Alle inzendingen over riet

954 resultaten.

Sorteren op:

Ode aan een watervogel

netgedicht
2.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 510
Hoe vers gegoten een nieuwe lente hier swingt en zingt tussen de ruisende stengels en het wuivend riet waar zij geduldig en vol goedheid wacht op wat komen zal, het ervaren van meer innerlijke rust gepaard met de kleine momenten die ze voor haarzelf neemt.…
CB18 maart 2022Lees meer >

Langs het glinsterende water

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 489
Het water fluistert, riet beweegt zacht. Jongen wachten, veren nog pril, tot de lucht hen roept, een onbekend pad van vrijheid. En als de winter komt, bevriest het water, hij verdwijnt geruisloos, gedragen door koude winden.…
CB13 september 2025Lees meer >

De druppels van de herfst

hartenkreet
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 324
En dan—een buiging, een snelle, lage vlucht langs het blad dat al ruikt naar aarde, even is hij in het bruin van het riet, tot hij terugkomt naar de boog van de boom, alsof hij de klank van de plek heeft opgeslagen, alsof zijn lied de herinnering is aan het licht.…
CB11 oktober 2025Lees meer >

Bij het spiegelwater

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 231
De sombere dag crepeert in het rottende riet, zotte schemering wurgt de geblindeerde horizon met ijzeren hand en sterke vingers.…

Zang (Klare, wat heeft er uw hartje verlept)

poëzie
3.3 met 24 stemmen aantal keer bekeken 5.688
Anders en speelt het windetje niet, Op elzentakken, en leuterig riet, Als: lustigjes, lustigjes. Lustigjes gaat Het watertje waar 't tegen 't walletje slaat. Ziet d'openhartige bloemetjes staan, Die u tot alle blijgeestigheid raên. Zelfs 't zonnetje wenst u wel beter te moe, En werpt u een liefelijk ogelijn toe.…
P.C. Hooft12 augustus 2002Lees meer >

Nachtbloesems IV

poëzie
3.3 met 18 stemmen aantal keer bekeken 5.283
't Voer kruipend-sluipend door 't krokende riet... 't Komt om ons zweven... de rozekes benglen, Gezoend door het windeke, loom aan heur stenglen. Hoor jij iets aêrs, laat, lieve als die bloem 't Peinzende kopje dan zinken, en noem Flus mij de naam, die jíj hoort in het loof... Blauwoogje, Blauwoogje, blijf je nog doof?...…

Jij ontsteekt de nacht

netgedicht
3.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.218
ontwaak door een vleug gordijnen tocht waarna het afscheid nemen van een voldane mug zich uit in een verwoed krabben over de rug van mijn hand waarmee ik je adem heb verzocht het ritme van mijn strelingen aan te grijpen Een licht ontsnapt van de overloop nestelt zich in de kartelrand gevlochten kragen die langs de oever van mijn bewustzijn rieten…
WOLF8 januari 2005Lees meer >

O Konakry

poëzie
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.522
De zon kwam niet uit 't wolkgebied Een vochte schemer bleef er broeien, Geen wind deed ritslen palm en riet Of 't water van de vijvers vloeien. En roerloos vlak lag de lagoen Van zee door zwampen afgesloten, Omringd door hard en somber groen, Bewoond door een paar rotte boten.…

Knoestig staat de wilg aan de waterkant

netgedicht
4.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 443
Tussen zijn worteltenen wriemelt het watermoer en verstopt in het riet een moedereend die haar kleintjes wast. Een kleurrijke vlinder fladdert tot op mijn neus zo klein, ik voel mij haast een reus... Kon maar niets of niemand deze rust verstoren en de kosmisch golvende energieën mijn beden horen.…

Moppers ( proza)

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 785
dienst door weer en wind je baan verliezen alles wat je opgebouwd hebt komt op de tocht te staan je toekomst ook vaak is er een koophuis of zijn er studerende kinderen leningen die afgelost moeten worden je pensioen kortom alles komt op zijn kop te staan geen uitzicht of toezegging op, of voor een andere baan met een kluitje in het riet…
windwhisper26 november 2010Lees meer >

