1348 resultaten.
Golgotha
poëzie
4.4 met 8 stemmen
4.772 waarheid daar is,
waar mijn broeder ze mij toonde,
wijlen mijn broeder Pieter-Floris; -
(hij was student in de teologie
aan een rooms-katoliek seminarie) -
indien het Godszoon is die ging ter Golgotha
en zijn goddelike droefenis
was de menselike bevrijdenis,
dan is het Vlaamse volk Gods uitverkoren
volk, omdat het ging als de goddelike vrucht…
Wat zou ik graag
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.097 De aarde gaf alweer haar vruchten,
heeft luid in 't lover 't afscheidsfeest gevierd.…
Bijzonder
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.199 Wolken of een blauwe lucht
Of de plant met hun vrucht.
Alles is zo mooi gemaakt
dat heeft mij diep geraakt.
De zon die op en onder gaat
Waar niemand bij stil staat.
Een wandeling door het bos
Maakt veel los.
Wij verstoren de natuur
Dat maakt me overstuur.
Zo mooi zo bijzonder
en gaat zo eronder.…
Een spinnenweb vol parels licht
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
1.016 Er is gezaaid, geoogst met spoed,
de laatste vruchten vielen
de winter op de hielen,
wie weet hoe het nu verder moet?
Want veel is nog niet afgerond:
de plannen zijn getekend,
de kosten ook berekend
maar harten zijn zo vaak gewond.…
Waarom vragen naar waarom ?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
702 Als vrucht kon ik drijven.
Denken kon ik niet.
Ik kon niet lopen.
Ik kon niet staan.
Een schoolkind ben ik niet meer,
want ik zit niet meer op school.
De studentenfeitjes die ik wist,
ben ik gelukkig weer vergeten.
Ze hebben me nooit gemaakt,
tot wie ik nu nog altijd ben.
Een jonggebleven dichter?…
Altijd in gebed
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
579 Wij groeiden allen tezamen
met de sla peen en bloemen
gelijk op in alle seizoenen
onder onze glazen ramen
Wij heersers op eigen gronden
trokken 's zondags eendrachtig naar de kerk
waar we vroom baden voor vrucht naar werk
als groep werd het thuis ontbonden
Alle zeven uitgestreken smoel
kwamen op een rij bij school voorrijden
zodat ze…
Aan mijne moeder.
poëzie
3.9 met 14 stemmen
5.395 Zoals daar ginds, aan stille blauwe lucht,
zilveren-zacht, de half ontloken maan,
bloeit als een vreemde bloesem zonder vrucht,
wier bleke bladen aan de kim vergaan;
zo zag ik eens, in wonderzoet genucht,
uw half verhulde beeltnis voor mij staan,-
dan, met een zachte glimlach en een zucht,
voor mijn verwonderde oogen ondergaan.…
MET KINDERLIJK GENOEGEN
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
562 Lang niet altijd ging het soepel
Zat ik in een tunnel klem
Crashte ik, want had geen rem
Sprong ik braaf door ieders hoepel
Jouw hang naar de blauwe koepel
Donker zwijgen, mijn woestijnstem
Leidden niet tot carpe diem
Onze levensstroom werd troebel
Nu we aren leerden lezen
Alle soorten vruchten proefden
Zijn we weer in 't paradijs…
tussen de eiken
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
459 leken
kinderwensen dreven stil vanuit de glans
dat zonlicht immer achterliet
als sterren, dieper, tot de oorsprong van de dag
en schrijvers dansen letters
ongedwongen langs de avond, zuiver in het oogpunt
van een kleine blonde dood
als de hemel regen ademt, huilt de wind haar ondergang
rond takken waar geen blad aan zit -en vruchten…
flirten fruitig
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
674 Waterval bruisend
zo helder en krachtig
Weespiegeling van de zon
de schittering prachtig
Bodem vol waterplanten
vissen die wild krioelen
Kleuren zo ingenieus
die in elkaar overvloeien
Slingerend groen blad
tropische wonderschoon
Vruchten rijp en rood
flirten fruitig aan hun boom
Koraal blauw is de lucht
bloemknoppen staan open
En…
Zonsondergang
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
552 Het water ligt heel sereen
zoals zonnestralen aan de hemel staan
Door 'n wolkendek dat in de lucht verscheen
ligt regenweer nog ver vandaan
Blauwe zoete luchten,met wolken
als gouden vruchten
bestrijken't gebied op 'n enkel moment
verbonden aan tijd,als de zon
zijn weerspiegeling herkent
't Stille water in een frisser jaargetij
is een…
Carmen? Nee, dan Medea!
