5141 resultaten.
De tijd die vliegt
netgedicht
2.5 met 22 stemmen
533 Klok tikt door in een tempo dat je haast niet kunt volgen,
een constante stroom van taken, die je van je pad doet afdwalen
terwijl de seconden zich aaneensluiten in een ritme van eisen,
dwingend, haastig, zonder de tijd te geven om stil te staan of te ademen.…
vrouw aan vrouw
hartenkreet
3.7 met 29 stemmen
3.468 aan adem, wij samen vertragen
Wanneer mijn tong haar mond in vlucht
Om haar liefde, haar dorst te stillen
Een blos op haar lief gezicht achterlaat
Oh, zou haar zo graag hier bij me willen
Meer dan alleen dromen van de daad…
Onherkenbaar wit
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
457 de omslag kwam
met wind en regen
boven sneeuwde het
zo dat paden zich in
onherkenbaar wit
hulden en wij hulpeloos
belden zonder bereik
warmtesensoren
hebben ons gevonden
in een kleine grot
waarbij wij elkaar
in adem vonden
vlakbij dat grote
met angst gevulde gat…
De Herdersfluit
poëzie
4.0 met 32 stemmen
7.013 Zo dan als door een rieten fluit
bij zwijgend eigen stemgeluid
Gods adem door mij henen blies,
hoe grote winst bij klein verlies !…
Winter
gedicht
3.2 met 67 stemmen
26.107 uit mijn lege zomermond
blaas ik warme adem in mijn handen.
overal staat geduldig stilte
met haar ogen neergeslagen
en ik kijk verwezen
naar de rusteloze mezen.
----------------------------------------
uit: 'Onder een leeggewaaide boom', 1982.…
De laatste psalm
poëzie
3.0 met 6 stemmen
1.889 Een droom, op adem van gezang
Bewaard, voor kort of lang,
En uit liefde gegeven.…
Argeloos
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
1.079 met de blaren
luisterend naar vertelsels van de takken,
de taal praat van de dieren
en argeloos de mensen
geheimen prijs geeft waar men wat om lacht
Dan pakt een storm het spelend kind
de bomen schrikken, het mos kleurt grijs
en 't lijkt nu of de adem van de eeuwigheid
niet meer vertelt
maar wel gelukkig schreit…
Gij die vuur en liefde zijt
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
801 Adem Gods die suist heel zacht,
teder mededogen
als een moeder die ons wacht,
over leed gebogen.
Adem Gods die krachtig blaast,
muren doet begeven,
die de komst van 't Rijk verhaast,
met ons heil verweven.
Geest van eenheid, Geest van licht,
oeverloos verlangen,
wijsheid die de hartstocht richt,
juich in onze zangen.…
God is zo ver!
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.275 - Ik voel zijn adem waren
In 't wuivend woud, dat suizelt, vroom en blij.
Ik voel zijn adem huivren door mijn haren -
God is nabij!…
Het dorp
poëzie
3.3 met 14 stemmen
7.576 Een vleermuis aan de nacht
hangt niet uw adem aan een vreemde adem
zo gij dit beseft het dorp
en de mensen nacht'lik huis aan huis
één licht - wellicht bij de pastoor -
en langs uw weg een late koe
In de wig van weg en stroom
is van de leegte zo het dorp
alsof 't een boot was die maar voor korte tijd
op anker ligt
Om het staketsel kletst…
Versmolten lijven
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
594 Dansten en reisden de wereld rond
Onze laatste kus
Onze eerste keer
Onze laatste adem
Ons samenzijn
Nooit meer
Onze lijven versmolten jaren tot één
Onze erotiek haast verheven tot kunst
Onze laatste kus
Onze laatste adem
Onze laatste keer
Echt' liefde in
Een mum
Van tijd tot iets dat daarop lijkt verworden
Echt' liefde werd verdwaalde…
Even weer kind
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
928 maakt
wolkjes in de lucht,
jou adem langs mijn gezicht
als in vogelvlucht,
als takken zwiepen,
hard in de wind,
voelen we ons
tegen de weergoden opgelopen,
weer eventjes kind.…
sprong
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
582 , haal opgelucht adem, zittend rechtop
bed, en kijk naar de witte zielloze kamer.…
ZOMER
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
689 De hete adem na een zalige warme dag
Genieten en lachen om zoveel dat mag.
Een zoen in de hals betovert en is een vragen
Aarzeling en toch durven, plagen en behagen.
Een bij zoemt en de merel fluit
De wereld houdt de adem in maar de natuur schreeuwt het uit.
