1518 resultaten.
deze nacht heb ik verlaten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.689 stormen wijken vogels zoals
slaap onbemand het bed
beroert met lispelende
spleetjes schemering
een telraam in het hoofd
waarvan de kleuren van
de bolletjes afwijkend zijn
van die nacht ervoor
het tellen schraapt de stille
woorden één bij twee wat
tenslotte het vele schuiven
het laken verandert in een
historische metafoor
geen geschiedenis…
Waar het tij mij vindt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
16 Van het schemerende raam naar de open adem van de zee
Langs het schemerend behang tikt de klok
uw aarzelende passen; ik ben alleen,
al hangt een vale sluier van adem en nevel
waar het raam de klaagzang van de wind vangt.
Uw lach blijft even drijven in het uur
als een hoofd dat troost zoekt tegen mijn schouder.…
LENTE
poëzie
3.7 met 9 stemmen
2.138 de schemering wordt klare
Uit de zee-diepte rijst een blijde mare...
De lente, lente...
Wanneer het lente worden zal?
Er is van overal gerucht vernomen,
Van af de bergen is een stem gekomen...
De lente, lente...
Wanneer het lente worden zal?…
Aan de Maan
poëzie
3.5 met 15 stemmen
3.016 Waar zonder hoop de verlatene smacht,
Schemere uw gloor.
Waar, na troosteloze afscheidsklacht,
Blij herenen de minnenden wacht,
Breke uw glinstering door.
Schoon is de dag, als zijn purperen gloed
Vorstelijk stijgt; -
Als hij zingend de ontwaakten groet!
Maar uw komst is de peinzende zoet,
Gij, die flonkert - en zwijgt!…
de wereld
netgedicht
4.4 met 39 stemmen
12.778 de wegen van de wereld zijn soms wel ver
niet zo ver is de weg naar ons
een brug die men dan bouwde
werd gevoed door met de plons
de werelden vertrouwde
een vlucht van zwanen zwierend
de schemering omlijst
hetgeen je zag die nacht
mooier alles dan het lijkt
maar wat wat wacht
in het bos ruikt het kabouterig
smeulende geuren dringen binnen…
Dodenwals
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.499 Waar nevelen wervelend lokken
en met Witte Wieven sjansen
moerassen rottend geuren
bomen bruin en zwart verkleuren
daar wil ik eindeloos met je dansen
Lachend zwierend draaien
gierend om het stervend licht
dat ondergaat in donkerblauw
zich schemer hult in diepe rouw
voor de duisternis gezwicht
Verloren gaand in de omhelzing
van kille…
Laatste dromen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
400 wij zijn de schemering
tegemoet gelopen
hebben onze laatste
dromen meegenomen
in passend avondrood
stilte heeft al lang
geleden de herrie
overwonnen en vindt
geen laatste woorden
in atmosferen zonder wind
drukverschillen zijn
structuren van enkele uren
nog draaien dag en nacht
hun maanden vol maar in
seizoenen is leven leeg en hol…
De vissers in de nacht
netgedicht
0.5 met 2 stemmen
1.252 Als de schemer was gevallen en het licht onvindbaar
de kinderen van het dorp lagen te dromen van de morgen,
dan waren de vissers langzaam uit het zicht van de haven verdwenen.