Zaaigoed van Vanille

netgedicht
4.5 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.617
kregen van een meer dan oude man die in de haven van Jakarta zag hoe schoeners binnen dreven Hier zijn stenenbakkers sterk als hun vaders stille kracht zij die met kretek in de hand de wereld zoet konden vergeten ploegen dapper de karbouwen door hun akkers, dode geesten zijn de vrouwen van de theepluk weer op terugweg van hun land hun rieten…

VERHUIZEN

netgedicht
2.3 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.509
puntje dat schuchter verder schuift telkens dooft - dan weer brandt de rode stip is verdwenen slechts vragend duister dringt zich op de eenzame denker hoort water klotsen en stemmen ontwaken valt uitgeput in zwijm hij leeft aan het stille meer war wijsgeren huizen laat samen met hen zijn belegen gedachten vol herboren stem over riet…
Han Messie21 februari 2012Lees meer >

Zingende stemmen

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.824
Luisterend, met donker zachte ogen, Staan wie dichters heten aan die vliet: Dromend over menig beeld gebogen, Zingen zij, als 't ruisend riet bewogen... Zingen zij uw vliedend levenslied:…

Maart. – Dondermaand

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.098
Zie hoe ’t elzenboomke zacht Ginds beschermt de groene gracht; ’t Spiegelt zich in ’t water...ziet Naar het spichtig schuiflend riet... Elzen-slingerkatjes ruw Hangen neerwaarts droef en schuw ... Waar gevoel is, daar is ziel.…

zij

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 521
dat geknield zich verweert tegen al wat groter is, troost is beneden mijn trots, mijn trots is het geschrei dat ik aanbid bij het noemen van mijn eigen naam ik wandel de dood, sterf het leven en vraag aan mijn fantasie hoe lang de voortgang des vele martelingen me blijven smaken in de moed van mijn vorstelijk bekomend slot ik ben het riet…
elze14 april 2016Lees meer >

Lelystad

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 515
Je hebt mij in jouw zon verwarmd me ’s winters met je ijs omarmd tussen riet en rijp en kraken. Mijn stad ben je, waar molens waaien, in jou zie ik het leven cirkels draaien. Je hebt zoveel gezichten, ‘k mag aan jouw dijk meedichten, ik heb in jou gewerkt, gegeven, en jij mij steeds opnieuw gesterkt.…
Ralameimaar3 december 2018Lees meer >

Zou het wel onopvallend die schaduw zijn

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 449
Heb ik ongevraagd momenten lang over je schouders gestaard, je liefde en leven gezien, 't grijzende verdriet, ben ik meegeslopen met wandelingen , adoptieouders heb ook ik gestaard , gemijmerd bij het waaierende riet.…

Eiland

netgedicht
4.6 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.899
Hier besta je tussen golven, tussen helmgras en riet Lijkt de wereld uitgestorven, hoor je zee en verder niets Denk je soms nog aan wat is geweest, ooit in het zand geschreven Mooie woorden die vergingen, door de golven weggedreven Opgenomen in de tijd, verdronken in een zeemanslied Hier besta je om wat is geweest, met wat de zee je liet Zoveel…

Gestoei in het hoofd

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 461
een onbedwingbaar iets: Binn, dorp in Wallis met de trein daarheen, de beek te horen klotsen, de keien, het pad de houten oude huisjes weer te zien Maar zag ook hoe duidelijk dat dit alles in mijzelf al is En toen ik hier stond bij onze sloot, hoe mooi en diep die spiegelt, de uitgebloeide paardenbloemen aan weerskant, het nieuwe riet…

Zomermiddag

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 560
boeren, burgers en buitenlui ze blijven zwemmen in het warme water de zomerzon dwaalt boven het moerasveld ergens op een zandweg ligt een verlaten hemdje kraaien spelen met de wind, de zon laat een glimlach zien wat heb je aan emoties als niemand ze begrijpen kan in jouw eigen belevingswereld hier en daar een eilandje met opgeschoten riet…
mobar25 juli 2022Lees meer >