Zo fijn te mogen leven
Ontvangen en geven.…
Oceaanspectrum
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
557 overkant wacht mijn toeverlaat
ik kan nog met brakke vleugels zweven
en ofschoon ademen steeds moeilijker gaat
wil ik me boven eindeloos water begeven
daar, in de verte van onzichtbaar land
blijft het boven onze gehoorgrens stil
ik beschouw het als teken aan de wand
totdat ik ooit nog kom waar ik wezen wil…
Overal en altijd
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
839 Nergens ben ik veilig
Overal achtervolg je mij
Ik probeer te vluchten
Toch ik raak je niet kwijt
Ik zie je voor me
Ik hoor je stem
Ik voel je adem
Waar ik ook ben
Elke avond als ik in bed lig
Durf ik niet in slaap te vallen
Want ik weet dat jij mij
In mijn dromen aan zal vallen
Je neemt mij dan gevangen
In een kooi voor ons bestemd…
De eik en het gras
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
86 Zij ademen dezelfde lucht.
En daar is ook die oude 'ik'.
Die zich verstopte in het donker.
Ik viel destijds diep voor hem.
Nu kijk ik naar de blauwe hemel.
Ik sta hier als een stevige eik.
Geworteld in de natte aarde.
Geen vallende man meer.
Maar de adem van het moeras.
De geur van dennen in de wind.
Laat de schaduwen maar dwalen.…
In Pretoria
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
521 Adem het leven. Adem Christus Jezus en
de reine frisheid van de oceaanwind.…
Dolende Reuzen; en Andere Donderslagen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
765 Reuzen stampen door ‘t Lijf,
van Angst verstijft de Realiteits-
zin;
sinistere Slangen vervangen ‘t kruipende Bloed;
door Merg en opdringerige Botten
sluipen
giftig slinkse Ieniemieniemieren;
rap afgematte Spieren,
op stuipen jagende Vlagen, -klagen heeft geen Zin,
Verstandsverbijstering, adem
in,
houd vast,
adem
uit,
en uit…
het draaiende lied van de deur
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
295 “Pleurt maar op,” fluister ik zacht,
en wacht mijn adem, wacht mijn adem,
tot hij weer past, tot hij weer past
in het ritme van allen,
in het draaiende lied van de deur,
in het golvende lied van de wereld,
in het golvende, golvende lied van de wereld.…
Zomer in de stad
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
2.650 Zwoele hitte rondom mijn lichaam
en jouw hete adem in mijn nek.
Je strelende handen willen naar die plek,
onopvallend en heel langzaam.
De hitte maakt me langzaam slomer,
heerlijk samen met jou : de zomer!…
Waterlelie
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
952 geurend drijf ik
in kringen rond
open mijn bloemrijk
gezicht
straal aan de oppervlakte
van mijn wezen
voel en proef
het leven
in veelkleurig licht
adem oeverloos
zonder zorgen
als mijn bloemen sluiten
kijk ik alweer vooruit naar
morgen…
Paard
gedicht
3.1 met 127 stemmen
28.941 ratelt voorbij en het zwaard
van zijn adem bliksemt!
en zijn stem galmt!
en zijn hoef graaft
de donder op!
---------------------------------------------------------------------
uit: 'Portret van een landschap', gedichten 1953-1997.…
zucht
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
1.889 ogen dicht
kleine vlekken
dansend in het zwart
zijn gezicht
schroeit vreemde plekken
in haar eenzaam hart
adem in
lange teugen
ontsnappend in een zucht
de waan, de zin
verpakt als leugen
vernevelt in de lucht…
Schemerliefde
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.104 Ik zie steeds hetzelfde droombeeld
donker en nooit compleet
twee lichamen, verstrengeld
fluwelen adem streelt je warme huid
een matte glans verraadt
het beetje licht
dat van duister schemering maakt…
Levenslied
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.734 Ik laat deze laatste woorden
vallen in je handen
Houd ze voor me vast
mijn adem, vluchtig
als ze door het duister ijlt
Nu lijkt de nacht te zingen
in dit eindeloze gebed, geeft
de hemel glans, een glimlach
stilte klinkt nog ver na…
Alcoholcontrole
snelsonnet
3.5 met 32 stemmen
2.937 En blaast u in dit pijpje tot besluit
Ook alstublieft uw laatste adem uit."…
Erotiek 2
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.823 de wereld vervaagt
waarbij vingers
teder aarzelen om je
onbeschenen huid te roeren
ongecontroleerd
speelt je adem
over mijn borst
verlangen
drijft uitstel
de magie
raakt
waarna een kus
sensueel
je hals verwent…
Cumulomnibus
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
937 Dus schrijf ik met een kwaaie kop:
Dit is de mens:
hij laat zijn adem gaan
van in naar uit
van grens tot grens.
En die zeventien woorden
luchten fantastisch op.…
Zwaard
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
757 IJzig snijden de jaren
Van zoeken naar oevers
Van het voortschrijden
De splijtende handen
Krassen in snedes
In vlakken van toen
Op golven gedragen
Door niemand aanschouwd
Blaast hij zijn adem
Zijn lokroep weerklinkt
Galmt in de nacht
Nimue! Nimue!…