Alle inzendingen over zilveren

1232 resultaten.

Sorteren op:

Bom

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 497
Zilver van sloten en kanalen Blinkt tussen groene stroken land. Onder mijn voeten licht te wachten Een gillend spoor van moord en brand. Zwarte pluimen aan de einder Daar is ooit een stad geweest Grijze fabrieken en een haven Huurkazernes nog het meest.…
Ernst Wolking14 augustus 2022Lees meer >

Bezoek

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 825
zij kijkt niet op wanneer hij liegt, zij is vergeten dat bij het vuilnis van de dag soms zilver wordt gevonden. of sleutels en een jas. oud brood dat zij in water weekt. in niets nog hier ligt zij in bed en luistert naar de dagen maar hoort alleen de stem van eeuwenlang geleden.…

Klimmen

netgedicht
3.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 818
Wie kan de pieken van de Geest trotseren wie temt de toppen van z'n Everest en wie weet ongeschonden terug te keren met glimmend zilver uit het Drakennest? Wie balanceert op richels, uiterst smalle passeert de brug die 'n denkkloof overspant wie comprimeert z'n weten tot kristallen tot 't flonkeren oplicht als een diamant?…

Dageraad

gedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.677
Tussen hoge varens het glinsteren van zilver. Een dwarsfluit kleeft aan de lippen van een dansend kind dat gul met klanken strooit van een lied. Ik herken de melodie maar ben de woorden vergeten.…

Kanarie

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 657
Een dag onder wolken toen nevel boven het gras hing met donkerbruin bier en vergane glorie onder de mystiek van de oude stad die verlangend aan het water lag je liep naar de vogel in de zilveren kooi die in de kroeg op tafel stond je vroeg of de kanarie kon zingen wist jij veel over liefde en klaagzang er hing geen antwoord…
mobar20 september 2016Lees meer >

De schaduw van de bomen

netgedicht
3.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 585
Nu kinderen hun Exodus in gammele vissersbootjes bevaren zij de onderstromen van de zilver schijnende zee kunnen zien noch horen. Nu het onheil ons vanuit de verte nadert het licht geen licht meer wordt de zwerfstenen onder lagen zand verdwijnen we de slaap niet uit het duister tillen.…
J.Bakx19 november 2025Lees meer >

Tijd als ballet?

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 655
Maan in gesmolten meer spiegelt z’n lichtend zilver, tempoloos geringd. Bewegingloze symfonische synthese van beider lichamen Ons laatste ballet grimeert de poëzie, metafoor van ultieme bewegingen. Een universele mobiliteit…
Pama12 maart 2019Lees meer >

nectar zong in warme zoenen

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 986
ik heb mijn vleugels weer versteld de flarden opgelapt kleuren bijgesteld en kan weer vliegen je had me weggetrapt ineens was ik oud vuil te min om naar te kijken in blinde haat ging je agressie over lijken we vlogen goud het zilver schitterde in bloemen, nectar zong van warme zoenen in een koperkleurig woud de helling op…
wil melker4 december 2005Lees meer >

wit rondgevlekt in kristallijn

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 778
vaarwel dwarrelen in vaagheid poedersneeuw verzoet de kou drift spelend in een strakkend blauw ijzend waaien winden bloemen in doorzichtig glas ze liggen rijpend slootgeschikt en keurig waterpas uitgestrekt wit rondgevlekt in kristallijn speelt vorst in hermelijn met licht en pijn hij straalt intens zijn koude macht als speldenprikken zilver…
wil melker24 januari 2004Lees meer >

drift spelend in een strakkend blauw

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.124
Als speldenprikken zilver, zonnen in het klein, vriezen sterren met venijn, in stralen glitterfijn, water in een strenge nacht tot kracht.…
wil melker30 januari 2003Lees meer >

James Lovell

netgedicht
1.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 574
Vannacht keek het oog van de zilveren god helder en fier in het donkere zwerk naar ruimteschip aarde, de blauwe planeet nu eens door Helios' stralen beschenen dan weer door omwenteling in het duister waar James levenslang heeft gekregen Een eerbetoon van de god van de Kosmos aan Lovell die oud als Methusalem werd reiziger die…
Maxim10 augustus 2025Lees meer >

