954 resultaten.
Ode aan een watervogel
netgedicht
2.5 met 12 stemmen
510 Hoe vers gegoten een nieuwe lente hier swingt en
zingt tussen de ruisende stengels en het wuivend riet waar
zij geduldig en vol goedheid wacht op wat komen zal, het ervaren van
meer innerlijke rust gepaard met de kleine momenten die ze voor haarzelf neemt.…
Langs het glinsterende water
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
489 Het water fluistert, riet beweegt zacht. Jongen wachten,
veren nog pril, tot de lucht hen roept, een onbekend pad van vrijheid.
En als de winter komt, bevriest
het water, hij verdwijnt geruisloos, gedragen
door koude winden.…
De druppels van de herfst
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
324 En dan—een buiging, een snelle,
lage vlucht langs het blad dat al ruikt naar aarde, even
is hij in het bruin van het riet, tot hij terugkomt naar de boog van de boom,
alsof hij de klank van de plek heeft opgeslagen, alsof zijn lied de herinnering is aan het licht.…
Bij het spiegelwater
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
231 De sombere dag crepeert in het rottende riet,
zotte schemering wurgt de geblindeerde horizon
met ijzeren hand en sterke vingers.…
Zang (Klare, wat heeft er uw hartje verlept)
poëzie
3.3 met 24 stemmen
5.688 Anders en speelt het windetje niet,
Op elzentakken, en leuterig riet,
Als: lustigjes, lustigjes. Lustigjes gaat
Het watertje waar 't tegen 't walletje slaat.
Ziet d'openhartige bloemetjes staan,
Die u tot alle blijgeestigheid raên.
Zelfs 't zonnetje wenst u wel beter te moe,
En werpt u een liefelijk ogelijn toe.…
Nachtbloesems IV
poëzie
3.3 met 18 stemmen
5.283 't Voer kruipend-sluipend door 't krokende riet...
't Komt om ons zweven... de rozekes benglen,
Gezoend door het windeke, loom aan heur stenglen.
Hoor jij iets aêrs, laat, lieve als die bloem
't Peinzende kopje dan zinken, en noem
Flus mij de naam, die jíj hoort in het loof...
Blauwoogje, Blauwoogje, blijf je nog doof?...…
Jij ontsteekt de nacht
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
2.218 ontwaak door een vleug gordijnen tocht
waarna het afscheid nemen van een voldane mug
zich uit in een verwoed krabben over de rug
van mijn hand waarmee ik je adem heb verzocht
het ritme van mijn strelingen aan te grijpen
Een licht ontsnapt van de overloop
nestelt zich in de kartelrand gevlochten kragen
die langs de oever van mijn bewustzijn rieten…
O Konakry
poëzie
4.0 met 6 stemmen
2.522 De zon kwam niet uit 't wolkgebied
Een vochte schemer bleef er broeien,
Geen wind deed ritslen palm en riet
Of 't water van de vijvers vloeien.
En roerloos vlak lag de lagoen
Van zee door zwampen afgesloten,
Omringd door hard en somber groen,
Bewoond door een paar rotte boten.…
Knoestig staat de wilg aan de waterkant
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
443 Tussen zijn worteltenen wriemelt het watermoer
en verstopt in het riet een moedereend die haar kleintjes wast.
Een kleurrijke vlinder fladdert tot op mijn neus
zo klein, ik voel mij haast een reus...