Afwezig in de avondrust waarin ons dorp reeds was beland,
kon je hun peddels horen ploeteren in het water van de Maas ver van het land.…
Vlucht voor de dag
hartenkreet
5.0 met 7 stemmen
1.815 …de waarheid blijft onuitgewist
alleen de nacht verzamelt de schaduwen
vult de hoeken met gelogen woorden
verbergt de tijd tussen woedende tanden
…verraden hebben jouw ontrouwe handen
alleen de nacht vlucht voor de dag
kropt alles op wat niet is gezegd
schreeuwt de stoelen om door stikkende monden
…de nacht heeft het dunne touw in de schemer…
Ster
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
890 Clara kwam langs
het huis ligt vol met sterren
van heinde en van verre
liggen zij uitgestrooid
in de verstuurde brief
die wij vandaag ontvingen
liet zij de woorden zingen
het lied van leed en lief
en jaren naderhand
als wij zijn uitgeflonkerd
de schemering haast donkert
dan licht er aan de kant
één vonk, een niet-verwachte
zo tussen…
Tweeling
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.160 onze zusjes spelen met barbiepoppen in de linkerkamer
de rechterkamer is gesloten wegens restauratie
ik gooi nog wat blokken in het hartvuur
onze ingewanden rillen van de kou
de postbode gooide brieven door de gleuf
en de kat miauwde in zijn gespierde mand
in de tussenkamer zijn onze bedjes al opgemaakt
hartjeslampjes schemeren…
Alles wat ik adem
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
1.005 langzaam
oud, in het vergane licht
blaas ik nevel buiten de wereld
en kijk naar het stilstaan
van de schemer
wij hadden samen de nachten
en ik weet mijn liefste
de stilte kwelt
tussen het raam
van zon en maan
verraadt mijn geween
de eerste uren,
de dagen van toen
koude druppels in mijn hals
sterren als oud zilver
boven…
Muspellsheim
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
810 het vuur van hoogste waarde
Het rijk der vlammen is gewekt
De reuzen zijn opgetrokken
Verhitting heeft zich uitgestrekt
Zodat goden zullen mokken
De regenboogbrug bezweken
En de heilige es verschroeid
De Ragnarok was het teken
Oude structuren uitgeroeid
De wereld zwart en gekronkeld
Geen verlichting van ster of zon
Echter in de schemer…
Najaar
netgedicht
4.8 met 16 stemmen
814 Zelfs hier is de herfst voelbaar
ondanks de warmte van het middaguur
word ik in de schemering steeds meer gewaar
dat er kilte heerst buiten het avondlijke vuur.
Van de bergen in het noorden
rollen wolken naar het dal
waar jij en ik het traag verval
beseffen zonder grote woorden.…
Baai bij avond
poëzie
3.8 met 15 stemmen
4.232 De schemering valt.
een grote, rode maan
stijgt langzaam uit de golven
aan de oosterrand
der nauwlijks ademende avondzee.
de dromen komen met de golven mee
en mijmerend gewordt mij, ongezocht,
waarvoor ik jaren in vertwijfeling vocht,
denkende dat het geluk omstréden moest zijn
en dat het leven zonder smeken niet schenkt.…
de verloren verte
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
1.045 ik zie mijn verloren verte
in schemer gehuld
en droom van gazellen,
rank en gracieus,
door lichte nevel omhuld
zij springen tussen
struiken van liefde
luisterend naar
een vlijende tederheid
die hen als vanzelf
kwetsbaar voorwaarts begeleidt
ik wil hun dorst laven
met zachte zuchten;
kom maar, lijk ik te zeggen
jullie zijn mij…
vaal
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
584 in de schemering
waar winden snijden
oppervlaktes doortast
door waterschaatsers
omringen ze een gevallen
vaal blauw gewaad
geknield voor de
hoogdagen der ongewissen
stromen rivieren
langs mauve beekjes door,
waar berken staan
met eekhoorntjesbrood
al op de knieën gedwongen
in het vaal gele zonlicht
dat moerassig in het…
Rijnvlucht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 dagen schreeuwen in het oor van mijn hart
En ik wist niet dat mijn zo goed gebouwde huis op zoveel plaatsen tocht binnen kon laten
Dan maar de jas aan en de Rijn opzoeken
Ik loop de kribben af
De oeverkiezels over
Diep
In water
Zak
Tot later
Met mij zakt de zon mee af
We worden klein en helder
Kalm mijn hart nog even
suikerzoete schemer…
Tweestrijd
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
581 we zijn niet als schemer
twee gelijke stroken aan elkaar gebonden
we zijn niet als het zonlicht
over het vlakke land
in dromen verzonken
we zijn als blauwe olie en brak water
met afstand als tussen rand
onvermengd
hand in hand
verstrengelend
de kracht van poëzie
vleselijk wensend
- nee -
hoe kunnen onze ogen
in één knipperende…
- Boom van Hout -
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
795 Mijn inheemse boom van hout
in vroegere tijden brandt je haard
het vuur maakt ringen,
de schors valt grijs-roodbruin
als waslaag in de zon
mythologie en volksgedicht
vormen bovenmenselijk alle kleuren
de geur van hout gedestilleerd
die als geen ander
gemoed kan schenken
omkranst dans je,
schildwacht van de schemerige heide,
de…
Tastend naar het licht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
588 Begraaf ons in
een dek van woorden
met een warmend gebaar,
waar zielen moeizaam zuchten
genageld aan
ernstige schemering
en de leugen wordt
gedoogd in blinde ogen
wiekt nog een laatste
vleugelslag richting hemelrijk
Voordat de dood
ons inhaalt en ons
schaduwend verleden opeist
heeft leven's liefde
ons gegeten en beproefd…
Verveloos?