De blinde bedding

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 197
Ik sta in de wind en mijn breekbare blik drinkt de wetten van dit reusachtige zilver. Hoe kan de kosmos zo feilloos glimmen in het smalle bezit van mijn trillende pupil? Het is de rimpeling van een onmogelijk gedicht: dat chaos zich schikte tot dit heldere licht.…

WOUDJUWEEL

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 131
Gerimpeld zilver omspoelt een bladerkring om ronde moerasgrond, waar oerwerken in stilte voort gaan, zonder inmenging. Wild gras, dichte struiken en dwergberken behoeden teer bestaan in hun strenge ring, willen Olterterper kwetsbaarheid sterken.…
Han Messie17 augustus 2026Lees meer >

Zwijgen is zilver maar spreken blijkt goud

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 541
Hij was wel haast voor galg en rad geboren Zijn Pa was kraker, moeder zat als hoer Zijn oudste zuster en zijn grote broer Die jatten om hun coke te kunnen scoren Hij was zo rond de dertig aangeland En toen al bollebof in de penoze Een moordje links of rechts deed hem niet blozen En van het afpers vak had hij verstand. Maar toen kreeg hij…

Vissend op de Noordzee

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 901
Als flitsend zilver stort de meeuw de elementen tegemoet en krijsend is zijn schrille kreet, een groet of spot, hoor ik het goed is er verachting in zijn woeste kreet; ben jij de mens die alles weet? Niets ben jij, mens gekluisterd aan het aards bestaan mijn rijk reikt tot de horizon de wind bepaalt waar ik zal gaan.…
Jos de Vink3 augustus 2003Lees meer >

De maan verrijst

poëzie
3.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.444
Wat zou dat zilver op de bergtop wezen?... Daar is de maan in al haar glans verrezen: Zo rijst Mathilde voor het dromend oog! - -------------------------------------------------------- Uit: Verzamelde gedichten…

In extase

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 925
schijnend en twinkelend op hun weg, uitstrekkend in een onbereikbare lijn langs de kust zag ik tienduizenden in een glans hun hoofden tossend in een plezierige dans golven voortdurend ruisend en wiegend in zaligheid glinsterend en spelend op het zand omhelzend in een oneindige stilte langs de hemel zag ik tienduizenden in een glans hun zilver…

Nazomer

gedicht
3.4 met 42 stemmen aantal keer bekeken 24.425
zoet dit liggen dit nietige luchtige liggen als een gele foto liggend in het water glimmend gekruld op de golven of bij het bos stoffig van lichaam en schaduw oh grote adem laat de stenen nog niet opstaan maak nog niet zwaar hun wangen hun ogen kleiner gebrilder en grijzer laat ook de minnaars nog liggen en stilte zwart tussen hun zilveren…
Lucebert20 september 2003Lees meer >

Lisbloem

poëzie
3.6 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.828
Over het veld ruist een lied van de vloed, Kostlijk als harpspel van zilveren snaren, Brengen, bezield door het koeltje, de baren U met de morgen haar groet! Schijnt u het leven geen heerlijke droom? Zachtjes op 't zuidelijk windje te wieglen, Eeuwig uw sierlijke bloemkroon te spieglen In 't kristallijn van de stroom?…

Zoals daar ginds, aan stille blauwe lucht

poëzie
3.5 met 86 stemmen aantal keer bekeken 33.482
Zoals daar ginds, aan stille blauwe lucht, Zilveren-zacht, de half-ontloken maan Bloeit als een vreemde bloesem zonder vrucht, Wier bleke bladen aan de kim vergaan, - Zó zag ik eens, in wonder-zoet genucht, Uw half-verhulde beelt'nis voor mij staan, - Dán, met een zachte glimlach en een zucht, Voor mijn verwonderde…