Kon maar niets of niemand deze rust verstoren
en de kosmisch golvende energieën mijn beden horen.…
Moppers ( proza)
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
785 dienst
door weer en wind
je baan verliezen
alles wat je opgebouwd hebt
komt op de tocht te staan
je toekomst ook
vaak is er een koophuis
of zijn er studerende kinderen
leningen die afgelost moeten worden
je pensioen
kortom alles komt op zijn kop te staan
geen uitzicht of toezegging
op, of voor een andere baan
met een kluitje in het riet…
Zaaigoed van Vanille
netgedicht
4.5 met 16 stemmen
2.617 kregen
van een meer dan oude man
die in de haven van Jakarta zag
hoe schoeners binnen dreven
Hier zijn stenenbakkers sterk
als hun vaders stille kracht
zij die met kretek in de hand
de wereld zoet konden vergeten
ploegen dapper de karbouwen
door hun akkers, dode geesten
zijn de vrouwen van de theepluk
weer op terugweg van hun land
hun rieten…
VERHUIZEN
netgedicht
2.3 met 23 stemmen
1.509 puntje
dat schuchter verder schuift
telkens dooft - dan weer brandt
de rode stip is verdwenen
slechts vragend duister dringt zich op
de eenzame denker
hoort water klotsen
en stemmen ontwaken
valt uitgeput in zwijm
hij leeft aan het stille meer
war wijsgeren huizen
laat samen met hen
zijn belegen gedachten
vol herboren stem
over riet…
Zingende stemmen
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.824 Luisterend, met donker zachte ogen,
Staan wie dichters heten aan die vliet:
Dromend over menig beeld gebogen,
Zingen zij, als 't ruisend riet bewogen...
Zingen zij uw vliedend levenslied:…
Maart. – Dondermaand
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.098 Zie hoe ’t elzenboomke zacht
Ginds beschermt de groene gracht;
’t Spiegelt zich in ’t water...ziet
Naar het spichtig schuiflend riet...
Elzen-slingerkatjes ruw
Hangen neerwaarts droef en schuw ...
Waar gevoel is, daar is ziel.…
zij
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
521 dat geknield zich verweert
tegen al wat groter is, troost is beneden
mijn trots, mijn trots is het geschrei
dat ik aanbid bij het noemen van mijn eigen naam
ik wandel de dood, sterf het leven en vraag aan
mijn fantasie hoe lang de voortgang des vele
martelingen me blijven smaken in de moed
van mijn vorstelijk bekomend slot
ik ben het riet…
Lelystad
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
515 Je hebt mij in jouw zon verwarmd
me ’s winters met je ijs omarmd
tussen riet en rijp en kraken.
Mijn stad ben je, waar molens waaien,
in jou zie ik het leven cirkels draaien.
Je hebt zoveel gezichten,
‘k mag aan jouw dijk meedichten,
ik heb in jou gewerkt, gegeven,
en jij mij steeds opnieuw gesterkt.…
Zou het wel onopvallend die schaduw zijn
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
449 Heb ik ongevraagd momenten lang over je schouders
gestaard, je liefde en leven gezien, 't grijzende verdriet,
ben ik meegeslopen met wandelingen , adoptieouders
heb ook ik gestaard , gemijmerd bij het waaierende riet.…
Eiland
netgedicht
4.6 met 23 stemmen
1.899 Hier besta je tussen golven, tussen helmgras en riet
Lijkt de wereld uitgestorven, hoor je zee en verder niets
Denk je soms nog aan wat is geweest, ooit in het zand geschreven
Mooie woorden die vergingen, door de golven weggedreven
Opgenomen in de tijd, verdronken in een zeemanslied
Hier besta je om wat is geweest, met wat de zee je liet
Zoveel…
Gestoei in het hoofd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
461 een onbedwingbaar iets:
Binn, dorp in Wallis
met de trein daarheen,
de beek te horen klotsen,
de keien, het pad
de houten oude huisjes weer te zien
Maar zag ook hoe duidelijk
dat dit alles in mijzelf al is
En toen ik hier stond bij onze sloot,
hoe mooi en diep die spiegelt,
de uitgebloeide paardenbloemen aan weerskant, het nieuwe riet…
Zomermiddag
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
560 boeren, burgers en buitenlui
ze blijven zwemmen in het warme water
de zomerzon dwaalt boven het moerasveld
ergens op een zandweg ligt een verlaten hemdje
kraaien spelen met de wind, de zon laat
een glimlach zien
wat heb je aan emoties
als niemand ze begrijpen kan
in jouw eigen belevingswereld
hier en daar een eilandje
met opgeschoten riet…
Het stille meer
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
650 Oevers buigen zich naar hun eigen
spiegelbeeld, terwijl riet zacht ritselt in de ademhaling van onzichtbare wind.