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
494 Het daglicht in de duisternis maant
tot willekeur en schemering,de schaduw
valt over het ontmantelde huis, waarvan
alleen de trap nog over is, de laatste
stap te wagen over de verveloze treden van
de wereld, het verleden is getekend in een
voetafdruk van gebladderde vernis,alleen
de herinneringen en pijn blijven vers.…
Met lichtpenselen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
571 het bos heeft jou herkend
geeft met het knappen
van wat takjes de paden aan
die jij gelopen hebt
het toont de mooiste plekjes
de eerste groene stekjes
die zich openend warmen
aan jouw liefdevolle blik
koel kabbelt water
in het net ontwaakte ven
waar al vliegen dansen
in schemerige waaiers zon
het bos geeft jou
zijn doek met lichtpenselen…
Waterweide
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
636 We waren jong als veulens
onze staarten nog verschroeid
zo pril in Januari
half doof van knallend vuurwerk
ruiste schemerig de rivier
onder ons het verdronken gras
de oevers in een eenzame kleur
de trage stroom een slagader
in het lichaam van het lage land
waar stilstand tegen stroming vecht
aan de waterbomen de toverballen
met de kleuren…
uit mijn raam
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
703 mijn raam
er was niets wat er toe deed
grijs en saai, zelfs geen scheet
de buitenkant van mijn binnenkant,
het was geen gezicht dat ik zag
slechts de weerspiegeling van de dag
toen ben ik op mijn fiets gesprongen
voor een pakje shag bij het tankstation
en oud brood voor de eenden in het park
ik keek zojuist weer uit mijn raam
de schemering…
Zondvloed
gedicht
2.9 met 14 stemmen
5.069 Bittere schemering, loochen de genade
eertijds beloofd achter uw onheilswolken,
wentel de wereld in het bloed der volken,
ga met de duivel en zijn moer te rade!…
In het ongeschreven bos
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
435 konden we nog maar bomen tellen, één voor één
bomen met gestrekte rug
de voeten in zalvend mos, geworteld in verleden
onomkeerbaar is de zucht van onze witte adem
de brief die we niet schreven
later dan vergeten, sterfelijker dan dood
in de haast van de schemer, zwakker dan licht
op de weg die zich zoekt
naar een eerdere, volmaakte gelijkenis…
Nocturne
gedicht
4.0 met 3 stemmen
6.858 De avond heeft niets lieflijks in dit land;
het licht vergloeit als in ontstoken ogen,
de lucht weegt grauw en bitter als nat zand
op bomen, in de Noordenwind gebogen.
’t Cholerisch bruisen in de naakte kruinen
vervult nachtlang, naargeestig en alom
de schemering en in verkleurde tuinen
waart regen, ijzig, als een ziekte om.…
Halleluja
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
539 In zolderkamer, vliering of garage
houdt menigeen wat schemerig praktijk.
Het brengt iets op, de slimste worden rijk;
ja goochelaars ontvangen minder gage.
U voelt wel over wie ik het nu heb:
Juist, handopleggers en meer van die klanten,
gebedsgenezers en dat soort trawanten,
door God begiftigd met de gave ~NEP~.…
Muzikale bomen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
442 Gevederde vriendschap hoog
in de bomen, wil die enkeling
graag belonen bij het schemeren
van dag naar nacht. Worden door
vogels van allerlei pluimage
decibellen van hoge toonsoorten
veelstemmig voortgebracht.
Zoveel variatie, zonder specialisatie
kruint daar hoog tussen het bomengroen.…