Ander Nederland

hartenkreet
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.508
ander Nederland ivoor weer glanst, ijzer roest de zon nog opkomt in het oosten een land waar zwakte onschuld is het bordje bij de grens weer zegt: N E D E R L A N D maar hier wordt openlijk gebloed is leven leeg, geloof gevaar een lekland vol punaisegaatjes Ik leef met de gedachte dat in het ware Nederland ivoor niet glanst, zilver…
Zilver12 februari 2005Lees meer >

LAM GODS

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.865
de levensbron ontspringt voor zijn altaren, de Alvermogenste heeft het paneel ontvouwd, het offerlam maakt alles heel, de engelen zingen, beroeren snaren aanbeden door belijders, martelaren, de kluizenaars en ridders nemen deel, een schild in zilver met een kruis van keel, en zij die mensen recht doen wedervaren terzijde staat de mens, naakt…

Sloot Impressies

netgedicht
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 741
1 Riet, halsstarrig gras de onbeweeglijke roerdomp, een schreeuw ontmantelt de mist, het water klotst zwartademend. 2 Op de plomp volgen zilveren druppels, een aardegroene kikker sprong in de diepbruine sloot. 3 De welige ogen van de man, de zachtwitte lelies, met handen uit karmozijn, een dromende visser te zijn. 4 Om…

DE ZON LIGT IN MIJN LINKER-HAND

poëzie
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.604
De maan rijst uit mijn rechter-hand en zeeft haar weemlend zilver-zand alover wuiv'ge wake en schemer-weven van 't graan, waar de aedmen, blauw, van 't graan in beven. Ik stijg al hoger uit het dal. Ik weet niet of ik keren zal.…

Vertrek

gedicht
2.4 met 29 stemmen aantal keer bekeken 20.396
Dan springt het mee met een vorkheftruck, Dan trippelt het langs containers die wachten In het zilveren licht van de zon. Dan blaft het hondje.…

GELD EN GEWETEN 17e EEUW

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 614
In een van zonde en vis doortrokken leven Maakte het diepe indruk; Jona’s lot Strandde een potvis, werd hij tot op’t bot Ontleed en opgemeten en beschreven Getekend en veelvuldig gegraveerd In zilver en in allerhande mokken De kudde van de Heer bezag geschrokken Hoe‘t beest door glazeniers zelfs werd vereerd De kooplieden kregen toen visioenen…

Herfst, Herfst

netgedicht
3.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 961
waarvan de vleugels machteloos trillen in een spinneweb, de spandraad is gebroken, en arachne is verdwenen, stil zit ze, weggedoken in de koude holte van dit stalen hek de herfst spreidt nu zijn huiver, verblindt de wazige septemberzon, waarlangs het zwartkralen silhouet van een vlucht wijde kranen trekt de mist tovert een blinkend zilver…
Tjoke24 september 2007Lees meer >

haar jurk met schelpen

netgedicht
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 623
ze onder haar borsten fluisterde achter haar oor,- heerlijk om even aan het lelleke te proeven- de duinreep zwaaide uitbundig, helm maakte de pannen stijl, ruig gras hielp ons naar omhoog, naar uitzicht ik was bijna beneden, keek om en haar jurk kleefde aan mooie dijen schelpen dansten naar mijn armen strooilicht toverde plasjes in zilver…
Rieg20 oktober 2007Lees meer >

horen, zien en zwijgen

netgedicht
4.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.529
gericht had toen nog niet het besef dat de oase al lang geleden 'met zand er over' was gedicht "wer schweigt, stimmt zu" zei de oude vrouw nog voor ze de laatste adem uitblies och nee, ze kende geen rouw of was haar blindheid moe zij had door het leven heen geleerd; niets zeggen voorkomt vaak gezichtsverlies want spreken is zilver…

De zilvermeeuw

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 729
striemende regen, genadeloos verstompen het opgejaagd dier verkleumd door dreigende teloorgang eens rijk aan golven gewonnen zilver kunnen niet meer schoon poetsen. Deze vuilnis verteert ie niet, nee alles verliest zijn glans met deze rampspoed.…