Aan overkant sluimert het bos, wachtend
in schaduwen van diep groen, waar ook de takken zich
uitstrekken.…
Wanneer licht zich opent
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
599 Het water draagt de trage
dans van eerste insecten op zijn huid, en ergens tussen riet en oever,
verborgen in het nog dorre gras, fladdert een vogel zijn eerste lied de ochtend tegemoet.
Geur van vochtige aarde stijgt op uit
donkere voren in het land waar wortels zich rekken in
hun slaap en wachten op opkomende zon.…
Voorjaar,
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.332 't werd stil alom; alleen wat geluid:
De kreet eens een vogels zoekend nog naar een buit
in het gele veld der dor-bepluimde rieten.…
Idylle op een eiland
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.111 Insecten en bloemen, hier wordt een mens bewust
van hoe mooi natuur kan zijn, hier komt een mens tot rust
Oosthaven
Kronkelpaadjes vol met kuilen, wilgenbomen o zo groen,
alles groeit en bloeit, ja het is weer het seizoen
de stilte doorbroken, een vlaag wind door het riet
klotsend water op het zand en zelfs de bij die zingt zijn lied.…
Ballonnen in het Schollebos
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
147 In de zachte adem van de avond
waar het water langs riet fluistert
en bomen hun verhalen dragen
in een taal die niemand ziet,
staan wij tussen het groen stil
de lucht nog warm van zon
zijn kleuren gevangen in touw en hoop,
klaar voor een reis door blauwe luchten.…
LENTELIED VAN EEN RECENSENT
poëzie
3.1 met 18 stemmen
3.284 …
Die zo jong ook zingen willen…
Och, dat loopt totaal in ’t riet!…
En slaat daar geen filomeeltje?
Watte bombast-melodie!
Ware dolhuispoëzie!…
Dat heet nu Natuur, verbeeld-je!…
’t Is wel jammer van het keeltje,
Maar ’t blijft een mislukt genie!-
Kijk de zon!…wat malle staatsie!
Is me dat nu rozenkleur?…
Nieuwjaar
gedicht
2.4 met 93 stemmen
37.134 Daar is het pad
dat je stappen richting geeft
Onze aderen zijn van hard riet
en we kennen geen droefenis
We wensen dood te zijn en geweigerd door de graven
Konden we maar weten wat het betekent tot een plaats te behoren
Kon sneeuw ons maar winter brengen
om onze gezichten met duisternis te bedekken
Kon herinnering, of hoop, of spijt
ons land…
Duivenmelker
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
957 Een nieuwe dag is aangebroken
de doffer zit op zijn stok
totdat hij door zijn baasje
wordt meegenomen naar een hok
Wanneer hij in het hokje kijkt
ziet hij zijn lieve 'duivin'
en na een stief kwartiertje
krijgt de doffer échte zin
Maar nog voordat hij kan toeslaan
haalt zijn baas hem daar vandaan
opgesloten in een rieten mand
waarin hij…
To the point !
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
631 liefdevol, smakeloos
mispoes of in de roos
zalige zeelucht
stinkende doos
oerwoud kaalgeschoren
oorwarmers of bevroren oren
dead metall hoef ik niet te horen
jazzrap kan mij wel bekoren
stilte, geen geluid, het kerkhof
ergens tussen het riet rust
in het kwadraat
laat mij met een zakje weed
nu niet weer het zelfde lied
Nee, een joint, even…
Het leven heeft ons ten dans gevraagd
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
950 Van de maatstaf der bezinning
en de keerkring van het gelijk
naar het raakvlak van rood blozend
en het metrum wat verstrijkt
vinden slanke voeten trappelend
een nieuwe danspas voor een oud refrein
Ook de jachtuil en de veldmuis
tussen maan en wuivend riet
en de dauwdrop topzwaar rustend
op het ranke loof dat lieft
glijden immer zuiver…