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
789 tweeling die zij hem schonk,
bevestigde haar kortdurende macht over hem
hij, de kroon al in zicht,
arrogant hoger op de ladder stappende
niet haar wraak vermoedende
zij, diep beledigd,
vermoord de maîtresse,
diens vader en haar bloedeigen tweeling
vlucht, moord opnieuw
voor macht
dan sterft ze een onnatuurlijke natuurlijke dood
zoete vruchten…
Voetbalvader
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
606 carnaval
van dronken dwazen –hoor eens dat gebral-
gehuld in feloranje oorlogskleuren
het zoete leven wordt het zwarte treuren
de hoop verandert in paniekvoetbal
je glijdt verloren in het diepste dal
er valt geen glimpje zonlicht te bespeuren
want tussen de ontspoorden staat de zoon
die jij zo’n mooie toekomst wilde geven
je fraaiste vrucht…
Dichter dan...
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
717 hij veert op die nacht
het zijn weer de dromen
hij kent ze als zijn broekzak
och, waren ze te schrijven…
de ochtend, de uren
een merel kraakt een tak
bladgoud ritselt
o, laat nog even die stilte blijven
vruchten smaken zoet
op brosse beschuiten
thee dampt geurig warm
ademwolkjes tekenen het glas
hij veert op, schuchter nog
zijn hand…
Schoonheid blijft bestaan
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
520 Het bloed stuwt de zon
wind verstuift de ballon van glorie
baart vruchten in victorie.
De dromenklok waagt
zich in de vaandels van de heroïek
de waarheid voort te planten.
Langs een wijnstok
vertakt het scherpzinnig leven
daadkracht stuk voor stuk.
Graffiti etst
de regenboog in een mondiale kleur,
schoonheid blijft bestaan.…
Vrolijk wil ik dichten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
437 Schilderen wil ik al die kleuren
dat rood,dat bruin, dat geel,
die overdaad aan vruchten
al roepend, kom en eet met mij
Glijden wil ik in de winter
over zachte rulle sneeuw
rood en blozend van de kou
en alsmaar roepend, kom en blijf bij mij.
Vrolijk wil ik dichten
Over al wat mooi en liefde is.…
Tuimelgeesten (cholerisch sonnet)
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
960 Kritieken zijn niet van gebakken lucht,
Zijn werk, alweer een ouwe lullen-vrucht.
Het mager schrijversvolkje vloekt en zucht.
Het is de vakbekwaamheid die frustreert.
Het clubje zweert dan samen; het bruuskeert,
Verwenst en tiert om hem te denigreren
Maar geen van hen die enerlei presteert.…
Gouden ei
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
639 Voor het vrucht kan dragen wordt het vaak
weggehaald; wordt het omgevormd en opnieuw
in- of uitgeschaald; wordt het voorgekookt
naar zachte of harde culinaire normen;
of gespiegeld dan wel opgeklopt naar
nieuwe vormen.
Wordt het een eisprong of zo'n zaak
van de appel en het eitje? Het lijkt
het dilemma van de kip en het ei.…
ouderhuis
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
669 nog eenmaal was ik in het huis terug
het oude huis waarin mijn ouders woonden
waarin zij mij hun binnenwereld toonden
met alles op zijn plaats, zijn eigen lucht
het was het huis waar zij hun vrede vonden
en wilden blijven tot hun laatste zucht
de akkers brachten hen voldoende vrucht
en veel meer bloemen dan zij plukken konden
ik was er kind…
Wacht niet te lang!