Het stille meer

netgedicht
2.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 650
Oevers buigen zich naar hun eigen spiegelbeeld, terwijl riet zacht ritselt in de ademhaling van onzichtbare wind. Aan overkant sluimert het bos, wachtend in schaduwen van diep groen, waar ook de takken zich uitstrekken.…
CB21 februari 2025Lees meer >

Wanneer licht zich opent

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 599
Het water draagt de trage dans van eerste insecten op zijn huid, en ergens tussen riet en oever, verborgen in het nog dorre gras, fladdert een vogel zijn eerste lied de ochtend tegemoet. Geur van vochtige aarde stijgt op uit donkere voren in het land waar wortels zich rekken in hun slaap en wachten op opkomende zon.…
CB17 februari 2025Lees meer >

Voorjaar,

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.332
't werd stil alom; alleen wat geluid: De kreet eens een vogels zoekend nog naar een buit in het gele veld der dor-bepluimde rieten.…

Idylle op een eiland

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.111
Insecten en bloemen, hier wordt een mens bewust van hoe mooi natuur kan zijn, hier komt een mens tot rust Oosthaven Kronkelpaadjes vol met kuilen, wilgenbomen o zo groen, alles groeit en bloeit, ja het is weer het seizoen de stilte doorbroken, een vlaag wind door het riet klotsend water op het zand en zelfs de bij die zingt zijn lied.…
Jur1 oktober 2004Lees meer >

Ballonnen in het Schollebos

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 147
In de zachte adem van de avond waar het water langs riet fluistert en bomen hun verhalen dragen in een taal die niemand ziet, staan wij tussen het groen stil de lucht nog warm van zon zijn kleuren gevangen in touw en hoop, klaar voor een reis door blauwe luchten.…

LENTELIED VAN EEN RECENSENT

poëzie
3.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 3.284
… Die zo jong ook zingen willen… Och, dat loopt totaal in ’t riet!… En slaat daar geen filomeeltje? Watte bombast-melodie! Ware dolhuispoëzie!… Dat heet nu Natuur, verbeeld-je!… ’t Is wel jammer van het keeltje, Maar ’t blijft een mislukt genie!- Kijk de zon!…wat malle staatsie! Is me dat nu rozenkleur?…

Nieuwjaar

gedicht
2.4 met 93 stemmen aantal keer bekeken 37.134
Daar is het pad dat je stappen richting geeft Onze aderen zijn van hard riet en we kennen geen droefenis We wensen dood te zijn en geweigerd door de graven Konden we maar weten wat het betekent tot een plaats te behoren Kon sneeuw ons maar winter brengen om onze gezichten met duisternis te bedekken Kon herinnering, of hoop, of spijt ons land…

Duivenmelker

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 957
Een nieuwe dag is aangebroken de doffer zit op zijn stok totdat hij door zijn baasje wordt meegenomen naar een hok Wanneer hij in het hokje kijkt ziet hij zijn lieve 'duivin' en na een stief kwartiertje krijgt de doffer échte zin Maar nog voordat hij kan toeslaan haalt zijn baas hem daar vandaan opgesloten in een rieten mand waarin hij…

To the point !

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 631
liefdevol, smakeloos mispoes of in de roos zalige zeelucht stinkende doos oerwoud kaalgeschoren oorwarmers of bevroren oren dead metall hoef ik niet te horen jazzrap kan mij wel bekoren stilte, geen geluid, het kerkhof ergens tussen het riet rust in het kwadraat laat mij met een zakje weed nu niet weer het zelfde lied Nee, een joint, even…
martin valk9 augustus 2013Lees meer >

Het leven heeft ons ten dans gevraagd

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 950
Van de maatstaf der bezinning en de keerkring van het gelijk naar het raakvlak van rood blozend en het metrum wat verstrijkt vinden slanke voeten trappelend een nieuwe danspas voor een oud refrein Ook de jachtuil en de veldmuis tussen maan en wuivend riet en de dauwdrop topzwaar rustend op het ranke loof dat lieft glijden immer zuiver…