?…

Ik vertel, zeg wat, maar vraag je niets!!

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 613
oplossingen, verwijzingen en zeker niet met de Bijbel God of Jezus laat die er vooral buiten en ook niet; "Ik ga voor je bidden" doe dat gerust maar zeg het niet, zeg het niet en me ook niet aanraken omhelzen, zelfs niet m'n hand vastpakken dat is alles wat ik vraag en het is zo makkelijk en in feite zo respectvol het past in mijn echo…

Empathie

netgedicht
1.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 549
Hun onuitgesproken pijn rust in mijn handen, alsof ik een echo opvang die nooit verdwijnt. Een blik, een zucht, een verschuiving in de lucht — ik lees de lagen achter woorden die niet gezegd worden. De wereld fluistert in gebaren en tonen, en ik luister, met een huid die altijd open staat.…
CB24 september 2025Lees meer >

Fluisteringen van een Empaat

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 279
Jij bent de echo van wat de wereld vergeet, een vlam in de vorst, een bewaarder van pijn, en van schoonheid verborgen in wanhoop. Zelfs als de duisternis nadert. Zelfs als de rivieren tranen dragen, die niet alleen van jou zijn. Weet dit: Wij zien je, en in de stilte van de holte, eren wij de moed van je hart.…

Beeldschoon

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 320
Beeldschoon was hij goddelijk geraakt voor liefde gemaakt de jacht was zijn leven geen nimf kon hem vangen hij hield zich verheven vrij van verlangen Echo bleef treuren treuren om hem kwijnde weg en verdween in galmende oorden werd woorden na woorden ze vervaagde tot stem Het meer was kristalhelder toen hij zich boog de natuur hield…
Mari L.30 januari 2026Lees meer >

De dagen die achter ons liggen

netgedicht
2.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 264
Soms voel ik hoe een oude beweging nog even trilt in mijn borst, een echo van wat ik denk te moeten dragen, tot ik merk dat loslaten en toelaten ook een vorm van aanwezigheid zijn.…
CB30 mei 2026Lees meer >

De Orpheusspotvogel

hartenkreet
1.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 502
En wanneer hij zwijgt, blijft er een heldere echo achter, een teder mosgroen spoor dat mij uitnodigt om langzamer te ademen en te luisteren naar wat in mij nog fluistert, zoals hij, zonder haast en zonder gewicht.…
CB25 mei 2026Lees meer >

Verlatenheid

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 305
In de open plek tussen twee ademhalingen hoor ik hoe de wereld even ophoudt met vragen, en ik besef hoe diep verlatenheid klinkt wanneer niemand luistert naar de echo.…
CB29 mei 2026Lees meer >

Schaduwtekst

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 146
schaduw leek op openzwaaiende deuren is slechts een herinnering die de ziel heeft gemist wij zochten samen naar de waarheid in de nacht verstrengeld in een koortsige verloren droom nu fluistert de wind door de oude eikenboom over de liefde die tevergeefs op redding wacht de bladzijden vergelen het handschrift vervaagt jouw stem is nu een echo…

De laatste worp

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 128
Misschien was toeval nooit de macht, maar slechts de spiegel waarin de mens zijn verlangen naar beheersing zag— tot alleen de echo van vallende stenen nog fluistert hoe kostbaar hoop wordt zodra zij wordt verward met macht.…