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
438 Uit haar schoot weerklonken
sirenen, gestrand zonder
woorden, stapte ze uit haar
lichaam, gebaarde met de
ogen en haar lippen, vast
besloten, alsof ze mij haar
zegen gaf,- wacht met wegen
niet te lang -, er ligt een
een zoete vrucht te rijpen
met onontdekte pit, die zal
botten, als de blanke toppen
in dat silhouet van het snel…
Mobiliteit?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
423 vermoeide sporen toe,
papieren grenzen rotten in
het raamwerk van tevredenheid
in het transparante
venster van overvloed
tastbare stromen worden een taboe
ontneemt de vrijheid
van gedachten en
het recht op mobiliteit
wij als medeplichtigen treft
een schaamte van verwijt,
de grond woelt de pijnaders bloot,
er lekken zure vruchten…
Aldus gezwegen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
596 Dan een- man, zonder naam,
jong, ongeschikt voor een verhaal,
maar met ogen gericht op luwe lippen
die vrucht en welbewaard zijn.
Die hoop.
Dat beeld,
voor er woorden zijn die invallen,
zeggend: het is heimwee.
Dat bedrukt.…
Circulair beleven
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
441 En jaar na jaar verschijnt het nieuwe leven
De haften dansen ritmisch in de lucht
Een perenboom gaat van de bloei naar vrucht
De eierschalen hebben het begeven
De wereld slaakt haar eeuwenlange zucht
In schoonheid vindt natuur zijn herbeleven
Door innerlijke drang steeds voortgedreven
Herboren lonkt de prille voorjaarsvlucht
Maar onderhand…
Klei, ribben en bloed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
400 zwerft liever rond
over de wereld, verleidt
's avonds mannen en berooft
gezinnen van hun baby's
zeggen de boze tongen
die iedereen zwartmaken
die niet in hun regels past
Het klopt dat ze in bomen woont
als een slang, ik sprak haar een keer
tenminste, ik denk dat zij het was
die mij prees om mijn verstand
en me wees op de rijpe vruchten…
LAIS CCLXVI
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
544 Trakl, Verklärung
Blauw, violet met purperen vruchten
vouwt de avond zich langzaam de handen
en vogelzang waart weids door de luchten.
Streng de nacht bekruipt de trage wanden
en zon bloedt uit in wazige randen.
De peulen der graven barsten open
in het wit van de maan. Lijken lopen
doodsdronken het dorp uit, de velden in.…
Zonlicht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
652 De vlinderstruik wijst alle kanten
met haar puntige paars,
boven de zwaar
zwierende takken
van appelboom
die met haar vruchten,
sommigen rood al
zonlicht willen als ik.…
Ongeblust vuur
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
446 Eenmaal, slechts één keertje maar,
Wil ‘k proeven van d’verboden vrucht,
Waar anderen veelvuldig van smullen,
Ik al lang, te lang, verstoken bleef.
Nog immer is die wens onvervuld,
Blijf 'k hunkren naar ’k node mis.
Ik wil zo graag weer ’s genieten,
Zelfs als ’t maar voor één keertje is.…
VERGAAN _ BEWAARD
netgedicht
2.0 met 9 stemmen
386 Deze kloeke daden namen de vlucht
naar Hierboven, verblijven daar tezamen,
geliefd als een rijpe, beschermde vrucht.…
dagvullend programma
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
122 de bezigheid van het voortbewegen
trekt diepe sporen in de bedding
van een volgzame kalender
welke dag wordt het vandaag
hebben alle dagen namen
zodat we weten van hoe en wanneer
wat als alle muren op elkaar lijken
weten we dan nog waar we zijn
zonder te hoeven vragen
om over het tijdstip maar te zwijgen
en alle vruchten die nog nadragen…
Verzen voor mijn liefste.
poëzie
3.7 met 6 stemmen
1.265 Verboden is de vrucht,
De rijpe vrucht van onze liefde niet,
Rooswangig lokkend tussen loof en lucht.
Waarom, o God, zoo gij ons lijden ziet,
Drijft ons uw wrekende engel op de vlucht?
Rood blinkt het vlammend zwaard dat ons verbant.
Toch had ge uw zegen, niet uw vloek beloofd.…